?>

IMIĘ BOGA i IMIĘ JEGO CHRYSTUSA?

Aktualizowany: 2.08.2021

Dział tematyczny: Ważkie kwestie biblijne!

IMIĘ MOJE JEST W NIM.

Święty, Święty, Święty, Pan, Bóg, Władca wszechrzeczy, Który B, Który Jest i Który Przychodzi”.

(2Mojżeszowa 23:21 bt, bw; Objawienie 4:8 bp, bt)

  • Istotna PrawdaTrzeba jednoznacznie stwierdzić, że u Pana Jezusa i u Jego apostołów nie istniał problem Imienia Boga Ojca. Nie istniała żadna polemika na temat Imienia Bożego, ponieważ oni NIE zwracali się do Boga po Imieniu, lecz mówili Bóg Ojciec. Pierwsi chrześcijanie głosili tylko o Imieniu Jezusa Chrystusa, który został wybrany przez Boga Ojca na Zbawiciela ludzi, i który jest też Jego Bogiem Ojcem.

CZY BÓG MA IMIĘ?

DLA wnikliwego i rzetelnie studiującego Biblię Świętą, inaczej Pismo Święte, jest rzeczą oczywistą, że Wszechmocny Bóg Ojciec ma imię. Nie znamy jednak pierwotnej wymowy hebrajskiego Tetragramu יהוה, czyli „JHWH”. Obecnie większość biblistów skłania się ku formie czy wymowie ‘Jahwe’. Skróconą formę imienia Bożego „Jah” [hebr. יה (JH)] wielokrotnie spotykamy np. w Psalmach. Świadkowie Jehowy (skrót ŚJ.) niezmiennie posługują się formą ‘Jehowa’. W ich Biblii własnej ‘nwt’, aż 4 razy w Objawieniu 19:1-6 znajdujemy skróconą formę imienia Bożego „Jah”. Chodzi o znane wyrażenie ‘Alleluja’ pisane po gr. hallēlouïa’, które jest połączeniem dwóch słów hebr. “הָלַל יָהּ” [halal Jah] – chwalcie JH [skrót JHWH], stądchwalcie Jah”.

Jeśli jednak chcemy używać formy Imienia Bożego Jehowa’, które na pewno jest słowem-hybrydą, to trzeba mieć świadomość znaczenia hebrajskich słów (Je)hâvâhi (Je)hôvâh.

  • Ogólnie mówiąc hebr./aram. hâvâh[lub hăwâ i jego czasownik hâyâh (hebr. hwh)] to: stać się, jest się, być, jestem, istnieje się lub istniejący.
  • Natomiast w tym hybrydowym zestawieniu hebr. hôvâhto przede wszystkim: ruina, upadek, katastrofa, zniszczenie, nieszczęście lub burzyciel, niszczyciel, mąciciel.

Imię Boże „JHWH” powinniśmy stosować do Jedynego, Wszechmocnego i Świętego Naszego Boga Ojca, który jest także Ojcem Chrystusa Jezusa [hebr. wymowa skrócona: Jeszúa], Naszego Pana i Zbawiciela.

Pismo Święte: Zobacz Psalm 68:4; 106:1; 111:1; 112:1; 113:1; 115:18; 117:2; 135:1,3; 150:1,6.

Źródło: Lexicon Strong’s H3050, H1933, H1934, H1961, H1942, H1943 ze strony Parallel Bible Searcher; koniecznie czytaj Studium biblijne JHWH.

Korzystamy z przekładów Pisma Świętego dostępnych na stronie Parallel Bible Searcher. W zakresie Pism Greckich [Nowego Testamentu] także z przekładu interlinearnego, czyli Textus Receptus Oblubienicy (tro).

To nierzetelne to nadużycie!

Pytanie nasze jest takie: Czy w Biblii ‘nwt’ ŚJ. tłumaczonej przez ich zbiorowo rozumianego ‘niewolnika wiernego i roztropnego’ [uwaga! fałsz pojęciowy], czyli „złego niewolnika”, w tych 237 miejscach Pism Greckich z imieniem „Jehowa” nie dopuszczono się nadużycia? Już wcześniej w temacie „Szaleńczy rewizjonizm ‘złego niewolnika’”, wykazano bowiem na wielu przykładach o szokujących zmianach w jego przekładzie Biblii, na przykład bezczelnie zamieniono w tłumaczeniu ‘dzień Chrystusa’ na ‘dzień Jehowy’. W Chrześcijańskich Pismach Greckich [Nowy Testament] występuje tytuł „PAN”, który w zależności od kontekstu może odnosić się do Jezusa Chrystusa lub do Boga Ojca i dlatego niewątpliwie wykorzystano to, aby nadużywać stosowanie imienia Bożego w formie ‘Jehowa’, co nieraz zmienia sens wypowiedzi. Trzeba te 237 miejsc osobiście sprawdzić w Chrześcijańskich Pismach Greckich [Nowy Testament], aby to dostrzec. W większości tytuł „Pan” odnosi się tam do Pana Jezusa, na przykład:

Dzieje 10:36 gdzie czytamy:

(…) aby im oznajmić dobrą nowinę o pokoju przez Jezusa Chrystusa: Ten jest Panem wszystkich innych.

Te słowa zobowiązują!!!

W 2Mojżeszowej 20:7  czytamy o Bożej przestrodze danej Izraelitom:

„Nie wolno ci używać imienia Jehowy [JHWH], twego Boga, w sposób niegodny, bo Jehowa nie pozostawi bez ukarania tego, kto używa jego imienia w sposób niegodny (nwt-pl).

W tych miejscach wyrażenie hebr. ‘shav’ inne współczesne, polskie przekłady Biblii oddają jako: ‘nadaremnie, na próżno, dla fałszu, w błahych rzeczach, nie nadużywaj’. Oto cytat wypowiedzi zarozumiałego i przemądrzałego ‘niewolnika’, czyli złego niewolnika” ŚJ.:

Chcąc uniknąć wykraczania poza granice obowiązujące tłumacza i wdawania się w interpretację tekstu, podeszliśmy z największą ostrożnością do sprawy umieszczenia imienia Bożego w Chrześcijańskich Pismach Greckich [Nowy Testament], zawsze biorąc za podstawę Pisma Hebrajskie [Stary Testament]

(źródło ŚJ. — Dodatki w Chrześcijańskich Pismach Greckich /bi7-app/; podkreślenie nasze).

No właśnie, przecież te słowa zobowiązują!!!

Pismo Święte: Mateusza 24:48 nwt-pl; 2Tesaloniczan 2:1,2; porównaj 5Mojżeszowa 5:11.

CZY PAN JEZUS I JEGO APOSTOŁOWIE ZWRACALI SIĘ DO BOGA PO IMIENIU?

Jeśli posługiwanie się imieniem Bożym w formie „Jehowa” czy „Jahwe” jest tak ważne i niezbędne, to dlaczego Pan Jezus tego nie czynił??? Gdyby posługiwanie się imieniem Bożym było aż tak kluczowe i zbawienne, to przynajmniej w tak ważnych chwilach powinien był je użyć, jednak tego nie zrobił. W noc poprzedzającą mękę i śmierć Pan Jezus wielokrotnie modlił się i rozmawiał ze swymi uczniami, jednak ani razu nie użył imienia Bożego. Cały czas konsekwentnie używał określenia „Ojciec” czyniąc to około pięćdziesiąt razy! Kiedy następnego dnia umierał wołał „Boże mój, Boże mój” oraz „Ojcze, w twoje ręce powierzam ducha mego”. Po zmartwychwstaniu Pan Jezus stanowczo stwierdził:

„Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”.

Kiedy uczył nas jak się modlić, nie uznał za konieczne użyć imienia Bożego, chociaż jego uświęcanie postawił na pierwszym miejscu. Polecił bowiem:

„Macie więc modlić się w ten sposób: Nasz Ojcze w niebiosach, niech będzie uświęcone twoje imię”.

Kiedy około roku 96 n.e. apostoł Jan spisywał Księgę Objawienia, Pan Jezus podkreślił w niej znaczenie Imienia Boga Ojca, jednak nie użył Go. Natomiast, aż czterokrotnie mówił o ‘swoim Bogu’:

Tego, kto zwycięży, uczynię filarem w świątyni mojego Boga i już nie wyjdzie na zewnątrz. Napiszę też na nim imię mego Boga i nazwę miasta mego Boga, nowego Jeruzalem, które zstępuje z nieba od mego Boga, i moje nowe imię”.

Pismo Święte: Łukasza 23:46 nwt-pl; Jana 20:17 nwt-pl; Mateusza 6:9 nwt-pl; 27:46 nwt-pl; porównaj Jana 17:1-26 – „Ojcze Święty”; Jana 6:27; Objawienie 3:12 ubg.

Nie świadczy to o nas dobrze kiedy upieramy się sądząc, że wiemy lepiej niż Pan Jezus Chrystus i Jego apostołowie. Czy to nie jest zuchwalstwo? Kiedy robimy to na przekór, wbrew woli Bożej i koniecznie chcemy postawić na swoim! Czy to nie jest mącenie i fałszowanie Słowa Bożego? Pan Jezus zapewnia nas:

„Jeśli ktoś Mnie miłuje, będzie przestrzegał mojego Słowa, i mój Ojciec będzie go miłował — i do niego przyjdziemy, i u niego urządzimy mieszkanie”.

A apostoł Paweł ostrzega:

„nie doszukiwać się w Piśmie czegoś więcej niż ono zawiera”

Jeśli zwrócimy uwagę na listy apostoła Pawła, Piotra i Jana oraz na listy braci Jezusa, Jakuba i Judy z matki Marii, to zrozumiemy, że w środowisku pierwszych chrześcijan nie nadużywano imienia Bożego „Jehowa” czy „Jahwe”, a tym bardziej nagminnie i notorycznie nie powtarzano. Np. na początku każdego listu występują życzenia i błogosławieństwa pisarzy. Prawie zawsze wszyscy zwracają się jednakowo, stosując wręcz formułę:

od Boga, Ojca i od Jezusa Chrystusa naszego Pana.

Żaden nie używa tu jakiejś formy imienia Bożego, woleli widocznie nie nadużywać imienia Boga Ojca, natomiast ciągle wymieniają imię Jezus i że jest Panem.

Rozważ poniżej Pismo Święte:

Wypowiedzi Pana Jezusa Chrystusa, trzech Jego apostołów i dwóch braci Jezusa z matki Marii:

Jana 17:1-26 W tej modlitwie do swego Ojca i Boga Pan Jezus ani razu nie używa imienia Bożego. Natomiast 6 razy zwraca się do Niego w formieOJCZE, w tym 1 razOjcze Święty. Przez co podkreśla On swą synowską zależność od Świętego Ojca i znaczenie wielkiej miłości Naszego, Jedynego Boga Ojca!

  • Ważne! W modlitwach do Boga Pan Jezus nigdy nie zwracał się po imieniu, zawsze mówiłOJCZE”!

Życzliwość niezasłużona [łaska] i pokój wam od Boga, naszego Ojca, i od Pana Jezusa Chrystusa. Zawsze dziękuję Bogu za was ze względu na niezasłużoną życzliwość Bożą [łaskę], którą was obdarzono w Chrystusie Jezusie.

zgodnie ze znajomością rzeczy przyszłych, posiadaną przez Boga, Ojca, (…) Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec naszego Pana, Jezusa Chrystusa.

Życzliwość niezasłużona [łaska] i pokój niech się wam pomnożą dzięki dokładnemu poznaniu Boga oraz Jezusa, naszego Pana”.

Będzie z nami życzliwość niezasłużona [łaska], miłosierdzie i pokój od Boga, Ojca, i od Jezusa Chrystusa, Syna Ojca, wraz z prawdą i miłością.

Jakub, niewolnik Boga i Pana Jezusa Chrystusa”.

Juda, sługa Jezusa Chrystusa, a brat Jakuba, ukochanym w Bogu Ojcu, zachowanym w Jezusie Chrystusie.

(…) nie ma na świecie ani jednego bóstwa i nie ma żadnego innego boga, oprócz Jednego. I chociaż rzeczywiście są tak zwani bogowie, czy to w niebie, czy na ziemi — jak też jest wielu bogów i wielu panów — to jednak dla nas jest tylko jeden Bóg Ojciec, z którego wszystko i my dla Niego, oraz jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko i my przez Niego.

Pismo Święte: Mateusza 11:25,26; 26:39,42; Marka 14:36; Łukasza 10:21; 22:42; 23:34,46; Jana 11:41,42; 12:28. 1Koryntian 1:3,4 nwt-pl; 4:6 wsp; 1Piotra 1:2,3 nwt-pl; 2Piotra 1:2 nwt-pl; 2Jana 3 nwt-pl; Jakuba 1:1 nwt-pl; Judy 1:1 dos; 1Koryntian 8:4-6 dos; a także Rzymian 1:7,8; 2Koryntian 1:2,3; 13:14; Galacjan 1:1,3,4; Efezjan 1:2,3; 6:23; Filipian 1:2; 4:20; Kolosan 1:2,3; 1Tesaloniczan 1:1-3; 2Tesaloniczan 1:1,2; 2:16; 1Tymoteusza 1:1,2; 2Tymoteusza 1:2; Tytusa 1:4; Filemona 3.

Z powyższej analizy Słowa Bożego wynika, że Pan Jezus, apostołowie i inni pierwsi chrześcijanie nie tylko nie nadużywali imienia Bożego, oni raczej w ogóle nie używali! Na pewno Nasz Nauczyciel i apostołowie wiedzieli jakie imię nosi Bóg oraz jak się je wymawia.

  • Z Chrześcijańskich Pism Greckich tak zwanego Nowego Testamentu jasno wynika, że Pan Jezus i Jego apostołowie nie zwracali się do Boga po Imieniu!!!

Co to znaczy „poznać Imię” Boże i „niech się święci”?

Apostołowie brali przykład nie z ówczesnych Żydów, ale dokładnie naśladowali swego Wielkiego Nauczyciela. A jak to jest u ŚJ.??? Wypowiedzi Pana Jezusa w Jana 17:6,26 (nwt-pl) o tym, że ‘ujawnił [dosłownie zamanifestował], dał poznać imię Boże i da poznać’, świadczą nie tyle o tym, że On ujawnił: Bóg ma na imię Jehowa czy Jahwe!!! Pan Jezus Chrystus ujawnił swoim pierwszym uczniom przede wszystkim przymioty swego Ojca, jaki Bóg jest, np. jest Dobry, jest Miłością i zawsze jest Święty. Nasz Zbawiciel dał nam też głębsze poznanie Boga – Kim naprawdę On jest, kiedy w imieniu swego Ojca na oczach wielu ludzi dokonywał zdumiewających czynów uzdrawiania czy zmartwychwstania. W przyszłości dokona On ich na ogromną skalę w ramach spełnienia Bożej obietnicy „nowych niebios i nowej ziemi” Królestwa Bożego/Niebios.

Pismo Święte: 1Piotra 2:21; 1Jana 4:8; Marka 10:18; Łukasza 18:19; Objawienie 21:1-6; 2Piotra 3:13.

Pan Jezus Chrystus uczył swoich uczniów modlitwy i na pierwszym miejscu postawił świętość Imienia Boga Ojca, kiedy powiedział: „Święć się imię Twoje”. Jednak uświęcanie Imienia Bożego nie polega na ciągłym ujawnianiu przez rozpowiadanie wszem i wobec, że Bóg ma imię „Jehowa”. Jest to słowohybryda, a więc zniekształcona i zła forma o negatywnym znaczeniu. To nie jest ‘uświęcanie Imienia’ Bożego, a niechlubne uczestniczenie w zawziętej, notorycznej ujmie czy obrazie i poniżaniu Świętego Imienia. Kiedy mówimy w modlitwie: „Święć się imię Twoje”, to dajemy wyraz swego szczerego pragnienia i działania, że Bóg zawsze ‘Był, Jest i Będzie Święty. Świętym, bowiem zawsze był, jest i będzie Jego: autorytet, godność, władza, ranga, tytuł, majestat, moc, charakter, atrybuty, szacunek, sława, reputacja i honor.

Pismo Święte: Mateusza 6:9; Ezechiela 36:23; Objawienie 4:8.

Jezus Chrystus ‘Zbawieniem Boga’!

To wszystko jest zrozumiałe kiedy weźmie się pod uwagę słowa samego Pana Jezusa, ap. Piotra i Pawła:

Dana mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi”

„i nie ma w nikim innym zbawienia; gdyż nie dano ludziom żadnego innego imienia pod niebem, w którym moglibyśmy być zbawieni”

„dlatego też Bóg bardzo Go wywyższył i obdarzył Go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się wszelkie kolano (istot) niebieskich i ziemskich, i podziemnych i (aby) wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem, na chwałę Boga Ojca.

Pismo Święte: Mateusza 28:18 dos; Dzieje 4:12 dos; Filipian 2:9-11 dos.

Władza Pana Jezusa jest tak wielka, że wręcz On:

  • Syn Boga jest Bogiem, lecz Syn nie jest Bogiem dla Boga Ojca. Bóg Ojciec uczynił Pana Jezusa Najwyższym Władcą, Boską Osobą ustępującą władzą tylko Jemu, Wszechmocnemu.

„Ojciec posłał Syna jako Zbawiciela świata”.

„Bóg wywyższył Go jako Władcę i Zbawiciela po swojej prawicy”.

Sędziwy i bogobojny Symeon gdy wziął na ręce dziecię Jezus to pod wpływem Ducha Świętego oświadczył przed Bogiem:

Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie [w Jezusie], które przygotowałeś wszystkim narodom”.

Pismo Święte: Dzieje 5:31; 1Jana 4:14; Łukasza 2:30,31 (25-32) pau; porównaj koniecznie Jana 1:1,18; 20:17; Hebrajczyków 1:8,9; a także Izajasza 46:5; 51:5; 56:1; Objawienie 1:5; 3:12; 11:15; 12:10.

Z tego wszystkiego wynika, że Bóg Ojciec życzy sobie, aby przynajmniej przez pewien czas Pan Jezus Chrystus stanowił centrum wiary chrześcijańskiej, która prowadzi do zbawienia wiecznego (zobacz jako ważne 1Koryntian 15:24-28; Kolosan 2:9 [w Jezusie “mieszka cała pełnia Boskości” – dos]). Ap. Paweł napisał pod natchnieniem cytując słowa proroka Joela:

„Bo każdy, kto by wezwał imienia Pana [JHWH], będzie zbawiony”.

W tekście masoreckim jest tu imię Boga יהוה (JHWH), jednak apostoł Paweł odnosi to twierdzenie do Naszego Pana Jezusa. Wyraźnie wskazuje na to kontekst, a zacytujemy tu Rzymian 10:9,13 dos:

„Bo jeśli swoimi ustami wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w swoim sercu, że Bóg wzbudził Go z martwych, będziesz zbawiony. Bo każdy, kto by wezwał imienia Pana, będzie zbawiony”.

Pismo Święte: Zobacz jako ważne 1Koryntian 15:24-28; Kolosan 2:9 [w Jezusie “mieszka cała pełnia Boskości” – dos]; Rzymian 10:13 dos; Joela 2:32 bt, nwt-pl.

  • Bez wątpienia Pan Jezus Chrystus to centralna i Jedyna Postać, Boska Osoba, przez którą Wszechmocny Bóg JHWH jest zbawieniem.

Postawmy sprawę jasno, jeśli wzywamy imię „Jezus” [hebr. Jehoszua/Jeszua/Joszua’], które znaczy „JHWH zbawieniem”, to znaczy, że wierzymy w swoim sercu, że Jezus jest Panem, przez którego Wszechmocny Bóg ‘JHWH jest zbawieniem’  dla wszystkich wierzących. Jest niedopuszczalnym, aby pomniejszać rolę Pana Jezusa Chrystusa, którą wyznaczył Mu Jego i Nasz Bóg Ojciec [JHWH]. Jest to bardzo nieodpowiedzialne, aby dowolnie i samowolnie przesuwać wyraźnie ustalony przez Niego środek ciężkości, wielce znaczący akcent tej roli i pozycji. Dał Mu Bóg Ojciec ‘wszelką władzę’, imię ‘ponad wszelkie imię’ i dlatego:

„nie ma w nikim innym zbawienia; gdyż nie dano ludziom żadnego innego imienia pod niebem, w którym moglibyśmy być zbawieni”.

Dlatego w tym ciągłym, nagminnym i notorycznym powtarzaniu przez ŚJ. imienia Bożego Jehowawidzimy duże nadużycie, które jest jakąś ich szaleńczą obsesją czy magicznym zawołaniem, zaklęciem. Ta ‘zacięta płyta’ najwyraźniej nie ‘uświęca Imienia’ Bożego. Świadczy ona o lekceważeniu Słowa Bożego, braku szacunku dla Wszechmocnego, Świętego Boga i braku szacunku dla Świętego Jego Chrystusa (Pomazańca) Jezusa. To sam Bóg Wszechmocny kieruje naszą całą uwagę na swego Chrystusa, Naszego Pana Jezusa jako na Sprawcę, wręcz Źródło czy Autora zbawienia wiecznego:

Jego słuchajcie!”

„A osiągnąwszy pełnię doskonałości, stał się dla wszystkich, którzy Mu są posłuszni, Sprawcą zbawienia wiecznego”.

Imię ‘Jezus’ to gr. ‘Iēsoús’, a hebr. ‘Yě/hô/šû’a’ (Je/ho/szua), dosłownie ‘JHWH zbawieniem’. Ten Bóg, JHWH jest zbawieniemtylko przez swego Chrystusa [Pomazańca, Namaszczonego]! ‘Imię Boga jest w Nim, dlatego wzywając Imienia Pana Jezusa, chcąc nie chcąc, wzywamy Imienia Boga JHWH.

Pismo Święte: Dzieje 4:12 dos; Mateusza 6:9 nwt-pl; zobacz Łukasza 1:35 dos; Hebrajczyków 5:9 bw; zobacz przekład interlinearny; w ‘nwt’ ŚJ. ta wypowiedź jest zmanipulowana, co pewnie nie zdziwi; Mateusza 17:5; Marka 9:7; Łukasza 9:35; 2Mojżeszowa 23:20,21; 1Koryntian 10:1-4; Kolosan 2:8-10; koniecznie Rzymian 10:9-13; porównaj Joela 3:5 bp [2:32 bt, nwt-pl].

GŁĘBSZE ZNACZENIE IMIENIA BOGA I IMIENIA JEGO CHRYSTUSA – POMAZAŃCA

„Lecz Mojżesz powiedział do prawdziwego Boga: Załóżmy, że teraz pójdę do synów Izraela i powiem im: Bóg waszych praojców posłał mnie do was, a oni rzekną do mnie: Jakie jest jego imię? Co mam im powiedzieć?Wtedy Bóg rzekł do Mojżesza”:

„‘OKAŻĘ SIĘ KIM SIĘ OKAŻĘ. I dodał: Oto, co masz powiedzieć synom Izraela: OKAŻĘ SIĘ posłał mnie do was. Wówczas Bóg jeszcze raz rzekł do Mojżesza: Oto, co masz powiedzieć do synów Izraela: Jehowa (JHWH), Bóg waszych praojców, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba, posłał mnie do was. To jest moje imię po czas niezmierzony i ono mnie upamiętnia na pokolenie za pokoleniem(2Mojżeszowa 3:13-15 nwt-pl).

O Wiecznym Bogu Wszechmocnym można powiedzieć, że Był, Jest, Będzie’, czyli hebr. יהיה ,הוה ,היה (?). W Księdze Objawienia ten tytuł Boga występuje aż pięć razy w formie BYŁ, JEST I PRZYCHODZI. Wyraźnie widać tu bardzo silne powiązanie z Imieniem Boga JHWH i że aktywnie uczestniczy On nie tylko w historii ludzkości. Fenomen istnienia od zawsze Wiecznego czy Nieśmiertelnego Boga jest dla naszego skądinąd genialnego mózgu i jego fenomenalnego umysłu niepojęty. Jednak ten fenomenalny umysł podpowiada nam, że gdy Jedyny Żywy i Prawdziwy Bóg był zupełnie sam, postanowił co zrobi ze swoim samoistnym Bytem, Kim zechce zostać, Kim być. Wszechmogący Bóg po trwającym całą wieczność samotnym istnieniu postanowił zostać Świętym Stwórcą, Bogiem Ojcem z dominującym przymiotem — Miłość. Dlatego wydaje się, że nie tyle chodzi o to, aby koniecznie ustalić jak najbardziej poprawną wymowę Imienia Bożego, co bardziej o samą Osobę Boga Ojca. Istotne jest, aby wymowa Imienia Bożego, jak też wymowa Imienia Pomazańca Bożego Jezusa Chrystusa, nie naruszała Ich świętości, nie była uwłaczającą, urągającą czy poniżającą. Bardziej już może „Jahwe”, ale nie koniecznie „Jehowa”, która wydaje się być wymową wypaczoną czy zniesławiającą Boga. Byłoby wspaniale znać jak dokładnie wymawia się to Święte Imię Boże, ale ciągle są jakieś wątpliwości, a Bóg póki co ich nie rozprasza. Jest to dla nas poniekąd zrozumiałe, ponieważ sam Wszechmocny Bóg, jak mówiliśmy wyżej, kieruje naszą uwagę na Boską Osobę swego Syna, Chrystusa Jezusa, kiedy mówi: „Jego słuchajcie”!

Pismo Święte: Koniecznie czytaj Objawienie 1:4,8; 4:8,11; 11:17; 15:3; 16:5; porównaj Izajasza 6:1-3 bp; 2Mojżeszowa 3:14,15 bp; Jeremiasza 10:10; Psalm 90:2; Daniela 7:9,13,22; Habakuka 1:12; 1Jana 4:8,16; Mateusza 17:5; Marka 9:7; Łukasza 9:35; Dzieje 4:12.

Rozważmy 2Mojżeszowa 3:13-15 gdzie sam Bóg wskazuje na głębsze znaczenie swego Imienia. Bóg wysyła Mojżesza do Egiptu, aby wyprowadził Izraelitów z niewoli, ale Mojżesz domaga się: „a oni rzekną do mnie: ‘Jakie jest jego imię?’ Co mam im powiedzieć?” Bóg nie spieszy się z wyjawieniem swego Imienia, ale najpierw kieruje uwagę na swą Osobą w kontekście przyszłości, przyszłych czynów, działań i dokonań, które określać będą Jego Święte Imię. Ponieważ Bóg mówi: „’Ehyéh ’Aszér [’ăšer] ’Ehyéh”, a że „’Ehyéh” [’ehjéh] pochodzi od hebr. czasownika „hâyâh” [hajah], czyli bardziej hebr. היה, akcentuje On nie tyle to, że ‘JEST ISTNIEJĄCY’ czy ‘JESTEM, KTÓRY JESTEM’, co odpowiada hebr./aram. hâvâh [lub hăwâ] (הוה), ale bardziej:

BĘDĘ, KTÓRY BĘDĘ’, ‘OKAŻĘ SIĘ, KIM SIĘ OKAŻĘ’, ‘STANĘ SIĘ, KIM SIĘ STANĘ [Kimkolwiek Zechcę]lubJESTEM BĘDĄCY.

O czym niebawem mieli przekonać się Izraelici, w zdumiewający i spektakularny sposób wychodząc z niewoli egipskiej. Dopiero w dalszej części odpowiedzi Bóg wiąże siebie z imieniem swoim, czy też utożsamia się z imieniem JHWH (יהוה). Wydaje się, że jest to gra słów, a więc połączenie słów „Był, Jest, Będzie” (hebr. יהיה ,הוה ,היה /?/), ze wskazaniem na dynamiczne istnienie Boga – ‘Będzie’ zawsze aktywny. JHWH Bóg już pewnie nieco zapomniany, ale to jest On Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, którym co prawda ‘objawił się, ale nie dał im poznać, co znaczy jego imię, Jahwe [hebr. JHWH]. Dodaje, że to jest Imię wieczne (hebr. ‘`owlam’), jako pamięć, upamiętnienie, czy pomnik (hebr. ‘zeker’) dla wszystkich pokoleń (hebr. ‘dowr dowr’).

Pismo Święte: 2Mojżeszowa 6:3 br.

W uwadze marginesowej do 2Mojżeszowa 3:14 w „The Emphasised Bibel” Josepha B. Rotherhama czytamy:

„„Hajah” [hâyâh] nie znaczy ‚być’ w sensie zasadniczym, czyli ontologicznym, lecz w sensie fenomenologicznym. (…) Jaki On będzie, to nie zostało wyjawione — On będzie z nimi, będzie im pomagał, będzie ich krzepił i wyzwalał.

Tamże też:

Staje się /Imię/ nader łaskawą obietnicą; to Boska zdolność dostosowywania się do wszelkich okoliczności, wszelkich trudności, wszelkich potrzeb, jakie mogą wyniknąć. (…) /Jest to/ obietnica, (…) objawienie, świadectwo, przysięga. Temu Imieniu Bóg będzie zawsze wierny; nigdy się go nie powstydzi.

Niektórzy znawcy biblijnego języka hebrajskiego jeszcze tak wyjaśniają znaczenie Imienia Bożego z 2Mojżeszowa 3:14:

„Będę obecny, gdziekolwiek i kiedykolwiek zechcę być obecny”. „Bez względu na sytuację, czy potrzebę (…) Bóg ‘stanie się’ rozwiązaniem danego problemu.

W Wikipedii czytamy:

„„Zwolennicy koncepcji fenomenologicznej twierdzą, że sformułowanie z Wyjścia [2Mojżeszowa] 3:14 podkreśla przyszłe działanie Boga w dziejach. Można to rozumieć tak: Bóg jak powie, tak zrobi – zgodnie z obietnicą wyrażaną w swoim imieniu. Będzie działać na korzyść swojego ludu. Zwracają uwagę, że istnienie Boga nie jest statyczne (co wyraża greckie ειμι), ale dynamiczne — nie tylko „jest”, ale aktywnie uczestniczy w historii człowieka”” [podkreślenia i wyróżnienia jak zwykle nasze].

Wyraźne potwierdzenie słuszności tej nauki znajdujemy w Księdze Objawienia 4:8 bp, a także w 1:4,8; 11:17; 16:5, gdzie czytamy:

„Święty, Święty, Święty, Pan, Bóg, Władca wszechrzeczy [Wszechmocny], Który BYŁ, Który JEST i Który PRZYCHODZI.

  • Nie chodzi tu więc o samo tylko istnienie Boga Wszechmocnego, lecz o to, Kim zechce się Stać czy Być dla tak licznych swych inteligentnych i obdarzonych wolnością stworzeń.
  • Niezwykłością Tego Boga jest, że zawsze czyni to licząc się z ich wolną wolą, swobodą wyboru i godnością swych stworzeń!
  • Dlatego ten Niezwykły i Święty Bóg nigdy nie narzuca im swego Autorytetu ani nie przytłacza ich ogromem swej wszechmocnej władzy!
  • Jednak zawsze domaga się odpowiedzialności za swoje własne życie i czyny, a więc i własne wybory, błędy oraz decyzje!

Pismo Święte: 5Mojżeszowa 30:15-20; 2Mojżeszowa 34:5-7; Mateusza 7:13,14; Rzymian 14:10,12; 2Koryntian 5:10; Galacjan 6:5.

W Psalmie 138:2 (nwt-pl) król Dawid mówi pod natchnieniem:

„będę sławił twe imię, ze względu na twą lojalną życzliwość [łaskę] i ze względu na twą wierność prawdzie. Ty bowiem wywyższyłeś swą wypowiedź nawet ponad całe swe imię[‘wypowiedź’ Boża dosł. ‘Słowo’ Boże — zgodne z tekstem masoreckim].

W Biblii poznańskiej (bp) natomiast czytamy: „wywyższyłeś Twoją obietnicę ponad wszelkie imię”. Słowo Boga to absolutna Jego Prawda i Jego obietnice, proroctwa, dlatego jest ono ‘nawet ponad całe Jego Imię’.

  • To dokładnie i niezawodnie wypełniające się prorocze Słowo Boże czyni Imię Boga szczególnie Wielkim oraz Świętym.

   Dlatego Pan Jezus Chrystus cytując 5Mojżeszowa 8:3 mówi w Mateusza 4:4:

„Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym Słowem, które pochodzi z ust Bożych” (w tekście masoreckim יהוה /JHWH/).

NASZ JEDNOZNACZNY WNIOSEK jest taki:

Trzeba jednoznacznie stwierdzić, że u Pana Jezusa i u Jego apostołów nie istniał problem Imienia Boga Ojca. Nie istniała żadna polemika na temat Imienia Bożego, ponieważ oni NIE zwracali się do Boga po Imieniu, lecz mówili Bóg Ojciec. Pierwsi chrześcijanie głosili tylko o Imieniu Jezusa Chrystusa, który został wybrany przez Boga Ojca na Zbawiciela ludzi, i który jest też Jego Bogiem Ojcem

To dokonywane przed wszystkimi narodami zdumiewające czyny Boga Ojca [JHWH] i Pana Jezusa Chrystusa, uświadamiać i udowadniać wszystkim będą z Kim mają do czynienia. Poznają ICH Imię w znaczeniu hebr. „shem” i gr. „onoma”, poznają ICH autorytet, tytuł pozycję, władzę i godność, szacunek, sławę, honor, atrybuty, reputację, charakter czy osobowość, rangę, majestat, moc, doskonałość i świętość, i to Wszechmocnego Boga oraz Jego Chrystusa, Jego Najwyższego Władcę, Naszego Pana Jezusa. Do takiego rozumienia znaczenia „imię” odnosi się Pan Jezus, kiedy mówi o swym ‘nowym imieniu’ w Objawienie 2:17; 3:12; 19:11-13 (Izajasza 62:2). Pan Jezus Chrystus ma zapewne na uwadze swoją ogromną władzę, rangę, godność, nową rolę i misję w przyszłych wielkich dokonaniach oraz czynach, w wypełnianiu Boskich proroctw i obietnic, które uczyni faktem, wypełnieniem. Ponieważ jest Chrystusem, Pomazańcem Bożym, dlatego ‘dano Mu wszelką władzę w niebie i na ziemi’. Lepiej teraz możemy zrozumieć wypowiedź Pana Jezusa z Mateusza 18:20 i 28:19 bw:

„gdzie są dwaj lub trzej zgromadzeni w imię moje, tam jestem pośród nich”.

„Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, [chrzcząc je] w imię (moje)” [Ojca i Syna, i Ducha Świętego – wkręt trynitariański].

Pismo Święte: Mateusza 28:18; Objawienie 11:15; 12:10.

Kiedy rozlegnie się wołanie: „Alleluja” — „Wysławiajcie Jah”?

Wszechmocny Bóg Ojciec, działając przez swego Jedynego Chrystusa, Naszego Pana Jezusa, usunie „Babilon wielki”, uwodzące i zwodnicze religie tego świata. Będzie to po tak długim czasie Jego pierwsze, wyraźne i spektakularne zwycięstwo! Stąd gromkie głosy radości jakie pojawią się przed tym:

„Który BYŁ, Który JEST i Który PRZYCHODZI: „Alleluja!” — ‘wysławiajcie/chwalcie Jah’!

Pismo Święte: Objawienie 4:8; 19:1-6.

„I uświęcę swoje wielkie imię, które było bezczeszczone wśród narodów i które wy zbezcześciliście pośród nich; i narody będą musiały poznać, że ja jestem Jehowa (JHWH) brzmi wypowiedź Wszechwładnego Pana, Jehowy (JHWH) gdy na ich oczach uświęcę się pośród was”.

„Godzien jesteś, Panie i Boże nasz, by składano Ci chwałę i cześć, i [aby Ci przyznawano] moc [najwyższą]. Ty bowiem wszystko stworzyłeś i dzięki Twojej woli [wszystko] zaistniało i zostało stworzone”.

Wielka chwila mega-wydarzenia zbliża się:

„Nastało nad światem królowanie Pana naszego [Boga] i Jego Pomazańca [Chrystusa], i będzie królować na wieki wieków”. „Dzięki czynimy Tobie, Panie, Boże Wszechmogący, Który jesteś i Który byłeś, że objąłeś wielką Twą władzę i zacząłeś królować.

„Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca [Jego Chrystusa].

Pismo Święte: Ezechiela 36:23 nwt-pl; Objawienie 4:11 br; 11:15,17 bt; 12:10 bt.

TRZEBA KONIECZNIE IŚĆ ZA NAUKĄ BIBLII ŚWIĘTEJSŁOWA BOŻEGO !!!

Archiwa
?>
  • Your best handbags in daily with comparable high quality. Prepare you for joy is indispensable in people's livesyou really need it.