‘BYŁ, JEST I PRZYCHODZI’!!! Księga Apokalipsy część 29

Aktualizowany: 8.04.2016

— „Święty, Święty, Święty, Pan, Bóg, Władca wszechrzeczy, Który BYŁ, Który JEST i Który PRZYCHODZIObjawienie 4:8 bp; 1:4,8; 11:17.

                          WIECZNE „NOWE NIEBO I NOWA ZIEMIA”

             — ICH IMPONUJĄCE, WSPANIAŁE „MIASTO ŚWIĘTE”

       ANIOŁ ponownie Jana przenosi do początków „tysiąca lat panowania Królestwa Bożego/Niebios, odsłaniając przed nim dalszy ciąg tej wspaniałej wizji. Co opisuje apostoł?

       „I ujrzałem nowe niebo i nową ziemię; bo poprzednie niebo i poprzednia ziemia przeminęły i morza już nie ma” (Objawienie 21:1).

       Jakże zachwycająca panorama!

       Setki lat wcześniej Bóg JHWH rzekł do Izajasza: „Albowiem oto Ja stwarzam nowe niebiosa i nową ziemię; nie będzie się wspominać dawniejszych dziejów ani na myśl one nie przyjdą”. Proroctwo to w wąskim zakresie spełniło się po raz pierwszy w roku 537 p.n.e., gdy wierni Żydzi powrócili do Jerozolimy po około 50-letnim pobycie na wygnaniu w Babilonie. W tym okresie odrodzenia stanowili „nową ziemię” — nowe społeczeństwo podlegające nowemu zarządzaniu, czyli „nowym niebiosom”. Apostoł Piotr wskazał na ponowne i wielkie spełnienie tego proroctwa, oznajmiając: „Są jednak nowe niebiosa i nowa ziemia, których oczekujemy zgodnie z jego obietnicą, i w nich ma mieszkać prawość”. Jan ujawnia teraz, że obietnica ta zacznie urzeczywistniać się po rozpoczęciu „dnia Pańskiego”. Przeminie w końcu „poprzednie niebo i poprzednia ziemia”. To znaczy stary i jeszcze istniejący, cały, diabelski świat podległy przemożnej władzy szatana i jego demonów. Znikną nie tylko oni, naczelni, niebiańscy buntownicy i popierający ich władcy ziemscy. Zniknie całe wzburzone „morze” buntowniczych, agresywnych i nieobliczalnych narodów ludzkości. Ich miejsce zajmie Królestwo Boże/Niebios „nowego nieba i nowej ziemi” — społeczeństwo nowego Izraela, czyli chrześcijańskiego „Izraela Bożego”  (Izajasza 65:17 bt; 66:22; 2Piotra 3:13; Daniela 2:34,35,44; Galacjan 6:15,16; porównaj Objawienie 20:11).

       O tym Jan pisze dalej:

       „Ujrzałem też miasto święte Nową Jerozolimę, zstępującą z nieba od Boga i przygotowaną jako oblubienica przyozdobiona dla swego małżonka”  (Objawienie 21:2).

       „Miasto święte Nowa Jerozolima” jest oblubienicą Chrystusa, a przynależeć do niej będą wszyscy „niewolnicy Boży”, którzy dochowali wierności aż do końca lub do śmierci, czyli cały zbawiony „Izrael Boży”. Jedni po „pierwszym zmartwychwstaniu”, staną się królamikapłanami wyniesionego do chwały Króla Pana Jezusa na „górze Syjon” ‘Jerozolimy niebiańskiej, górnej, nowej’. Ziemska Jerozolima była siedzibą rządu [z góry Syjon panował Dawid i królowie z jego rodu], stolicą starożytnego Izraela, licznego ludu złożonego z 12 jego plemion i jest alegorią „Nowej Jerozolimy”. W gruncie rzeczy jej Oblubieniec Król i Arcykapłan Jezus Chrystus i ci, których On ‘uczynił królestwem – kapłanami dla Boga, Ojca swojego’ w Jego „nowym niebie i nowej ziemi” Królestwa Bożego, będą stanowić nowe „zarządzanie” dla jeszcze liczniejszego „jej ludu” „nowej ziemi” pozostałej wielkiej części „Izraela Bożego”. ‘Oblubienica zstępuje z nieba’ nie w sposób literalny, lecz w tym sensie, że mając pochodzenie Boskie, „zarządza” i współdziała ze swoją „nową ziemią”, aby ‘działa się wola Boża, jak w niebie, tak i na ziemi’. Słowo Boże nie dzieli „Izraela Bożego” na dwie odrębne grupy. Mówi o jednym „królewskim kapłaństwie, narodzie świętym, (…) ludzie Bożym” czy też ‘królestwie – kapłanów dla Boga’, o jednych „nowych niebiosach i nowej ziemi” i o jednej ‘Nowej Jerozolimie i jej ludach’, a więc o jednym Królestwie Bożym/Niebios (Objawienie 3:12; 20:6; konicznie porównaj Izajasza 65:17-19; 62:1-5; 54:1; 66:22; 1Piotra 2:5,9,10; Objawienie 1:5,6 bp, bt; 5:9,10; 2Piotra 3:13; Galacjan 4:26,27; Hebrajczyków 12:22-24; Efezjan 1:9-11; Mateusza 6:10).

       W dalszej części swej relacji Jan pisze:

       „Wtedy usłyszałem donośny głos od tronu, mówiący: ‚Oto namiot Boga jest z ludźmi i On będzie przebywać z nimi, a oni będą jego ludami. I będzie z nimi sam Bóg’. I otrze z ich oczu wszelką łzę, i śmierci już nie będzie ani żałoby, ani krzyku, ani bólu już nie będzie. To, co poprzednie, przeminęło” (Objawienie 21:3,4).

       Zawierając przymierze Prawa [Mojżeszowego] z nowo utworzonym podówczas narodem izraelskim, Jahwe obiecał: „Umieszczę też przybytek mój wśród was i dusza moja nie obrzydzi was sobie. Będę się przechadzał wśród was i będę waszym Bogiem, a wy będziecie moim ludem”. Teraz Bóg składa wiernym „niewolnikom” podobną obietnicę. Staną się dla Niego szczególnymi „jego ludami”, a „On będzie przebywać z nimi” przede wszystkim przez swego królewskiego przedstawiciela i Syna, Jezusa Chrystusa. Jednak też „będzie z nimi sam Bóg”, dlatego ‘płaczu, śmierci i bólu nie będzie’, ponieważ w ‘świętym Mieście Nowej Jerozolimie będzie tron Boga i Baranka, a Jego Niewolnicy będą dla Niego pełnić świętą służbę w Jego świątyni’, a ‘z Ich tronu popłynie woda życia, czysta jak kryształ’. Izajasz wyczekiwał czasów, kiedy już ‘nie będzie śmierci ani żałoby, a smutek ustąpi miejsca okrzykom radości’. Jan potwierdza, że te obietnice w cudowny sposób spełnią się, kiedy jedni zbawieni znajdą się w niebie, a „wielką rzeszę” „Baranek, który jest pośrodku tronu, poprowadzi do źródeł wód życia. A Bóg otrze z ich oczu wszelką łzę” [WAŻNE! W wizji Bożego świata poarmagedonowego następuje zmiana symboliki świątyni —świątynią jest Bóg i Jezus— czytaj Objawienie 21:22] (3Mojżeszowa 26:11,12; porównaj Jana 4:23,24; Objawienie 22:1-5; Izajasza 25:8; 35:5,6,10; 51:11; 65:19,21,22; Objawienie 7:9,17).

       Czy takie obietnice nie są zbyt piękne, aby mogły być prawdziwe? Czy nie są to jedynie marzenia starego człowieka zesłanego na wyspę Patmos? Odpowiada na to sam Bóg:

       „I Zasiadający na tronie rzekł: ‚Oto czynię wszystko nowe’. Mówi też: ‚Napisz, ponieważ słowa te są wierne i prawdziwe’. I rzekł do mnie: ‚Stało się! Jam jest Alfa i Omega, początek i koniec’. Każdemu spragnionemu dam darmo ze źródła wody życia”  (Objawienie 21:5,6).

       Można powiedzieć, że Bóg niejako własnoręcznie podpisał swoim lojalnym „niewolnikom” gwarancję bądź tytuł własności tych przyszłych błogosławieństw. Któż ważyłby się podawać w wątpliwość Słowo takiego Poręczyciela? Te obietnice Boże są tak pewne, że mówi o nich, jakby się już spełniły: „Stało się!” Bóg to przecież „Alfa i Omega (…) Ten, Który Jest i Który Był, i Który Przychodzi, Wszechmocny”. Ten tytuł Boga wyraźnie nawiązuje do głębokiego znaczenia Jego świętego Imienia JHWH. On sam oświadcza: „Ja jestem pierwszy i Ja jestem ostatni, a oprócz mnie nie ma Boga”. Wobec tego potrafi pobudzać do wypowiadania natchnionych proroctw i spełniać je w najdrobniejszych szczegółach. Jakże to krzepi wiarę! A Bóg przyrzeka: „Oto czynię wszystko nowe”! Jeśli „wszystko nowe” to Królestwo Boże/Niebios „nowego nieba i nowej ziemi” będzie zupełnie nowym światem/wszechświatem Bożym. Zapewne chodzi więc o jego zjednoczony w JEDNO nowy świat niebiański i nowy świat ziemski, ludzki(Objawienie 1:8; Izajasza 44:6; Efezjan 1:10).

„Woda życia” dla spragnionych i zwyciężających

       Sam Bóg mówi: „Każdemu spragnionemu dam darmo ze źródła wody życia” Co to za „woda”? Na pytanie to odpowiedział Pan Jezus, gdy dawał świadectwo pewnej kobiecie przy studni w Samarii. Oznajmił: „Kto zaś napije się tej wody, którą ja mu dam, nigdy już nie zazna pragnienia. Ale woda, którą ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody tryskającej ku życiu wiecznemu”. To „źródło wody życia” wypływa za pośrednictwem Chrystusa od Boga, bo to On dostarcza środków umożliwiających przywrócenie rodzajowi ludzkiemu życia wiecznego, wolnego od grzechu. Powinniśmy wzorem Samarytanki żywić gorące pragnienie czerpania z głębin tego źródła! (Izajasza 55:1; Mateusza 5:3; Jana 4:14,15,28,29 bp)

       Kto pije tę orzeźwiającą „wodę życia”, musi też ‘zwyciężać’, gdyż Bóg mówi dalej:

       „Każdy zwyciężający odziedziczy to wszystko i ja będę jego Bogiem, a on będzie moim synem” (Objawienie 21:7).

       Słowa te są podobne do obietnic zawartych w orędziach do „siedmiu zborów” i do wszystkim „niewolników Bożych”. Ci ‘niewolnicy i bracia’ Chrystusa przez całe wieki z utęsknieniem oczekiwali zaszczytu wejścia do „miasta” „Nowej Jerozolimy”. Niektórzy „zwyciężający” znajdą się w niebie u boku Wielkiego „Zwycięzcy” Jezusa. Część to „zwycięzcy” z „pierwszego zmartwychwstania” i ‘porwania’, inni ‘zwyciężą’ po wyjściu z „wielkiego ucisku”, aby posiąść dziedzictwo „nowej ziemi”. Wszyscy mieszkańcy „nowej ziemi, którzy po upływie „tysiąca lat” pomyślnie przejdą ostatnią próbę wiary czy przeżyją ostatnią „wojnę” diabła, pozostaną „świętymi” i na zawsze będzie ich łączyć święta, synowska więź z Bogiem Ojcem (Objawienie 2:7,11,17,26-28; 3:5,12,21; 7:14; 20:6,9; 1Tesaloniczan 4:15-17; Hebrajczyków 11:13-16; Izajasza 66:22; Jana 16:33; 20:31; Mateusza 25:34; Rzymian 8:21).

       „Ale co do tchórzów i tych bez wiary, i obrzydliwych w swej plugawości, i morderców, i rozpustników, i uprawiających spirytyzm, i bałwochwalców, i wszystkich kłamców — ich dział będzie w jeziorze płonącym ogniem i siarką. To oznacza drugą śmierć” (Objawienie 21:8).

       Kto więc chce być dziedzicem obiecanych dobrodziejstw Królestwa Bożego „nowych niebios i nowej ziemi”, musi stronić od praktyk wymienionych powyżej. Musi ‘zwyciężać’, zachowując wierność mimo wszelkich nacisków i pokus (Rzymian 8:35-39; Izajasza 65:20).

       Najwybitniejszym ‘Zwycięzcą’ jest Baranek, Jezus Chrystus [Nasienie niewiasty, Potomek] a z Nim Jego „oblubienica, małżonka”, czyli „Nowa Jerozolima” z ogromnym „jej ludem” czy ‘ludami Boga’ , a więc cały chrześcijański „Izrael Boży”, wszyscy  liczni jej mieszkańcy. „Zasiadający na tronie” zapewnił: „Oto namiot Boga [„Miasto święte – Nowa Jerozolima”] jest z ludźmi i On będzie przebywać z nimi, a oni będą jego ludami. I będzie z nimi sam Bóg. I otrze z ich oczu wszelką łzę, i śmierci już nie będzie ani żałości, ani krzyku, ani bólu już nie będzie. To, co poprzednie, przeminęło. I Zasiadający na tronie rzekł: Oto czynię wszystko nowe’. Mówi też: Napisz, ponieważ słowa te są wierne i prawdziwe’” (Jana 16:33; konicznie porównaj Izajasza 65:17-19; Efezjan 1:9-11).

       Jakże słusznie więc Objawienie osiąga wspaniały finał w niezrównanym i końcowym opisie „Miasta świętego – Nowej Jerozolimy”, które jest „oblubienicą, małżonką Baranka”! Jan przystępuje teraz do relacjonowania tej ostatniej wizji.

Olśniewające „święte Miasto”

       Nieco wcześniej pewien anioł zabrał Jana na pustynię, aby mu pokazać „Babilon wielki”. Teraz inny z tej samej grupy aniołów wprowadził apostoła „na wielką i wyniosłą górę”. Jakże odmienny widok ukazuje się jego oczom! Zamiast nieczystej, niemoralnej „wielkiej metropolii”, przypominającej „wielką nierządnicę”, „matkę nierządnic”, Jan widzi: „oblubienicę, małżonkę Baranka”„święte Miasto, Jerozolimę zstępujące z nieba od Boga i mające chwałę Bożą”. Jest to podwójna alegoria  (Objawienie 17:1,5; 18:2,10,16,18).

       Nawet ziemska Jerozolima nigdy nie jaśniała taką chwałą. Jan opowiada:

       „I przyszedł jeden z siedmiu aniołów, którzy mieli siedem czasz napełnionych siedmioma plagami ostatnimi, i odezwał się do mnie, mówiąc: ‚Chodź tutaj, a pokażę ci oblubienicę, małżonkę Baranka’. Przeniósł mnie więc w mocy ducha na wielką i wyniosłą górę i pokazał mi święte miasto Jerozolimę, zstępujące z nieba od Boga i mające chwałę Bożą. Blask jej był podobny do najdrogocenniejszego kamienia, jakby krystalicznie lśniącego kamienia jaspisu. Miała mur wielki i wyniosły i miała dwanaście bram, a przy bramach dwunastu aniołów, i były wypisane imiona, które są imionami dwunastu plemion synów Izraela. Od wschodu były trzy bramy i od północy trzy bramy, i od południa trzy bramy, i od zachodu trzy bramy. Mur miasta miał też dwanaście kamieni fundamentowych, a na nich dwanaście imion dwunastu apostołów Baranka” (Objawienie 21:9-14).

       Z tej potężnej „góry” Jan ogląda w całej okazałości owo piękne i wielkie „święte Miasto Jerozolimę”. Na nie właśnie czekali z utęsknieniem mężowie wiary, odkąd tylko ludzkość popadła w niewolę grzechu i śmierci. Nareszcie się pojawiło! Imponujące „święte Miasto” to „oblubienica, małżonka Baranka”, a przynależą do niej lojalni wszyscy „niewolnicy Boży”, którzy zachowali i zachowują prawość. Olśniewa świętością i odzwierciedla chwałę samego Boga. Oto wspaniały finał Apokalipsy, czyli Objawienia! Całkiem słusznie pierwszym wrażeniem zanotowanym przez Jana jest olśniewająca jasność. Lśni wspaniałym blaskiem, jak przystało na dzieło stwórcze „Ojca świateł niebiańskich” (Rzymian 8:19; 1Koryntian 15:22,23; Hebrajczyków 11:13-16,39,40; Objawienie 21:1-5; porównaj Łukasza 16:9; Jakuba 1:17).

       Na „12 bramach” tego symbolicznego „miasta” wypisane są „imiona 12 plemion izraelskich” [chrześcijańskiego „Izraela Bożego” w szerokim zastosowaniu]. A zatem symboliczna czy alegoryczna „Nowa Jerozolima” to „Miasto Święte” – wielka stolica tego „Izraela Bożego” i jego miejsce zbawienia jako bardzo licznego „jej ludu”, liczniejszego niż starożytne figuralne 12 plemion Izraela. Ma KrólaArcykapłana na „górze Syjon”, Pana Jezusa i Jego niebiańskich królówkapłanów. „Nowa Jerozolima” oto „namiot Boga” dla chrześcijańskiego, całego „Izraela Bożego”, to nowe miejsce wielbienia Boga, to Królestwo Boże/Niebios „nowego nieba i nowej ziemi”. „Nowa Jerozolima” to „namiot Boga, który jest z ludźmi i On będzie przebywać z nimi, a oni będą Jego ludami”. Symboliczny „mur miasta miał też dwanaście kamieni fundamentowych, a na nich dwanaście imion dwunastu apostołów Baranka”. Cały „Izrael Boży” ‘został zbudowany na fundamencie apostołów i proroków, przy czym fundamentowym kamieniem narożnym jest sam Chrystus Jezus’ (konicznie porównaj Izajasza 65:17-19; 62:1-12; 52:1; 54:1; Galacjan 4:26,27; 6:16 br; Hebrajczyków 12:22-24; Efezjan 1:9-11; 2:20; Objawienie 14:1).

       Symboliczne ‘miasto ma mur wielki i wyniosły’, co samo już mówi o jego imponującej grubości i wysokości. W dawnych czasach miasta otaczano murami dla ochrony przed nieprzyjaciółmi. „Mur wielki i wyniosły” „Nowej Jerozolimy” dowodzi, że jest ono bezpieczne pod każdym względem. Żaden wróg prawości, ‘nikt nieczysty’ ani nieuczciwy przenigdy nie zdoła się tam dostać. Dla tych, którym na to zezwolono, wstęp do tego przepięknego miasta jest wstępem do „raju Bożego”. Po wypędzeniu Adama z pierwotnego raju Bóg postawił przed Edenem cherubów, żeby nie wpuścić do niego nieczystych ludzi, również przy każdym wejściu do „świętego Miasta [Nowej Jerozolimy] postawiono aniołów, zapewniających mu bezpieczeństwo przede wszystkim duchowe, ale i pod każdym innym względem (Objawienie 2:7; 21:27; 1Mojżeszowa 3:24; Mateusza 13:41).

Mierzenie „świętego Miasta”

       W dalszej części swego sprawozdania Jan pisze:

       „A ten, który mówił ze mną, trzymał jako miarę złotą trzcinę, żeby zmierzyć miasto i jego bramy, i jego mur. A miasto układa się w czworobok i jego długość jest tak wielka, jak jego szerokość. I zmierzył miasto trzciną: dwanaście tysięcy stadiów; jego długość i szerokość, i wysokość są równe. Zmierzył też jego mur: sto czterdzieści cztery łokcie, według miary człowieczej, a zarazem anielskiej” (Objawienie 21:15-17).

       Zmierzenie sanktuarium świątyni przez Jana było rękojmią spełnienia związanych z nim zamysłów Bożych dotyczących przywrócenia czystego wielbienia Boga, a zmierzenie „Nowej Jerozolimy” przez anioła świadczy o niezmienności postanowień Bożych dotyczących tego chwalebnego „świętego Miasta” i jego bardzo licznych mieszkańców, ‘ludów Boga’ (Objawienie 11:1; 21:1-5).

       Cóż to za niezwykłe „miasto”! Ma kształt doskonałego sześcianu, którego obwód podstawy wynosi „12tys. stadiów” (około 2220 kilometrów), i jest otoczone murem o grubości „144 łokcie”, czyli 64 metry. Żadne literalne miasto nie mogłoby mieć takich rozmiarów. Zajmowałoby powierzchnię mniej więcej 14 razy większą niż dzisiejszy Izrael i wznosiłoby się na wysokość ponad 550 kilometrów, sięgając przestrzeni kosmicznej. Objawienie zostało przedstawione w znakach’ (Objawienie 1:1). Co wobec tego mówią nam te rozmiary o niebiańskiej „Nowej Jerozolimie”?

       Grubość muru wynosi „144 łokcie” [12x12 lub 24(12x2)x6]. Jego obwód wynosi „12tys. stadiów”, przy czym długość, szerokość i wysokość są jednakowe. Mamy tu również konfigurację symboliki liczby „12”. Liczba ta pojawiająca się w wymiarach „miasta” występuje w proroctwach biblijnych jako symbol Bożej, doskonałej harmonii czy też zrównoważonego porządku. Warto też zwrócić uwagę, że „miasto” ma kształt doskonałego sześcianu. Takiego samego kształtu było Miejsce Najświętsze świątyni Salomona, zawierające symboliczne wyobrażenie obecności Jahwe Boga. Jakże słusznie więc „Miasto święte – Nowa Jerozolima”, rozświetlone chwałą samego Boga, ukazano jako doskonały, ogromny sześcian! Wszystkie jego wymiary pozostają w doskonałej równowadze. To ‘Miasto jest święte’ nie ma żadnych nieregularności ani wad (1Królewska 6:19,20; Objawienie 21:22).

Drogocenne materiały budowlane’

       Jan tak kontynuuje swój opis:

       „A budulcem jego muru był jaspis, miasto zaś było z czystego złota podobnego do czystego szkła. Fundamenty muru miasta były przyozdobione wszelkiego rodzaju drogocennymi kamieniami: pierwszy fundament to jaspis, drugi szafir, trzeci chalcedon, czwarty szmaragd, piąty sardonyks, szósty sard, siódmy chryzolit, ósmy beryl, dziewiąty topaz, dziesiąty chryzopraz, jedenasty hiacynt, dwunasty ametyst. Ponadto dwanaście bram to dwanaście pereł; każda z bram była z jednej perły. A szeroka ulica miasta to czyste złoto jak przezroczyste szkło” (Objawienie 21:18-21).

       Opisywane „święte Miasto” ma iście olśniewającą konstrukcję. Zamiast zwykłych ziemskich materiałów budowlanych, takich jak glina czy kamień, wymieniono tu ‘jaspis, czyste złoto’ oraz „wszelkiego rodzaju drogocenne kamienie”. Jakże trafnie obrazują one niebiański „budulec”! Nic nie dorówna mu wspaniałością. Złoty kruszec często wyobraża w Biblii coś dobrego i cennego, dlatego starożytna Arka przymierza była pokryta szczerym złotem. Tymczasem teraz cała „Nowa Jerozolima”, nawet jej „szeroka ulica”, jest zbudowana z „czystego złota jak przezroczyste szkło”, toteż piękno i wartość tego „miasta” przerasta naszą wyobraźnię (2Mojżeszowa 25:11; Przypowieści 25:11; Izajasza 60:6,17).

       Nawet „fundamenty muru miasta” są piękne, ponieważ zdobi je ‘12 drogocennych kamieni’, „a na nich dwanaście imion dwunastu apostołów Baranka”, ponieważ po zawarciu „Nowego Przymierza” cały nowy Izrael, „Izrael Boży”, ‘został zbudowany na fundamencie apostołów’. Przywodzi to na myśl starożytnego arcykapłana żydowskiego, który w dni świąteczne przywdziewał efod ozdobiony 12 klejnotami, nieco przypominającymi wyliczone w tym miejscu, a związanymi z figuralnymi 12 plemionami izraelskimi. To na pewno nie przypadek. Przeciwnie, okoliczność ta uwypukla przyszłą kapłańską funkcję „Miasta świętego – Nowej Jerozolimy”, którego „lampą” jest Jezus — Wielki Arcykapłan. Prócz tego przez „Nową Jerozolimę” będą spływać na ludzkość dobrodziejstwa arcykapłańskiej służby Pana Jezusa. „Dwanaście bram” miejskich „to dwanaście pereł” niespotykanej urody, przywodzi na pamięć przypowieść Pana Jezusa przyrównującą Królestwo Boże do bezcennej „perły”. Na „dwunastu bramach” „były wypisane imiona, które są imionami dwunastu plemion synów Izraela [Bożego]”. Wszyscy wstępujący przez te „bramy”, to cały szeroko rozumiany i w szerokim zastosowaniu chrześcijański „Izrael Boży”. Okazali oni niekłamane docenianie dla dziedzictwa Królestwa Bożego, czyli Niebios z jego terytorium „nowych niebios i nowej ziemi” (2Mojżeszowa 28:15-21; Hebrajczyków 8:1; Objawienie 7:3,4,9-17; 6:11; 20:6; 21:1-5,12,23; 22:1,2; Mateusza 13:45,46; Łukasza 22:20; Galacjan 6:15,16; Efezjan 2:20; porównaj Hioba 28:12,17,18; 2Piotra 3:13; Izajasza 65:17-25).

„Miasto” światła

       Za czasów Salomona nad Jerozolimą górowała świątynia, którą wybudowano na najwyższym wzniesieniu miasta, leżącym w jego północnej części — na górze Moria. A jak to wygląda w „Mieście świętym – Nowej Jerozolimie”? Jan oznajmia:

       „I nie widziałem w nim świątyni, bo jego świątynią jest Jehowa [Pan] Bóg Wszechmocny, a także Baranek. I miasto nie potrzebuje słońca ani księżyca, aby mu świeciły, bo chwała Boża je rozświetliła, a jego lampą — Baranek” (Objawienie 21:22,23).

       Faktycznie nie trzeba tu budować literalnej świątyni. Starożytna świątynia żydowska była tylko pierwowzorem, a jego urzeczywistnienie stanowi wielka świątynia duchowa, powołana do istnienia w 29 roku n.e., gdy Bóg namaścił Jezusa na Arcykapłana. Doskonałe i bezgrzeszne życie ludzkie Pana Jezusa, jako wielka ofiara została złożona ‘raz na zawsze’, natomiast służba królówkapłanów Jezusowych ma trwać „tysiąc lat”, ale już w nowej roli. Liczni mieszkańcynarody, ‘ludy Boga’ tego „świętego Miasta” będą korzystali z usług tego „miasta”, w którym będzie przebywał „Bóg Wszechmocny, a także Baranek”. Ponieważ „będzie w mieście tron Boga i Baranka”, którzy będą także alegoryczną tego „miasta” świątynią”. Dlatego te ‘ludy Boga’ będą w tej poarmagedonowej, ‘Jego świątyni dniem i nocą pełnić dla Niego świętą służbę’. „Nowa Jerozolima” czyli „oblubienica, małżonka Baranka” stanie się też alegoryczną stolicą „nowego nieba i nowej ziemi”. Jej królewski Oblubieniec Jezus z niebiańskiej „góry Syjon” będzie panował nad całym swoim wiecznym dziedzictwem, które otrzymał od swego Ojca, dziedzictwem niebiańskim, duchowym i ziemskim, ludzkim, wraz z „ludem świętych Najwyższego” (Mateusza 3:16,17; Dzieje 3:21; Kolosan 1:16-20; Hebrajczyków 1:2 (gr. ‘panta’); 9:11,12,23,24,27,28; 12:22-24; Objawienie 3:12,21; 7:9-17 nwt-pl; 20:6; 21:2-5,9,10; 22:1,3; Izajasza 65:17-25; 66:22; 2Piotra 3:13; Galacjan 4:21-27 bp; Daniela 7:18,27 porównaj Objawieniem 22:5). Nasza uwaga: 1) alegoryczna Jerozolima jest jedna = ‘nowa, święta, górna lub niebiańska’ = „Miasto święte” = Królestwo Niebios/Boże, którego wyczekiwano od dawna, jak napisał apostoł Paweł w Hebrajczyków 11:10-16; 2) WAŻNE! W wizji Bożego świata poarmagedonowego następuje zmiana symboliki świątyni świątynią jest Bóg i Jezus czytaj Objawienie 21:22.

       Kiedy na górze Synaj chwała Boga JHWH przeszła przed Mojżeszem, jego twarz tak jaśniała, że musiał ją zakrywać przed innymi Izraelitami. Czy potrafimy więc sobie wyobrazić blask alegorycznego „świętego Miasta” stale ‘oświetlanego chwałą Bożą’, a którego „lampą — Baranek”? W takim mieście nie mogłaby zapaść noc. Nie potrzebowałoby ono literalnego „słońca ani księżyca”. Przez całą wieczność samo rozsiewałoby światło. Właśnie w takim promiennym blasku jest skąpana „Nowa Jerozolima”. O tym „mieście” Izajasz prorokował: „Już słońca mieć nie będziesz w dzień jako światła ani jasność księżyca nie zaświeci tobie, lecz Jahwe będzie ci wieczną światłością i Bóg twój — twoją ozdobą. Twe słońce nie zajdzie już więcej i księżyc twój się nie zaćmi, bo Jahwe będzie ci światłością wieczną i skończą się dni twej żałoby” (2Mojżeszowa 34:4-7,29,30,33; porównaj 1Tymoteusza 6:16; Izajasza 60:1,19,20 bt).

„Światło” dla narodów

       W tym samym proroctwie Izajasza zapowiedziano również: „I pójdą narody do twojej światłości, a królowie do blasku, który jaśnieje nad tobą” (Izajasza 60:3). Z Objawienia wynika, że słowa te dotyczą też „Miasta świętego  Nowej Jerozolimy”:

       „I [zbawione – bg, nbg-pl, bug] narody będą chodzić dzięki jego światłu, a królowie ziemi będą do niego wnosić swą chwałę. I za dnia jego bramy w ogóle nie będą zamknięte, bo nocy tam nie będzie. I wniosą do niego chwałę i szacunek narodów” (Objawienie 21:24-26).

       Co to za „narody” chodzić będą w świetle „Nowej Jerozolimy”? To będzie cały „Izrael Boży”, a wyróżniać się wśród nich będzie „wielka rzesza”, „ze wszystkich narodów i plemion, i ludów, i języków”, która „wyjdzie z wielkiego ucisku” i przed tronem Boga dniem i nocą pełnić będzie świętą służbę w Jego świątyni. Jest to zgodne z tym co zapowiedziano w Objawieniu 22:3: „Ale będzie w mieście tron Boga i Baranka, a jego niewolnicy będą dla niego pełnić świętą służbę”. Gdy symbolicznie czy metaforycznie „Nowa Jerozolima” ‘zstąpi z nieba’, wtedy Pan Jezus użyje kluczy ‘śmierci i Hadesu’ i wskrzesi zmarłych. Do „wielkiej rzeszy” dołączą dalsze miliony, a nawet miliardy ludzi pochodzących z dawnych „narodów” i umiłują Boga oraz Jego Syna, będącego przyrównanym do ‘Baranka Małżonkiem Nowej Jerozolimy’  (Objawienie 1:18; 7:3,4,9,10,14,15; 21:2; 20:13; Galacjan 6:15,16).

       Kim wobec tego są „królowie ziemi”, którzy ‘wnoszą do niego swą chwałę i szacunek narodów’? Chodzi zapewne o królów „nowych niebios i nowej ziemi” nowego, chrześcijańskiego Izraela, „Izraela Bożego”, którzy przecież pochodzą z ziemi. Apostoł Paweł pisząc do Efezjan mówi o „zarządzaniu” w „nowych niebiosach i nowej ziemi”, „aby znowu zebrać wszystko razem w Chrystusie to, co w niebiosach, i to, co na ziemi. Tak, w nim, w jedności z którym zostaliśmy też ustanowieni dziedzicami” (Objawienie 1:18; 5:9,10; 22:5; Efezjan 1:9-11; Kolosan 1:19-23; porównaj z Daniela 7:18,27). Jan pisze dalej:

       „Ale w żaden sposób nie wejdzie do niego nic, co nie jest święte, ani nikt, kto trwa w obrzydliwości i kłamstwie, tylko ci, którzy są zapisani w Barankowym zwoju życia” (Objawienie 21:27).

       Nic skalanego złym światem podległym szatanowi nie może wejść do „Miasta świętego – Nowej Jerozolimy”. Chociaż „jego bramy w ogóle nie będą zamknięte”, nie przekroczy ich „nikt, kto trwa w obrzydliwości i kłamstwie”. Do „Nowej Jerozolimy” wejdą ostatecznie tylko „zapisani w Barankowym zwoju życia”, czyli cały „Izrael Boży” w chrześcijańskim, szerokim zastosowaniu, a więc wszyscy „niewolnicy Boga”, ‘lud, [naród] Daniela’. To zapewnienie mamy  w Daniela 12:1 nwt-pl: „A lud twój w owym czasie ujdzie cało – każdy, kto się znajdzie zapisany w księdze” [‘księga’, raczej ‘zwój’ jako dokument – hebr. ‘cepher’ od ‘caphar’ dosł. policzyć dokładnie] (Mateusza 13:41-43; Objawienie 13:8; Daniela 12:3; Rzymian 6:22,23; 1Piotra 2:16).

‘Rzeka wody życia i drzewo życia’

       Olśniewająca „Nowa Jerozolima” [„górna”, „niebiańska”], w której będzie „tron Boga i Baranka” zleje na ludzkość wspaniałe błogosławieństwa. Właśnie o nich dowiaduje się teraz Jan:

       „I pokazał mi rzekę wody życia, czystą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka środkiem szerokiej ulicy miasta. A po tej i po tamtej stronie rzeki były drzewa [drzewo] życia wydające dwanaście zbiorów owocu, rodzące swe owoce każdego miesiąca. A liście drzew [drzewa] służyły do leczenia narodów. I już nie będzie tam żadnego przekleństwa. Ale będzie w mieście tron Boga i Baranka, a jego niewolnicy będą dla niego pełnić świętą służbę; i będą widzieć jego oblicze, a na ich czołach będzie jego imię. Ponadto nocy już nie będzie, i nie potrzebują światła lampy ani nie mają światła słonecznego, ponieważ Jehowa [Pan] Bóg będzie ich oświetlał, i będą królować na wieki wieków”  (Objawienie 22:1-5).

       „Rzeka wody życia” wypływać będzie od „tronu Boga i Baranka”, ponieważ to tylko Oni są i zawsze będą Źródłem życia. Pojawi się wtedy gdy „Nowa Jerozolima zstąpi z nieba od Boga”, czyli krótko mówiąc przyjdzie „wszystko nowe”, a więc Królestwo Boże/Niebios „nowego nieba i nowej ziemi”. Będzie to zupełnie nowy Boży świat/wszechświat: zjednoczony w JEDNO nowy świat niebiański i nowy świat ziemski, ludzki! Ziszczą się wielowiekowe modlitwy „niewolników Boga”. Nie po raz pierwszy ludziom jest udostępniana „woda życia”, tu „rzeka wody życia”. Będąc na ziemi, Pan Jezus mówił o „wodzie” umożliwiającej uzyskanie życia wiecznego. Poza tym Jan niedługo usłyszy serdeczne zaproszenie: „Duch i oblubienica bezustannie mówią: ‚Przyjdź!’ I każdy, kto słyszy, niech powie: ‚Przyjdź!’ I każdy, kto jest spragniony, niech przyjdzie; każdy, kto chce, niech bierze wodę życia darmo” [Oblubienica – w szerokim zastosowaniu chrześcijański „Izrael Boży”] (Jana 4:10-14; 7:37,38; Efezjan 1:10; Objawienie 3:21; 21:2; 22:17).

       Czym jest ta „rzeka wody życia”? Literalna woda to substancja życiodajna. Bez jedzenia człowiek może przeżyć kilka tygodni, ale bez wody umrze mniej więcej w ciągu tygodnia. Prócz tego woda oczyszcza i jest niezbędna dla zdrowia. Tak więc „rzeka wody życia” musi wyobrażać coś koniecznie potrzebnego ludziom do zachowania życia i zdrowia. Prorok Ezechiel także ujrzał tę „rzekę wody życia”; w jego wizji wypływała ona ze świątyni w Jerozolimie i wpadała do Morza Martwego. Wtedy nastąpił niesłychany cud: Martwe, nasycone solami wody tego zbiornika zamieniły się w wody słodkie, rojące się od ryb! „Rzeka” oglądana w tym widzeniu przywraca życie czemuś, co przedtem było martwe; słuszny jest więc wniosek, że „rzeka wody życia” obrazuje postanowienia Boże przywracające „martwej” z powodu grzechu ludzkości, doskonałe i bezgrzeszne życie za pośrednictwem Jezusa Chrystusa. Rzeka ta jest „czysta jak kryształ”, co wskazuje na czystość, świętość i doskonałość wszystkich przedsięwzięć Bożych (Ezechiela 47:1-12).

       „Będzie w mieście tron Boga i Baranka”, dlatego ‘rzeka wody życia, czysta jak kryształ, wypływa z tronu Boga i Baranka środkiem szerokiej ulicy Miasta świętego’. Jest to zupełnie stosowne, ponieważ życiodajne postanowienia Boże są oparte na ofierze okupu dostarczonej przez Boga, który „tak (…) umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”. „Rzeka wody życia” ma również związek ze Słowem Bożym, o którym Biblia mówi jako o „wodzie żywej”. Jednakże „rzeka wody życia” to szeroko rozumiana „prawda Chrystusowa”, to wszelkie inne środki przedsięwzięte przez Naszego Boga Ojca na podstawie ofiary Pana Jezusa w celu uwolnienia posłusznych ludzi od grzechu i śmierci oraz obdarowania ich życiem wiecznym (Efezjan 5:26; Jana 1:29; 3:16 bt; 4:10-14; 1Jana 2:1,2; 2Koryntian 11:10; Rzymian 6:22,23).

       Słusznie więc symbolicznie ‘rzeka wody życia płynie środkiem szerokiej ulicy Nowej Jerozolimy’. Wtedy „wszystkie narody ziemi” będą miały wyborną sposobność zjednania sobie błogosławieństwa za pośrednictwem „Nasienia” [Potomka] Abrahama, Jezusa. Obietnica Boga JHWH dana Abrahamowi spełni się w całej rozciągłości  (1Mojżeszowa 22:17,18 bg; Galacjan 3:16,27-29).

       W wizji Ezechiela wody utworzyły potok, a na obu jego brzegach prorok ujrzał wszelkiego rodzaju drzewa owocowe. A co zobaczył Jan? Również „drzewo życia” [drzewa życia (?) – nwt-pl], które zapewne wyobrażają środki przedsięwzięte przez Boga w celu obdarzenia posłusznych ludzi życiem wiecznym. W Edenie też były drzewa, między innymi właśnie „drzewo życia”. Bóg umożliwi „leczenie narodów” nawet za pomocą „liści” tego symbolicznego „drzewa”. A chodzi tu bardziej o „uzdrawianie narodów”, czyli o ich szeroko rozumiane zdrowie wynikające z opieki i uwagi Bożej (Ezechiela 47:12; 1Mojżeszowa 2:9; porównaj 1Jana 1:7; Objawienie 22:1,2 bw).

„Nocy już nie będzie”

       Jednakże w „Nowej Jerozolimie” „już nie będzie (…) żadnego przekleństwa. Ponadto będzie tam „tron Boga i Baranka”, co po wszystkie czasy ugruntuje pozycję tego „świętego Miasta”. Wszyscy niewolnicy Boży będą przynależeć do tego „świętego Miasta”, dlatego na czołach mają wyraźnie wypisane „imię” Boga, jako ich Posiadacza i dlatego też „będą widzieć jego oblicze”, jako wezwani i uznani. Będą dla Niego pełnić świętą służbęzawsze w pełnym świetle Bożym, bo „nocy już nie będzie”. „Będą królować na wieki wieków” nawet wtedy kiedy skończy się „tysiąc lat”, to znaczy zawsze, po wieczne czasy będą sprawować zaszczytną „świętą służbę” dla Boga. Podobne proroctwo znajduje się w Daniela 7:18,21,22,25,27 (nwt-pl), gdzie werset 18 mówi, że „królestwo otrzymają święci Najwyższego i posiądą królestwo na czas niezmierzony, wręcz na czas niezmierzony za czasami niezmierzonymi”, czyli „będą królować na wieki wieków”. Z drugiej strony skutki panowania Królestwa Bożego/Niebios będą wieczne. Można rozumieć też tak jak wyjaśnia to pod natchnieniem apostoł Paweł: „Bo jeśli wskutek wykroczenia jednego człowieka śmierć królowała przez tego jednego, to tym bardziej ci, którzy otrzymują obfitość niezasłużonej życzliwości [łaski] i wspaniałomyślnego daru prawości, będą królować w życiu przez jednego – Jezusa Chrystusa”. Pierwsi ludzie stworzeni byli ‘na obraz i podobieństwo Boże’, ale doznali „skażenia” grzechem, dlatego utracili ‘Boską naturę’. A naturą Boga jest nie tylko to, że On jest Duchem, ale to, że jest Święty i Prawy oraz Nieśmiertelny. Wszyscy „niewolnicy Boży” ‘staną się współuczestnikami Boskiej natury’, doznają uwolnienia od grzechu i śmierci, czyli osiągną bezgrzeszne życie wieczne w Królestwie Bożym/Niebios, w jego wiecznym „nowym niebie i nowej ziemi” (porównaj Zachariasza 14:11; Objawienie 1:1; 3:12; Rzymian 5:17 nwt-pl; 1Mojżeszowa 1:26,27; 1Piotra 1:4 bp; 2Piotra 1:4 nwt-pl;  3:13: Hab 1:12,13 bp; Hioba 34:10 bw; Obj 4:8 bt).

Uszczęśliwiający finał Apokalipsy – Księgi Objawienia

       Jakąż radość odczuwamy u kresu naszych rozważań na temat Księgi Objawienia! Dowiedzieliśmy się, jak spełzną na niczym końcowe wysiłki szatana i jego „nasienia” oraz jak zostaną wykonane sprawiedliwe i prawe wyroki Boże. „Babilon wielki” musi być raz na zawsze unicestwiony, a po nim odejdą w niebyt również pozostałe zepsute do cna części składowe świata podległego władzy diabła. On sam i jego demony zostaną wrzuceni do „otchłani”, a później zgładzeni na zawsze. Nastanie okres zmartwychwstania i sądu, podczas którego „Nowa Jerozolima” będzie razem z Chrystusem panować jako jej „nowe niebo i nowa ziemia”. Wszyscy „niewolnicy Boży” uwolnieni od grzechu i śmierci uzyskają życie wieczne. Jakże sugestywnie opisano w Objawieniu wszystkie te wydarzenia! Mobilizuje to nas do świadczenia już dziś o tym co wiemy i o ‘wiecznej dobrej nowinie jako radosnej wieści każdemu narodowi i plemieniu, i językowi, i ludowi, że zbliża się godzina sądu Bożego’! „Poprzednie niebo i poprzednia ziemia” lub „pierwsze niebo i pierwsza ziemia” muszą zniknąć, aby ustąpić miejsce Bożemu „nowemu niebu i nowej ziemi”  (Objawienie 14:6,7; 21:1-5).

       Poznaj epilog Księgi Apokalipsy/Objawienia w następnym i ostatnim temacie

— Czytaj szczegółowe omówienie Księgi Apokalipsy — Objawienia w temacie: BYŁ, JEST I PRZYCHODZI’!!!

Podziel się na:
  • Print
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Dodaj do ulubionych
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Buzz
  • Poleć
  • Twitter
  • Wykop
  • Śledzik

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

  • cheap jerseys
  • 
  • wholesale nba jerseys
  • wholesale replica sports jerseys
  • wholesale nhl jerseys
  • Cheap Authentic NFL Jerseys
  • cheap baseball jerseys
  • cheap jerseys
  • cheap jerseys com
  • chinese nfl jerseys
  • cheap replica jerseys
  • cheap replica nfl jerseys
  • nfl jerseys fake cheap
  • wholesale nba jerseys
  • wholesale replica sports jerseys
  • wholesale nhl jerseys
  • nfl jerseys
  • Cheap Authentic NFL Jerseys
  • cheap baseball jerseys
  • cheap jerseys
  • cheap jerseys com
  • chinese nfl jerseys
  • cheap replica coach purses
  • cheap replica jerseys
  • cheap replica nfl jerseys