?>

CHRZEŚCIJAŃSKI ‘IZRAEL BOŻY’! (3)

Aktualizowany: 24.02.2019

Dział tematyczny: Niebiański i ludzki wymiar Królestwa Bożego

Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze mnie”.

Uważajcie więc na to, w jaki sposób słuchacie[Słowa Bożego]”.

(Jana 14:6 nwt-pl; Łukasza 8:18 br)

Uwaga! Między innymi z myślą o ewangelikalnym (ewangelicznym) chrześcijaństwie

  • Trzeba koniecznie iść za nauką Pisma Świętego, a nie za jakąś ludzką i omylną instytucją czy organizacją zbawienia!!!

DZISIAJ nie potrzebujemy pośrednictwa ludzkich kapłanów, ponieważ Prawo Mojżeszowe nas nie obowiązuje. Pan Jezus złożył doskonałą ofiarę ‘raz na zawsze’. „Zły niewolnik” nie tylko u Świadków Jehowy (skrót ŚJ.) jako zbiorowy ‘naczelny kapłan-pomazaniec’, stoi na czele ‘pomazańców’, wszyscy razem według Pana Jezusa są tylko „fałszywymi [kłamliwymi] pomazańcami”. Tworzą oni instytucje ‘trzymające władzę’ na wzór żydowski, domagając się od wszystkich bezkrytycznego posłuszeństwa. Twierdzą też, że są ‘pośrednikiem’ Jezusa i ‘Bożym’ prorokiem dla narodów. A są kłamliwymi, obłudnymi i wyjątkowymi świętoszkami, dewotami czy bigotami zapatrzonymi w siebie, a nie w Boże Słowo Prawdy.

Wszyscy wierni i ochrzczeni chrześcijanie wchodzą na symboliczny dziedziniec świątynny (stan prawości) przez owe jedne ‘drzwi’, jedną ‘bramę’, ‘drogę’, a to poprzez wiarę w Jezusa Chrystusa, który umarł za nas i zmartwychwstał.

  • To Osoba Jezusa Chrystusa stanowi centrum wiary chrześcijańskiej.
  • Dzisiaj jest to ten jeden, jedyny sposób dostania się do Boga Ojca, aby uzyskać zbawienie i ocalenie.

Pismo Święte: Rzymian 10:4; Mateusza 12:6; 24:24,48-51; Hebrajczyków 7:27; 9:11,12,28; 10:10-14; Łukasza 12:45-48; Marka 13:21,22 bgn; Jana 6:45; 14:6; 10:7,9; 17:3; Objawienie 7:9,10,13-15; 21:1-8.

Lepsze  „Nowe Przymierze” dla chrześcijańskiego „Izraela”!!!

Proroctwo Boga JHWH zapowiedziało Nowe Przymierze, które zostało ponownie zawarte z Jego wybranym Izraelem poprzez Większego Pośrednika, Pomazańca Bożego, Chrystusa i Zbawiciela. Stare Przymierze, Mojżeszowe Żydzi jako naród zerwali i w zdecydowanej większości odrzucili Bożego Mesjasza, Chrystusa. „Nowe Przymierze” obowiązuje nowy Izrael, lud Boży, czyli chrześcijański „Izrael Boży”, nie z powodu naturalnej przynależności do tego narodu, ale z osobistego wyboru Bożego każdego, w którego ‘wnętrzu złożył On swoje Prawo i wypisał je w jego sercu’. Tym osobom Bóg przebacza też ich wszystkie grzechy, ponieważ dał im „serce jedno i jedną drogę”. To jest „wieczyste Przymierze”, ponieważ Bóg ‘włożył w ich serca bojaźń swoją, aby nie odstępowali od Niego’. W ten sposób wszyscy wybrani Boży, są pouczeni przez Boga, czyli Go znają, On ich pociąga i dlatego przychodzą do Pana Jezusa, aby być przez Niego zbawionym. To proroctwo o „Nowym Przymierzu” wypełnia się na wybranych Bożych, ludzie Bożym, ludzie świętym, to jest na nowym Izraelu — chrześcijańskimIzraelu Bożym. I to w szerokim zastosowaniu do wszystkich wiernych chrześcijan, którzy tworzą „jedną owczarnię” i mają „jednego Pasterza”. To chrześcijański „Izrael Boży” jest spadkobiercą naturalnego Izraela, a więc kontynuacją dzieła i planu Boga czy związanego z nim Jego zamierzenia. To nowy i kulminacyjny etap historii zbawienia ludzkości zapoczątkowany przez Jego Chrystusa.

Pismo Święte: Jeremiasza 31:31-34,37; 32:38-40 bp; Łukasza 2:10,11; 22:19,20; Mateusza 21:43,44; Dzieje 3:12-26; Rzymian 11:13-32; Galacjan 6:15,16; Jana 10:16; 14:6. Korzystamy z przekładów Pisma Świętego dostępnych na stronie Parallel Bible Searcher. W zakresie Pism Greckich też z przekładu interlinearnego.

Poprzez Pana Jezusa Bóg zawarł to „Nowe Przymierze” z pierwszymi Jego uczniami, apostołami (na początku bardzo mała grupa – 11 wiernych osób), którzy stali się też pierwszymi wybranymi członkami „Izraela Bożego” i Królestwa Bożego. Pan Jezus zakończył ostatnią ważną Paschę żydowską, po której zawarł „Nowe Przymierze” i ustanowił Pamiątkę swej śmierci, czyli rocznicę. Złożenie ofiary Jezusowej uprawomocniło to Przymierze. Do tej małej grupy pierwszych chrześcijan, apostołów, dołączali inni Żydzi, którzy uwierzyli w Jezusa. Nieco później, bo w dzień żydowskiej pięćdziesiątnicy, wszyscy w liczbie 120 osób zostali napełnieni Duchem Świętym, zgodnie z obietnicą zmartwychwstałego Jezusa. Po tym spektakularnym wydarzeniu dołączyli następni wierzący w Jezusa Żydzi i prozelici, którzy otrzymali Ducha Świętego. Uwierzyli też niektórzy Samarytanie, a w 36 roku n.e., posługując się po raz trzeci ap. Piotrem, Bóg dołączył do chrześcijańskiego „Izraela Bożego” „inne owce”, czyli pierwszych ludzi z narodów (pogan) — rzymskiego oficera Korneliusza i jego domowników, a ich wybór Bóg także potwierdził spektakularnym działaniem Ducha Świętego.

Pismo Święte: Łukasza 12:32 z 22:29; 24:49; Jana 10:16; Dzieje 1:15; 2:4,38,41; 8:14-17; 10:44,45.

Po zmartwychwstaniu Jezus Chrystus od Boga Ojca „otrzymał wszelką władzę w niebie i na ziemi”, a zarazem stał się Dziedzicem wszechrzeczy i Władcą „nowego nieba i nowej ziemi”, po to, aby ‘wola Boża działa się jak w niebie, tak i na ziemi’. Pan Jezus jest więc Władcą Królestwa Bożego w wymiarze niebiańskim i w wymiarze ziemskim, a swe Królestwo, w ramach „Nowego Przymierza”, przekazał pierwszym swoim wiernym uczniom, apostołom. Apostoł Paweł cytuje proroctwo o „Nowym Przymierzu” z Jeremiasza 31:31-33 i odnosi je do wszystkich wiernych chrześcijan, nawiązując także do wypowiedzi Pana Jezusa z Jana 6:44,45 (bw). Jeśli będziemy szukać Boga Ojca „całym sercem i całą duszą”, to znajdziemy Go, ponieważ On da się wtedy znaleźć. Pan Jezus jeszcze bardziej wyszczególnia i podkreśla „wewnętrznego człowieka”, kiedy mówi o okazywaniu miłości do Naszego Boga Ojca „całym swym sercem, całą swą duszą, całym swym umysłem i z całej swojej siły”.

Pismo Święte: Mateusza 28:18 bp; 6:10; 22:37 ubg; Hebrajczyków 1:2 bw; 8:8-12 bp; 2Piotra 3:13; Łukasza 12:32; 22:19,20,29 dos, bp; 10:27 ubg; 5Mojżeszowa 4:29; 11:13 bp; 1Samuela 12:20,24 br; Jeremiasza 24:7; 29:13 bp; Marka 12:30 ubg.

Dlatego „Nowe Przymierze” jest lepsze, jednak Prawo Mojżeszowe (stare Przymierze) choć już nie obowiązuje, ma dla nas pewną ważną wartość!

Prawo (Mojżeszowe) jest tylko cieniem przyszłych dóbr, a nie ich rzeczywistym wyrazem, i dlatego mimo corocznie składanych, ciągle tych samych ofiar nie jest w stanie udoskonalić tych, którzy przychodzą z owymi ofiarami [do Boga].

Pismo Święte: Hebrajczyków 10:1 br; zobacz też Rzymian 10:4; Kolosan 2:17.

Skoro siedzibę Boga nazwano Najświętszym Miejscem, więc i zbór chrześcijański przyrównano do świątyni Bożej, żywej (hebr. ‘miqdash’, gr. ‘naós’ – sanktuarium, czyli do Świętego Miejsca [gr. hagion’]) i do dziedzińca świątynnego. O naśladowcach Jezusa Chrystusa przebywających na ziemi powiedziano, że są „budowani (jako) duchowy dom, dla świętego kapłaństwa, dla składania duchowych ofiar miłych Bogu przez Jezusa Chrystusa”, że są „rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty Tego, który was powołał z ciemności do swego zdumiewającego światła; (…) teraz jesteście ludem Bożym”.

Pismo Święte: hebr. ‘qodesh qodesh’, gr. ‘hagion hagion’ – Święte Świętych, zobacz 2Mojżeszowa 26:3; Hebrajczyków 9:2,3,24; rozważ 1Królewska 8:39.43,49; Objawienie 4:2,8,11; 7:14,15; 11:1,2,19; 15:5; 1Koryntian 3:17; Efezjan 2:21,22; Daniela 8:11; 11:31; 1Piotra 2:5,9,10 dos.

Starożytni kapłani-lewici usługiwali na dziedzińcu świątynnym oraz w Miejscu Świętym i podobnie chrześcijańscy wierni Boga pełnią dzisiaj świętą służbę na symbolicznym dziedzińcu świątynnym, przed Jego symbolicznym ołtarzem całopalnym, jak również w symbolicznym Miejscu Świętym. Kapłani w Izraelu musieli być czyści, toteż przed służbą w Miejscu Świętym i przy ołtarzu całopalnym (ofiarnym), obmywali się wodą z miedzianego basenu na dziedzińcu. Również o chrześcijanach uznanych za prawych powiedziano, że zostali umyci, ponieważ Bóg ‘zmywa’ ich grzechy, a to dzięki ich nieugiętej i całkowitej wierze w Słowo Boże i w moc przelanej krwi Pana Jezusa potwierdzoną chrztem wodnym w „imię Jezusa Chrystusa”. Wszyscy wierni chrześcijanie należą do „Izraela Bożego”, czyli do „rodu wybranego, królewskiego kapłaństwa, narodu świętego, ludu nabytego i ludu Bożego” i w ramach swej świętej służby doznają przebaczania grzechów, z radością też składają Bogu ‘ofiary żywe związane ze słowem’, służba wysławiania, modlą się do Niego (co ma związek z kadzidłem), ciągle korzystają z duchowego pokarmu Słowa Bożego, (tak jak kiedyś kapłani spożywali chleb pokładny /12 szt./), oraz ze światła Ducha Świętego, który pomaga zrozumieć Prawdę Słowa Bożego i wprowadzać je w czyn, aby żyć według woli Bożej (światło świecznika).

Pismo Święte: 2Mojżeszowa 40:30-32; 1Koryntian 6:11; 1Piotra 3:20,21; Efezjan 5:26; Mateusza 4:4; Hebrajczyków 10:22; 13:15; Dzieje 2:38; 10:48; 19:5; Rzymian 12:1 interlinearny; Ozeasza 14:2 nwt-pl; Objawienie 8:4; Łukasza 11:13; Psalm 119:105.

Biorąc pod uwagę wypowiedzi ap. Pawła i Piotra jest jasne, że dzięki złożonej przez Jezusa Chrystusa doskonałej ofierze ‘raz na zawsze’, cały ‘ród wybrany, królewskie kapłaństwo, naród święty, lud nabyty i lud Boży’, czyli chrześcijański „Izrael Boży” odziedziczy „nowe niebo i nową ziemię”. Znowu dochodzimy do tego samego wniosku, że wierni naśladowcy Pana Jezusa odziedziczą życie wieczne w Królestwie Bożym, jako dar Boży w wymiarze niebiańskim, duchowym i ziemskim, ludzkim, materialnym.

Pismo Święte: Hebrajczyków rozdz. 7-10; 2Piotra 3:13; Objawienie 21:1-8; Rzymian 6:23.

— „I wykonają dla mnie sanktuarium, gdyż będę przebywał pośród nich.  Tak macie to wykonać: zgodnie ze wszystkim, co ci pokażę jako wzór przybytku oraz wzór całego jego wyposażenia.

Pismo Święte: 2Mojżeszowa 25:8-9 nwt-pl.

W 2Mojżeszowej 40:20-33 (nwt-pl) lub 2Mojżeszowej 39:32-43 znajduje się opis sanktuarium wraz z jego integralnym dziedzińcem świątynnym i jego całym wyposażeniem. Jego główne elementy to: Arka Świadectwa, świecznik z zapalonymi lampami, chleby pokładne, złoty (kadzielny) ołtarz, ołtarz całopalny (ofiarny), basen wody (morze) do obmywania, dziedziniec (świątynny) dookoła przybytku i ołtarza  oraz brama dziedzińca świątynnego.

Całe sanktuarium z jego całym wyposażeniem, włącznie z dziedzińcem świątynnym (zewnętrznym) i ze znajdującym się tam także całym wyposażeniem, symbolicznie wskazuje na  niebiańskie realia. Jest to przede wszystkim Najświętsze Miejsce z Majestatem Świętego Boga JHWH, czyli tak naprawdę wielka niebiańska Świątynia Boża. Prawdziwe miejsce wielbienia Boga, w której wszystkie stworzenia Boskie, wraz z „Izraelem Bożym”, czyli wszyscy wierni Boży, pełnią dzisiaj świętą służbę. Możemy lepiej to zrozumieć w świetle rozdziałów Objawienia 4,5,8:1-4.

Pismo Święte: zobacz Hebrajczyków 8:5; 9:23.

Symboliczne znaczenie dla chrześcijan DZISIAJ

Dziedziniec świątynny — ołtarz całopalny (ofiarny) i umywalnia (basen, morze) — całkowite oddanie się Bogu jako ofiara żywa (symboliczne całopalenie), związane z niewzruszoną wiarą w Słowo Boże i w moc przelanej krwi Jezusa Chrystusa potwierdzoną chrztem wodnym. Bóg ‘zmywa’ grzechy oddanych, wiernych chrześcijan i uznaje ich za prawych — stan prawości, dlatego też pełnią świętą służbę przed Bogiem, czyli składają stałą codzienną ofiarę wysławiania, owoc (cielce) warg, tj. świadczenie o Bogu Ojcu, Panie Jezusie i prawdzie Słowa Bożego, potwierdzane chrześcijańskim życiem wytrwale do końca.

Miejsce Święte — złoty ołtarz (kadzielny), chleby pokładne i świecznik siedmioramienny — ustawiczne modlitwy (miła Bogu woń kadzidła), ciągłe odżywianie się duchowym pokarmem Bożego Słowa Prawdy, Biblii Świętej i korzystanie ze światła Ducha Świętego — stan świętości.

Miejsce Najświętsze — w niebie przed Osobą Świętego Boga — po uwolnieniu z grzesznego ciała ludzkiego, niebiańskie życie wieczne — nieśmiertelność, w świętej służbie przed Bogiem jako chrześcijańscy królowie-kapłani razem z Królem—Arcykapłanem Jezusem Chrystusem.

Izraelici, czyli Żydzi, pod groźbą kary śmierci mieli składać swe ofiary dostarczając je przed wejściem na dziedziniec świątynny. Tam przejmowali je lewici i kapłani. Wejście do namiotu spotkania, przez dziedziniec świątynny, dalej do Miejsca Świętego i Miejsca Najświętszego, było tylko jedno, a więc jedna brama i drzwi, i droga. Dzięki przelanej krwi Jezusa Chrystusa, dzisiaj wszyscy chrześcijanie, naśladowcy Pana Jezusa wchodzą dalej, tą jedyną drogą, jedyną bramą czy jedynymi drzwiami, którymi jest sam Jezus Chrystus. Jeśli nie ma Greka ani Żyda, obrzezania ani nieobrzezania, cudzoziemca, Scyty, niewolnika, wolnego, lecz Chrystus jest wszystkim i we wszystkich. To znaczy, że dzisiaj nie ma też kapłana na ziemi jako pośrednika w składaniu duchowych ofiar przez chrześcijan. Chrześcijańscy królowie-kapłani w rzeczywistości pojawią się w ramachnowego nieba i nowej ziemi dopiero po ‘pierwszym  zmartwychwstaniu’ i ‘porwaniu’. Pan Jezus powiedział: „a kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony”. Pośrednikiem, Wodzem, Nauczycielem i Arcykapłanem jest dla chrześcijan Jezus Chrystus, który złożył doskonałą ofiarę ‘raz na zawsze’. Teraz „Chrystus jest wszystkim i we wszystkich”, lub wszyscy wierni chrześcijanie są jedną osobą w jedności z Chrystusem Jezusem” i są „Izraelem Bożym”, czyli ludem Bożym szeroko rozumianym. Weszli oni przez bramę, tą jedną, na symboliczny dziedziniec świątynny, stając się ludźmi uznanymi przez Boga za prawych, na podstawie ich wiary w Jego Słowo Prawdy oraz w wartość i moc przelanej krwi Jezusa Chrystusa. Chrzest wiernych chrześcijan „w imię Jezusa Chrystusa”, to wyraz tej niewzruszonej wiary, dlatego przebywają na symbolicznym dziedzińcu świątynnym, ‘myją się’ w symbolicznej umywalni (basenie), czyli ‘zmywają’ swoje grzechy przed Bogiem. I z czystym sumieniem ustawicznie pełnią świętą służbę Bożą przed symbolicznym ołtarzem całopalnym (ofiarnym) i w symbolicznym Miejscu Świętym.

Pismo Święte: 3Mojżeszowa 17:8-9; Jana 6:45; 10:1,7-11; 14:6; Kolosan 3:11 nwt-pl; Rzymian 10:4; 6:3; 12:1,2; 1Piotra 2:5; 1Koryntian 15:51-53; 1Tesaloniczan 4:15-17; Objawienie 20:4-6; Mateusza 24:13 bw; Galacjan 3:28,29 nwt-pl; 6:15,16; Dzieje 2:38; 10:48.

Zestawienie pokoleń izraelskich czy plemion w Objawieniu 7:4-8 bp jest symboliczne — brak Efraima i Dana, a jest pokolenie Lewiego i Józefa. 12 x 12 tys. = 144 tys. — chodzi tu raczej o symboliczną liczbę ocalonych i zbawionych do nieba tuż przed Armagedonem. W tym zestawieniu „wszystkich pokoleń synów Izraela” plemię Lewiego, w tym ród kapłański, nie jest wyodrębnione czy oddzielone jak to było po nadaniu Prawa Mojżeszowego. Czyli symbolicznie biorąc, nie pełni ono dzisiaj szczególnej kapłańskiej roli na ziemi. Teraz to cały chrześcijański, nowy Izrael, „Izrael Boży” przyszłego nowego nieba i nowej ziemiw szerokim zastosowaniu, jest „królestwem i kapłanami dla swego Boga i Ojca”. U boku Jezusa Chrystusa w niebie znajdą się Jego niektórzy naśladowcy wybierani ze wszystkich symbolicznych pokoleń Izraela, chrześcijańskiego „Izraela Bożego”, a więc z całego oddanego Bogu narodu świętego pochodzącego ze wszystkich narodów. Są to ludzie uznani przez Boga za prawych na podstawie ich wiary w Pana Jezusa, którzy wytrwali w tej prawości do końca swego życia ludzkiego lub do końca tego świata. Jezus Chrystus umarł za wszystkich grzeszników, za całą rodzinę ludzką. Prawy z wiary żyć będzie, tak jak np. Noe, Abraham, Hiob, Rachab i wielu innych. Kiedy mówimy o wierze w Boga Ojca i Pana Jezusa, to z tą wiarą nierozerwalnie związana jest wiara w nieomylne Słowo Boże oraz dostosowywanie do niego swego życia. Tam są wypowiedzi Boże, Jego wymagania i mierniki jednakowe dla wszystkichOfiara Pana Jezusa działa wstecz lub inaczej Bóg przebaczał grzechy w przeszłości na poczet przyszłej ofiary Jezusa.

Pismo Święte: Rzymian 2:28,29; 1:17; 4:25,26; Galacjan 6:15,16; 3:11-14; 2Piotra 2:5,9,10; 3:13; Objawienie 1:5,6; 5:9,10; 20:4-6; Hebrajczyków cały rozdz. 11; 10:38; Habakuka 2:4; Micheasza 6:8; Efezjan 4:4-6.

Królewskie kapłaństwo, naród święty, lud Boży

— „Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty Tego, który was powołał z ciemności do swego zdumiewającego światła; wy, którzy niegdyś byliście nie ludem, teraz jesteście ludem Bożym, dla których kiedyś nie było zmiłowania, teraz zmiłowania dostąpiliście”.

Pismo Święte: 1Piotra 2:9,10 dos.

W 1Piotra 2:5,9,10 apostoł Piotr powołuje się na 2Mojżeszowa 19:5,6 (bt): „Teraz jeśli pilnie słuchać będziecie głosu mego i strzec mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich narodów, gdyż do Mnie należy cała ziemia. Lecz wy będziecie Mi królestwem kapłanów i ludem świętym. Takie to słowa powiedz Izraelitom”. Ponieważ Izraelici jako naród wybrany nie dotrzymali warunków Bożej umowy, zostali odrzuceni. Dlatego apostoł Piotr odnosi tę wypowiedź Boga do wszystkich alegorycznych, symbolicznych 12 plemion Izraelitów, czyli do chrześcijańskiegoIzraela Bożego, który zajął ich miejsce, a więc do wszystkich wiernych chrześcijan. Bóg przecież pierwotnie skierował te słowa nie tylko do kapłanów izraelskich, ale do wszystkich 12 plemion Izraela naturalnego jako ludu świętego i z nimi wszystkimi zawarł uroczyste przymierze. Dzisiaj obowiązuje „Nowe Przymierze” z  „Izraelem Bożym”, który nie będzie ‘małą trzódką’, ale wielkim „królewskim kapłaństwem, narodem świętym, (…) ludem Bożym” czy też „królestwem – kapłanami dla Boga”, który ostatecznie cały wyłoni się w przyszłości podczas „przyjścia” Pana Jezusa. Jezus zwrócił się do apostołów z określeniem „mała trzódka”, ponieważ była to wtedy na samym początku, rzeczywiście bardzo skromna grupa 11 wiernych osób. Kiedy koniecznie porównasz Łukasza 12:32 z 22:14,29, wniosek staje się oczywisty. Niektórzy uruchamiają fantazję i doszukują się czegoś, czego tu nie ma lub też uparcie i celowo wprowadzają w błąd, fałszując wypowiedź Pana Jezusa.

Pismo Święte: Mateusza 21:43; 23:38; Jeremiasza 31:31-33 bp; Jana 14:1-3; Objawienie 1:5,6 bp, bt; 5:9,10; 7:9,10; Łukasza 13:28,29; 22:20; Marka 13:21-23.

Prawdą jest, że 12 plemion naturalnego Izraela jako obóz izraelski, istniał pośród diabelskiego i grzesznego świata, ale przez zawarcie przymierza z Bogiem został od tego świata oddzielony i poświęcony Bogu JHWH. Dlatego nie może on wyobrażać (czy być figurą, prototypem) całej odkupionej grzesznej ludzkości, tzn. całego świata ludzkiego będącego pod władzą ‘Złego władcy tego świata’ i tkwiącego w niewoli grzechu i śmierci. Za który to świat ludzki co prawda Pan Jezus złożył okup, ale jakże niewielu wierzyło i wierzy, i w samego Chrystusa Zbawiciela, i w wartość Jego okupu. A tym bardziej niewielu było i jest Jego wiernymi naśladowcami, oddanymi Bogu Ojcu, tak jak był Mu na początku oddany i poświęcony naród izraelski. Apostoł Jan napisał:  „I on jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy, ale nie tylko za nasze, lecz także całego świata. Jednak Pan Jezus został ‘zabity i swoją krwią kupił Bogu (ludzi) z każdego [z wszystkich] plemienia, języka, ludu i narodu, i uczynił ich naszemu Bogu królestwem i kapłanami — i będą królować na ziemi’. Niezupełnie możemy twierdzić, że jest tu mowa o „144 tysiące” opisanych w Objawieniu 14:1-5 (dos) Dlaczego? Tam się mówi, że co prawda ‘sto czterdzieści cztery tysiące to ci, którzy zostali wykupieni z ziemi, ale „zostali oni kupieni spośród ludzi jako pierwociny dla Boga i dla Baranka”. „Pierwociny” to pierwsze zbiory żniwa czy pierwsze plony, a więc jest to tylko niewielka część całego żniwa.

Pismo Święte: Jana 12:31; 1Jana 5:19 bt; 2:2; Jana 1:29; Objawienie 1:5,6 bp, bt; 5:9,10 dos; koniecznie porównaj 6:17; 7:1-4,9-17; Mateusza 13:24-30,36-43.

Poniższe słowa Pana Jezusa i Jana także w żaden sposób nie pozwalają utożsamiać alegoryczne „dwanaście plemion Izraela” z całą odkupioną grzeszną ludzkością. Apostoł Paweł napisał: „gdy wejdzie pełnia pogan, i w ten sposób będzie zbawiony cały Izrael [Boży]. Pan Jezus nauczał: „Albowiem Bóg tak bardzo umiłował świat, że dał swego Jednorodzonego Syna, aby nikt, kto w niego wierzy, nie został zgładzony, lecz miał życie wieczne”. „Bo i Syn Człowieczy nie przyszedł po to, aby Mu służono, ale by służyć i oddać swoje życie na okup za wielu”. „Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, lecz za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoi; Ja im powierzyłem Twoje Słowo, a świat ich znienawidził, gdyż nie są ze świata, tak jak Ja nie jestem ze świata. Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale abyś ich ustrzegł od złego. Nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Poświęć ich w prawdzie; Słowo Twoje jest prawdą”. „Odpowiedział Jezus: Królestwo moje nie jest z tego świata”.

Pismo Święte: Rzymian 11:25,26 dos; Jana 3:16; 17:9,14-17 dos; 18:36 bt; Mateusza 19:28; 20:28.

Jak bez naruszania Słowa Bożego można te rozważania sensownie podsumować?

Jeszcze raz zacytujmy 1Piotra 2:5 dos: „wy sami niby żywe kamienie jesteście budowani (jako) dom duchowy, dla świętego kapłaństwa, dla składania duchowych ofiar miłych Bogu przez Jezusa Chrystusa”. Dlatego w „Nowym Przymierzu” w „składaniu duchowych ofiar miłych Bogu” ma udział cały nowy Izrael, „Izrael Boży” jako zbór chrześcijański w szerokim zastosowaniu. Już dzisiaj w ‘królewskim kapłaństwie, narodzie świętym’ każdy wierny chrześcijanin ‘oddaje swoje ciała jako ofiarę żywą, świętą, godną upodobania Boga, na świętą służbę pełnioną swoją zdolnością rozumowania’. Zgodnie z obietnicą Bożą rolę taką „Izrael Boży” będzie pełnił też w wymiarze „nowych niebios i nowej ziemi” pośród miliardów zmartwychwstałych.

Pismo Święte: Jana 10:1,7,9; 14:6; Rzymian 12:1,2; Hebrajczyków 9:14; 13:15,16; Łukasza 22:20; Izajasza 66:22; 1Piotra 2:5,9,10; 2Piotra 3:13; 2Mojżeszowa 19:5,6; Objawienie 20:4-6; Dzieje 24:15; Daniela 12:1,2.

Symboliczny „dziedziniec świątynny” oznacza dzisiaj stan prawości chrześcijańskich „niewolników Boga”, a symboliczne „Miejsce Święte”, do którego oni dzisiaj wchodzą z tego „dziedzińca świątynnego”, oznacza stan świętości. Oba stany ściśle związane są z ich niewzruszoną i wytrwałą wiarą w Słowo Boże, w Pana Jezusa Pomazańca Bożego i w moc przelanej krwi Jego oraz z ich ustawiczną modlitwą i wpływem (światłem) Bożego Ducha Świętego. Na podstawie tej wiary doznają przebaczenia grzechów i już dzisiaj pełnią na ziemi „świętą służbę”. W ramach której składają oni „stałą codzienną ofiarę”, polegającą u wszystkich tych chrześcijan na składaniu ‘świadectwa o Jezusie i mówieniu Słowa Bożego’. W związku z tym, że stale zajmują się tą „ofiarą” i pełnią inne chrześcijańskie uczynki, dlatego wyróżniają ich przed Bogiem „białe szaty” tożsamości chrześcijańskiej jako znak rozpoznawczy.

Pismo Święte: Jana 15:3; 17:17; Objawienie 1:9; 3:5; 6:9; 12:11; 19:10; 20:4; 1Jana 1:7; 2:14; Rzymian 12:1; Hebrajczyków 9:14; 13:15,16.

Apostoł Piotr powołuje się na Słowa Boga z 2Mojżeszowej 19:6 (bw) skierowane do 12 – pokoleniowego starożytnego Izraela, a więc nie tylko do izraelskich kapłanów. Brzmią one: „A wy będziecie mi królestwem kapłańskim i narodem świętym”. Apostoł wyraźnie i jednoznacznie odnosi je do szeroko rozumianego nowego Izraela, chrześcijańskiego „Izraela Bożego”, ponieważ stwierdza w 1Piotra 2:5,9,10: „i wy sami niby żywe kamienie jesteście budowani (jako) dom duchowy, dla świętego kapłaństwa, dla składania duchowych ofiar miłych Bogu przez Jezusa Chrystusa”. „Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty Tego, który was powołał z ciemności do swego zdumiewającego światła; wy, którzy niegdyś byliście nie ludem, teraz jesteście ludem Bożym. W tym sensie i kontekście należy rozumieć słowa apostoła Jana z Objawienia 1:5,6; 5:9,10; 20:4-6, które mówią, że ‘uczynił ich Bóg królestwem i kapłanami — i będą królować na ziemi tysiąc lat’, aby wypełnić Bożą obietnicę o „nowym niebie i nowej ziemi”, w których zamieszka prawość. ‘Nie wykraczając poza to co napisano’ oraz biorąc pod uwagę cały kontekst biblijny, nasuwa się najbardziej rozsądny wniosek, że Królestwo Boże/Niebios to „Królestwo kapłańskie, naród święty, (…) lud Boży” „nowego nieba i nowej ziemi”, z ich Królem–Arcykapłanem Chrystusem. Naturalny 12 – pokoleniowy, starożytny Izrael jest dokładną alegorię i symboliką chrześcijańskiego „Izraela Bożego”, ale w o wiele większym wymiarze, w którym połączono w JEDNO – rolę króla i kapłana.

Pismo Święte: 1Koryntian 4:6 bt.

W proroctwie Ezechiela rozdziały 40-48 znajduje się prorocza wizja wielkiej świątyni Bożej i miasta świętego w realiach obowiązującego wtedy jeszcze Prawa Mojżeszowego. Wskazuje ona na znaczącą rolę kapłanów nie tylko w składaniu ofiar. Bóg JHWH mówi o nich: Będą pouczać lud o różnicy między tym, co święte, a tym, co pospolite, oraz między tym, co nieczyste, a tym, co czyste. W sprawach spornych będą występować jako sędziowie; będą sądzić według moich praw”. Chrześcijański „Izrael Boży” jest „królewskim kapłaństwem, narodem świętym” czy też „królestwem – kapłanami dla Boga”, który ostatecznie wyłoni się w przyszłości. Rolą króla jest panowanie i zarządzanie, a rolą kapłana Bożego jest przede wszystkim pouczanie o Słowie i Prawie Bożym, strzeżenie go, przewodzenie w wielbieniu Boga i występowanie w roli Jego sędziego.

Pismo Święte: Ezechiela 44:23,24 bw; 7:26; Malachiasza 2:7; Galacjan 6:16; 1Piotra 2:5,9,10; porównaj 3Mojżeszowa 10:10,11; Objawienie 1:5,6 bp, bt; 5:9,10; 20:4-6.

Jednak to nie miejsce i wybitne stanowisko czy wielka władza przy Bogu Ojcu i Panu Jezusie ma być naszym głównym celem i nadawać naszemu życiu głęboki sens, ale uszczęśliwiające pełnienie woli Bożej. Pan Jezus powiedział: „Szczęśliwi ci, którzy słuchają Słowa Bożego i je zachowują!” Trzeba całkowicie zarzucić dzisiejsze przyziemne, ludzkie myślenie, ponieważ apostoł Jan nawołuje: „Nie kochajcie świata ani tego, co w świecie. Jeśli ktoś kocha świat, nie ma w nim miłości Ojca. Bo wszystko, co jest w świecie: pożądliwość ciała, pożądliwość oczu oraz pycha życia, nie jest z Ojca, lecz jest ze świata. A świat przemija wraz ze swoją pożądliwością; kto zaś pełni wolę Boga, ten trwa na wieki. Powierzony dzisiaj czy raczej w przyszłości przez Boga Ojca i Pana Jezusa jakiś zakres władzy jest zaszczytem. Jednak jest on przede wszystkim odpowiedzialną, służebną, ale i uszczęśliwiającą pracą wykonywaną dla Nich czy „świętą służbą” dla Boga, a nie epatowanie otrzymaną władzą. Dlatego Biblia Święta kieruje uwagę przede wszystkim na fakt perspektywy życia wiecznego, wypełnionego szczęśliwym ‘pełnieniem dla Boga świętej służby przez Jego niewolników’.

  • To gdzie życie wieczne urzeczywistni się, ma mniejsze znaczenie niż sama nadzieja pokonania śmierci raz na zawsze (parafraza wypowiedzi Raymond’a Franz’a).

Dlatego jak mówi ap Paweł: „Nie wychodźcie poza to, co jest napisane”. Osiągnięcie wielce szczęśliwego celu możliwe będzie tylko poprzez Pana Jezusa Chrystusa i Boskie postanowienie o „królewskim kapłaństwie, narodzie świętym, (…) ludzie Bożym”, który w końcu zamieszka wiecznie w „nowych niebiosach i nowej ziemi” Królestwa Bożego/Niebios.

Pismo Święte: Mateusza 20:25-28; 4:10 nwt-pl; Łukasza 11:28; 1Jana 2:15-17 dos; Objawienie 4:10; 7:4-17; 14:1-5; 21:1-5; 22:1-5; Jana 14:1-6; 1Jana 2:25; Rzymian 12:1; Hebrajczyków 9:14; 13:15,16; Izajasza 66:22; 2Piotra 3:13; Galacjan 6:16; Jakuba 1:1; 1Koryntian 4:6 nwt-pl.

Proroctwa w szerszym zakresie na pewno staną się faktem!

Poniżej prorocze słowa Boga JHWH i Pana Jezusa, które dopiero mają się spełnić i na pewno się spełnią. Wskazują one na Ich wielki triumf i dotyczą w szerokim zastosowaniu chrześcijańskiego „Izraela Bożego”, który odziedziczy Królestwo Boże „nowych niebios i nowej ziemi”. Jednak obecnie i ostatecznie nie dotyczą one Izraela naturalnego, i co zaskakuje — niektórzy nie chcą tego oczywistego faktu przyjąć!

„Najmniejszy rozmnoży się w tysiące, a najmniej znaczny w naród potężny. — Ja, Jahwe [to wyrzekłem] i rychło tego dokonam w swoim czasie”.

„Uświęcę przeto zbezczeszczone u narodów wielkie Imię moje, które znieważyliście wśród nich. I dowiedzą się narody, że Ja jestem Jahwe [JHWH] wyrocznia Pana, Jahwe — gdy na ich oczach okażę się w was świętym. Wezmę was z narodów, zgromadzę was ze wszystkich krajów [jako chrześcijański „Izrael Boży”] i wprowadzę was do waszej ziemi [Królestwa Bożego ‘nowego nieba i nowej ziemi’]”. „I poznają ludy, które ostały się wokół was, że Ja jestem Jahwe. Odbudowałem to, co było rozwalone, obsadziłem to, co było spustoszone. Ja, Jahwe, powiedziałem i wykonam”.

„Prorokowałem więc tak, jak mi rozkazał. I oto wstąpił w nie duch, a one zaczęły oddychać i stanęły na nogach. Była ich wielka, niezliczona rzesza”. „Poznacie, że Ja jestem Jahwe, gdy otworzę wasze groby i wyprowadzę was z grobów waszych, ludu mój. Dam wam mojego ducha i ożyjecie. Osadzę was w waszej ziemi [Królestwa Bożego ‘nowego nieba i nowej ziemi’] i poznacie, że Ja, Jahwe, powiedziałem i wykonam — wyrocznia Jahwe”.

Przysięgam na siebie samego — wypowiedź Jahwe — że ponieważ postąpiłeś tak, iż nie odmówiłeś mi nawet swego syna — jedynaka, Ja będę ci szczodrze błogosławił i bardzo rozmnożę twoje potomstwo, jak gwiazdy na niebie lub piasek na wybrzeżu morza. Potomkowie twoi zdobędą bramy [miast] swoich wrogów. Wszystkie zaś narody ziemi doznają błogosławieństwa za pośrednictwem twojego potomstwa [Jezus Chrystus] za to, że posłuchałeś mego rozkazu”.

Porównaj z:

„Zobaczycie Abrahama, Izaaka, Jakuba i wszystkich proroków w Królestwie Bożym (…) I zjawią się (ludzie) ze wschodu, z zachodu, z północy i z południa, i spoczną u stołu w Królestwie Bożym [‘nowego nieba i nowej ziemi’]”.

„Potem ujrzałem, a oto wielka rzesza [ocalonych i zbawionych], której żaden człowiek nie zdołał policzyć, ze wszystkich narodów …”

Pismo Święte: Izajasza 60:22 bp; Ezechiela 36:10,23-38 bp; 37:5,10-14,21 br, bp; Objawienie 7:9,10; 21:1-5; Łukasza 13:28,29 dos; 1Mojżeszowa 22:16-18 bp; porównaj Jana 4:23 — Izajasza 2:2-4; Micheasza 4:1-7; Malachiasza 3:14-20 bp; Mateusza 26:52; Galacjan 6:16; 2Piotra 3:13.

Na koniec w skrócie to co odkryliśmy (?) w Piśmie Świętym, a o czym mówiliśmy w tych trzech ostatnich tematach i o jakim „Izraelu Bożym” dalej będziemy mówić!!!

ALEGORYCZNO-SYMBOLICZNE „12 POKOLEŃ IZRAELSKICH”

TO ZJEDNOCZONY W JEDNO CHRZEŚCIJAŃSKI „IZRAEL BOŻY” DZIEDZICZĄCY KRÓLESTWO BOŻE „NOWEGO NIEBA I NOWEJ ZIEMI”:

Wymiar niebiański — alegoryczno-symboliczne grono „24 starszych w złotych koronach na 24 tronach” to „niewolnicy Boga” z „pierwszego zmartwychwstania” i ‘pozostawieni przy życiu, razem z nimi porwani’ do ‘nowego nieba’, ocaleni w Armagedonie, czyli określone i symboliczne „144 tysiące kupionych z ziemi”, jako chrześcijańskie „pierwociny” zbiorów symbolicznego ‘żniwa zakończenia świata’.

Wymiar ziemski, ludzki „niewolnicy Boga” z „pierwszego zmartwychwstania” i po „przyjściu z wielkiego ucisku”, ocalona w Armagedonie i nieokreślona „wielka rzesza” chrześcijan do życia na ‘nowej ziemi’, jako pozostałe, wielkie zbiory symbolicznego ‘żniwa zakończenia świata’, do których ostatecznie dołączą „pozostali z umarłych”.

Pismo Święte: Objawienie 3:12; 4:4; 5:5; 6:17 do 7:4,9-17; 11:2; 14:1-4; 20:4-6,11-15; 21:1-5,9,10,12; 22:19; 1Mojżeszowa 12:3; 17:1-9; 22:16-18; Jakuba 2:23; Psalm 105:8-10; Łukasza 1:31-33,72,73 bt; 22:20; Jeremiasza 31:31-37; Hebrajczyków 8:7-13; 9:15; Rzymian 2:28,29; 10:4; 11:1-35; Galacjan 3:8,14-29; 4:26-29; 6:15,16; 1Tesaloniczan 4:15-17; 1Tymoteusza 2:5; Mateusza 13:24-30, 36-43,47-50; Jana 5:28,29; Dzieje 24:15. Rozważ dodatkowo — Objawienie 21:22-27; 22:1-5,14; 6:10,11; 11:14-19; 20:4-6,12,13; 1Koryntian 8:6; 12:13-27; 15:22,23; 2Koryntian 11:2; Efezjan 1:9-11; 4:6; 5:23-30; Filipian 3:20; Dzieje 3:21; Kolosan 1:16-20; Hebrajczyków 11:10,13-16; Izajasza 2:2,3; 52:1; 54:1; 60:1-22; 62:1-12; 65:17-19; 66:22; Daniela 2:34,35,44,45; 7:18,22,25-27; 9:16,19,24; 12:1,2; Joela 2:32 (lub 3:5); 3:16,17 (lub 4:16,17); Amosa 9:11-15; Sofoniasza 3:11-20; Zachariasza 8:1-8,20-23; Łukasza 14:15-24; Mateusza 22:1-14; 25:31-46; 28:18; Rzymian 8:14-17; 9:6-8,24-27; 11:13-29.

WSZYSCY MAJĄ KONIECZNIE IŚĆ ZA NAUKĄ BIBLII ŚWIĘTEJPISMA ŚWIĘTEGOSŁOWA BOŻEGO !!!

Archiwa
?>
  • Your best handbags in daily with comparable high quality. Prepare you for joy is indispensable in people's livesyou really need it.