?>

Pana Jezusa: NIEWOLNICY a Jego “ZNAK OBECNOŚCI”! (2)

Aktualizowany: 1.09.2021

Dział tematyczny: Proroctwa i nauka Pana Jezusa!

(!!!) Dotyczy: To o czym tu mówimy, nie tyle zbiorowo co indywidualnie odnosimy do wszystkich ludzi należących do różnych kościołów, społeczności czy organizacji religijnych. Ostrze naszej krytyki dotyka szczególnie ich kierownicze gremia, które w zorganizowany i zinstytucjonalizowany sposób dopuszczają się zdrady Boga Ojca, Jego Chrystusa, Ich apostołów i proroków oraz zdrady i sprzeniewierzenia czy defraudacji Słowa Bożego — nauki Pisma Świętego. Ci opętani władzą przywódcy religijni odurzają umysły swych wiernych szaleńczym bałwochwalstwem wszelakiej maści, które wywołuje oczywisty gniew Boży. To religijne ‘szaleństwo nierządu’ — biblijnie utożsamiane z ‘prostytucją’!!! (Pismo Święte: 1Koryntian 1:19 kow; porównaj Izajasza 29:14 bp; Łukasza 12:45-48; Jeremiasza 8:5-9 bt; 17:13 bp; Ezechiela 22:28; 23:35,1-49 bt; Efezjan 2:20; Jakuba 4:4; Objawienie 14:8 dos, bp; 17:1-5,15; 18:3,23 dos, bp).

„Powiedz nam, kiedy się to stanie i jaki będzie znak twego przyjścia [obecności] i końca świata”?

„Uważajcie! Czuwajcie”!

„Ale gdyby ów zły niewolnik…”.

(Mateusza 24:3,48 bw/nwt-pl; Marka 13:33 dos)

  • Czas spełnienia proroctwa: zwłaszcza przedostatnie (pierwsze) 3,5 roku i ostateczne 3,5 roku!!! Odpowiada paralelnym proroctwom: szczególnie „drugiemu ‘biada’” i „trzeciemu ‘biada’”.

„Uważajcie! Czuwajcie!”

PAN JEZUS w Księdze Mateusza w rozdziale 24 i 25 odpowiada na pytanie swoich apostołów: kiedy się to stanie i jaki będzie znak twego przyjścia [obecności] i końca świata?” W poprzednim temacie w zasadzie uzyskaliśmy odpowiedź, ale Nasz Pan usilnie nawoływał: „Uważajcie! Czuwajcie! Nie wiecie bowiem, kiedy nastanie ten czas”. Powstaje pytanie: Na czym polega uważanie i czuwanie? Odpowiedź mamy w uzupełniających proroctwo wyjaśnieniach Pana Jezusa, w Jego różnych przypowieściach i przykładach, które składają się na tę jedną odpowiedź. Mają one ścisły związek z Jego „przyjściem” czy „obecnością” i z okresem „końca [zakończeniem] świata”.

Pan Jezus w Księdze Mateusza, w końcowej części rozdziału 24 i w całym 25 rozdziale mówi o obowiązkach, odpowiedzialności osobistej, o nagrodzie za ‘wierną i rozumną’ służbę i o konsekwencji poważnych zaniedbań swoich niewolników. Przybliża nam sytuację jaka będzie wśród tych niewolników ‘w tym czasie’ Jego „przyjścia” czy „obecności” i „końca świata” czy jego ‘zakończenia’? Pierwsi chrześcijanie jako poszczególne osoby byli tymi ‘wiernymi niewolnikami’ Pana Jezusa, a już na pewno wybrani przez Niego i Jego Ojca apostołowie.

Pismo Święte: Marka 13:33-37 dos. Korzystamy z przekładów Pisma Świętego dostępnych na stronie Parallel Bible Searcher. W zakresie Pism Greckich [Nowego Testamentu] także z przekładu interlinearnego.

‘Niewolnik wierny i roztropny’

Ewangelista Mateusz obszerniej zapisał przypowieści Pana Jezusa o niewolnikach w Mateusza 24:45 do 25:30 nwt-pl. Teraz zajmiemy się nimi, a zaczniemy od przypowieści o „niewolniku wiernym i roztropnym”. Już pytanie Pana Jezusa i użycie przez Niego słów: „jeśli” i „gdyby” świadczy o postawieniu kwestii otwartej:

Kto rzeczywiście jest niewolnikiem wiernym i roztropnym, którego pan ustanowił nad członkami czeladzi [służby] swojej, aby im dawał pokarm we właściwym czasie? Szczęśliwy ów niewolnik, jeśli jego pan, przybywszy, zastanie go tak czyniącego! Zaprawdę wam mówię: Ustanowi go nad całym swoim mieniem. Ale gdyby ów zły niewolnik rzekł w swoim sercu: ‘Mój pan zwleka’ i gdyby zaczął bić swych współniewolników oraz jeść i pić z niepoprawnymi pijakami, pan owego niewolnika przyjdzie w dniu, którego ten się nie spodziewa, i o godzinie, której nie zna, i ukarze go z największą surowością [usunie – bw, pau, bp; lub dosł. oddzieli], i wyznaczy mu dział z obłudnikami. Tam będzie płakał i zgrzytał zębami”.

Kiedy Pan Jezus ‘przybędzie’ i zastanie swego poszczególnego niewolnika wywiązującego się ze swoich obowiązków, to taki każdy niewolnik będzie szczęśliwy. Wtedy „postawi go nad całym swoim mieniem”, ale o tym zadecyduje sam Pan Jezus, a nie niewolnik. W tej przypowieści wyraźnie chodzi o aspekt ‘wierności i roztropności’ w służbie swego Pana każdego z niewolników. Czy ‘w tym czasie’ swego ‘przybycia’ zastanie ich poszczególnych zajętych ‘pracą służebną’, którą im powierzył czy dla której ich ustanowił? Gr. rzeczownik ‘therapeia’ użyty przez Jezusa to dosłownie ‘opieka, usługiwanie, służba, uwaga, leczenie, uzdrawianie’, kojarzone z czeladzią i gospodarstwem domowym [od gr. rzeczownika ’therapōn’, dosł. znaczy ‘sługa’ (obsługujący), stąd czasownik gr. ‘therapeuō’]. W takiej roli ‘wiernie i roztropnie’ ma służyć każdy niewolnik Pana Jezusa i to tylko w dawaniu zdrowego, ‘odmierzonego pokarmu’ czy też, aby dawać ‘przydziałpokarmu’ [porównaj paralelizm w Łukasza 12:42-48 gr. ‘sitometrion’ dosł. ‘zmierzone’], czyli najlepszego ‘pokarmu w wyznaczonym czasie [gr. ‘kairos’]. A więc:

  • KAŻDY POSZCZEGÓLNY „niewolnik wierny i roztropny [rozumny, rozsądny, inteligentny, mądry (praktycznie)]będzie zajmował się TYLKO ‘odżywianiem’ wszystkich współniewolników najlepszym i zdrowym ‘pokarmem’, bo Bożym Słowem.
  • Nie będzie zajmował się kiepską produkcją zmiędlonego i zatrutego kłamstwem ‘pokarmu w niewyznaczonym czasie’.

Kiedy Pan Jezus „przybędzie” i ‘w tym czasie’ znajdzie każdego poszczególnego niewolnika czy szafarza [gr. ‘doulos’ to niewolnik; gr. ‘oikonomos’ to szafarz (zarządca)] zajętego ‘wiernym i roztropnym’ usługiwaniem ‘swym współniewolnikom’, to ustanowi go nad całym swoim mieniem’. W związku z tym, że po zmartwychwstaniu Pan Jezus od Ojca otrzymał ‘wszelką władzę w niebie i na ziemi’ i „którego ustanowił dziedzicem wszechrzeczy”, to ‘całym mieniem’ czy ‘majątkiem’ stają się wieczne, Boże „nowe niebiosa i nowa ziemia” Królestwa Bożego/Niebios. Nasz Zbawiciel zapewnił: „Zwycięzcy pozwolę zasiąść ze mną na moim tronie, jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem wraz z Ojcem moim na jego tronie”. Dlatego praca ta jest tak zaszczytna, ponieważ wykonywana jest dla Naszego Pana Zbawiciela, Bożego Chrystusa/Pomazańca i wymaga całkowitej ‘wierności i roztropności’. Niewolnicy Pana Jezusa mają iść za nauką Biblii Świętej, czyli słuchać nauki Tego ‘Dziedzica’, ponieważ są przed Nim osobiście odpowiedzialni. Zdradą swego Pana i Zbawcy jest podążanie za zbiorowym „niewolnikiem” jako wysokim urzędem czy instytucją wielkiej władzy i sądu najwyższego, której mają być bezwzględnie i ślepo podporządkowani (wierzący) wszyscy pozostali niewolnicy.

Pan Jezus nie uczył o organizacji czy instytucji zbawienia, ponieważ zapewnił:

‘Kiedy przybędzie i zasiądzie na chwalebnym tronie, wszystkie narody będą zebrane przed Nim i będzie oddzielał jednych ludzi od drugich, jak pasterz oddziela owce od kóz’.

Pismo Święte: Mateusza 24:45-51 nwt-pl; 28:18; 23:8-12 bw; Hebrajczyków 1:2 bw; 2Piotra 3:13; Objawienie 3:21 bw; 1Koryntian 4:1-2 bw; 1Piotra 4:7,10,11 bw; 1Koryntian 7:22-23 nwt-pl; Mateusza 24:37-42; Łukasza 17:26-37; Mateusza 25:31-46.

„Ów zły niewolnik”

Do tej pory omówiliśmy sytuację, co się stanie „jeśli” Jezus będzie miał do czynienia z „niewolnikiem wiernym i roztropnym”? A co wtedy, „gdyby” pojawił się „zły niewolnik”? W proroctwie Ezechiela 34:3,4 (nwt-pl) sam Bóg mówi o złych pasterzach: srogo utrzymywaliście je [owce] w podporządkowaniu, i to po tyrańsku”. A Pan Jezus stwierdza, żegdyby ów zły niewolnik rzekł w swoim sercu: ‘Mój pan zwleka’ i gdyby zaczął bić swych współniewolników oraz jeść i pić z niepoprawnymi pijakami, to daje dowód swego złego ‘serca’ i nielojalności względem swego Pana. W gruncie rzeczy „zły niewolnik” będzie uparcie tkwił w samozadowoleniu i tylko w swoim mniemaniu (w sobie) będzie mądry, rozumny czy roztropny. Zostanie jednak pociągnięty do odpowiedzialności osobistej, oddzielony i ‘usunięty’, a kara będzie adekwatna do popełnionego przestępstwa. „Zły niewolnik” [lub źli niewolnicy] w przeciwieństwie do „niewolnika [niewolników] wiernego i roztropnego”, nie będzie ‘karmił’ „swych współniewolników” (i siebie) najzdrowszym ‘pokarmem’, czyli Prawdą Słowa Bożego. Nie będzie przyjmował pokarmu” swego Pana, aby rzetelnie i wnikliwie dociec w Biblii Świętej czy naprawdęPan zwleka z przyjściem” i ‘dawać ten pokarm [‘zmierzony’] w wyznaczonym czasie’. To on (czy oni) nie licząc się ze słuszną krytyką tych, ‘którzy z drżeniem odnoszą się do Słowa Bożego, w zuchwały i nieodpowiedzialny sposób ‘zacznie bić [uderzać] swych współniewolników oraz jeść i pić z niepoprawnymi pijakami’ (Mt) lub ‘zacznie bić służących i służące oraz jeść i pić, i upijać się’ (Łk). Nieposłusznych jemu ‘zły niewolnik zacznie bić’, np. straszyć ich wykluczeniem i skazaniem na śmierć z odroczonym terminem egzekucji w Armagedonie. A nawet zuchwały, ‘zły niewolnik zacznie bić’ ich, bo wykluczać, okazywać im pogardę i systemowy, okrutny ostracyzm, aby ich wręcz już teraz ‘zabić, zniszczyć’.

Nie będzie jednak sam się ‘karmił i pił, i upijał’, ale będzie ‘odżywiał’ i ‘rozpijał’ innych. Aby czynić to skutecznie „zły niewolnik” będzie usiłował łączyć swe siły z każdym innym „złym niewolnikiem” tworząc swe wielkie ‘koła wzajemnej adoracji’, zorganizowane instytucje pseudozbawienia, przez niektórych przewrotnie nazwane nawet ‘rajem duchowym’. Będą oni innych nałogowo ‘karmić’ i ‘raczyć trunkami’ swych pomysłowych kłamstw, posiadaną władzą autorytarną, zagarniętą w nachalny i rewizjonistyczny sposób. Dlatego znajdzie się wielu chętnych, oddanych sprawie ‘niepoprawnych pijaków’. Jako uzależnieni staną się rzeszę nałogowych ‘alkoholików’, którzy będą razem wesoło ‘biesiadować i ucztować’. Jednak, jeśli nie skończą z tym nałogiem, to wszystkich ich dotknie w końcu bolesny i niszczący ‘kac. Apostoł Paweł napisał o nich pod natchnieniem:

„Bo przyjdzie czas, kiedy ludzie nie zechcą przyjąć zdrowej nauki, ale według własnych upodobań dobiorą sobie nauczycieli, spragnieni tego, co miłe dla ucha”.

To jest działanie karygodne i zuchwałe i nie ma nic wspólnego z ‘wierną i roztropną’ służbą niewolnika Pana. Odpowiedzialność tego, ‘który rozumiał wolę swego Pana’, ale postąpił wbrew temu, będzie większa niż tego, który ‘nie rozumiał woli swego Pana’. Pan Jezus kończy słowami: „Istotnie, komu dużo dano, od tego dużo się będzie żądać; a komu ludzie dużo powierzają, od tego będą żądać więcej niż zwykle”„Złego niewolnika (złych niewolników) Nasz Pan ‘usunie (oddzieli) i wyznaczy mu (im) los z obłudnikami’ zwodniczych religii tego świata, „Babilonu wielkiego”, którego spotka tragiczny koniec.

Pismo Święte: 2Tymoteusza 4:3 bp; Mateusza 24:48-51; Łukasza 12:45-48; Izajasza 66:2,5 bw, bt, nwt-pl; Objawienie 18:4-8,21.

Z analizy tej przypowieści i następnych wynika, że Jezus kiedy „przyjdzie” czy kiedy nastąpi Jego „obecność”, najwyraźniej zastanie ‘w tym czasie’ różnych niewolników: ‘niewolnika wiernego i roztropnego (mądrego), złego niewolnika, panny roztropne i głupie’ oraz niewolników zaangażowanych w różnym stopniu. Pan Jezus rozróżnia niewolników i ich dokonania, jednych pochwali i nazwie ‘wiernymi i dobrymi’, ma dla nich nagrodę, a innego (innych) zgani i nazwie ‘niegodziwym i gnuśnym [leniwym], rozkaże aby ‘nieużytecznego niewolnika surowo ukarać’.

Pismo Święte: Mateusza 25:1-30.

W nauce Pana Jezusa nie widać odpowiedzialności zbiorowej ‘wiernych i roztropnych niewolników’, którzy mieliby tworzyć instytucję hierarchiczną. Oni nie mieli tworzyć organizacji czy instytucji naczelnego ‘nauczyciela’, naczelnego ‘ojca’ lub naczelnego ‘przewodnika’, ‘mistrza’ czy ‘wodza’, pojmowanego zbiorowo czy też indywidualnie. To raczej jest bardzo charakterystyczne dla ‘złych niewolników’, którzy wspólnie, razem usadowili się zwłaszcza w swoich zinstytucjonalizowanych i zorganizowanych religiach chrześcijaństwa tego świata. Jednak Pan Jezus będzie wszystkich rozliczał nie tyle zbiorowo co indywidualnie.

Pismo Święte: Mateusza 23:8-12; 24:45-51; 25:31-46.

Apostoł Paweł w 2Koryntian 5:10 (bw) i Rzymian 14:10,12 (bw) napisał:

„Albowiem my wszyscy musimy stanąć przed sądem Chrystusowym, aby każdy odebrał zapłatę za uczynki swoje, dokonane w ciele, dobre czy złe”.

„Wszak wszyscy staniemy przed sądem Bożym. Tak więc każdy z nas sam za siebie zda sprawę Bogu”.

Każdy będzie osobiście rozliczany przed Sądem Pana Jezusa, Pomazańca Bożego, a więc i przed Sądem Boga. Każdy osobiście stanie przed Chrystusem, a nie przed sądem jakiejś ludzkiej i ułomnej organizacji władzy, która uważa się za instytucję zbawienia.

Pismo Święte: porównaj Galacjan 6:5.

Dalsze wyjaśnienia Naszego Wielkiego Nauczyciela

Pan Jezus kolejną przypowieść w Mateusza 25:1-13 rozpoczyna słowem „wtedy”, greckie ‘tote’ znaczy dosłownie ‘w tym czasie’. To wyrażenie wg Lexicon Strong’s wskazuje na jednoczesne zdarzenia lub wynikające z konsekwencji zdarzeń, czyli mamy kontynuację odpowiedzi Jezusa:

Wtedy podobne będzie Królestwo Niebios do dziesięciu panien, które, wziąwszy lampy swoje, wyszły na spotkanie oblubieńca. A pięć z nich było głupich [nierozsądnych], pięć zaś mądrych [roztropnych]. Głupie bowiem zabrały lampy, ale nie zabrały z sobą oliwy. Mądre zaś zabrały oliwę w naczyniach wraz z lampami swymi”.

Przez całe wieki wielu chrześcijan „wziąwszy lampy swoje”, czyli mając określone ‘światło’ zrozumienia Słowa Bożego oczekiwało powrotu Oblubieńca Jezusa. W Psalmie 119:105 (bt) i 2Piotra 1:19 (bt) czytamy: „Twoje słowo jest lampą dla moich kroków i światłem na mojej ścieżce” i żebyśmy przy Słowie Bożym trwali jak przy lampie, która świeci w ciemnym miejscu, aż dzień zaświta”. Dlaczego? Dlatego, że jest ono natchnione Duchem Świętym, który jest Bożym duchowym ‘światłem’. Dzisiaj wszyscy mamy dostęp do Biblii Świętej. Przez gruntowne i ‘wnikliwe’ studium tej Księgi połączonego z modlitwą i z pomocą tego Ducha Świętego, ‘weźmiemy’ czy ‘kupimy’ roztropnie wcześniej i wystarczająco dużo nabędziemy ‘oliwy’. Nabędziemy ze Słowa Bożego wystarczająco dużo ‘wnikliwego’ poznania, zrozumienia, rozeznania, a dalej mądrości, roztropności, rozwagi, wiary i zaufania do Boga Ojca oraz do Jezusa Chrystusa. Wtedy jak to mówiliśmy wyżej, będziemy ‘mądrymi niewolnikami Bożymi’, a nie ‘niepoprawnymi pijakami’ rozpijającymi innych. ‘Nierozsądni’ chrześcijanie w swoim zrozumieniu i postawie będą mieli pewien brak „oliwy”, dlatego będą wierzyć, że Pan Jezus „przyjdzie” szybko. On jednak w ich mniemaniu długo nie nadchodził [zwlekał]. A będąc w swym ‘radosnym błogostanie’ ‘upojenia pijackiego [alkoholowego] łatwo dojdzie u nich do wyłączenia osobistej czujności duchowej. Kiedy w końcu Pan Jezus nagle „przyjdzie”, pozyskanie ‘oliwy’ nastąpi za późno. ‘Roztropni’ czy ‘mądrzy’ chrześcijanie będą mieli wystarczająco dużo praktycznej mądrości opartej na Słowie Bożym i będą ‘gotowi’, gdy w końcu Pan Jezus „przyjdzie” czy ‘objawi się’. Dlatego ‘wejdą z nim na wesele i drzwi zostaną zamknięte’. Tą przypowieść Jezus kończy słowami: „Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny, o której Syn Człowieczy przyjdzie”.

Pismo Święte: Mateusza 25:1-4,9,10; Łukasza 11:13; 17:30; Hebrajczyków 6:4,5; Objawienie 4:5; 19:7-9; Daniela 11:32-35; 12:3,4,10 nwt-pl.

Kolejną przypowieść mamy w Mateusza 25:14-30, a jej skróconą wersję w Marka 13:34-37. Pan Jezus w przypowieści według Marka wyjaśnia: „Rzecz ma się tak, jak z człowiekiem, który udając się w [długą] podróż za granicę, pozostawił swój dom i dał władzę swym niewolnikom, każdemu jego pracę, a odźwiernemu kazał czuwać”. Mateusz mówi, że ‘człowiek, który udał się w podróż powierzył im swój majątek. To Pan Jezus jest tym ‘człowiekiem, który udał się w [długą] podróż za granicę’ do nieba, ‘pozostawił swój dom/majątek’ na ziemi ‘i dał w nim władzę [powierzył pieczę, staranie, złożył sprawy – bt, br, kow] swym niewolnikom i każdemu jego pracę’. Pan Jezus wziął przy tym pod uwagę umiejętności, możliwości czy zdolności każdego niewolnika, a każdy miał być „odźwiernym”, aby wiernie „czuwać”. Potwierdza to ap. Paweł: „I Bóg tych umieścił w zborze: po pierwsze apostołów, po drugie proroków, po trzecie nauczycieli; potem potężne dzieła, potem dary uzdrawiania pomocne usługi, zdolności kierowania, różne języki”. A gdypo długim czasieswej nieobecności Pan Jezus „nagle przybędzie [przyjdzie], czy ‘zastanie ich czuwających’? Jezus kiedy „przyjdzie’ oceni pracę i jednym powie (bp): „Dobrze, sługo [niewolniku] dobry i wierny, byłeś wierny w małych sprawach, więc postawię cię nad wielkimi [wieloma]. Raduj się z twoim panem!”, a drugim: „Sługo [niewolniku] zły i leniwy! (…) nieużytecznego niewolnika wyrzućcie w ciemność na zewnątrz”.

Pismo Święte: 1Koryntian 12:28.

W Objawieniu 14:14-16 Pana Jezusa, Syna Człowieczego ukazano ze ‘złotą koroną na głowie i z sierpem ostrym w ręku, a że nastanie pora żniwa i dojrzeje żniwo ziemi, to ziemia zostanie zżęta’. A Objawienie 19:11,15,16 podkreśla, że „Król królów i Pan panów” Jezus ‘w prawości sądzi i prowadzi wojnę, a z ust jego wychodzi ostry miecz, którym ma pobić narody, i będzie nimi rządził laską żelazną, On sam też tłoczyć będzie kadź wina zapalczywego gniewu Boga, Wszechmogącego’. To wszystko dotyczy „obecności” (paruzji) i „przyjścia” Pana Jezusa z królewską władzą wykonawczą i wtedy rozpocznie swój sąd nad wszystkimi narodami, co nastąpi tuż przed Armagedonem. Dlatego na zakończenie swej odpowiedzi z proroctwa Mateusza 24 i 25 rozdziału Pan Jezus zapowiada:

„Kiedy Syn Człowieczy [Jezus Chrystus] przybędzie w swojej chwale, a wraz z nim wszyscy aniołowie, wtedy zasiądzie na swym chwalebnym tronie. I będą przed nim zebrane wszystkie narody i będzie oddzielał jednych ludzi od drugich, jak pasterz oddziela owce od kóz. I postawi owce po swej prawicy, ale kozy po swej lewicy. Wtedy król powie do tych po swej prawicy: Chodźcie, pobłogosławieni przez mego Ojca, odziedziczcie królestwo przygotowane dla was od założenia świata”.

Nie ma tu mowy o zorganizowanym i zinstytucjonalizowanym zbawieniu, ponieważ Pan Jezus zapowiedział, że „będzie oddzielał jednych ludzi od drugich”. Jednych wynagrodzi za ich dobre chrześcijańskie uczynki, związane z ich dobrym, ‘wiernym i roztropnym’ usługiwaniem nawet ‘najmniejszym jego braciom’ i dlatego ‘odziedziczą królestwo’ Boże i życie wieczne. Innych spotka surowa kara, bo nic nie uczynili dla swego Króla Pana Jezusa, czyli Jego ‘najmniejszym’, a nawet czynili rzeczy haniebne.

Pismo Święte: Objawienie 14:14-20; 19:11-21; Mateusza 16:27; 25:31-46.

W Łukasza 8:21 (nwt-pl) Wielki Nauczyciel Pan Jezus powiedział:

„Moją matką i moimi braćmi są ci, którzy słuchają słowa Bożego i wprowadzają je w czyn.

Także w Mateusza 12:50 (dos):

„Gdyż ktokolwiek pełni wolę mojego Ojca, który jest w niebie, ten jest moim bratem, siostrą i matką”.

A w Marka 3:35 (br):

„Kto bowiem pełni wolę Bożą, ten jest moim bratem, moją siostrą i matką”. Jakub z Marii matki Jezusa napomina:

„Bracia moi, nie łączcie wiary naszego Pana Jezusa, Chrystusa chwały, z wyróżnianiem jednych osób przed drugimi.

Dlaczego? Dlatego, że Pan Jezus zawsze uczył: „wy wszyscy jesteście braćmi”. Jeśli naprawdę rozumiemy kto jest ‘bratem Jezusa, choćby z tych Jego najmniejszych’, to będziemy mogli nie tylko umacniać ich słowami [‘służba Słowa’], ale czynić więcej, jak dla samego Pana Jezusa: ‘bo kiedy zgłodnieją damy im jeść, kiedy będą odczuwać pragnienie damy im pić, chociaż dla nas będą obcy to przyjmiemy ich gościnnie, żeby nie byli nadzy ubierzemy ich, kiedy zachorują to się nimi zaopiekujemy, a kiedy znajdą się w więzieniu będziemy do nich przychodzić’. Jezus Chrystus kończy tę przypowieść słowami: Zaprawdę wam mówię: W jakiej mierze uczyniliście to jednemu z najmniejszych spośród tych moich braci, w takiej uczyniliście to mnie [Królowi Panu Jezusowi]” ‘i jedni odejdą w wieczne odcięcie, prawi zaś do życia wiecznego’.

Pismo Święte: Jakuba 2:1 dos; Mateusza 23:8 nwt-pl; Dzieje 6:4 bw; Mateusza 25:34-46.

Pana Jezusa czuwający ‘niewolnicy wierni i roztropni’

Z polecenia Pana Jezusa wszyscy oni tworząc chrześcijański „Izrael Boży”, szeroko rozumiany i w szerokim zastosowaniu, kontynuują dzieło zapoczątkowane przez Niego. Pan Jezus polecił: „Idźcie więc i czyńcie uczniów z ludzi ze wszystkich narodów [chrzcząc ich] w imię (moje) [Ojca i Syna, i Ducha Świętego – wkręt trynitariański]. Jest to ofiara wysławiania, ‘cielce warg’, czyli ustawiczna ofiara składana Bogu, a wynikająca z wdzięcznego i odpowiedzialnego serca. Wszyscy oni przecież są „królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym”, ‘aby rozgłaszać cnoty Tego, który ich powołał z ciemności do swego zdumiewającego światła’, a więc ‘składać ofiary duchowe, miłe Bogu’.

Pismo Święte: Mateusza 28:19,20; Ozeasza 14:2 nwt-pl; Hebrajczyków 13:15; 1Piotra 2:5,9,10 dos; 1Koryntian 9:16,17 bp.

‘Niewolnicy wierni i roztropni’ jako chrześcijański „Izrael Boży”, w szerokim rozumieniu i zastosowaniu, z polecenia Pana Jezusa obchodzi „pamiątkę” Jego śmierci. Jest to wspomnienie najpewniej w rocznicę tego wydarzenia. Wszyscy oni współuczestniczą w spożywaniu podawanego wtedy chleba i wina, których symbolika ma dla nas wszystkich żywotne znaczenie. Przypominamy: Pan Jezus podał apostołom te symbole chleba i wina, choć jeszcze nie otrzymali Ducha Świętego, nastąpiło to dopiero 50 dni później, wtedy zostali nim namaszczeni. ‘Niewolnicy wierni i roztropni’ tworzą cały chrześcijański „Izrael Boży”, który jest wybranym narodem świętym, całkowicie oddanym Wszechmocnemu Bogu Ojcu i ochrzczonym „w imię Jezusa Chrystusa”. Jako naśladowcy swego Pana Jezusa stali się oni zatem uczestnikami „Nowego Przymierza”. Spożywając podczas ‘pamiątki’ chleb i wino w pełni potwierdzają swą wiarę w złożony okup i wartość zbawczej krwi Chrystusa. Co prowadzi do wyzwolenia z grzechu i śmierci oraz do udziału w przyszłym Królestwie Bożym ‘nowego nieba i nowej ziemi’. Nie są tylko obserwatorami (‘obserwator’ – tego słowa nie ma w Biblii), chyba, że czują się ‘niegodni’ i powstrzymują się mając na uwadze radę apostoła Pawła w 1Koryntian 11:23-28. Pan Jezus stosując głęboką symbolikę powiedział:

„Zapewniam was: Jeżeli nie zjecie ciała Syna Człowieczego i nie napijecie się Jego krwi, nie będziecie mieć w sobie życia”.

Nie chodzi o dosłowne ‘spożywanie ciała i krwi’ oraz nie jest w tym najważniejsze fizyczne spożywanie produktów żywnościowych. Najistotniejsze jest potwierdzone okazywanie wiary w zbawczy „okup”, w postaci złożonego w ofierze ‘ciała’ Chrystusa i wiary w wartość czy moc przelanej ‘krwi’ Jego. Czego symbolem jest spożywany przaśny chleb i wytrawne, czerwone wino. W miejsce żydowskiej Paschy Pan Jezus Chrystus wprowadził „Pamiątkę” swej śmierci, a więc rocznicę tego tak ważnego dla świata ludzkiego wydarzenia. Wszyscy Izraelici (Żydzi) byli oddanym Bogu narodem, Jemu poświęconym i dlatego wszyscy byli zobowiązani pod groźbą kary śmierci spożywać Paschę. Czynił tak Izrael naturalny i prozelici, nie tylko kapłani, ale wszyscy. I tak też czynią wszyscy ‘niewolnicy wierni i roztropni’, oddani Bogu Ojcu i Panu Jezusowi chrześcijanie. Nauka o okupie jest najważniejszą, fundamentalną nauką i Prawdą Pisma Świętego. Dlatego odnoszą się oni do tego postanowienia Bożego z całą świadomością jego znaczenia i z docenianiem. Nie pozwalają sobie na lekceważenie, aby nie stracić uznania Bożego i życia wiecznego.

Pismo Święte: Dzieje 2:38; Rzymian 6:3; 9:16 bt; Łukasza 22:19,20 dos; Jana 6:53-56 psz, tpnt, bgn, dos; Mateusza 24:45,46; 26:26-28 dos; 20:23; Galacjan 6:15,16; 1Tymoteusza 2:3-6; 1Piotra 3:13; 1Jana 2:2; Objawienie 21:1-5.

„Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest wspólnotą krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czy nie jest wspólnotą ciała Chrystusa? My bowiem, choć liczni, jesteśmy jednym chlebem i jednym ciałem, bo wszyscy jesteśmy uczestnikami jednego chleba”.

Pismo Święte: 1Koryntian 10:16,17 ubg.

Nikt z ludzi nie ma prawa ustalać daty granicznej (np. 1935 rok u ŚJ.) i decydować za Boga Ojca, czy Jego wierni mają posiąść dziedzictwo niebiańskie czy ziemskie. Czy mają przyjmować emblematy chleba i wina czy też nie! A także nikt z ludzi nie ma prawa jakąś część wiernych, oddanych Bogu Ojcu i Jego Chrystusowi degradować i uznawać ich za niegodnych. Wszyscy Ich wierni mają nadzieję życia wiecznego. Na ziemi są tylko jedne owce. To nie ludzie, wodzowie czy ojcowie jakiejś organizacji lub kościoła decydują o tym, ale sam Bóg. Te dwie możliwości dziedzictwa są ciągle sprawą otwartą. „Kto wytrwa do końca ten będzie zbawiony”, czyli dzisiaj nie ma pewniaków. Apostoł Paweł wyjaśnia, żeby zbadać czy jesteśmy godni, ponieważ możemy być ‘słabi, wątli (chorzy), lub z tych licznych śpiących’ w sensie duchowym, którym może brakować poznania i rozeznania. To jest ten jedyny i ważny powód, który należy uwzględnić. Nie omawiamy strony moralnej wiernych, która jest oczywistą.

Pismo Święte: Mateusza 20:23; 24:13 bt; Rzymian 9:15,16 bt; 1Koryntian 11: 23-32; Jana 10:1-16; 17:3.

Szczególny czas wierności i roztropności

Niebawem pojawi się, a raczej już pojawiła się specjalna działalność ‘dwóch moich [Bożych] świadków w worach — dwóch proroków’, którzy z „otwartym małym zwojem” „złożą swoje świadectwo” jako „świadectwo o Jezusie” czy „świadectwo prawdzie” w ramach końcowej części proroctwa „drugiego biada”. Danie „świadectwa prawdzie” było głównym celem misji Pana Jezusa, który Piłatowi odpowiedział: „Ja się narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie; każdy, kto z prawdy jest, słucha głosu mego”. Dlatego ‘świadectwo dwóch świadków w worach’ to zapewne biblijna symbolika tej ich szczególnej działalności ewangelizacyjnej, ponieważ według Boga Ojca i Pana Jezusa „świadectwo dwóch ludzi jest prawdziwe”. W czasach biblijnych wór pokutny był tradycyjną szatą żałobną. W wory pokutne ubierali się niekiedy hebrajscy prorocy — gdy głosili orędzia Boże o zbliżającym się wielkim nieszczęściu. Przejawiając pokorę przed Bogiem sami okazywali skruchę i wzywali do skruchy innych. Dlatego prorocze „wory” pokutne — to wyraz głębokiego smutku i bólu, pokory, szczerości, wyrażenia skruchy i uznania swych grzechów przed Bogiem. Związane są także ze zmierzeniem i oczyszczeniem Bożym oraz z powierzeniem im wstrząsającego Bożego orędzia zwłaszcza przeciw obłudnym liderom religijnym tego złego i bezsensownego świata. Jednak szczególne potępienie ze strony tych ‘świadków Bożych’ dotykać ma ‘organizację Jehowy’/quasi-Boża.

Pismo Święte: Objawienie 10:2,8-11; 11:1-4,7,10,14; porównaj Objawienie 12:17; 19:10; 20:4; Jana 8:17,18; 18:37; koniecznie czytaj Daniela 9:3-5,20; porównaj Psalm 69:1-21,33-35 bp.

Jak to się dokona??? Już teraz w świecie potęgi Internetu jest to nietrudne i najzupełniej wykonalne!!! To będzie bardzo istotna działalność symbolicznych ‘dwóch moich [Bożych] świadków w worach — dwóch proroków’ zważywszy, że „oni to są dwoma drzewami oliwnymi i dwoma świecznikami, które stoją przed Panem ziemi”. Po wyznaczonym okresie „1260 dniach” ich działalność zostanie radykalnie i brutalnie zamknięta na okres „2300 wieczorów i poranków” [wyznaczone 1150 pełnych dni] i rozpocznie się „wielki ucisk” zapowiedziany też przez Pana Jezusa. Także proroctwo z Objawienie 6:9-11; 11:2,7; 12:11-17; 13:5-7,10 wyraźnie uświadamia nam, że ‘braci Jezusa’ spotkają gwałtowne prześladowania, ponieważ Jan widział nawet „dusze zabitych dla Słowa Bożego i dla świadectwa, które złożyli”. Być może naszych „współniewolników i braci” trzeba będzie ratować, pomagać i wspierać ich, a szczególnym wzorem do naśladowania jest postawa samego Pana Jezusa, który „oddał za nas życie [duszę] swoje. My także winniśmy oddać życie za braci”. Braćmi Jezusa są ci, którzy słuchają Słowa Bożego i wprowadzają je w czyn. Chcemy wszyscy ‘słuchać Słowa Bożego i wprowadzać je w czyn’, dlatego zapewne jest i będzie wiele innych codziennych możliwości, żeby ‘braci Jezusa nakarmić, napoić, ugościć, ubrać, zaopiekować się nimi i ich odwiedzać’. Bądźmy przekonani, że czyniąc tak, czynimy to samemu Panu Jezusowi, a On gdy ‘przyjdzie w chwale swego Ojca ze swymi aniołami, wtedy odpłaci każdemu według jego postępowania’.

Pismo Święte: Objawienie 11:1-7; Daniela 8:9-14,26; 11:32-35; Mateusza 24:22; Marka 13:20; 1Jana 3:16; Mateusza 16:27 nwt-pl.

Kiedy upłynie wyznaczone „2300 wieczorów i poranków” [1150 pełnych dni], to tuż przed końcem tego świata nastąpi: ‘Oznajmianie wiecznotrwałej dobrej nowiny jako radosnej wieści dla mieszkających na ziemi i dla KAŻDEGO narodu, i plemienia, i języka, i ludu’. Będzie to związane z ‘nadejściem godziny sądu Bożego’. Pozostający wtedy przy życiu ‘niewolnicy wierni i roztropni’ zachowają chrześcijańską postawę i będą uczestniczyć w tej ostatniej działalności przewidzianej dla tego świata. Będzie to wymagało „wytrwałości świętych, tych, którzy zachowują przykazania Boga i wiarę w Jezusa” oraz ‘mają Jego świadectwo i Słowo Boga’.

Pismo Święte: Objawienie 12:11,17; 14:6,7; 19:10; porównaj Mateusza 24:14; Marka 13:10.

„Uważajcie! Czuwajcie!”, ponieważ ‘Pan Jezus przyjdzie w chwale swego Ojca ze swymi aniołami’ i nastąpi ‘koniec tego świata’; „zaskoczy on wszystkich ludzi na ziemi!”. Dlatego bądźmy Pana Jezusa ‘niewolnikami wiernymi i roztropnymi’, a ‘ów dzień nie zaskoczy nas znienacka jak potrzask.

WSZYSCY BRACIA JEZUSA MAJĄ KONIECZNIE IŚĆ ZA NAUKĄ BIBLII ŚWIĘTEJ PISMA ŚWIĘTEGOSŁOWA BOŻEGO !!!

Archiwa
?>
  • Your best handbags in daily with comparable high quality. Prepare you for joy is indispensable in people's livesyou really need it.