‘BYŁ, JEST I PRZYCHODZI’!!! Księga Apokalipsy część 28

Aktualizowany: 11.04.2016

Dział tematyczny: WIELKIE PROROCTWO Księgi Apokalipsy/Objawienia!

— „Święty, Święty, Święty, Pan, Bóg, Władca wszechrzeczy, Który BYŁ, Który JEST i Który PRZYCHODZIObjawienie 4:8 bp; 1:4,8; 11:17.

7) TEMAT WIZJI — Objawienie 20:4 do 22:21 — „tysiąc lat” Królestwa Bożego; Boży sąd ostateczny i wieczna klęska szatana diabła; wieczne „nowe niebo i nowa ziemia” i ich „święte Miasto”

       DIAMETRALNA ZMIANA SCENY ŚWIATA NIE TYLKO LUDZKIEGO!!!

       „W DNIU PAŃSKIM”, czyli w ‘wielkim dniu Ich [Boga i Pana Jezusa]gniewu’, nastąpi kres tego złego świata. Jednak dopiero po usunięciu ostatniej przeszkody – uwięzieniu szatana diabła i demonów będzie się mogło rozpocząć „tysiąc lat” panowania Jezusa Chrystusa, Królestwa Bożego „nowego nieba i nowej ziemi” (Objawienie 1:10; 6:16,17; 21:1-5; 2Piotra 3:13; Izajasza 65:17; 66:22; Mateusza 5:5).

       Po upływie „tysiąca lat” szatan zostanie na krótko ‘wypuszczony’ z „otchłani”. Dlaczego? Zanim Jan odpowie na to pytanie, zwraca uwagę na początek tego okresu.

Sędziowie na tysiąc lat

       „I ujrzałem trony, i byli ci, którzy na nich zasiedli, i dano im władzę sądzenia. Tak, ujrzałem dusze tych, których stracono toporem za świadczenie o Jezusie i za mówienie o Bogu [bw – za to, że składali świadectwo o Jezusie i głosili Słowo Boże], tych, którzy nie oddali czci [gr. proskyneō; dosł. ‘hołd’ – akt uległości bałwochwalczej najwyższej władzy obecnego świata] ani bestii, ani jej wizerunkowi [obrazowi] i którzy nie przyjęli znamienia na swe czoło ani na rękę. I ożyli, i królowali z Chrystusem przez tysiąc lat. (Pozostali z umarłych nie ożyli, aż się skończyło tysiąc lat). To jest pierwsze zmartwychwstanie. Szczęśliwy i święty jest każdy, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu; nad tymi druga śmierć nie ma władzy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z nim królować przez tysiąc lat” (Objawienie 20:4-6).

       Trzeba powiedzieć, że „tysiąc lat” Królestwa Bożego/Niebios jest okresem przejściowym, który zakończy się ostateczną „wojną” szatana diabła. Według relacji proroka Daniela wszyscy ‘święci Najwyższego’ będą ‘królować wiecznie’ w Królestwie Bożym, w jego integralnym obszarze „nowego nieba i nowej ziemi” razem z „podobnym do Syna Człowieczego”, czyli z Panem Jezusem. W Objawieniu 22:4,5 jest synonimiczne wyrażenie, że ‘niewolnicy Boży będą królować na wieki wieków’, a więc nawet wtedy kiedy skończy się „tysiąc lat”, to znaczy zawsze będą żyć i po wieczne czasy będą sprawować zaszczytną „świętą służbę” dla Boga. Oczywiście do nich należeć będą także zmartwychwstali przedchrześcijańscy „niewolnicy Boży”. A o Abrahamie ‘przyjacielu Boga’, Izaaku i Jakubie powiedziano, że są „żywi”, chociaż w gruncie rzeczy są martwi. Będąc „żywi” w pamięci Bożej zmartwychwstaną, dlatego Jezus Chrystus zapowiedział: „że wielu zjawi się ze Wschodu i Zachodu, i spocznie przy stole w Królestwie Niebios wraz z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem”. Pamiętajmy, że Królestwo Niebios czyli Boże będzie obejmować integralny obszar „nowych niebios i nowej ziemi”. Kim są jednak ci, którzy ‘zasiądą na tronach z daną im władzą sądzenia i będą  królować z Jezusem Chrystusem przez tysiąc lat’? Można by powiedzieć, że są to ‘sędziowie, kapłani i królowie’ „nowego nieba i nowej ziemi”. Jednak na pewno i przede wszystkim są nimi alegoryczni „24 starsi” wszyscy ‘zasiadający na tronach’ w obecności samego Boga. Znajdzie się wśród nich na pewno 12 apostołów, którym Pan Jezus obiecał: „Przy odtworzeniu, gdy Syn człowieczy zasiądzie na swym chwalebnym tronie, również wy, którzy poszliście w moje ślady, będziecie zasiadać na dwunastu tronach, sądząc dwanaście plemion Izraela [Bożego]”. Do grona tego należy także Paweł, którego osobiście powołał Pan Jezus oraz trwający w wierności inni chrześcijańscy „niewolnicy Boży” (Daniela 7:13,14,18-27; Objawienie 3:21; 4:4; 21:1; Mateusza 19:28 nwt-pl; 22:31,32; 8:11 bpd; Jakuba 2:21,23; Izajasza 65:17-19; 66:21,22; 2Piotra 3:13; Galacjan 6:15,16; Jana 14:1-3; 1Koryntian 4:8; 6:2,3: porównaj koniecznie Rzymian 5:17).

       Wśród symbolicznych „24 starszych” królówkapłanów w niebie będzie pewnie wielu zmartwychwstałych męczenników chrześcijańskich, którzy przedtem, po otwarciu „piątej pieczęci”, niejako pytali Boga, jak długo jeszcze będzie się ‘wstrzymywał z pomszczeniem ich krwi’. Dano im wówczas wszystkim symboliczne „białe długie szaty” i polecono jeszcze trochę poczekać. ‘Składali oni świadectwo o Jezusie i głosili Słowo Boże’, nikt z nich nie oddawał czci „bestii z morza” ani jej „obrazowi” czy wizerunkowi” i w chwili śmierci nie nosił „znamienia bestii”. Wszyscy oni umarli jako „zwycięzcy”, dlatego Pan Jezus zapewnił: „Zwyciężający na pewno nie dozna szkody od drugiej śmierci”. Zostaną jednak pomszczeni — „wielka nierządnica Babilon wielki” ulegnie spustoszeniu, narody tego świata poginą z ręki „Króla królów i Pana panów”, a szatan trafi do „otchłani”  (Izajasza 66:20-22; Objawienie 14:1,4; 6:9-11; 17:16; 19:15,16; 2:7,11; 3:12; 12:11; 1Jana 5:4).

       Działalność tych ‘zwycięzców’ w charakterze królówkapłanów i sędziów ma trwać „tysiąc lat”. Czy chodzi tu o literalne tysiąclecie czy też należy je pojmować symbolicznie, jako bliżej nie określony, długi okres? Słowo „tysiące” może oznaczać jakąś wielką, nie ustaloną liczbę — tak jest na przykład w Księdze 1Samuela 21:12 (bt). W tym miejscu wyraz „tysiąc” trzeba raczej rozumieć dosłownie, ponieważ w greckim tekście Objawienia 20:5-7 trzykrotnie występuje on z rodzajnikiem określonym. A skoro Piotr mówi, że u Boga ‘jeden dzień to jak tysiąc lat’, jest rzeczą rozsądną przyjąć, że panowanie Jezusa Chrystusa i Jego królówkapłanów będzie trwało „tysiąc lat” literalnych w Królestwie „nowego nieba i nowej ziemi” (2 Piotra 3:8; Objawienie 21:1).

Pierwsze zmartwychwstanie i pozostali z umarłych

       Wydaje się, że bardziej sensownym wyjaśnieniem jest to co proponujemy poniżej, ale jak będziemy żyć to wtedy poznamy wszystkie szczegóły. Już proroctwo Daniela 12:2 (bt) zapowiadało: „Wielu zaś, co śpi w prochu ziemi, zbudzi się: jedni do wiecznego życia, drudzy ku hańbie, ku wiecznej odrazie”. Rozważmy więc:

       W Jana 5:19-29 (bpd) Pan Jezus powiedział: „Ręczę i zapewniam was, Syn sam od siebie nie mógłby nic czynić, gdyby nie widział, że czyni to Ojciec; cokolwiek bowiem On czyni, to i Syn czyni podobnie. Bo Ojciec miłuje Syna i ukazuje Mu wszystko, co sam czyni, i — dla zadziwienia was — ukaże Mu dzieła jeszcze większe niż te. Gdyż jak Ojciec wzbudza umarłych i przywraca życie, tak i Syn ożywia tych, których chce. Ojciec bowiem nie sądzi nikogo, lecz wszelki sąd przekazał Synowi, aby wszyscy czcili Syna tak, jak czczą Ojca. Kto nie czci Syna, ten nie czci Ojca, który Go posłał. Ręczę i zapewniam was, kto słucha mego Słowa i wierzy Temu, który Mnie posłał, ma życie wieczne i nie idzie na sąd, ale przeszedł ze śmierci do życia. Ręczę i zapewniam was, zbliża się godzina, a (nawet) już jest, gdy umarli usłyszą głos Syna Bożego i ci, którzy usłyszą, ożyją. Gdyż jak Ojciec ma życie sam w sobie, tak sprawił, by i Syn miał życie sam w sobie. I powierzył Mu władzę sprawowania sądu, ponieważ jest (On) Synem Człowieczym. Nie dziwcie się temu; nadchodzi bowiem godzina, kiedy wszyscy w grobach usłyszą Jego głos; i wyjdą ci, którzy czynili to, co dobre, aby powstać do życia; a ci, którzy czynili to, co złe, aby powstać na sąd”.

       Natomiast apostoł Paweł w Dziejach 24:15 (nwt-pl) mówi podobnie: „nastąpi zmartwychwstanie zarówno prawych, jak i nieprawych”. Szerokim omówieniem tematu zmartwychwstania apostoł zajmuje się w 1Kor 15:35,36,42,49-54 (bw): „Ale powie ktoś: Jak bywają wzbudzeni umarli? I w jakim ciele przychodzą? Niemądry! To, co siejesz, nie ożywa, jeśli nie umrze [Rzymian 6:7,12 (bw): „kto bowiem umarł, uwolniony jest od grzechu” – porównaj z w. 12; „śmiertelne ciało” umiera czy ginie]. Tak też jest ze zmartwychwstaniem. Co się sieje jako skażone [lub zniszczalne – „śmiertelne ciało” skażone grzechem powodującym cierpienia, ból, łzy, starość i śmierć], bywa wzbudzone nieskażone [lub niezniszczalne]; Przeto jak nosiliśmy obraz ziemskiego człowieka, tak będziemy też nosili obraz niebieskiego człowieka [wolnego od grzechu i jego skutków włącznie ze starością i śmiercią]. A powiadam, bracia, że ciało i krew [bp – „śmiertelne ciało ludzkie] nie mogą odziedziczyć Królestwa Bożego ani to, co skażone, nie odziedziczy tego, co nieskażone. Oto tajemnicę wam objawiam: Nie wszyscy zaśniemy, ale wszyscy będziemy przemienieni w jednej chwili, w oka mgnieniu, na odgłos trąby ostatecznej; bo trąba zabrzmi i umarli wzbudzeni zostaną jako nieskażeni, a my zostaniemy przemienieni. Albowiem to, co skażone, musi przyoblec się w to, co nieskażone, a to, co śmiertelne, musi przyoblec się w nieśmiertelność [synonim życia wiecznego]. A gdy to, co skażone, przyoblecze się w to, co nieskażone, i to, co śmiertelne, przyoblecze się w nieśmiertelność, wtedy wypełni się słowo napisane: Pochłonięta jest śmierć w zwycięstwie!”

       W antropologii biblijnej wyrażenie (idiom hebrajski) „ciało i krew” [bp – „śmiertelne ciało ludzkie] wskazuje na cielesną i grzeszną istotę ludzką czy naturę ludzką, która w tym stanie nie odziedziczy Królestwa Bożego/Niebios. Będąc dzisiaj w ‘śmiertelnym ciele’ ludzie utracili ‘Boską naturę’ i nie są w pełni ‘obrazem i podobieństwem’ Boga, jak byli nim przed grzechem Adam i Ewa. A naturą Boga jest nie tylko to, że On jest Duchem, ale to, że jest Święty i Prawy oraz Nieśmiertelny. Dlatego wszyscy „niewolnicy Boży” w końcu ‘staną się współuczestnikami Boskiej natury’, doznają uwolnienia od grzechu i śmierci, czyli osiągną bezgrzeszne, doskonałe życie wieczne w Królestwie Bożym/Niebios, w jego wiecznym „nowym niebie i nowej ziemi” (1Mojżeszowa 1:26,27; 5:1; Mateusza 16:17; Galacjan 1:16 bpd; Łukasza 3:38; Rzymian 8:3,11; Hebrajczyków 4:15; 1Koryntian 15:44,50 bp; 2Koryntian 4:11; 2Piotra 1:4 nwt-pl; 3:13; Habakuka 1:12,13 bp; Hioba 34:10 bw; Objawienie 4:8 bt).

       Dlatego można rozumieć to tak: „Wszyscy w grobach”, którzy „usłyszą głos Syna Bożego” „wzbudzeni zostaną jako nieskażeni”, a wszyscy żywi należący do Chrystusa „przemienieni” i „porwani”. A więc przede wszystkim wszyscy pozbawieni będą odziedziczonego grzechu adamowego (1Tesaloniczan 4:15-17; 1Koryntian 15:51-54).

       (1) W pierwszym zmartwychwstaniu „do życia” uczestniczą prawi’, „ci, którzy czynili to, co dobre” i „nad tymi druga śmierć nie ma władzy”. Są to przede wszystkim „niewolnicy Boga” przynależni do alegorycznych „24 starszych”. Dlatego Pan Jezus powiedział: „kto słucha mego Słowa i wierzy Temu, który Mnie posłał, ma życie wieczne i nie idzie na sąd, ale przeszedł ze śmierci do życia”. Istotną wskazówką jest też wypowiedź z 1Kor 15:22,23,58 (bw); Objawienia 14:13 (bw) i 22:12 (nwt-pl): „Albowiem jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni. A każdy w swoim porządku: jako pierwszy Chrystus, potem ci, którzy są Chrystusowi w czasie jego przyjścia [gr. ‘parousia’ – obecność]”. „A tak, bracia moi mili, bądźcie stali, niewzruszeni, zawsze pełni zapału do pracy dla Pana, wiedząc, że trud wasz nie jest daremny w Panu”. „Błogosławieni są odtąd umarli, którzy w Panu umierają. Zaprawdę, mówi Duch, odpoczną po pracach swoich; uczynki ich bowiem idą za nimi”. „Oto przychodzę szybko – a zapłata, którą daję, jest ze mną – aby każdemu oddać według tego, jakie jest jego dzieło [praca, czyny]” (Objawienie 14:4).

       (2) Pozostali z umarłych to nieprawi, „ci, którzy czynili to, co złe” i mają powstać na sąd. Można to zinterpretować tak: Co prawda zmartwychwstali oni, jednak („nie ożyli, aż się skończyło tysiąc lat”). „Ożyją”, czyli uzyskają życie wieczne, ale po ‘tysiącletniej’, nie zmarnowanej szansie, ‘aby czynić, to co dobre’. Jednak muszą okazać się ‘zwycięzcami’ po ostatecznej próbie wiary, która nastąpi w ostatniej „wojnie” szatana i po pomyślnym dla nich ‘sądzie [wyroku]’. „Temu, kto zwycięży, druga śmierć nie wyrządzi szkody” (Obj 2:11 bpd; porównaj Obj 20:15). Zapoznaj się z głębszą analizą tematu:Problem autentyczności tekstu z Objawienia 20:5a”.

       „Niewolnicy Boga” razem z Jezusem Chrystusem będą przez „tysiąc lat” stanowić Boskie „zarządzanie” w „nowych niebiosach i nowej ziemi”, „aby znowu zebrać wszystko razem w Chrystusie to, co w niebiosach, i to, co na ziemi. Tak, w nim, w jedności z którym zostaliśmy też ustanowieni dziedzicami”. Bóg wszystkim wtedy zmartwychwstałym i żyjącym „otrze z ich oczu wszelką łzę, i śmierci już nie będzie ani żałości, ani krzyku, ani bólu już nie będzie. To, co poprzednie, przeminęło”. Zmartwychwstanie to w gruncie rzeczy Boski akt stwórczy i dlatego będziedoskonałym podarunkiem pochodzącym z góry’, a jako dzieło Boże nie może być „skażone” grzechem adamowym. 5Mojżeszowa 32:4 (bw) mówi: „On jest skałą! Doskonałe jest dzieło jego, Gdyż wszystkie drogi jego są prawe, Jest Bogiem wiernym, bez fałszu, Sprawiedliwy On i prawy”. Dlatego służba królówkapłanów zaowocuje utworzeniem harmonijnie funkcjonującego społeczeństwa ludzi „nowego nieba i nowej ziemi” odzwierciedlających prawość i świętość Bożą. Jako sędziowie urzędujący przez „tysiąc lat”, będą wespół z Panem Jezusem życzliwie pomagać ludziom w osiągnięciu tego stanu oraz życia wiecznego. A także przez krzewienie poznania Bożego: „Bo jak wody wypełniają morze, tak poznanie Jahwe napełni ziemię”. Królestwo Niebios Chrystusa urzeczywistni zamierzenie Boże, aby ‘jak w niebie tak i na ziemi działa się wola Boża’. Dlatego apostoł Paweł mówi, że ‘będą sądzić nawet aniołów’ oraz „wszystko jest wasze [współdziedziców Chrystusa]”. Kiedy Królestwo Boże osiągnie swój cel, Pan Jezus ostatecznie „przekaże królestwo swemu Bogu i Ojcu”. Ostatni wróg — śmierć — zostanie unicestwiony. Jednak skutki panowania tego Królestwa Bożego/Niebios pozostaną wieczne. Wszyscy, którzy otrzymają prawo życia wiecznego, znajdą się w Królestwie Bożym/Niebios „nowych niebios i nowej ziemi, w których zamieszka prawość” na zawsze (Efezjan 1:9-11; 2Piotra 3:13; Jana 3:16; Jakuba 1:17; Mateusza 5:5; 6:10; Izajasza 11:9 bp; 1Koryntian 3:21-23; 6:2,3 bp; 15:22-26; Rzymian 15:12; Daniela 7:14,18,27; Objawienie 21:1-5).

Ostatnia „wojna” diabła; „jezioro ognia i siarki”

       „A gdy tylko się skończy tysiąc lat, szatan zostanie wypuszczony ze swego więzienia i wyjdzie, by wprowadzać w błąd narody na czterech narożnikach ziemi, Goga i Magoga, aby je zgromadzić na wojnę. Liczba ich jak piasek morza. I wystąpili na szerokość ziemi, i okrążyli obóz świętych i miasto umiłowane. Ale z nieba zstąpił ogień i ich pożarł. A diabeł, który ich wprowadzał w błąd, został wrzucony do jeziora ognia i siarki, gdzie już się znajdowali zarówno bestia, jak i fałszywy prorok; i będą męczeni dzień i noc na wieki wieków” (Objawienie 20:7-10).

       Nadejdzie pora ostatecznej próby wiary czy bardziej ostatecznej „wojny” diabła. Czy w przeciwieństwie do pierwszych ludzi, żyjących w Edenie, ‘uleczona’ i doskonała ludzkość zachowa niezachwianą prawość? Jaki skutek odniosą ostatnie zabiegi szatana? Ponownie „wprowadzi on w błąd narody na czterech narożnikach ziemi, Goga i Magoga, aby zgromadzić je na wojnę”. Czy to możliwe, żeby po „tysiącu lat” radosnego i doskonałego życia w Królestwie Bożym ktoś stanął po stronie szatana? Nie zapominajmy, że zdołał on zwieść doskonałych i bezgrzesznych ludzi, Adama i Ewę, gdy rozkoszowali się życiem w rajskim Edenie. Udało mu się też sprowadzić na złą drogę niebiańskich aniołów, którzy byli świadkami złych następstw pierwszego buntu. Nie powinniśmy się zatem dziwić, że nawet po „tysiącu lat” zachwycającego panowania Królestwa Bożego, niektórzy przecież zupełnie bezgrzeszni ludzie, z pewnych powodów dadzą się namówić do pójścia drogą buntu (2Piotra 2:4; Judy 6).

       Biblia nazywa tych buntowników „narodami na czterech narożnikach ziemi”. Nie znaczy to, że ludzkość znowu będzie podzielona na niezależne i odrębne państwa. Dano tu po prostu do zrozumienia, że buntownicy odłączą się od prawych, lojalnych „niewolników Bożych” i będą przejawiać równie nikczemnego ducha jak dzisiejsze narody. Podobnie jak „Gog z  Magog”, wspomniany w proroctwie Ezechiela, ‘obmyślą złośliwy plan’ przeciwko Bogu Najwyższemu i Wszechmocnemu. Dlatego nazwano ich ziemią „Goga i Magoga” (Ezechiela 39:1-6).

       Liczba tych, którzy się przyłączą do buntu szatana, będzie „jak piasek morza”. Ile wyniesie? Liczba ta nie została wyznaczona z góry. Ostateczna liczebność buntowników zależy od tego, jak poszczególne jednostki zareagują na matactwa szatana. Niewątpliwie jednak będzie ich dość dużo, skoro poczują się na tyle silni, żeby się pokusić o zdobycie „obozu świętych i miasta umiłowanego” (porównaj Jozuego 11:4; Sędziów 7:12).

       „Miasto umiłowane” jest tym samym „miastem”, o którym wyniesiony do chwały królewskiej Jezus Chrystus wspomniał swym naśladowcom w Objawieniu 3:12, mówiąc o nim: „miasto Boga mojego, nowa Jerozolima, które zstępuje z nieba od Boga mojego”. Skoro to „miasto” będzie symboliczne, alegoryczne to w jaki sposób ta ziemska opozycja je ‘okrąży’? Przez otoczenie „obozu świętych”. „Obóz świętych” jest tożsamy z „namiotem Boga”, czyli z ‘Miastem umiłowanym’ i musi być wewnątrz tego „świętego miasta”. Będą tworzyć go zgromadzeni w nim ‘święci’ ludzie na ziemi nie należący do zbuntowanej opozycji, ale ci, którzy jednoznacznie należeć będą do miasta świętego — Nowej Jerozolimy”, jako przebywający wewnątrz tego „miasta” „lud” Boga. Nie zapominajmy, że to „Izrael Boży” posiądzie integralne terytorium Królestwa Bożego/Niebios „nowego nieba i nowej ziemi”. Poza symbolicznym „miastem umiłowanym”, „świętym miastem”, czyli „Nową Jerozolimą” nie będzie życia. Kiedy buntownicy pod wodzą szatana ich zaatakują, Pan Jezus uzna to za napaść na Niego samego. „Narody” te będą próbowały obrócić wniwecz wszystkie osiągnięcia królewskiej władzy Pana Jezusa i Jego królówkapłanów wykonywanej z symbolicznej „góry Syjon” w Jego symbolicznej czy alegorycznej niebiańskiej „Nowej Jerozolimie”. Liczny „jej lud” czy ‘ludy Boga’ będą wtedy żyć na rajskiej „nowej ziemi”. Ich atak na „obóz świętych” będzie równoznaczny ze szturmem na „miasto umiłowane” oraz z oczywistym porzuceniem go i wyjściem z niego „na zewnątrz”, gdzie nie ma życia (Mateusza 25:40,45; Izajasza 65:17-19; 62:1-5; 54:1; Daniela 2:34,35,44,45; Galacjan 4:26,27; 6:15,16; Hebrajczyków 12:22-24; Efezjan 1:9-11; Objawienie 21:1-5,24-27; 22:14,15).

       Czy szatanowi powiodą się te ostatnie wysiłki? Na pewno nie. Jan sugestywnie opisuje koniec buntowników. Szatana, pradawnego „węża”, czeka tym razem coś gorszego niż „otchłań” — zostanie faktycznie wymazany z listy żyjących, starty na proch, unicestwiony jakby w ‘ogniu’. Ponieważ proroctwo mówi: „A diabeł, który ich wprowadzał w błąd, został wrzucony do jeziora ognia i siarki”. Wspomnieliśmy już, że „jezioro ognia i siarki” nie może być literalnym miejscem męki. Gdyby szatan miał tam po wieczne czasy znosić literalne męczarnie, to Bóg musiałby pozostawić go przy życiu, a przecież życie jest darem, nie karą. Grzech karany jest śmiercią, a według Biblii umarli nie czują bólu. Ponadto nieco dalej czytamy, że do tego samego „jeziora ognia i siarki” trafi nawet „śmierć i Hades”. Z całą pewnością ani śmierć, ani Hades nie może odczuwać bólu (Objawienie 19:20; 20:14; Rzymian 6:23; Kaznodziei 9:5,10).

       Wszystko to potwierdza słuszność poglądu, że „jezioro ognia i siarki” jest symbolem. Ponadto wzmianka o „ogniu i siarce” przywodzi na myśl los starożytnej Sodomy i Gomory, które Bóg zniszczył za skandaliczną niegodziwość. Gdy nadszedł czas, „Jahwe [JHWH] spuścił na Sodomę i Gomorę deszcz siarki i ognia od Jahwe z nieba”. To, co je spotkało, nazwano „karą ognia wiecznego”. Te dwa miasta nie cierpią jednak dosłownych wiecznych mąk. Przeciwnie, wraz ze swymi zdeprawowanymi mieszkańcami zostały całkowicie unicestwione. Dzisiaj nie istnieją i nikt nie potrafi dokładnie wskazać, gdzie leżały te starożytne miasta (Rodzaju 19:24 bt; Judy 7).

       Powyższe wyjaśnienia harmonizują ze słowami samej Biblii: „To oznacza drugą śmierć: jezioro ognia”. Niewątpliwie „jezioro” to jest tożsame z „Gehenną”, o której mówił Pan Jezus, a więc stanowi miejsce nieodwracalnej zagłady niegodziwych, nie zaś miejsce wiecznych męczarni. Oznacza całkowite, doszczętne unicestwienie, bez widoków na zmartwychwstanie. Chociaż bowiem czytamy o ‘kluczach śmierci, Hadesu i otchłani’, nie znajdziemy jednak żadnej wzmianki o kluczu otwierającym „jezioro ognia i siarki”. Nigdy nie uwolni ono tych, których w nim uwięziono, ponieważ spotka ich wieczny niebyt (Mateusza 10:28; Objawienie 1:18; 20:1,14; porównaj Marka 9:43-47).

Wieczne ‘męczarnie dniem i nocą’

       Mówiąc o diable, „bestii z morza” „fałszywym proroku”, Jan oznajmia: „będą męczeni dzień i noc na wieki wieków”. Co to może znaczyć? Jak już wspomniano, nielogiczne byłoby twierdzenie, że symbole, takie jak ‘bestia i fałszywy prorok’ czy „śmierć i Hades”, mogą zaznawać literalnych męczarni. Nie ma więc powodu, aby przypuszczać, że szatan będzie cierpieć przez całe wieki. Po prostu zostanie unicestwiony na zawsze.

       Greckie słowo ba·sa·ni′zo, przetłumaczone tu na ‘męczeni’, znaczy przede wszystkim „trzeć [metal] o kamień probierczy”. Dopiero w dalszej kolejności podano znaczenie „badać na torturach” (Słownik grecko-polski pod redakcją Z. Abramowiczówny). W świetle kontekstu użycie tego greckiego wyrazu dowodzi, że los szatana będzie po wszystkie czasy kamieniem probierczym w kwestii słuszności, prawowitości i zasadności panowania Bożego. Owa kwestia sporna zostanie rozstrzygnięta raz na zawsze (porównaj Mateusza 8:29; Psalm 92:2,16).

       Poza tym pokrewne słowo ba·sa·ni·stes′ („oprawca, kat”) jest używane w Biblii w znaczeniu „dozorca więzienny”. Wobec tego szatan będzie uwięziony w „jeziorze ognia” na zawsze — nigdy go nie opuści. Dodajmy jeszcze, że w greckiej Septuagincie, dobrze znanej Janowi, występuje inne pokrewne słowo, ba′sa·nos, łączone z upokorzeniem prowadzącym do śmierci. Pomaga to zrozumieć, że karą wymierzoną szatanowi jest upokarzająca, wiecznotrwała śmierć w „jeziorze ognia i siarki”. Razem z nim przepadną jego dzieła (Mateusza 18:34, Kingdom Interlinear Translation; Ezechiela 32:24,30; 1Jana 3:8).

       W tych wersetach również nie ma wzmianki o demonach. Czy po upływie „tysiąca lat” zostaną wypuszczone z szatanem, a potem wespół z nim poniosą karę wieczystej śmierci? Dowody przemawiają za słusznością takiego wniosku. W przypowieści o ‘owcach i kozach’ Jezus oświadczył, że kozy odejdą „w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom”. Wyrażenie „ogień wieczny” zapewne odnosi się do „jeziora ognia i siarki”, do którego ma być wtrącony szatan. Aniołowie diabła zostaną wraz z nim wyrzuceni z nieba. Nie ulega wątpliwości, że na początku „tysiąca lat” panowania Jezusa razem znajdą się w „otchłani”. A zatem razem ulegną też zagładzie w „jeziorze ognia i siarki” (Mateusza 25:41 bt; 8:29).

       W ten sposób spełni się ostatni szczegół proroctwa z Księgi Rodzaju 3:15. Po wrzuceniu do „jeziora ognia” szatan stanie się martwy jak wąż, któremu zmiażdżono głowę żelaznym obcasem. Zniknie na zawsze, a z nim jego demony. W dalszej części Księgi Objawienia nie ma już o nich żadnej wzmianki. Po proroczym opisie ich unicestwienia Duch Boży kieruje uwagę na kwestię: Co da ludzkości panowanie „Króla królów”, szczególnie dla tych, „którzy są z nim powołani i wybrani, i wierni”? (Objawienie 17:14) Odpowiadając na to pytanie, Jan jeszcze raz przenosi nas na początek „tysiąca lat panowania Jezusa Chrystusa.

Radosne rezultaty panowania Królestwa Bożego

       Ludzie zostali stworzeni do życia wiecznego. Gdyby Adam i Ewa przestrzegali przykazań Bożych, nigdy by nie umarli. Niestety, grzech przyprawił o utratę życia i zdominował zarówno ich oboje, jak i całe ich potomstwo, toteż nad ludzkością zaczął panować bezlitosny wróg — śmierć. Mimo to Bóg nie zmienił swego zamierzenia, w myśl którego doskonali i bezgrzeszni ludzie mają żyć wiecznie na „nowej ziemi”, czyli na tym globie ziemskim, ale w rajskim otoczeniu. Powodowany ogromną miłością do rodzaju ludzkiego, posłał na ziemię swojego ‘jednorodzonego Syna’, Jezusa, który oddał swe doskonałe człowiecze ‘życie na okup za wielu’ potomków Adama. Pan Jezus może teraz skorzystać z prawomocnej wartości swej ofiary, aby przywrócić wierzącym ludziom możliwość szczęśliwego życia wolnego od grzechu i śmierci. Potraktowana w wyjątkowy sposób ludzkość ma naprawdę wspaniałe powody do tego, żeby ‘weselić się i radować’! Ponieważ „wybawienie zawdzięczamy naszemu Bogu, który zasiada na tronie, i Barankowi” (1Mojżeszowa 1:28; 2:8, 16,17; Kaznodziei 3:10,11; Rzymian 5:12,14; 1Koryntian 15:26; Mateusza 20:28; Jana 3:16; 1Piotra 3:18; 1Jana 2:2; Izajasza 25:8,9; Objawienie 7:10 nwt-pl).

       Z chwilą uwięzienia szatana w „otchłani”, rozpoczyna się chwalebne „tysiąc lat” panowania Pana Jezusa. Ta wizja spełnia się równolegle z poprzednią z Objawienia 20:4-6, a świadczy o tym analiza kontekstu rozdziałów 19 do 22 włącznie (2Piotra 3:8).

       Jan oznajmia:

       „I ujrzałem wielki biały tron i zasiadającego na nim. Sprzed niego uciekły ziemia i niebo i już nie znaleziono dla nich miejsca. I ujrzałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed tronem, i otwarto zwoje. Otwarto też inny zwój; jest to zwój życia. I umarli byli sądzeni z tego, co napisano w zwojach, według swych uczynków. I wydało morze umarłych, którzy się w nim znajdowali, i śmierć, i Hades wydały umarłych, którzy się w nich znajdowali, i byli sądzeni każdy z osobna według swych uczynków. A śmierć i Hades wrzucono do jeziora ognia. To oznacza drugą śmierć: jezioro ognia. A kogokolwiek nie znaleziono zapisanego w księdze życia, tego wrzucono do jeziora ognia” (Objawienie 20:11-15).

       Co przedstawia ten „wielki biały tron”? Nic innego, jak tylko tron sędziowski „Boga, Sędziego wszystkich”. Przystąpi On do sądzenia ludzkości, dla której „to, co poprzednie, przeminęło” i już nie istnieje „ziemia i niebo i już nie znaleziono dla nich miejsca”. Teraz zaczęło funkcjonować „nowe niebo i nowa ziemia” (Objawienie 21:1-4; Hebrajczyków 12:23).

       Tron Boży jest „wielki”, co podkreśla majestat Boga jako Pana Wszechwładnego, a także „biały”, co kieruje uwagę na Jego nieskazitelną prawość i świętość. Jest On Najwyższym Sędzią nie tylko ludzkości. Jednakże sądzenie powierzył Jezusowi Chrystusowi: „Ojciec nikogo nie sądzi, lecz wszelki sąd przekazał Synowi” oraz „zwycięzcy dam zasiąść ze Mną na moim tronie, jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem z mym Ojcem na Jego tronie”. Z Jezusem współdziałać będą Jego wszyscy „niewolnicy”, którym ‘dano władzę sądzenia przez tysiąc lat’. Sądzenie obejmuje obszar i terytorium integralnego „nowego nieba i nowej ziemi” i o losie poszczególnych ludzi rozstrzygać będą w tym okresie sądzenia normy prawne ustalone przez Boga (Psalm 19:8-12; Izajasza 33:22; 51:5,8; Jana 5:22; Objawienie 3:21 bt; 20:4; 21:1).

       A w jakim sensie „uciekły ziemia i niebo”? Chodzi o to samo „niebo”, które się „odsunie jak zwój” po „otworzeniu szóstej pieczęci”, czyli o człowiecze rządy podległe i zależne od władzy diabła, a „zachowane (…) dla ognia i utrzymane na dzień sądu i zagłady bezbożnych ludzi”. Szatan i demony będą wtedy już w „otchłani”, a rządzący ludzie zostaną ostatecznie obaleni przez niezwyciężonego Jeźdźca na „białym koniu”. „Ziemia” wyobraża zorganizowany świat ludzki podległy tym rządom zdominowanym przez „niebo” diabła. „Niebo i ziemia uciekną” w chwili zagłady ‘bestii z morza i bestii z ziemi [fałszywy prorok], królów ziemi i ich wojsk oraz tych, którzy przyjęli znamię bestii i oddają cześć jej wizerunkowi’. Po wykonaniu wyroku na szatańskim świecie, czyli na jego ‘ziemi i niebie’, rozpocznie się pokojowe panowanie Królestwa Bożego ‘nowych niebios i nowej ziemi’. Wielki Bóg postanowił: „Oto czynię wszystko nowe”  (2Piotra 3:7,13; Objawienie 6:12-14; 8:7; 19:19-21; 21:1-5; Izajasza 9:5).

      Po ‘ucieczce starej ziemi i starego nieba’ Pan Jezus ze swymi ‘zwycięskimi niewolnikami’ rozpocznie swe panowanie i sądzenie. Jednakże miliony ludzi należących do „wielkiej rzeszy” właśnie „wyjdą z wielkiego ucisku” i będą przed tronem Boga i dniem i nocą pełniąc dla niego świętą służbę w Jego świątyni. Dzięki swej wierze w wartość przelanej krwi Jezusa zostali już poczytani za prawych, godnych ocalenia i oczyszczonych z grzechu adamowego, ponieważ Pan Jezus poprowadzi ich do „źródeł wód życia. A Bóg otrze z ich oczu wszelką łzę” „i śmierci już nie będzie ani żałości, ani krzyku, ani bólu już nie będzie. To, co poprzednie, przeminęło” [WAŻNE! W wizji Bożego świata poarmagedonowego następuje zmiana symboliki świątyni — ‘świątynią jest Bóg i Jezus’ — czytaj Objawienie 21:22] (Objawienie 7:9,10,14-17; 14:1; 22:1-5).

       Jan widzi jednak tłum znacznie liczniejszy od „wielkiej rzeszy” ocalonych z „wielkiego ucisku”, ponieważ dołączą do niej miliardy zmartwychwstałych! „Wielcy i mali” to bardziej lub mniej wpływowi ludzie, którzy żyli na ziemi w ciągu minionych wieków. W Ewangelii spisanej przez apostoła Jana wkrótce po Księdze Objawienia, Pan Jezus mówi o Ojcu: „I dał mu władzę sądzenia, gdyż jest on Synem Człowieczym. Nie dziwcie się temu, ponieważ nadchodzi godzina, w której wszyscy w grobowcach pamięci usłyszą jego głos i wyjdą: ci, którzy czynili to, co dobre, na zmartwychwstanie życia; ci, którzy się dopuszczali tego, co podłe, na zmartwychwstanie sądu”. Cóż za oszałamiający zamiar! Oznacza odwrócenie tego, z czym ludzie musieli się godzić w ciągu całych dziejów: umierania i grzebania zmarłych. Ponieważ „otwarto zwoje”, więc owe niezliczone miliony zachowanych w pamięci Bożej zapewne będą zmartwychwstawać w uporządkowany sposób, aby zadbać o organizację ich życia, chociażby socjalnego (Jana 5:27-29; porównaj Hebrajczyków 9:27).

Kto będzie wskrzeszony i sądzony?

       Cóż za zdumiewające wydarzenie! Pewną rolę odgrywają w nim ‘morze, śmierć i Hades’, przy czym warto zaznaczyć, że terminy te nie wykluczają siebie wzajemnie. Kto wpadł w szpony śmierci Adamowej, ten prawdopodobnie znajduje się również w „Hadesie”. Te prorocze słowa można uznać za solenne zapewnienie, że nikt nie zostanie przeoczony. Jednak pewna nieokreślona liczebnie grupa ludzi nie zostanie wskrzeszona. Obejmuje ona zatwardziałych faryzeuszy, uczonych w Piśmie i innych, którzy odrzucili Jezusa i apostołów lub „odpadli” z własnego wyboru. Poza tym do grona tego należy „człowiek bezprawia”, szerzący podstępne kłamstwa religijne. Pan Jezus mówił również, że przy „końcu świata” ludzie wyobrażeni przez „kozy” pójdą „w ogień wieczny, przygotowany dla Diabła i jego aniołów. I ci odejdą w wieczne odcięcie, prawi zaś do życia wiecznego” (2Tesaloniczan 2:3; Hebrajczyków 6:4-6; Mateusza 23:29-33; 25:41,46).

       Niektórym zmartwychwstałym będą natomiast okazane specjalne względy. Wskazał na to apostoł Paweł, mówiąc: „i mam w Bogu nadzieję, (…) że nastąpi zmartwychwstanie zarówno prawych, jak i nieprawych”. Grono „prawych” wskrzeszonych na ziemi będzie obejmować wiernych mężczyzn i kobiety z okresu Pism Hebrajskich jak i ery chrześcijańskiej. Dzięki ich wierze w wartość i moc krwi Jezusa, uznani będą za prawych „niewolników Boga”, jego ‘przyjaciół’, a ich zdecydowana większość jako tworzący „obóz świętych”, pod panowaniem Królestwa Bożego będą żyć wiecznie i pracować ku chwale Bożej (Dzieje 24:15; Jakuba 2:21,23,25; Hioba 14:13-15; 27:5; Daniela 12:13; Hebrajczyków 11:35,39,40; 1Jana 1:7; porównaj Izajasza 32:1,16-18; 65:17-25).

       Kim wobec tego są „nieprawi” wspomniani w Dziejach Apostolskich 24:15? Grupa ta obejmuje ogromne mnóstwo ludzi zmarłych w ciągu wieków, zwłaszcza tych, którzy żyli w „czasach niewiedzy”. Ze względu na miejsce lub czas urodzenia nie mieli przedtem sposobności nauczenia się posłuszeństwa wobec woli Bożej. Inni być może słyszeli orędzie zbawienia, ale nie wzięli go sobie do serca i zmarli. Jeżeli chcieliby skorzystać z możliwości uzyskania życia wiecznego, to po zmartwychwstaniu będą musieli dokonać dalszych zmian w sposobie myślenia i postępowania (Dzieje 17:30).

Zwój życia

       Jan mówi też o „zwoju życia”. Jest to wykaz ludzi, którzy mają widoki na otrzymanie prawa do życia wiecznego. Wpisano do niego imiona „braci” Jezusa, „niewolników Bożych” oraz dawnych mężów wiary, takich jak Abraham, Mojżesz i inni. Ci, których imiona nie znajdą się w „zwoju życia”, inaczej mówiąc w „księdze życia”, zostaną ‘wrzuceni do jeziora ognia’ (Łukasza 8:21; 2Mojżeszowa 32:32,33; Daniela 12:1; Objawienie 3:5; 20:15; porównaj Hebrajczyków 3:19).

       Co będzie wówczas decydować o wpisaniu imienia danej osoby do otwartego „zwoju życia”? Zasadniczo to samo, co za czasów Adama i Ewy: posłuszeństwo wobec Boga. Apostoł Jan napisał do umiłowanych współchrześcijan: „Świat przemija wraz z pożądliwością swoją; ale kto pełni wolę Bożą, trwa na wieki”. Wzór posłuszeństwa dał nam Sędzia, którego wyznaczył Bóg: „Chociaż [Jezus] był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał, a osiągnąwszy pełnię doskonałości, stał się dla wszystkich, którzy mu są posłuszni, sprawcą zbawienia wiecznego” (1Jana 2:4-7,17; Hebrajczyków 5:8,9).

       Jak zmartwychwstali dowiodą swego posłuszeństwa? Sam Jezus wskazał na dwa wielkie przykazania. „Pierwsze (…) jest to: Słuchaj, Izraelu! Pan [JHWH], Bóg nasz, Pan jeden jest. Będziesz tedy miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej, i z całej siły swojej. A drugie jest to: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego”. Trzeba będzie trzymać się niezmiennych zasad i Jego mierników Bożych oraz wyrzec się kradzieży, kłamstwa, zabijania oraz niemoralności itd. (Marka 12:29-31; 1Tymoteusza 1:8-11; Objawienie 21:8).

Otwarcie innych zwojów

       Jan wspomniał jednak o jeszcze „innych zwojach”, które zostaną otwarte podczas „tysiąca lat” panowania Jezusa. Co to za „zwoje”? Za czasów Mojżesza Bóg dostarczył cały zbiór szczegółowych praw, od których przestrzegania zależało życie Izraelitów. W I wieku podał nowe wskazówki, które miały pomóc wiernym ludziom kierować się zasadami chrześcijańskimi. Teraz Jan pisze, że umarli mają być „sądzeni z tego, co napisano w zwojach, według swych uczynków”. Najwyraźniej więc przez otwarcie tych „zwojów” zostaną podane do wiadomości szczegółowe wymagania Boże obowiązujące ludzkość podczas „tysiąca lat”. Stosując się do postanowień i przepisów zawartych w tych „zwojach”, posłuszni ludzie będą mogli przedłużyć swe dni i w końcu posiąść prawo życia wiecznego. Zmartwychwstali, którzy po otrzymaniu pouczeń z natchnionych Pism i „zwojów” będą „popełniali czyny nikczemne”, zostaną uznani za niegodnych życia. Ich imiona nie będą wpisane do „zwoju życia”, czyli do „księgi życia”. Imię można ze „zwoju życia” wymazać. Natomiast imiona ludzi posłusznie przestrzegających tego, co napisano w „zwojach”, pozostaną w „zwoju życia” i będą oni dalej żyć, na zawsze (Objawienie 20:12; 5Mojżeszowa 4:40; 32:32,33,45-47; Mateusza 28:19,20; Jana 13:34; 15:9,10; porównaj 1Koryntian 15:19-28, 58; Izajasza 50:4; 54:13).

Koniec śmierci i Hadesu

       Nie będzie już ‘ziemi przeklętej’, a więc przede wszystkim zniknie grzech i śmierć [pierwsza] dziedziczona po Adamie! „Śmierć i Hades”, powszechny grób ludzkości, opróżni się po wskrzeszeniu ostatniego z zachowanych w pamięci u Boga. Wtedy „śmierć i Hades” zostaną całkowicie usunięte, ponieważ będą ‘wrzucone do jeziora ognia’. Znikną raz na zawsze! Zarówno wszyscy wskrzeszeni na ziemi, jak i „wielka rzesza” ocalona z Armagedonu, aby żyć będą musieli podporządkowywać się temu, co napisano w „zwojach”. W przeciwnym razie nie zostaną ‘zapisani w księdze życia i wrzuceni do jeziora ognia’.To oznacza drugą śmierć: jezioro ognia” (1Mojżeszowa 3:16-19; Objawienie 20:14,15).

       W ten sposób zostanie zrealizowany program nakreślony przez apostoła Pawła w jego liście do Koryntian: „potem nastanie koniec, gdy [Jezus] odda władzę królewską Bogu Ojcu, gdy zniszczy wszelką zwierzchność oraz wszelką władzę i moc. Bo On musi królować, dopóki nie położy wszystkich nieprzyjaciół pod stopy swoje. A jako ostatni wróg zniszczona będzie śmierć [Adamowa]. Wszystko bowiem poddał pod stopy jego. Gdy zaś mówi, że wszystko zostało poddane, rozumie się, że oprócz tego, który mu wszystko poddał. A gdy mu wszystko zostanie poddane, wtedy też i sam Syn będzie poddany temu, który mu poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkim”. Najwyraźniej właśnie wtedy, z końcem „tysiąca lat”, zostanie wypuszczony szatan i nastąpi ostateczna próba wiary czy „wojna” diabła, rozstrzygająca o tym, czyje imiona pozostaną na stałe w „zwoju życia” (1Koryntian 15:24-28; Łukasza 13:24 bp; Objawienie 20:5).

— Czytaj szczegółowe omówienie Księgi Apokalipsy — Objawienia w temacie: BYŁ, JEST I PRZYCHODZI’!!!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

  • cheap jerseys
  • 
  • wholesale nba jerseys
  • wholesale replica sports jerseys
  • wholesale nhl jerseys
  • Cheap Authentic NFL Jerseys
  • cheap baseball jerseys
  • cheap jerseys
  • cheap jerseys com
  • chinese nfl jerseys
  • cheap replica jerseys
  • cheap replica nfl jerseys
  • nfl jerseys fake cheap
  • wholesale nba jerseys
  • wholesale replica sports jerseys
  • wholesale nhl jerseys
  • nfl jerseys
  • Cheap Authentic NFL Jerseys
  • cheap baseball jerseys
  • cheap jerseys
  • cheap jerseys com
  • chinese nfl jerseys
  • cheap replica coach purses
  • cheap replica jerseys
  • cheap replica nfl jerseys