KAŻDY OSOBIŚCIE!

Aktualizowany: 17.01.2017

Dział tematyczny: Ważkie kwestie biblijne!

„Tak więc każdy z nas za samego siebie zda sprawę Bogu”, „jeden będzie wzięty, a drugi pozostawiony”. ‘Kiedy Jezus przybędzie, (…) będzie oddzielał jednych ludzi od drugich— Rzymian 14:12 bw; Łukasza 17:34-36; Mateusza 25:32 bt.

       CO WYNIKA z analizy Słowa Bożego, z szerokiego kontekstu Jezusowych przypowieści zawartych w Mateusza 24:3 do 25:46 (nwt-pl) oraz paralelne Marka 13:4-37; Łukasza 12:34-48; 17:20-37; 21:7-37? Znajdujemy tu ważną odpowiedź Pana Jezusa na pytanie apostołów:Kiedy to nastąpi i co będzie znakiem twojej obecności [przyjścia] oraz zakończenia systemu rzeczy [końca świata]? (Mateusza 24:3) Odpowiedź, która odnosi się do tego znaczącego okresu, zachowuje swą ciągłość aż do końca 25 rozdziału Księgi Mateusza. Skąd ten wniosek? W Strong’s Lexicon/Concordance znajdujemy wyjaśnienie. Pierwsze słowo z 25 rozdz. Ks. Mateusza to gr. ‘tote’, które polskie przekłady Biblii oddają słowem ‘wtedy’ czy ‘wówczas’, w gr. dosłownie znaczy ‘w tym czasie’, wskazując na jednoczesne zdarzenia lub wynikające z konsekwencji zdarzeń. To jest jedna i zwarta odpowiedź Pana Jezusa bez wątpienia odnosząca się do Jego ‘obecności i zakończenia świata’. W 24 i 25 rozdz. Ks. Mateusza, Pan Jezus aż 16 razy posługuje się tym słowem – w gr. ‘tote’. Jezus Chrystus proroczo nakreśla jaka ‘w tym czasie’ będzie sytuacja, także wśród Jego niewolników, „po długim czasie” Jego nieobecności (Mateusza 25:19).

                     Osobista odpowiedzialność każdego niewolnika!

       Od Mateusza 24:45 nasz Pan proroczo omawia aspekt osobistej wierności swych niewolników ‘w tym czasie’ swego przybycia. Pan Jezus pyta: Kto rzeczywiście jest niewolnikiem wiernym i roztropnym, którego pan ustanowił nad członkami czeladzi [służby] swojej, aby im dawał pokarm we właściwym [wyznaczonym] czasie?” Czym ma być osobiście zajęty zastany ‘w tym czasie’ przybycia Pana każdy niewolnik? Gr. rzeczownik ‘therapeia’ użyty przez Pana Jezusa to dosłownie ‘opieka, usługiwanie, służba, uwaga, leczenie, uzdrawianie’, kojarzone z czeladzią i gospodarstwem domowym (od gr. rzeczownika ‘therapōn’, dosł. znaczy ‘sługa’ /obsługujący/, stąd czasownik gr. ‘therapeuō’). W takiej roli wiernie i roztropnie ma służyć osobiście każdy niewolnik Pana Jezusa i to tylko w rozdawaniu czy rozdzielaniu odmierzonego, bo najlepszego ‘pokarmu w wyznaczonym czasie [gr. ‘kairos’]’ (Łukasza 12:42 gr. ‘sitometrion’ dosł. ‘zmierzone’). Ma zajmować się ‘odżywianiem’ wszystkich niewolników Słowem Bożym, a nie zajmować się kiepską produkcją swego zmiędlonego ‘pokarmu w niewłaściwym czasie’. Pan Jezus kiedy przybędzie, ‘w tym czasie’ znajdzie zajętych usługiwaniem poszczególnych swoich niewolników czy szafarzy (zarządców) wiernych i roztropnych (mądrych), zajętych pomaganiem, leczeniem, uzdrawianiem, opiekowaniem i darzeniem uwagą wszystkich innych niewolników czy szafarzy Pana Jezusa. Ta praca jest zaszczytna, ponieważ wykonywana jest dla Pana Zbawiciela osobiście. A dotyczy dawania, rozdawania czy rozdzielania odmierzonego, dosłownie zmierzonego, dlatego najlepszego „pokarmu” Bożego, czyli niezmiennej nauki Świętego Słowa Bożego. Chodzi tu także o naukę Pana Jezusa i naukę Jego apostołów, która jest objawioną nauką wiary „raz na zawsze przekazaną świętym”. Jest więc kompletna, bez braków i nie ma potrzeby jej uzupełniania jakimś ‘nowym światłem’ ludzkim. Duch Święty wprowadził apostołów „w całą prawdę”, dlatego trzeba się jej koniecznie trzymać!!! Niewolnik Pana Jezusa, który nie ma lęku przed tym Panem i sięga po rewizjonizm Jego nauki, aby uczynić ją ‘atrakcyjną’ dla własnego użytku i doraźnej korzyści, jest szaleńczym, zuchwałym, „złym niewolnikiem” (Judy 3 nwt-pl; Galacjan 1:6-9 bp; Łukasza 11:13; Jana 16:13 nwt-pl; Dzieje 2:42; Mateusza 24:48-51). Korzystamy ze wszystkich przekładów Pisma Świętego dostępnych na stronie http://mybible.pl. W zakresie Pism Greckich [Nowego Testamentu] także z przekładu interlinearnego.

       Z analizy przypowieści Pana Jezusa z Mateusza 24:45 do 25:30 oraz paralelne wynika, że kiedy Jezus przyjdzie zastanie ‘w tym czasie’ różnych niewolników: niewolnika (gr. ‘doulos’ lub szafarz, zarządca gr. ‘oikonomos’) wiernego i roztropnego (mądrego), złego niewolnika, panny roztropne i głupie, niewolników zaangażowanych w różnym stopniu. Dlatego Pan Jezus rozróżnia niewolników i ich dokonania, jednych chwali i nazywa wiernymi i dobrymi, ma dla nich nagrodę, a innego (innych) gani nazywa niegodziwym i gnuśnym, rozkazuje aby nieużytecznego niewolnika surowo ukarać. Między innymi w Łukasza 12:45-48 Pan Jezus mówi o różnych poważnych błędach czy zaniedbaniach swych niewolników. Gdyby niewolnik był zuchwały, ‘bił służących i służące, jadł, pił i upijał się’, to zostanie ‘ukarany z największą surowością’. A gdyby niewolnik rozumiał wolę pana, a nie postąpił zgodnie z nią, to otrzyma większą karę, a drugi gdyby nie rozumiał woli pana, przez co dopuścił się czegoś karygodnego, otrzyma mniejszą karę. Pan Jezus kończy słowami: „Istotnie, komu dużo dano, od tego dużo się będzie żądać; a komu ludzie dużo powierzają, od tego będą żądać więcej niż zwykle”.

       ‘Kiedy Pan Jezus przybędzie i zasiądzie na chwalebnym tronie, wszystkie narody będą zebrane przed Nim, a On będzie oddzielał jednych ludzi od drugich, jak pasterz oddziela owce od kóz’. To nie przynależność do zborów czy kościołów tzw. instytucji czy organizacji ‘prawdziwych religii’ będzie decydowała o uznaniu ludzi za godnych odziedziczenia Królestwa Bożego i życia wiecznego. Pan Jezus będzie zwracał uwagę na dobre uczynki związane z chrześcijańskim usługiwaniem wobec Jego Osoby, a w rzeczywistości wobec Jego nawet najmniejszych braci. Wielu spotka surowa kara, bo nic nie uczynili dla swego Zbawiciela, a więc Jego najmniejszym (braciom) lub nawet czynili rzeczy haniebne (Mateusza 25:31-46 bt). Z tą przypowieścią wiąże się też nieco wcześniejsza wypowiedź Naszego Pana tuż przed wywodami o swoich niewolnikach: „Wtedy dwaj będą w polu: jeden będzie wzięty, a drugi pozostawiony; dwie będą mleć w żarnach: jedna będzie wzięta, a druga pozostawiona”. Dlatego trzeba czuwać i być gotowym na przyjście swego Pana, a to oznacza, że trzeba osobiście być „wiernym i roztropnym niewolnikiem” w wykonywaniu zadań powierzonych przez Jezusa Pana. A wtedy, a więc ‘w tym czasie’ kiedy przybędzie, postawi takiego niewolnika „nad całym swoim mieniem” (Mateusza 24:40-47 nwt-pl; porównaj Objawienie 3:21).

                           Każdy osobiście ‘zda sprawę Bogu’!

       Apostoł Paweł w 2Koryntian 5:10 (bw) i Rzymian 14:10,12 (bw) napisał: „Albowiem my wszyscy musimy stanąć przed sądem Chrystusowym, aby każdy odebrał zapłatę za uczynki swoje, dokonane w ciele, dobre czy złe”. „Wszak wszyscy staniemy przed sądem Bożym. Tak więc każdy z nas sam za siebie zda sprawę Bogu”. Każdy będzie osobiście rozliczany przed Sądem Pana Jezusa, Pomazańca Bożego, a więc i przed Sądem Boga. Każdy osobiście stanie przed Sędzią Panem Jezusem, a nie przed grzesznym, ludzkim sądem jakiejś instytucji czy organizacji, która uważa się za ośrodek, miejsce zbawienia. Każda taka instytucja czy organizacja zbawienia jest tylko uzurpatorem, nie okazuje należnej bojaźni i szacunku Sądowi Boskiemu, a więc jawnie go lekceważy (Rzymian 14:10; Łukasza 21:36; Jana 5:22-24; Ezechiela 34:16-22; rozważ także Daniela 12:1; Objawienie 7:9,10; 20:11-15; 21:27).

       W pierwotnych zborach chrześcijańskich wielu uważało się za niewolników Bożych. Jednak Pan Jezus mówi o zborze w Sardes: „Lecz masz w Sardes kilka osób, które nie skalały swoich szat, więc chodzić będą ze mną w szatach białych, dlatego że są godni”. Jest tak jak mówi apostoł Paweł: „A przecież mocno stoi fundament założony przez Boga, na nim zaś taka pieczęć: ‘Zna Pan tych, co doń należą’ oraz ‘Niech porzuci nieprawość każdy, kto wzywa imienia Pańskiego [Chrystusa]’”. Pan Jezus zapewnia:Ja jestem dobrym pasterzem. Znam moje owce, a moje owce znają Mnie tak, jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. I moje życie oddaję za owce”. Jeszcze wcześniej Wielki Nauczyciel ostrzegł: „Wchodźcie przez ciasną bramę, bo szeroka jest brama i przestronna droga, która prowadzi do zguby, i liczni są ci, którzy tędy wchodzą. Jakże ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, i jakże nieliczni są ci, którzy ją znajdują”! (Objawienie 3:4 bw; 2Tymoteusza 2:19 bp; Jana 10:14,15 bp; Mateusza 7:13,14 pau)

       Dalsze słowa Pana Jezusa przekonują nas jak ważne i konieczne jest, aby zachowywać Jego naukę: „Każdy, kto Mnie miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go. Przyjdziemy do niego i będziemy u niego mieszkać. Ten, kto Mnie nie miłuje, nie przestrzega mojej nauki. Nauka, jednak, której słuchacie, nie jest moja, lecz Ojca, który Mnie posłał. Powiedziałem to, przebywając jeszcze wśród was. A Wspomożyciel — Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, pouczy was o wszystkim oraz przypomni wszystko, co wam powiedziałem”. Tuż przed odejściem do nieba zmartwychwstały Pan Jezus jeszcze raz zapewnił: „Nauczajcie ich, aby zachowywali wszystko, co wam nakazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do końca świata”. Apostoł Paweł dokładnie znał naukę Naszego Zbawiciela, dlatego zachęcał pierwotne zbory, aby ‘trzymali się niewzruszenie nadziei, którą wyznają’ i ‘nie opuszczali wspólnych zebrań’. Czy jednak apostoł miał na uwadze wszelkie zebrania chrześcijańskie? Czy niewątpliwie tylko te, na których z ‘drżeniem odnoszą się do Słowa’ i na nich naprawdę ‘uczy się, aby zachowywać wszystko, co nakazał’ Pan Jezus? Nasz Wielki Nauczyciel powiedział przecież, że ‘przyjdzie On z Ojcem swoim i zamieszka’ u tych, którzy ‘Go miłują i zachowują Jego naukę’. Jeśli, jak mówiliśmy wyżej,jakże nieliczni są ci, którzy wchodzą przez ciasną bramę i znajdują wąską drogę, która prowadzi do życia [wiecznego]’, to bez wątpienia lepiej czy wystarczające jest kiedy ‘dwóch lub trzech zgromadza się w imię Jezusa’. I kiedy rzeczywiście ‘nauczają i przestrzegają naukę Jezusa’, a także Jego Ojca oraz z niej ‘zachowują wszystko’. Dlatego też będzie On czy Oni tylko ‘z tymi przez wszystkie dni, aż do końca świata’ (Jana 14:23-26 pau; Mateusza 18:20; 28:20 pau; Hebrajczyków 10:23-26 bt; Izajasza 66:2,5 bw; porównaj Jana 15:1-8).

                                    Najlepszy osobisty wybór!

       Bóg kierując się miłością obdarzył ludzi wolną wolą, a więc i swobodą wyboru. Trzeba koniecznie dokonywać dobrych wyborów. Wszyscy mamy dzisiaj dostęp do Biblii Świętej i do Bożego światła Ducha Świętego (Łukasza 11:13; Hebrajczykó 6:4; Objawienie 4:5). Przez gruntowne i wnikliwe studium Słowa Bożego połączonego z modlitwą i z pomocą tego Ducha Świętego, ‘weźmiemy’ czy ‘kupimy’ roztropnie wcześniej, a więc wystarczająco nabędziemy ‘oliwy’ (Mateusza 25:3,4,9,10; Łukasza 12:35), czyli poznania, zrozumienia, rozeznania, a dalej mądrości, roztropności, czujności, rozwagi, wiary i zaufania do Boga Ojca, Jezusa Chrystusa i Słowa Bożego. Umacniana i wypracowywana przez nas będzie osobista więź z tymi Boskimi Osobami, o którą trzeba dbać regularnie i ustawicznie. Budowana przez nas będzie również coraz większa świadomość duchowa, a więc i osobista odpowiedzialność przed Tymi Świętymi Osobami. Wtedy będziemy czujnymi „niewolnikami Bożymi” wsłuchującymi się w głos Boga Ojca i Pana Jezusa, a nie uzależnieni od instytucji czy organizacji ludzkich i ich grzesznych wodzów. Kluczową tu rolę pełni Duch Święty, ponieważ on współdziała z nami w naszych osobistych i usilnych staraniach o zachowanie wiary. Wtedy Duch Święty będzie dla nas pomocnikiem, wspomożycielem, przewodnikiem, opiekunem, pocieszycielem i obrońcą. Tak różne przekłady Biblii oddają gr. słowo ‘parakletos’, wskazując na  rolę Ducha Świętego w rozumieniu Pana Jezusa (Jana 14:16,26; 15:26; 16:13). To na tym polega namaszczenie Duchem Świętym, że On pomaga i współdziała z nami w tym co Boże i święte, ale sam nie będzie wszystkiego czynił za nas. Apostoł Paweł napisał: „Podobnie także Duch przychodzi z pomocą naszej słabości (…)” (Rzymian 8:26 bt). Mamy podążać za Duchem Świętym i za nauką Słowa Bożego, bo ono jest ‘lampą Bożą’ roztaczającą Boże światło. A dlaczego? Ponieważ Pismo Święte jest dziełem Boga i Jego Ducha Świętego (rozważ Rzymian 8:5-17; 2Piotra 1:19-21; 2Tymoteusza 3:16 bw).

       To będzie tylko nasza wina, kiedy zamiast za Świętą Biblią pójdziemy za zwodniczą instytucją religijną czy też za jakąś zwodniczą organizacją ‘niewolnika’ i pobłądzimy!!! Pan Jezus przecież zapowiedział pojawienie się poszczególnego „niewolnika wiernego i roztropnego”, ale też i poszczególnego „złego niewolnika”. A  także przestrzegał, że będą ‘głupie i mądre panny’, będą zaangażowani niewolnicy ‘dobrzy i wierni’, ale i będzie poszczególny ‘niewolnik niegodziwy i gnuśny [leniwy]’. Wyraźnie zauważamy, że w przeciwieństwie do poszczególnego „niewolnika wiernego i roztropnego [rozumnego, rozsądnego, inteligentnego, mądrego (praktycznie)]”, niektóry poszczególny „zły niewolnik” zrzesza się czy łączy z poszczególnym innym „złym niewolnikiem”. Tworzą oni zorganizowane instytucje rzekomych religii prawdziwych, a są to w gruncie rzeczy organizacje ich władzy nad wierzącymi, instytucje czy ośrodki władzy „złego niewolnika”! (Mateusza 24:45-51; 25:1-30)

       Nie pobłądzimy i osiągniemy pomyślność, jeśli jak Jozue będziemy ‘zawsze powtarzać sobie Słowa Boże i rozważać [czytać półgłosem – nwt-pl] je we dnie i w nocy, aby móc dokładnie wypełnić wszystko, co zostało napisane’. Przez swego proroka Ezechiela już Izraelitom Bóg zapowiedział: „Dlatego, domu Izraela, będę was sądził, każdego według jego postępowania – wyrocznia Jahwe Pana”. Przywódcy religijni często wprowadzają w błąd, dlatego nie można ich bezkrytycznie słuchać. Mamy przede wszystkim osobiście okazywać ‘bojaźń Jahwe’ i osobiście czytać Słowo Boże, ‘rozmyślając dniem i nocą’. Jesteśmy indywidualnie odpowiedzialni przed Bogiem Ojcem i Panem Jezusem Chrystusem. Pan Jezus zapewnił: „A to jest życie wieczne: poznać Ciebie, jedynego, prawdziwego Boga, i Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa”. Czy jesteśmy w stanie osobiście poznać Prawdziwego Boga i Pana Jezusa Chrystusa? Apostoł Jan zapewnia nas: „Syn Boży przyszedł i dał nam umysł zdolny do poznawania Prawdziwego”. Dlatego nasz Zbawiciel polecił nam osobiście przestrzegać największe i pierwsze przykazanie: „Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą [siłą]”. Powinniśmy chętnie słuchać Słowa Bożego, ale jak Berejczycy osobiście, ‘codziennie zastanawiać się na podstawie Pisma [Świętego], czy to tak istotnie jest’. Już w początkowych słowach Księgi Objawienia mamy zapewnienie: „Szczęśliwy, który czyta, i [ci] którzy słuchają słów Proroctwa, a strzegą tego, co w nich napisane, bo chwila [wyznaczony czas] jest bliska(Jozuego 1:8 pau; Psalm 1:2 bp; Ezechiela 18:30 bt; Jana 17:3 bp; 1Jana 5:20 pau; Marka 12:30 pau; Dzieje 17:11 bp; Objawienie 1:3 bp; porównaj Izajasza 34:16 bp).

                    „Każdy bowiem poniesie swój własny ciężar”

       To jest „ciężar” odpowiedzialności osobistej przed Jezusem Chrystusem naszym Panem i przed naszym Bogiem Ojcem (ŚJ. Jehowa) za dokonywane wybory i podejmowane decyzje oraz idące za tym nasze działania, czyny, które wpłyną na nasze losy dzisiaj i w przyszłości. Arogancja, ignorancja, hipokryzja oraz lenistwo uczenia się i poznawania (dyletant) prowadzi wprost do zguby. Dzisiaj trzeba się osobiście i całkowicie zaangażować, uruchomić swój osobisty rozum, swoje osobiste myślenie, osobistą dociekliwość, wnikliwość i rozeznanie oraz osobiście WYSILAĆ się, aby właściwie, osobiście działać. Ap. Paweł nawołuje, abyśmy mieli „władze poznawcze wyćwiczone do rozróżniania między dobrem a złem”. W końcu „kto wytrwa do końca, ten zostanie wybawiony” (Galacjan 6:5 nwt-pl; Mateusza 24:13; nwt-pl; 22:37; Hebrajczyków 5:14 bpd). To najpierw od nas osobiście zależy czy usłyszymy słowa Pana Jezusa skierowane do nas: „Chodźcie, pobłogosławieni przez mego Ojca, odziedziczcie Królestwo przygotowane dla was od założenia świata” i jedni „odejdą w wieczne odcięcie (dosł. karę), prawi zaś do życia wiecznego” (Mateusza 25:34,46 nwt-pl). Zmartwychwstały Pan Jezus przez ap. Jana kieruje do poszczególnych, siedmiu zborów orędzie, w którym chwali i surowo gani zbory, jednak dostrzega w nich poszczególnych ‘swoich niewolników’. Każde orędzie do zborów kończy zapewnieniem osobistego zbawienia dla tego kto zwycięży(bpd) czy „zwyciężcy” (bt) lub „zwyciężającego” (nwt-pl), w sumie czyni to siedmiokrotnie (czytaj Obawienie 2:7,11,17,26; 3:5,12,21).

TRZEBA IŚĆ ZA NAUKĄ BIBLII ŚWIĘTEJ PISMA ŚWIĘTEGOSŁOWA BOŻEGO !!!

— Temat pokrewny: „Chrześcijańska wolność i odpowiedzialność!” oraz „Niewolnicy Pana Jezusa, a Jego ‘znak obecności’!!!”

 Czytaj szczegółowe omówienie Księgi Apokalipsy — Objawienia w temacie: BYŁ, JEST I PRZYCHODZI’!!!

— Czytaj teżRozpoznacie ich po ich owocach  Człowiek zostaje przyjęty do kościoła za to w co wierzy, a wykluczony za to, co wieMark Twain

   Prawdziwe oblicze Strażnicy;   ex-ŚJ.;   Znalezione w Strażnicy;   Komitet Sądowniczy;   Prawda, która wyzwala;   Czas niewolników (zarządców, nauczycieli). 

Podziel się na:
  • Print
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Dodaj do ulubionych
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Buzz
  • Poleć
  • Twitter
  • Wykop
  • Śledzik

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

  • cheap jerseys
  • 
  • wholesale nba jerseys
  • wholesale replica sports jerseys
  • wholesale nhl jerseys
  • Cheap Authentic NFL Jerseys
  • cheap baseball jerseys
  • cheap jerseys
  • cheap jerseys com
  • chinese nfl jerseys
  • cheap replica jerseys
  • cheap replica nfl jerseys
  • nfl jerseys fake cheap
  • wholesale nba jerseys
  • wholesale replica sports jerseys
  • wholesale nhl jerseys
  • nfl jerseys
  • Cheap Authentic NFL Jerseys
  • cheap baseball jerseys
  • cheap jerseys
  • cheap jerseys com
  • chinese nfl jerseys
  • cheap replica coach purses
  • cheap replica jerseys
  • cheap replica nfl jerseys