?>

Bóg: ‘BYŁ i JEST’, „i KTÓRY PRZYCHODZI”?

Aktualizowany: 16.02.2021

Dział tematyczny: Proroctwa a ‘wyznaczony czas końca’!

„Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Wszechmogący [Władca wszechrzeczy], Który Był i Który Jest, i Który Przychodzi”. „Ojcze Święty”.

(Objawienie 4:8 bt; Jana 17:11)

BÓG ‘Był, Jest, BędzieAbsolutnym „Władcą wszechrzeczy” szeroko i biblijnie rozumianego Wszechświata — Wszechświata w wymiarze niebiańskim, duchowym i materialnym, ziemskim, ludzkim. Bóg jednak nie tylko istniał, istnieje i będzie istniał. On jest ‘Świętym Bogiem’ „Który BYŁ i Który JEST, i Który PRZYCHODZI, bo Istnienie Wszechmocnego Boga Ojca nie jest statyczne, ale dynamiczne. On cały czas ma wpływ na bieg wydarzeń tego Wszechświata. Bóg aktywnie uczestniczył, uczestniczy i będzie uczestniczył w historii swoich inteligentnych, rozumnych stworzeń, a więc i w historii ludzi. Kształtował, kształtuje i będzie kształtował ich historię realizując swe plany czy cele.

  • On będzie obecny, gdziekolwiek i kiedykolwiek zechce być obecny, i będzie Tym Kim zechce być! Bóg PRZYCHODZI, bowiem ‘Staje się’ rozwiązaniem każdego problemu i to bez względu na sytuację czy potrzebę jaka się pojawi!!!

W gruncie rzeczy takie jest biblijne pochodzenie i głębsze znaczenie Imienia Bożego JHWH ujawnionego w 2Mojżeszowa 3:13-15, a mocno powiązanego z Objawieniem 1:4,8; 4:8; 11:17; 16:5 (bp).

‘Swoje Słowo Bóg wywyższył ponad swe Imię’!

Fundamentem powyżej wyrażonej Prawdy są proroctwa Boga, w tym Jego zamysły czy zamierzenia i postanowienia „zapisane w Księdze Prawdy”. To jest Prawda objawiona Słowa Bożego ogłaszana ludziom przez Jego proroków, apostołów i przez Jego Chrystusa/Pomazańca, które nieuchronnie wypełnia się. Stąd słowa Naszego Pana Jezusa: Twoje [Boga] Słowo jest prawdąiPisma [Świętego] nie można unieważnić”. On zawsze powoływał się na nie mówiąc — „napisane jest”. Ten nie tylko Największy z ludzi, Nasz Zbawiciel cytuje 5Mojżeszową 8:3 w Mateusza 4:4 (bt): Napisane jest: Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym Słowem, które pochodzi z ust Bożych”.

Pismo Święte: Daniela 10:21 pau; Jana 17:17; 10:35 nwt-pl; Hebrajczyków 1:1,2 bw, dos. Korzystamy z przekładów Pisma Świętego dostępnych na stronie Parallel Bible Searcher. W zakresie Pism Greckich [Nowego Testamentu] także z przekładu interlinearnego.

Słowo Boga to absolutna Jego Prawda, a jest ono ‘nawet ponad całe Jego Imię’. To Słowo Boże jest Święte, wyjątkowo czyste i zawsze jest Prawdą, bowiem Jego prorocze obietnice zawsze się spełniają i uświęcają Boże Imię. W Psalmie 138:2 (nwt-pl) król Dawid mówi pod natchnieniem:

„będę sławił twe imię, ze względu na twą lojalną życzliwość [łaskę] i ze względu na twą wierność prawdzie. Ty bowiem wywyższyłeś swą wypowiedź nawet ponad całe swe imię[‘wypowiedź’ Boża dosł. ‘Słowo’ Boże — sens wersetu zgodny z tekstem masoreckim].

W Biblii poznańskiej (bp) natomiast czytamy:

„wywyższyłeś Twoją obietnicę ponad wszelkie imię”.

Sam Bóg twierdzi: „Ja [JHWH] czuwam nad Słowem moim, aby je wypełnić”.

„Wspomnijcie na sprawy dawne, odwieczne, że Ja jestem Bogiem i nie ma innego, jestem Bogiem i nie ma takiego jak Ja. Ja od początku zwiastowałem to, co będzie, i z dawna to, co jeszcze się nie stało. Ja wypowiadam swój zamysł, i spełnia się on, i dokonuję wszystkiego, czego chcę. (…) jak powiedziałem, tak to wykonuję, jak postanowiłem, tak to czynię.

Dlatego „jest niemożliwe, żeby Bóg skłamał” lub On „nie może kłamać”.

Pismo Święte: Jeremiasza 1:12 bp; Izajasza 46:9-11 bw; Hebrajczyków 6:18; Tytusa 1:2.

  • To nieustannie i niewzruszenie, nieuchronnie, niezawodnie i nieomylnie wypełniające się proroctwo Boskie, Słowo Boże, jest bezsprzecznym dowodem, że Bóg ‘Był, Jest i Przychodzi. Ponieważ jest On Aktywnym, Absolutnym, Wszechmocnym Władcą, a Jego Imię stanie się szczególnie Wielkim i Świętym. Dokonuje i dokona tego Jego Najwyższy Władca, Jego Chrystus, Nasz Pan Jezus!

Pismo Święte: Ezechiela 36:23 bp; Objawienie 1:5; 3:21; 4:8; 6:2; 11:15-17; 12:10; 14:1,14; 17:14; 19:11-16; Psalm 89:27,28 bw.

Święty Bóg nie mógł więc pozostać obojętnym wobec sytuacji zaistniałej w Edenie. Dlatego do uczestników buntu, a szczególnie do jego autora i „ojca”, „Węża”, Bóg wypowiedział swoje pierwsze proroctwo zwane nieraz Protoewangelią:

„I nieprzyjaźń [hebr. dosł. wrogość, nienawiść] wprowadzam między ciebie a niewiastę [święta rodzina Boskich stworzeń], pomiędzy twoje potomstwo a jej Potomstwo [Jezus Chrystus]. Ono zmiażdży [uderzy, zdepcze] ci głowę, a ty zmiażdżysz [uderzysz, ukąsisz, zranisz] mu piętę.

Jest to pełne symboliki, aktualne i dalekosiężne proroctwo, Słowo Boga, które musi się wypełnić! Bóg wypowiadając te i pozostałe proroctwa sam Siebie do tego zobligował. Jest tylko jedna, jedyna opcja, Jego proroctwa nieubłaganie i nieuchronnie wypełniają się oraz będą się wypełniać! Prowadzą niezawodnie do wielkiego finału, w którym nastąpi ostateczne rozwiązanie wszystkich, palących kwestii, jakie pojawiły się na zdominowanym przez zło globie ziemskim. Trzeba koniecznie pamiętać, że od wydarzeń w Edenie, głównym, buntowniczym wrogiem i arcy-zwodniczym super-kłamcą został wielki Smok, Wąż Starodawny, nazywany diabłem i szatanem [z gr. to ‘oszczerca i przeciwnik’], zwodzący całą zamieszkałą ziemię”.

Pismo Święte: 1Mojżeszowa 3:15 bt; Objawienie 12:9 bp; Jana 8:44.

‘Bóg usuwa królów i królów ustanawia’

Niewątpliwie potrzebny był czas, aby kwestie wyłonione w Edenie zostały jednoznacznie rozstrzygnięte. Szczególnie jeśli chodzi o zasadność Boskiego panowania, którego nie można było dowieść czy ustalić niejako od ręki. Dlatego Bóg pozwolił, aby przez pewien czas władzę nad tym światem ludzkim sprawował uzurpator, ten który stał się szatanem i diabłem. On sam szczycił się przed Panem Jezusem, że ma ‘wszystkie królestwa zamieszkanej ziemi i ma całą tę władzę oraz ich chwałę, gdyż została jemu przekazana [lub dana – przez Boga] i on daje ją, komu chce’. Nasz Zbawiciel nie zaprzeczył temu twierdzeniu kusiciela, ponieważ sam tego samozwańczego kreatora świata nazywa „władcą tego świata”. Cały świat nie tylko polityczny i religijny jest pod przemożnym, dominującym wpływem tego prowodyra, wręcz „boga tego świata”, a rządzącym tym światem on ‘dał wielką władzę’. Ze względu na Boskie przyzwolenie czy dopuszczenie panowania diabelskiego, apostoł Paweł napisał: „Niech każda dusza będzie podporządkowana władzom zwierzchnim, bo nie ma władzy, jak tylko za sprawą Boga; istniejące władze zajmują swe względne pozycje za sprawą Boga. Ten Absolut, Wszechmocny, Bóg jest Źródłem władzy, dlatego Jezus Chrystus oznajmił Poncjuszowi Piłatowi, rzymskiemu namiestnikowi Judei: „Nie miałbyś żadnej władzy nade mną, gdyby ci to nie było dane z góry [przez Boga].

Pismo Święte: Łukasza 4:5-8 nwt-pl; Jana 12:31; 14:30; 2Koryntian 4:4; Objawienie 13:1-5; Rzymian 13:1 nwt-pl; Jana 19:11 nwt-pl.

W Psalmie 83:18(19) nazwano JHWH Boga „Najwyższym nad całą ziemią”. Starożytni Izraelici czcili JHWH przede wszystkim jako Boga Najwyższego, który był też dla nich Wszechmocnym. Co istotne, Księga Objawienia mówi już tylko o Bogu Wszechmocnym [gr. ‘Pantokratōr’ – 9 razy] i Jego Najwyższym Władcy, Jego Chrystusie, Naszym Panu Jezusie. Chociaż „władcą tego świata” póki co jest diabeł, nie znaczy to, że Bóg zawiesił swą władzę i pozwolił na niekończącą się bezkarną samowolę rujnującą ludzi mieszkających na globie ziemskim. Kilkakrotnie w Księdze Objawienia zapowiada, że jest Panem Bogiem „Który Jest, Który Był i Który Przychodzi, Wszechmogący [Wszechmocny]. „Przychodzi” On, aby ‘okazać swój gniew i w wyznaczonym czasie dokonać sądu umarłych, dać nagrodę swym niewolnikom, prorokom, i świętym, i bojącym się Jego imienia, małym i wielkim oraz zniszczyć tych, którzy niszczą ziemię’. Co jakiś czas przypominał ludziom, że ciągle i nieprzerwanie jest On Aktywnym, Absolutnym Władcą Wszechmocnym. Prorok Jeremiasz stanowczo stwierdził: „Nic nie dorówna Tobie, o Jahwe [JHWH]! Ty jesteś wielki i wielkie, potężne Twe Imię! Któż by się Ciebie nie bał, o Królu narodów! Natomiast Jahwe jest Bogiem prawdziwym, On jest Bogiem żywym i Królem wiecznym! Od Jego gniewu drży ziemia, nie ostoją się narody przed Jego oburzeniem. (To im zapowiedzcie: Bóstwa, które nie stworzyły nieba ani ziemi, znikną z ziemi i spod tego nieba)”.

Pismo Święte: Izajasza 45:18 bt; Objawienie 1:4,5,8; 4:8; 11:15-18; 15:3,4; 16:5; 17:14; 19:16; Psalm 91:1; Jeremiasza 10:6,7,10,11 bp.

W proroctwach Daniela znajdujemy opis spektakularnych wydarzeń, które utwierdzają nas o ciągle aktywnej i wielkiej władzy Wszechmocnego Boga. Są tam też naprzemiennie występujące Jego tytuły jak np. „Bóg niebios [nieba], Bóg w niebie”, „Wielki Bóg ”, „Pan niebios”, „Król niebios [nieba], „Bóg bogów i Pan królów” czy „Najwyższy” lub „Bóg Najwyższy”, a także „Wiecznie Żyjący”. Jeśli chodzi o występowanie Imienia BożegoJHWH, to w Księdze Daniela znajduje się ono tylko w 9 rozdziale, w osobistej modlitwie proroka kierowanej do tegoż Boga. O tym niezwykłym Bogu prorok Daniel mówi: „On zmienia czasy i okresy; usuwa królów i królów ustanawia; mędrcom daje mądrość; wiedzę tym, którzy poznają rozumem. On objawia to, co jest głębokie i co jest zakryte. Wie, co się znajduje w ciemności, a światło z Nim przebywa”. W jakich okolicznościach powstała ta wypowiedź? Wszechmocny Bóg przez swego proroka właśnie wyjawił znaczenie wizji tajemniczego, proroczego posągu-olbrzyma, opisanego w 2 rozdziale Księgi Daniela. Prorok przekonuje: „Jest jednak Bóg w niebie, który odsłania tajemnice, i On oznajmia królowi [babilońskiemu], co nastąpi przy końcu dni. W gruncie rzeczy chodzi o dalekosiężne proroctwo Boga, które dotyczy pochodu mocarstw czy potęg politycznych tego świata. Kres im jednak w końcu kładzie symboliczny ‘kamień, który bez udziału rąk [ludzkich] odrywa się od góry [wieczystego panowania Boga], uderza posąg w stopy [ostatnie państwa tego świata], kruszy go, a wiatr roznosi go, tak że nie ma po nich śladu’. „Kamień zaś, który uderzył w posąg, rozrósł się w wielką górę i wypełnił całą ziemię”. Prorok Daniel wyjaśnia niezmienne i prorocze Słowo Boże: „A za dni tych królów [ostatnich władców tego świata] Bóg nieba ustanowi Królestwo [Boże], które nigdy nie zostanie obrócone wniwecz. I to Królestwo nie przejdzie na żaden inny lud. Zmiażdży ono wszystkie owe królestwa i położy im kres, lecz samo będzie trwać po czasy niezmierzone”.

Pismo Święte: Daniela 2:21,22,28-45,47 bp, bw, nwt-pl.

Prorok Daniel sam był świadkiem dokładnie wypełniających się proroctw Wszechmocnego Boga, czyli Jego Słowa. Około 200 lat naprzód Bóg wypowiedział proroctwo zapisane w Księdze Izajasza 45:1-6,21-23 (bp): „Tak mówi Jahwe do pomazańca swojego Cyrusa, którego prawicę ująłem, by przed nim ukorzyć narody i biodra królów rozbroić, (…) byś poznał, żem Ja jest Jahwe [JHWH], Bóg Izraela, który cię przyzywam twym imieniem. (…) nazwałem cię twoim imieniem, zaszczytny nadałem ci tytuł, mimo że mnie nie znałeś. Jam jest Jahwe i nie ma innego, poza mną nie ma boga! Ja cię przepaszę, chociaż mnie nie znałeś, aby poznano od wschodu słońca i od zachodu, że poza mną nie ma nikogo! Jam jest Jahwe i nie ma innego! Powiedzcie, przedłóżcie dowody, nawet naradźcie się wspólnie: kto przepowiedział to z dawien dawna, ogłosił już wcześniej? Czyż to nie Ja Jahwe? Poza mną nie ma boga innego, oprócz mnie nie istnieje Bóg sprawiedliwy i zbawca. Nawróćcie się do mnie, a dostąpicie zbawienia, wszystkie krańce ziemi! Bo ja jestem Bogiem i nie ma innego! Przysięgam na siebie: z ust moich sprawiedliwość wychodzi, Słowo nieodwołalne. Owe Wszechmocnego Słowo nieodwołalne, złożone podprzysięgą na Siebie, dokładnie wypełniło się w roku 539 p.n.e., kiedy prorok Daniel ogłosił ostatniemu królowi babilońskiemu postanowienie Boże. Usłyszał on, że jego królestwo „dane jest Medom i Persom”, co też stało się wręcz natychmiast. Zgodnie z ‘nieodwołalnym Słowem’ Bożym zdobywcą Babilonu został naturalnie Cyrus [Cyrus II Wielki]. Rzeczywiście, jak mówiliśmy wyżej, Bóg „zmienia czasy i okresy; usuwa królów i królów ustanawia. Kiedy pojawia się pora, aby wypowiedziane Słowo Boże stało się faktem, nie ma wtedy nic ważniejszego od proroctwa Wszechmogącego czy Wszechmocnego Boga, którego wypełnienie staje się nadrzędne i nieuchronne.

Pismo Święte: Daniela 5:1-30; Objawienie 1:8; 4:8; 11:17.

„Najwyższy jest władcą nad królestwem ludzkim”

Apostoł Paweł stwierdził: „wszystko, co niegdyś napisano, napisano dla naszego pouczenia”. Nieco wcześniej w rozdziale 4 swej Księgi, Daniel wyjaśnia królowi babilońskiemu proroczy sen od Boga o ‘wielkim drzewie’, które zostało ścięte i zabezpieczone, aby nie odrastało, aż ‘przeminie siedem czasów’. Proroctwo to było dla króla babilońskiego wstrząsające, bowiem zapowiedziało, że w tym wyznaczonym czasie będzie pozbawiony władzy i rozumu. Jednak jak dekret Boży miało spełnić się niezawodnie, „aby wszyscy żyjący wiedzieli, że Najwyższy jest władcą nad królestwem ludzkim. Może je dać, komu zechce, może ustanowić nad nimi najniższego z ludzi”. Kiedy ‘przemijało siedem czasów’, a proroctwo to zmierzało do końcowego i dokładnego wypełnienia się, przywrócony królowi rozum skłonił go do świadomego wypowiedzenia znamiennych słów: „wysławiałem Najwyższego, wielbiłem i chwaliłem Żyjącego na wieki, bo Jego władza jest władzą wieczną, panowanie Jego z pokolenia na pokolenie. Wszyscy mieszkańcy ziemi nic nie znaczą; według swojej woli postępuje On z niebieskimi zastępami. Nie ma nikogo, kto by mógł powstrzymać Jego ramię i kto by Mu powiedział: Co czynisz? Ja [król] wychwalam teraz, wywyższam i wysławiam Króla nieba. Bo wszystkie Jego dzieła są prawdą, a drogi Jego – sprawiedliwością, tych zaś, co postępują pysznie, może On poniżyć. Pokorna i uniżona postawa króla babilońskiego względem Najwyższego/Wszechmocnego Boga jest godna pochwały. Uratowała mu nie tylko życie, ale pozwoliła mu odzyskać i umocnić swą władzę.

Pismo Święte: Rzymian 15:4 nwt-pl; ‘czas’ to aram. ‘zĕman’/‘iddan’ = hebr. ‘mow`ed’ — dosł. ‘wyznaczony czas /pora/; porównaj Daniela 4:7-34,13,20,29 bt [4:10-37,16,23,32 nwt-pl] i 7:12,25 z 8:19; 11:27,29,35; 12:7.

Bóg nieustannie i niezmiennie realizuje swe Słowo jako ‘swój zamysł, swoje postanowienie’, które pod przysięgą na Siebie [Bóg Wszechmocny Najwyższym i Największym Autorytetem] wcześniej ogłosił przez swoich proroków. Już wypełniły się proroctwa o pojawieniu się „Potomstwa niewiasty”, czyli Pana Jezusa Chrystusa, który został Chrystusem/Pomazańcem Boga, przez którego „będą błogosławione wszystkie narody ziemi”. Przez Pana Jezusa Chrystusa, którego uczynił Najwyższym Władcą, Bóg Wszechmocny postanowił w nowy sposób panować nad Wszechświatem szeroko rozumianym. A będzie nim w gruncie rzeczy wieczny, zjednoczony w JEDNO nowy świat niebiański i nowy świat ziemski, ludzki! Proroctwo Daniela 7:13,14 (nwt-pl) mówi o Nim jako o Synu Człowieczym:

„Patrzyłem w wizjach nocnych, a oto z obłokami niebios nadchodził ktoś podobny do Syna Człowieczego; i uzyskał dostęp do Istniejącego od Dni Pradawnych [Boga], i przyprowadzono go tuż przed Niego. I dano mu panowanie i dostojeństwo oraz królestwo, aby jemu służyły wszystkie ludy, grupy narodowościowe i języki. Panowanie jego to panowanie po czas niezmierzony, które nie przeminie, a jego królestwo nie będzie obrócone wniwecz [wieczne skutki panowania Pana Jezusa].

Pismo Święte: Izajasza 55:8-11; 1Mojżeszowa 12:3; 22:18; Dzieje 3:25; Galacjan 3:7-9,16,26-29; Hebrajczyków 1:1-3 bw; Efezjan 1:10; 2Piotra 3:13; Mateusza 5:5; 13:41; Dzieje 5:31; Objawienie 1:5; 21:1-5.

„Najwyższy jest władcą nad królestwem ludzkim. Może je dać, komu zechce, może ustanowić nad nimi najniższego z ludzi.

W gruncie rzeczy Wszechmocny Bóg już po buncie w Edenie wybrał Tego „najniższego z ludzi”, swego Chrystusa/Pomazańca Jezusa. Uczynił go „Królem królów i Panem panów”, a więc Najwyższym Władcą, dlatego ostatecznie ‘królestwo ludzkie’ powierzy Jemu. Czy Pan Jezus jest tym ‘najniższym z ludzi’? Anioł Gabriel zwiastował Marii Słowo Boże: „On będzie wielki i Synem Najwyższego będzie nazwany, a Pan Bóg da mu tron Jego ojca Dawida. I będzie królował nad domem Jakuba [jego kontynuacją jest alegoryczny Jakub, Izrael – chrześcijański] na wieki, a Jego królestwo nie będzie miało końca [wiecznotrwałe]. Jego Ojciec dobitnie oświadczył: „To jest mój Syn, ten wybrany. Jego słuchajcie! W Mateusza 11:28-30 (bp) czytamy słowa Pana Jezusa: „Pójdźcie do Mnie wszyscy utrudzeni i uginający się pod ciężarem, a Ja wam dam wytchnienie. Weźcie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem łagodny i pokornego serca, a znajdziecie odpoczynek dla dusz waszych. Albowiem moje jarzmo jest słodkie, a brzemię lekkie”. Natomiast apostoł Paweł potwierdza: „On to, istniejąc w naturze Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby być na równi z Bogiem, lecz sam siebie poniżył, przyjąwszy naturę sługi. Stał się podobny do ludzi i w zewnętrznej postaci uznany za człowieka. Uniżył samego siebie, stał się posłuszny aż do śmierci i to śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg wywyższył Go ponad wszystko i darował Mu imię, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się każde kolano w niebie, na ziemi i pod ziemią [ci co zmartwychwstaną], i aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca”.

Pismo Święte: Daniela 4:14 bt [4:17 nwt-pl]; 1Mojżeszowa 3:15; Łukasza 1:32,33 bp; 9:35 nwt-pl; Dzieje 5:31; Hebrajczyków 1:2 bw; Objawienie 1:5; 11:15; 12:10; 17:14; 19:16; Filipian 2:6-11 bp; porównaj Marka 9:7; Mateusza 17:5; 28:18; Dzieje 4:12.

Kiedy zamilknie metaforyczny ‘głos trąby szóstego anioła’ i ‘przeminie drugie biada’, a więc dokładnie wypełni się to proroctwo, wtedy odezwie się donośnie metaforyczny ‘głos trąby siódmego anioła’ i ‘szybko [nagle, z zaskoczenia] nadejdzie trzecie biada’. Czas władzy diabła skończy się. A będzie to wielka chwila, ponieważ panowanie nad światem przypadnie w udziale Panu Naszemu [Bogu] i Pomazańcowi Jego [Chrystusowi Jego] i królować będzie na wieki wieków. Pan, Bóg Wszechmogący, który Jest i Był, przejmie potężną władzę swoją i zacznie panować’Dlatego ‘nastąpi zbawienie i moc, i panowanie Boga naszego, i władza Pomazańca Jego’.

Pismo Święte: Objawienie 9:13; 11:14-18; 12:10 bw, nwt-pl.

Istotne! W książce Carl’a Olof’a Jonsson’a „Kwestia Czasów Pogan — krytyczna analiza chronologii Świadków Jehowy, na stronie 129 możemy czytać o „siedmiu czasach” czy „siedmiu porach” z 4 rozdziału Księgi Daniela:

„„Wiedząc, że dosłownym znaczeniem aramejskiego “iddan” nie jest “rok” lecz “okres” lub “pora”, Hipolit z III wieku twierdził, że niektórzy uważali “czas” za jedną z czterech pór roku. Jednakże biskup Teodoret z V wieku zauważa, że ludzie czasów starożytnych, tacy jak Babilończycy czy Persowie, mówili tylko o dwóch porach roku, zimie i lecie, porze deszczowej i porze suchej. Było to również zwyczajem wśród Hebrajczyków. W Biblii nie ma żadnych odniesień do wiosny czy jesieni, tylko do lata i zimy. Zgodnie z tą linią rozumowania “siedem pór” szaleństwa Nebukadnezara [króla babilońskiego z 4 rozdz. proroctwa Daniela] oznaczałoby trzy i pół roku”” (porównaj 1Mojżeszowa 8:22).

Można by pokusić się o analogię wyznaczonych „siedmiu czasów [‘pór’ = 3,5 roku]i wyznaczonych „42 miesięcy [3,5 roku]z Objawienia dla ‘władzy bestii wychodzącej z morza’, której ‘Smok [szatan] da swoją moc, swój tron i wielką władzę nad wszystkimi szczepami, ludami różnojęzycznymi i narodami’. Jednak w przeciwieństwie do pokornej i uniżonej postawy króla babilońskiego z 4 rozdziału Księgi Daniela, ostatni władcy królestw ludzkich będą cały czas przejawiali skandalicznie butną postawę. Król babiloński „pod koniec dni” siedmiu czasów [pór] swego szaleńczego obłędu, pokornie uznał wieczną władzę Najwyższego nad królestwem LUDZKIM oraz wysławiał Najwyższego, wielbił i chwalił Żyjącego wiecznie’. Natomiast w swym obłędnym szaleństwie pychy i braku rozumu, ostatni władcy tego świata nawet wtedy, kiedy upływać będzie wyznaczona im pora „42 miesięcy [3,5 roku], nie zaprzestaną ‘bluźnić przeciwko Bogu, by bluźnić Jego imieniu’ i ‘toczyć walkę ze świętymi, których [chwilowo] zwyciężą’. Co więcej, będą to czynić nawet wtedy, kiedy w końcu zdadzą sobie sprawę, żePan, Bóg Wszechmogący, który Jest i Był, przejął potężną władzę swoją i zaczął panować wraz ze swym Pomazańcem [Chrystusem]. Jednak z niezmiennych proroctw Słowa Bożego wynika, że te działania ostatnich władców tego świata na nic się zdadzą. Ostatecznie zjednoczeni ‘jedną myślą’, ci ostatni władcy niejako ‘na jedną godzinę otrzymają władzę’ i „stoczą bitwę z Barankiem, ale Baranek [Pan Jezus] ich zwycięży, ponieważ jest Panem panów i Królem królów. Zwyciężą też ci, którzy są z Nim powołani i wybrani, i wierni”.

Pismo Święte: Objawienie 13:1-8; 11:15-18; 12:10-12; 17:12-14 nwt-pl; 19:16; Daniela 4:31bp; 7:25; 8:19; 12:7 nwt-pl; Mateusza 24:30,31.

„W prawości sądzi i prowadzi wojnę”

Proroctwo Słowa Bożego z Daniela 7:8-27 (bp, nwt-pl) mówi, że wraz z „Synem Człowieczym”, a więc „Panem panów i Królem królów”, „Królestwo otrzymają święci Najwyższego i posiądą Królestwo na czas niezmierzony, wręcz na czas niezmierzony za czasami niezmierzonymi”. Zapewne potencjalni „święci Najwyższego” już teraz ze stosowną pokorą wysławiają Boga i będą to czynić wiecznie: „Wielkie i zdumiewające są Twe dzieła, Jehowo [Panie] Boże, Wszechmocny. Prawe i prawdziwe są Twe drogi, Królu Wieczności. Któż by się Ciebie rzeczywiście nie bał, Jehowo [Panie], i nie wychwalał Twego imienia, skoro Ty sam jesteś lojalny? Bo wszystkie narody przyjdą [jako międzynarodowa „wielka rzesza” ludzi] i przed Twoim obliczem oddadzą Ci cześć [gr. proskyneō; dosł. ‘hołd’ – akt uległości Wszechmocnemu Władcy], ponieważ zostały ujawnione Twe prawe postanowienia.

Pismo Święte: Objawienie 15:3,4 nwt-pl; 7:9,10 nwt-pl; porównaj Rzymian 5:17; Objawienie 22:1-6.

Ostatecznie zjednoczeni w swych działaniach ostatni władcy tego świata nie uznają ‘panowania Wszechmocnego Boga i władzy Jego Chrystusa/Pomazańca’, Naszego Pana Jezusa. Wraz ze swymi mocarstwami, politycznymi potęgami, biblijnymi „bestiami”, po ‘ścięciu’, czyli pozbawieniu ich władzy i przedłużeniu im życia na czas i na porę’ [aram. ‘iddan’ = hebr. ‘mow’ed’ — dosł. ‘wyznaczony czas (pora)’], a więc po wyznaczonych „42 miesiącach [3,5 roku], przeminą bezpowrotnie. Wszechmocny „zmienia czasy i okresy; usuwa królów i królów ustanawia. Kres ich nastąpi po prawym sądzie i w szokującej, zatrważającej wojnie Bożej — Armagedonie. O czym czytamy w alegoryczno-metaforycznym opisie proroczego Słowa Bożego Objawienia 19:11-21 (nwt-pl):

(…) a oto biały koń. A siedzący na nim, zwany Wiernym i Prawdziwym [Pan Jezus], w prawości sądzi i prowadzi wojnę. Jego oczy to ognisty płomień [przenikliwość], a na Jego głowie wiele diademów. Ma napisane imię, którego nie zna nikt prócz Niego [przyszła wielka władza, ranga, misja, rola i godność], i jest przyobleczony w wierzchnią szatę spryskaną krwią, a imię, którym go zwą, brzmi Słowo Boga [jego Wypełnienie i Wykonawca — czyni je faktem]. Również wojska, które były w niebie, podążały za Nim na białych koniach, odziane w biały, czysty, delikatny len [symbol świętej i prawej/sprawiedliwej misji Bożej]. A z Jego [Pana Jezusa] ust wychodzi ostry, długi miecz, aby mógł nim uderzyć narody, i będzie je pasł rózgą [laską] żelazną [symbol pełnej władzy wykonawczej]. On też depcze winną tłocznię gniewu srogiego zagniewania Boga Wszechmocnego. A na swej szacie wierzchniej, mianowicie na udzie, ma napisane imię: Król królów i Pan panów. Ujrzałem również anioła stojącego w słońcu; i zawołał donośnym głosem, i powiedział do wszystkich ptaków, które latają środkiem nieba: ‘Chodźcie tutaj, zgromadźcie się na wielką wieczerzę Boga [metaforyczny ogrom klęski], żeby jeść ciała królów i ciała dowódców wojskowych, i ciała siłaczy, i ciała koni i tych, którzy na nich siedzą, i ciała wszystkich, tak wolnych, jak i niewolników, i małych, i wielkich’. I ujrzałem bestię [z morza] oraz królów ziemi i ich wojska zgromadzone, aby stoczyć wojnę z siedzącym na koniu i z Jego wojskiem [Pan Jezus i aniołowie]. I pochwycono bestię [z morza], a wraz z nią fałszywego proroka [‘bestia z ziemi’], dokonującego przed nią znaków, którymi wprowadzał w błąd tych, co otrzymali znamię bestii [z morza], i tych, co oddają cześć [gr. proskyneō; dosł. ‘hołd’ – akt uległości bałwochwalczej najwyższej władzy tego świata] jej wizerunkowi [‘obraz bestii z morza’ zwany też ‘bestią z otchłani’]. Oboje zostali żywcem [jeszcze za życia] wrzuceni do ognistego jeziora, płonącego siarką [całkowite i wieczne unicestwienie]. A pozostali byli pozabijani długim mieczem [nieuchronność wykonania wyroku] siedzącego na koniu, mieczem, który wychodził z Jego ust. I wszystkie ptaki nasyciły się ich ciałami”.

Pismo Święte: Daniela 2:21 bp; 7:11,12,25,26; Objawienie 13:5; porównaj Objawienie 14:14-20; 16:13,14,16.

Uwaga dla wnikliwych! Dowiedz się więcej: (1) Hebr. ‘eth’ to gr. ‘chronos’ — dosłownie znaczy czas krótszy lub dłuższy, jakiś okres, chwila, sezon, pora. (2) Hebr. ‘mow`ed’ to aram. ‘iddan’, a gr. ‘kairos’ — dosłownie znaczy określony, ograniczony, ustalony, wyznaczony czas lub wyznaczona pora, okres, sezon, chwila. Gr. ‘kairós’ to także odpowiednik tego: ‘co czas przyniesie, stan czasu, rzeczy i wydarzenia czasu’. Podobnie znaczy pokrewny aram./hebr. ‘zĕman’ — oznaczona, ustalona, właściwa, wyznaczona i odpowiednia pora (3) Hebr. ‘qets’ to gr. ‘telos’ — dosłownie znaczy koniec, granica. (4) Mamy jeszcze hebr. `achariyth’ to gr. ‘synteleia’ — dosłownie znaczy na końcu, ostateczny koniec, ostatni raz, ukończenie, dopełnienie czy zakończenie, czas końca. Hebrajskie ‘eth qets’ to dosłownie ‘czas końca’, hebr. ‘mow`ed qets’ to dosłownie i dokładnie ‘wyznaczony czas końca’.

Porównaj wersety w Piśmie Świętym, w których między innymi są te powyższe słowa: Daniela 2:21; 7:12,22,25; 8:17,19; 11:27,29,35,40,45; 12:1,4,6-13; Mateusza 13:30,39,40,49; 24:3,13,14; 25:19; 28:20; Łukasza 12:42; Dzieje 1:6,7; 1Tesaloniczan 5:1. W Objawieniu gr. ‘chronos’ występuje w 2:21; 6:11; 10:6; 20:3, natomiast gr. ‘kairos’ występuje w 1:3; 11:18; 12:12,14; 22:10.

— Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Wszechmogący, Który Był i Który Jest, i Który Przychodzi!!! Bóg więc nie tylkoBył, Jest, Będzieale ‘Jego Słowo jest prawdą’ i dlatego ono zawsze dokonuje się!

TRZEBA KONIECZNIE IŚĆ ZA NAUKĄ BIBLII ŚWIĘTEJ PISMA ŚWIĘTEGOSŁOWA BOŻEGO !!!

Archiwa
?>
  • Your best handbags in daily with comparable high quality. Prepare you for joy is indispensable in people's livesyou really need it.