‘BYŁ, JEST I PRZYCHODZI’!!! Księga Apokalipsy część 26

Aktualizowany: 10.04.2016

Dział tematyczny: WIELKIE PROROCTWO Księgi Apokalipsy/Objawienia!

„Święty, Święty, Święty, Pan, Bóg, Władca wszechrzeczy, Który BYŁ, Który JEST i Który PRZYCHODZIObjawienie 4:8 bp; 1:4,8; 11:17.

   WYDARZENIA ZE WSZECH MIAR WSTRZĄSAJĄCE NIE TYLKO DLA ŚWIATA LUDZKIEGO!!!

UPADEK I SZOKUJĄCY KONIEC RELIGII TEGO ŚWIATA!

Wielka żałoba i wielka radość!

       NAGŁE, przerażające, doszczętne zniszczenie — oto jaki los czeka wszystkie zorganizowane globalnie zwodnicze religie tego świata, zwane „wielką metropolią” i „Babilonem wielkim”! Będzie to jedna z największych katastrof w dziejach ludzkości. Ponieważ „Babilon wielki” istnieje już od dawien dawna, ludziom trudno uwierzyć, że kiedykolwiek mógłby zostać zniszczony. Jest on głównym narzędziem diabła, którym wprowadza w błąd całą zamieszkaną ziemię”. Całkiem więc słusznie Objawienie dwukrotnie upewnia nas, że wszystkie religie tego świata, poniekąd zwodnicze, spotka kres. Podaje szczegółowy opis ich upadku oraz późniejszych wydarzeń prowadzących do ich całkowitego usunięcia czy zniszczenia. Poznaliśmy religie tego świata wcześniej jako „wielką nierządnicę”, „Babilon wielki, matkę nierządnic i obrzydliwości ziemi”, która ‘mieszkańców ziemi upiła winem swego nierządu’. Zostanie ona w końcu zgładzona przez swych byłych kochanków — władców politycznych. Kolejna wizja przedstawia ją jako „miasto”, „wielką metropolię” stanowiącą pod względem religijnym odpowiednik starożytnego miasta Babilonu. Dlaczego? Ponieważ jest to zorganizowana i zinstytucjonalizowana zdrada religijna Boga Ojca, Pana Jezusa Chrystusa, Ich apostołów i proroków oraz zdrada i sprzeniewierzenie Słowa Bożego nauki Pisma Świętego. To ‘szaleństwo nierządu’ — biblijnie utożsamiane z ‘prostytucją’!!! (Objawienie 12:9; 17:1,2,5,15-18)

       Kontynuując swą relację, Jan oznajmia:

       „Potem ujrzałem innego anioła zstępującego z nieba, mającego wielką władzę; i ziemia rozświetliła się od jego chwały. I zawołał silnym głosem, mówiąc: ‚Upadła! Upadła metropolia Babilon Wielki’ i stała się miejscem mieszkania demonów i kryjówką wszelkiego nieczystego wyziewu, i kryjówką wszelkiego ptaka nieczystego i znienawidzonego [budzącego wstręt]!” (Objawienie 18:1,2).

       Już po raz drugi Jan słyszy takie oświadczenie. Tu mamy rozwinięcie tematu przez anioła „mającego wielką władzę”. Czego należy dokonać kiedy nastąpi upadek „Babilonu  wielkiego”? W roku 539 p.n.e. doszło do upadku starożytnego Babilonu przez co otworzyła się możliwość opuszczenia go i wyjścia na wolność. Proroctwa Objawienia zapowiadają metaforyczne ‘wyschnięcie Eufratu’ i przygotowanie gruntu do uczynienia z „Babilonu wielkiego” „pustkowia”. ‘Babilon wielki stał się mieszkaniem demonów’, zatęchłego, trującego powietrza, czyli „kryjówką nieczystego wyziewu [ducha] i ‘kryjówką nieczystych ptaków’, co wskazuje na martwotę duchową, upadek duchowy i moralny tej symbolicznej „wielkiej metropolii”. „Babilon wielki” stał się poniekąd, o czym coraz częściej się słyszy, ‘świetną’ „kryjówką” dla grup gejowskich i innych ‘budzących wstręt’ praktyk, w tym pedofilii. Nie będzie on mógł zaoferować ludzkości żadnych widoków na sensowne i szczęśliwe życie (zobacz Objawienie 14:8; Jeremiasza 50:25-28; porównaj Efezjan 2:1,2).

       Sytuację tę trafnie opisuje też proroctwo Jeremiasza: „Miecz niech się zwróci przeciwko Chaldejczykom — mówi Pan — i przeciwko mieszkańcom Babilonu, przeciwko jego książętom, i przeciwko jego mędrcom. (…) Posucha na jego wody, aby wyschły, gdyż jest to kraj bałwanów, i przez owe straszydła zgłupieli. Dlatego osiądą tam dzikie zwierzęta z szakalami i zamieszkają w nim strusie; i już nigdy nie będzie zamieszkany ani zaludniony po wszystkie pokolenia”. Apostoł Paweł podkreślił oczywistą prawdę: (…) wiemy dobrze, że nie ma na świecie ani żadnych bożków, ani żadnego boga, prócz Boga jedynego. A choćby byli na niebie i na ziemi tak zwani bogowie – jest zresztą mnóstwo takich bogów i panów – dla nas istnieje tylko jeden Bóg, Ojciec, od którego wszystko pochodzi i dla którego my istniejemy, oraz jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko się stało i dzięki któremu także my jesteśmy”. Podobnie Jeremiasz o tym Jedynym Prawdziwym Bogu mówi: „Natomiast Jahwe [JHWH] jest Bogiem prawdziwym, On jest Bogiem żywym i Królem wiecznym! (…) To im zapowiedzcie: Bóstwa, które nie stworzyły nieba ani ziemi, znikną z ziemi i spod tego nieba”. Zdrada Tego Boga i Jego Pomazańca Zbawiciela oraz uprawianie szeroko rozumianego bałwochwalstwa, zaprowadzi „Babilon wielki” wprost do katastrofy. Nieustanne odmawianie przeróżnych modlitw nie uchroni „Babilonu wielkiego” od pomsty Bożej, przypominającej zniszczenie Sodomy i Gomory (Jeremiasza 50:35-40; 1Koryntian 8:4-6 bt; Jeremiasza 10:10 bp).

       Ten „inny anioł” „mający wielką władzę” kieruje teraz uwagę na ogrom „nierządu” tej „metropolii Babilonu wielkiego” oznajmiając:

       „Bo z powodu wina gniewu [szaleństwa – bpd] jej rozpusty wszystkie narody padły ofiarą i królowie ziemi dopuszczali się z nią rozpusty, a [wędrowni] kupcy ziemscy wzbogacili się przez moc jej bezwstydnego zbytku”  (Objawienie 18:3).

       Ta „wielka nierządnica” zaszczepia wszystkim narodom swe nieczyste zwyczaje, obrzędy i religijne kłamstwa. Jej wielka część, odstępcze religie chrześcijaństwa tego świata, toleruje oburzające wypadki literalnej rozpusty, o czym świadczą doniesienia o szerzącym się homoseksualizmie i pedofilii wśród duchownych wszelakich denominacji chrześcijańskich. Jednakże „wszystkie narody padły ofiarą” jeszcze gorszej odmiany „nierządu”, gdyż „Babilon wielki” ‘winem szaleństwa [dosł. szału] swego nierządu upoił wszystkie narody’ [lub: ‘winem swych rozpalonych pożądliwości napoił wszystkie narody’]. Wtrącaniem się do polityki „wielka nierządnica” sprowadzała i dalej sprowadza na ludzkość niesłychane cierpienia. Religie umizgują się do polityków, swoich kochanków dla zdobycia władzy i korzyści, a ich „szaleństwo nierządu” czy „szaleńczy nierząd” podsyca wojny, prześladowania i prowadzi do okrutnych cierpień. Jakąż odrazą napawa fakt, że zakłamane religie tego świata, jako religijny ‘babel’ są obciążone potwornym przelewem krwi! Jego duchowni bynajmniej nie ‘przekuli swych mieczy na lemiesze’. Zdradzają Boga Ojca i Pana Jezusa Chrystusa, którym mają być oddani, wierni i posłuszni (Izajasza 2:4; 1Samuela 15:22,23; porównaj Objawienie 18:3 bp,bpd,br,bt,bw; 18:24).

       Zdradzaniem Boga Ojca i Pana Jezusa czyli „szaleństwem nierządu” jest także zuchwały i ciasny dogmatyzm jednej z religii, która z niezwykłą surowością narzuca zakaz transfuzji krwi [dzisiaj w faryzejski sposób dopuszcza frakcje krwi]. Ten zakaz jest pozbawiony podstaw biblijnych, dlatego ciąży na niej wina krwi i budzi to szczególną odrazę, gdy ofiarami tego niezrozumiałego procederu stają się bezbronne dzieci. Obłudę tej religii widać, kiedy stara się ona ukryć przypadki pedofilii jej liderów – przeczytaj Życie i odkrycia Barbary Anderson.

       Bezwstyd „metropolii Babilonu wielkiego” widać w jego usilnej współpracy z „kupcami ziemskimi”. A kim są „kupcy ziemscy”? Dzisiaj nazwalibyśmy ich zapewne handlowcami, potentatami finansowymi albo rekinami wielkiego biznesu. Jak przepowiedział anioł religie tego świata będą mocno zaangażowane w gorszącą współpracę z wielkim biznesem, mając na uwadze zaspokojenie swej „mocy bezwstydnego zbytku”. Bogatemu młodemu dostojnikowi Pan Jezus podpowiedział: „Sprzedaj wszystko, co tylko masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie, a potem przyjdź i naśladuj mnie”. W wypadku obłudnych i chciwych przywódców religijnych jest to prawie niemożliwe. Ich wielkie instytucje religijne powstały przez nachalne domaganie się: ‘co tylko masz, daj nam, a będziesz miał skarb w niebie’.

„Wyjdźcie z niej, mój ludu”

       Następne słowa Jana wskazują na dalsze spełnienie się proroczego pierwowzoru:

       „I usłyszałem inny głos z nieba, mówiący: ‚Wyjdźcie z niej, mój ludu, jeżeli nie chcecie mieć z nią udziału w jej grzechach i jeżeli nie chcecie otrzymać części jej plag [ciosów]’” (Objawienie 18:4).

       Zapisane w Pismach Hebrajskich [Stary Testament] proroctwa o upadku starożytnego Babilonu zawierają podobne polecenie Boga JHWH dla Jego ludu: „Uchodźcie ze środka Babilonu”. Już dzisiaj „niewolnicy Boży” opuszczają „Babilon wielki”. Niemniej tuż przed jego usunięciem nastąpi exodus, ponieważ rozlegnie się usilne wołanie: „Wyjdźcie z niej”, z tej ‘metropolii nierządu’, „jeżeli nie chcecie mieć z nią udziału w jej grzechach i jeżeli nie chcecie otrzymać części jej plag [ciosów]”. W 537 roku p.n.e. wiernych Izraelitów bardzo ucieszyła sposobność wydostania się z Babilonu, tym bardziej, że nie miał on w zwyczaju uwalniania uprowadzonych do niewoli. Czy opuszczenie „metropolii Babilonu wielkiego”, zerwanie wszelkich związków z religiami tego złego świata i całkowite odcięcie się od nich stanie się ostatecznie takie pilne? Ależ tak, ponieważ musimy spojrzeć na to starodawne monstrum religijne, ostatnimi czasy uatrakcyjnione denominacjami ‘szalenie czarującymi’, oczyma Boga, który otwarcie nazwał je „wielką nierządnicą” i „matką nierządnic i obrzydliwością ziemi” (Jeremiasza 50:8,13; Objawienie 17:1,5).

       Głos z nieba podaje teraz Janowi dalsze szczegóły na jej temat:

       „Bo grzechy jej narosły aż do nieba i Bóg przywołał na pamięć jej niesprawiedliwe uczynki. Oddajcie jej tak, jak i ona oddawała, i uczyńcie jej dwa razy tyle, owszem, w dwójnasób to, co ona czyniła; do kielicha, w który ona nalewała mieszaninę, nalejcie jej dwa razy tyle mieszaniny. W jakim stopniu ona otaczała siebie chwałą i żyła w bezwstydnym zbytku, w takim stopniu zadajcie jej męczarni i żałości. Bo mawia w swym sercu: ‚Siedzę jako królowa i nie jestem wdową, i nigdy nie zaznam żałości’. Dlatego też w jeden dzień jej plagi nadejdą, śmierć i żałość, i klęska głodu, i zostanie doszczętnie spalona ogniem, ponieważ silny jest Jehowa [Pan] Bóg, który ją osądził” (Objawienie 18:5-8).

       Mocne słowa! Trzeba więc działać. Jeremiasz usilnie nakłaniał do tego współczesnych sobie Izraelitów, mówiąc: „Uciekajcie ze środka Babilonu! Każdy niech ratuje swe życie! Nie gińcie z powodu jego grzechu! Nastał bowiem czas odwetu u Pana, On daje mu zapłatę za to, co uczynił. Wychodź z niego, mój ludu! Niech każdy ratuje swe życie przed żarem gniewu Jahwe!” „Niewolnicy Boży” muszą się odłączyć od wszystkich religii tego złego świata [w tym ŚJ.], jeśli nie chcą ucierpieć od tych „plag” czy „ciosów” [gr. ‘flēgē’ to ciosy] i nie chcą w końcu podzielić ich losu. Są one w gruncie rzeczy pełne ‘grzechów’, a niektóre wyjątkowo podstępne i zgoła wszystkie zwodnicze. Dlatego „niewolnicy Boży” nie mogą ‘pić z kielicha jej mieszaniny’ i nie mogą pozostawać w tym „Babilonie wielkim”, ponieważ mieliby ‘udział w jego grzechach’. Byliby tak jak on winni „rozpusty” duchowej czy religijnej oraz przelania krwi „tych wszystkich, którzy zostali pozabijani na ziemi” (Jeremiasza 51:6,45 bt,bp; Objawienie 18:24; porównaj Efezjan 5:11; 1Tymoteusza 5:22).

       A jak dzisiaj można wydostać się z „Babilonu wielkiego”? W starożytności Żydzi musieli dosłownie opuścić Babilon i odbyć długą wędrówkę do Ziemi Obiecanej. To jednak nie wszystko. Izajasz nakazał Izraelitom w swym proroctwie: „Uchodźcie! Uchodźcie! Wyjdźcie stamtąd! Nic nieczystego nie tknijcie! Wyjdźcie z jej obrębu! Oczyśćcie się, wy, którzy naczynia Jahwe [JHWH] niesiecie!” Musieli więc porzucić wszelkie nieczyste praktyki religii babilońskiej, które mogłyby kalać wielbienie JHWH. Słowa Izajasza przytoczył w swym drugim liście do Koryntian apostoł Paweł, pisząc: „Nie chodźcie w obcym jarzmie z niewiernymi; bo co ma wspólnego sprawiedliwość z nieprawością albo jakaż społeczność między światłością a ciemnością? (…) Dlatego wyjdźcie spośród nich i odłączcie się, mówi Pan, i nieczystego się nie dotykajcie”. Aby usłuchać tego nakazu, chrześcijanie korynccy nie musieli opuszczać swego miasta. Musieli jednak faktycznie stronić od nieczystych świątyń i religii ówczesnego świata, a także odciąć się duchowo od nieczystych poczynań bałwochwalców szeroko rozumianych. Dzisiaj narzucanie swoim wiernym, aby instytucję, organizację i ludzi stawiać ponad Najwyższym, Bogiem oraz Jego Chrystusem, Pomazańcem – jest usilnym krzewieniem podstępnego bałwochwalstwa. Pan Jezus wyraźnie podkreślił: „Twego Boga masz czcić i tylko dla Niego masz pełnić świętą służbę”  (Izajasza 52:11 bp; 2Koryntian 6:14-17; 1Jana 3:3; Mateusza 4:10; Objawienie 19:9,10).

       Upadek i ostateczne zburzenie starożytnego Babilonu były karą za jego grzechy. „Albowiem sąd nad nim dosięga nieba”. Tak samo grzechy „Babilonu wielkiego” „nagromadziły się aż do nieba”, toteż zwróciły uwagę samego Boga. „Metropolia” ta jest winna niesprawiedliwości, wielkiego bałwochwalstwa, niemoralności, wielkiego i podstępnego zakłamania, oszustwa, ucisku, grabieży i mordu. Upadek starożytnego Babilonu był po części odpłatą za to, co owo mocarstwo uczyniło ze świątynią Boga JHWH i Jego prawdziwymi czcicielami. Również upadek i zniszczenie „Babilonu wielkiego” będzie wyrazem pomsty za krzywdy, jakie przez wieki wyrządzał on niewinnym ludziom i dalej wyrządza, a szczególnie lojalnym „niewolnikom Bożym”. Dzisiaj ciągle tych odważnych obrońców Słowa Bożego spotyka ostracyzm, oskarża się ich o herezję i skazuje na banicję. Stosuje się przeciw nim już nie tyle fizyczne tortury i okrutny wyrok spalenia żywcem na stosie, ale wredne dręczenie psychiczne. Ostateczna zagłada „Babilonu wielkiego”, a w nim jego znane dzisiaj niektóre ‘szacowne córki’, istotnie zapoczątkuje „dzień pomsty naszego Boga” (Izajasza 34:8-10; 61:2; Jeremiasza 50:8,14,28; 51:9,11,35,36 bt).

       Prawo Mojżeszowe stanowiło, że Izraelita, który coś ukradł swemu rodakowi, musiał mu to wynagrodzić co najmniej „w dwójnasób”. Podczas nadchodzącej zagłady „Babilonu wielkiego” Bóg zastosuje podobne normy prawne. „Nierządnica” ta otrzyma „dwa razy tyle”, ile sama wymierzyła. Nie zostanie jej okazane miłosierdzie, ponieważ ona także nie okazywała miłosierdzia swym ofiarom. Żerowała na narodach ziemi, pławiąc się w „bezwstydnym zbytku”. Teraz zazna „męczarni i żałości”. Starożytny Babilon był święcie przekonany o swym bezpieczeństwie i zapewniał chełpliwie: „Nie doświadczę wdowieństwa i bezdzietności nie zaznam!” „Babilon wielki” także czuje się bezpieczny, ale Bóg, który jest „silny” skazał go na ‘doszczętną’ zagładę i dokona się ona bardzo szybko, niejako „w jeden dzień” (2Mojżeszowa 22:1,4,7,9; Izajasza 47:8,9,11 bp). Koniec tego „Babilonu wielkiego” jest dobrą nowiną dla „niewolników Bożych”, ale jak ją przyjmą narody?

Płacz i żałoba

       Jan mówi:

       „A królowie ziemi, którzy się z nią dopuszczali rozpusty i żyli w bezwstydnym zbytku, będą nad nią płakać i uderzać się ze smutku, patrząc na dym z jej pożaru, stojąc w oddali z bojaźni przed jej męczarnią i mówiąc: ‚Jaka szkoda, jaka szkoda, wielka metropolio, Babilonie, silna metropolio, ponieważ w jednej godzinie nadszedł twój sąd!’” (Objawienie 18:9,10).

       Reakcja narodów wyda się zaskakująca, jeśli wziąć pod uwagę fakt, że „metropolia Babilon wielki” zostanie zniszczony przez symboliczne ‘dziesięć rogów bestii szkarłatnej z otchłani’. A dokładniej mówiąc zostanie on ‘jednomyślnie’ unicestwiony przez symboliczne „dziesięć rogów” i ‘bestię szkarłatną z otchłani’. Jednakże po zniknięciu „Babilonu wielkiego” „królowie ziemi” najwyraźniej pojmą, jak się im przydawał do uspokajania i ujarzmiania ludów, narodów ziemi. Kler traktował religię jak swoiste ‘opium dla ludu’, ogłaszał wojny za święte, werbował żołnierzy i z ambon posyłał młodzież na front. Religia rozciągała całun świętości, za którym zdeprawowani władcy mogli uciskać prosty lud. Warto jednak zauważyć, że ‘królowie opłakujący’‘wielką i silną metropolię’ , obserwują jej zagładę „stojąc w oddali z bojaźni przed jej męczarnią”. Nie zbliżają się na tyle, aby udzielić jej pomocy. ‘Smucą’ się jej zgubą, ale nie do tego stopnia, żeby się dla niej narażać na niebezpieczeństwo (Objawienie 17:16; porównaj Jeremiasza 5:30,31; Mateusza 23:27,28).

       Nie tylko królowie ziemi boleją nad końcem „metropolii Babilonu wielkiego”.

       „Również [wędrowni] kupcy ziemscy nad nią płaczą i są pogrążeni w żałości, ponieważ nie ma już nikogo, kto by kupował całe ich zasoby: całe zasoby złota i srebra, i drogocennego kamienia, i pereł, i delikatnej tkaniny lnianej, i purpury, i jedwabiu, i szkarłatu; i wszelką rzecz z drewna pachnącego, i wszelkiego rodzaju przedmioty z kości słoniowej, i wszelkiego rodzaju przedmioty z najcenniejszego drewna i z miedzi, i z żelaza, i z marmuru; również cynamon i korzenie indyjskie, i kadzidło, i wonny olejek, i wonną żywicę, i wino, i oliwę, i wyborną mąkę, i pszenicę, i bydło, i owce, i konie, i powozy, i niewolników, i dusze ludzkie. Tak, oddalił się od ciebie [Babilonie wielki] wyborny owoc, którego pragnęła twa dusza, i zginęły z ciebie wszystkie rzeczy wykwintne i świetne, i już nigdy ludzie ich nie znajdą”  (Objawienie 18:11-14).

       Istotnie, „metropolia Babilon wielki” była bliską przyjaciółką i dobrą klientką bogatych ‘kupców ziemskich’. Ta „wielka metropolia” nagromadziła w ciągu wieków mnóstwo złota, srebra, szlachetnych kamieni, cennego drewna i innych bogactw, czyli „wszystkie rzeczy wykwintne i świetne”. Misjonarze chrześcijaństwa przemierzali odległe lądy i zdobywali w imię Jezusa Chrystusa nowe rynki zbytu dla ‘kupców ziemskich’ tego świata. Głos z nieba oznajmia dalej:

       „[Wędrowni] kupcy handlujący tymi rzeczami, którzy się na niej wzbogacili, staną w oddali z bojaźni przed jej męczarnią i będą płakać, i będą pogrążeni w żałości, mówiąc: ‚Jaka szkoda, jaka szkoda — wielka metropolio, odziana w delikatną tkaninę lnianą i purpurę, i szkarłat, i bogato ozdobiona złotem i drogocennym kamieniem, i perłą, ponieważ w jednej godzinie zostało spustoszone tak wielkie bogactwo!’ I każdy kapitan statku, i każdy człowiek, który gdzieś podróżuje, i żeglarze, i wszyscy utrzymujący się z morza stanęli w oddali i wołali, patrząc na dym z jej pożaru, i mówili: ‚Któreż miasto jest jak ta wielka metropolia?’ I rzucali sobie proch na głowy, i wołali, płacząc i będąc pogrążając się w żałości, i mówili: ‚Jaka szkoda, jaka szkoda — ponieważ wielka metropolia, w której wszyscy mający łodzie na morzu wzbogacili się na jej świetności, została w jednej godzinie spustoszona!’”  (Objawienie 18:15-19).

       Po zagładzie „Babilonu wielkiego” „kupcy handlujący” będą opłakiwać utratę swego partnera handlowego. Jakaż to dla nich „szkoda, jaka szkoda”! Warto jednak podkreślić, że ich „żałość” wynika wyłącznie z samolubstwa i że tak jak „królowie” będą ‘stać w oddali’. Nie podejdą na tyle blisko, aby w czymkolwiek pomóc „Babilonowi wielkiemu”. Dawny Babilon był miastem handlowym i miał dużą flotę. „Babilon wielki” za pośrednictwem ludzi stanowiących „wiele wód” jest zaangażowany w różne dochodowe interesy. Zapewnia to miejsca pracy licznym poddanym tego imperium religijnego. Zniszczenie „Babilonu wielkiego” uderzy w podstawę ich bytu. Nigdy już nie znajdą tak dobrego źródła utrzymania i sielankowego życia. Będą rozpaczać, że „w jednej godzinie zostało spustoszone tak wielkie bogactwo!”

Radość z nagłego unicestwienia

       Prorocza zapowiedź Jeremiasza tak oto przedstawiała zdobycie starożytnego Babilonu przez Medów i Persów: „Wykrzyknie radośnie nad Babilonem niebo i ziemia i wszystko, co jest w nich” (Jeremiasza 51:48 bt). Po opisaniu zagłady „metropolii Babilonu wielkiego” głos z nieba dochodzi do kulminacyjnego punktu swego orędzia, oznajmiając:

       „Weselcie się nad nią, niebo oraz wy, święci i apostołowie, i prorocy, ponieważ Bóg dla was sądownie ją ukarał!” (Objawienie 18:20).

       Jakże radować się będą wszyscy, czyli „niebo oraz wy, święci i apostołowie, i prorocy”, czyli także ci z nich, którzy zmartwychwstaną w Królestwie Bożym/Niebios „nowego nieba i nowej ziemi”. „Niewolnicy Boży” nie próbują samodzielnie się mścić na swych prześladowcach, należących do zwodniczych religii tego złego świata. Pamiętają o słowach: „Pomsta do mnie należy, Ja odpłacę, mówi Pan”. Bóg dokona odpłaty i wszelka krew przelana przez „Babilon wielki” zostanie pomszczona (2Piotra 3:13 bt; Objawienia 21:1-5; Rzymian 12:19; 5Mojżeszowa 32:35,41-43).

       Jan widzi następnie coś, co potwierdza nieodwołalność wyroku, jaki Bóg wydał na „Babilon wielki”:

       „A pewien silny anioł podniósł kamień podobny do wielkiego kamienia młyńskiego i rzucił go w morze, mówiąc: ‚Tak Babilon, wielka metropolia, zostanie z rozmachem zrzucona i już nigdy więcej nie będzie znaleziona’” (Objawienie 18:21).

       Podobny doniosły akt proroczy został odegrany za czasów Jeremiasza. Pod wpływem natchnienia prorok opisał w księdze „całe nieszczęście, jakie miało przyjść na Babilon”. Księgę tę wręczył Serajaszowi, któremu kazał udać się do Babilonu. Przybywszy tam, wysłannik Jeremiasza odczytał zgodnie z otrzymanymi wskazówkami oświadczenie przeciw temu miastu: „Jahwe, Ty zapowiedziałeś o tym miejscu, że je zniszczysz, tak że zostanie bez mieszkańców, bez ludzi i bez bydła; pozostanie pustkowiem na wieki”. Potem Serajasz przywiązał do księgi kamień i wrzucił ją do Eufratu, oznajmiając: „Tak niech utonie Babilon, by już nie podniósł się z nieszczęścia, jakie na niego ześlę”. Wrzucenie do rzeki księgi z przywiązanym kamieniem stanowiło rękojmię, że Babilon utonie w niepamięci i już nigdy nie wypłynie. „Silny anioł” oglądany przez apostoła Jana dokonał podobnego aktu, będącego równie niezawodną gwarancją spełnienia się zamierzeń Bożych wobec „Babilonu wielkiego”. Ta „wielka metropolia zostanie” jak ‘wielki kamień młyński z rozmachem rzucona w morze i już nigdy więcej nie będzie znaleziona’. Dzisiejsze ruiny starożytnego Babilonu są wymowną zapowiedzią tego, co w niedalekiej przyszłości spotka zakłamane, wszystkie religie tego świata (Jeremiasza 51:59-64 bt).

       „Silny anioł” zwraca się teraz do „metropolii Babilonu wielkiego”, mówiąc:

       „I już nigdy więcej nie będzie w tobie słyszany głos śpiewaków, którzy wtórują sobie na harfie, i muzyków, i flecistów, i trębaczy, i już nigdy więcej nie będzie w tobie znaleziony rzemieślnik jakiegokolwiek zawodu, i już nigdy więcej nie będzie w tobie słyszany odgłos kamienia młyńskiego, i już nigdy więcej nie będzie w tobie świecić światło lampy, i już nigdy więcej nie będzie w tobie słyszany głos oblubieńca i oblubienicy; bo twoi [wędrowni] kupcy byli najznamienitszymi mężami na ziemi, bo przez twoje praktyki spirytystyczne [czary] zostały wprowadzone w błąd wszystkie narody”  (Objawienie 18:22,23).

       Analogiczne proroctwo wypowiedział Jeremiasz o odstępczej Jerozolimie: „Sprawię, że zamilknie u nich głos radości i głos wesela, głos oblubieńca i głos oblubienicy, ustanie turkot żaren i blask pochodni. I cała ta ziemia stanie się rumowiskiem i pustkowiem”. Żałosny stan spustoszonej Jerozolimy po roku 587 p.n.e. sugestywnie unaocznił, jaką martwą ruiną stanie się „Babilon wielki”, a szczególnie jego najważniejsza część, odstępcze religie chrześcijaństwa tego świata. Radośnie i beztrosko pochłonięte codzienną krzątaniną, ani się obejrzą, jak zostaną zdobyte, całkowicie zrujnowane i opuszczone (Jeremiasza 25:10,11; Mateusza 7:21-23).

       Cały potężny, międzynarodowy i globalny „Babilon wielki” będzie zamieniony w jałowe, pustynne odludzie — dokładnie tak, jak anioł oznajmił Janowi. „Kupcy ziemscy” tej ‘wielkiej i silnej metropolii’, do których należą „najznamienitsi” milionerzy, posługują się jej religiami do robienia interesów lub tuszowania własnych sprawek, a duchowni uznają za korzystne pokazywanie się u ich boku. Niemniej owi „kupcy” stracą swego wspólnika. „Babilon wielki” przestanie „wprowadzać w błąd wszystkie narody swymi ‘mistycznymi praktykami’ religijnymi lub też przestanie ‘czarami swymi mamić wszystkie narody’ (bt).

Potworna wina krwi

       Na zakończenie „silny anioł” wyjaśnia, dlaczego Bóg tak surowo osądził „metropolię Babilon wielki”:

       „Tak, znaleziono w niej krew proroków i świętych, i tych wszystkich, którzy zostali pozabijani na ziemi” (Objawienie 18:24).

       Podczas swego ziemskiego pobytu Jezus oświadczył jerozolimskim przywódcom religijnym, że spada na nich odpowiedzialność za „całą sprawiedliwą krew, przelaną na ziemi — od krwi sprawiedliwego Abla”. Dlatego w roku 70 n.e. to spaczone pokolenie spotkała zagłada. Obecnie inne pokolenie przywódców religijnych ściągnęło na siebie winę krwi za prześladowanie „niewolników Bożych” i okazywanie im pogardy. Jednakże w proroctwie powiedziano, że na „Babilon wielki” spadnie „krew” „wszystkich, którzy zostali pozabijani na ziemi”. Z całą pewnością świadczy o tym cała historia ze współczesną włącznie, nie wyłączając żadnej z jego rozlicznych religii i odstępczych denominacji (Mateusza 23:35-38).

       A jaki drugi zarzut można postawić religiom tego świata? Z Bożego punktu widzenia religie tego złego świata obarczają się winą krwi, ponieważ nie wpajają ludziom, że prawdziwi czciciele Boga muszą naśladować Pana Jezusa Chrystusa i okazywać sobie miłość bez względu na narodowość. Ponieważ religie wchodzące w skład „Babilonu wielkiego” nie uczą o tym, więc ich wyznawcy zostali wciągnięci w wir międzynarodowych wojen. Było to wyraźnie widoczne w pierwszej połowie poprzedniego stulecia podczas obu wojen światowych, które rozgorzały w obrębie chrześcijaństwa i na których wyznawcy tej samej religii mordowali się nawzajem. Gdyby wszyscy podający się za chrześcijan trzymali się zasad biblijnych, wojny te w ogóle by nie wybuchły. Winą za cały ten rozlew krwi Bóg obarcza „Babilon wielki”. A zatem „wielka nierządnica”, „Babilon wielki, matka nierządnic i obrzydliwości ziemi”, czyli oszukańcze imperium wszystkich zwodniczych religii, jest przed Bogiem odpowiedzialna — bezpośrednio bądź pośrednio — nie tylko za „krew proroków i świętych”, prześladowanych i pomordowanych przez nią samą, lecz także za krew „wszystkich, którzy zostali pozabijani na ziemi”. „Babilon wielki” faktycznie ściągnął na siebie potworną winę krwi (Micheasza 4:3,5; Jana 13:34,35; Dzieje 10:34,35; 1Jana 3:10-12; Objawienie 7:2,3; 14:1).

       Jedna z religii „Babilonu wielkiego” obciążyła się winą krwi, ponieważ z niezwykłą surowością narzuca zakaz transfuzji krwi, który pozbawiony jest podstaw biblijnych [dzisiaj obłudnie dopuszcza frakcje krwi]. Z braku miłości do Prawdy Słowa Bożego okazuje dzisiaj szczególną pogardę dla „niewolników Boga”, którzy nie chcą nosić JEJ pieczęci, ponieważ usilnie zabiegają, aby ‘mieć na swym czole pieczęć Boga żywego’, ‘imię Baranka i imię Jego Ojca’ (Micheasza 4:3,5; Jana 13:34,35; Dzieje 10:34,35; 1Jana 3:10-12; Objawienie 7:2,3; 14:1).

       Jakaż to będzie ulga, gdy w końcu cały „Babilon wielki” zostanie całkowicie zniszczony!

Wielka radość w niebie!

       „Wielka nierządnica Babilon wielki” przestanie istnieć! Cóż za wspaniała wiadomość! Nic dziwnego, że Jana dobiegają z nieba radosne okrzyki pochwalne po ‘wykonaniu na niej wyroku’.

       „Potem usłyszałem jakby donośny głos ogromnej [gr. ‘megas’] rzeszy w niebie. Powiedzieli: ‚Wysławiajcie Jah!’ Wybawienie i chwała, i moc należą do Boga naszego, ponieważ jego sądy są prawdziwe i prawe. Bo wykonał wyrok na wielkiej nierządnicy, która swą rozpustą kaziła ziemię, i pomścił krew swoich niewolników na jej ręce’. I zaraz rzekli powtórnie: ‚Wysławiajcie Jah!’ A dym z niej wznosi się na wieki wieków”  (Objawienie 19:1-3).

       „Wysławiajcie Jah!” [hebr. ‘Hallelujah’] „Jah” jest skrótową formą imienia Bożego — JHWH. Przypomina się tu wezwanie psalmisty: „Wszystko, co oddycha, niech sławi Jah. Wysławiajcie Jah!”. Okoliczność, że w tym punkcie Objawienia Jan dwukrotnie słyszy „wysławiajcie Jah” śpiewane przez rozradowany chór niebiański, świadczy o ciągłości Bożych objawień prawdy. Na ten chór niebiański, czyli „głos ogromnej [gr. ‘megas’] rzeszy w niebie”, jak się przekonamy dalej, składa się głos „wszystkich niewolników”. Do nich zaliczają siebie aniołowie jako ‘współniewolników’ oraz ‘24 starszych w złotych koronach’, a także „cztery stworzenia [cherubowie] i oczywiście zaraz potem ocalona i zbawiona „z wielkiego ucisku” „wielka rzesza”. Widziana w wizji przez Jana właśnie w niebie, a opisana w Objawieniu 7:9-17, po wcześniejszym ‘wyjściu z Babilonu wielkiego’. Bóg Chrześcijańskich Pism Greckich [Nowego Testamentu] jest zarazem Bogiem wcześniej powstałych Pism Hebrajskich [Starego Testamentu]. Ten sam Bóg, który sprawił upadek starożytnego Babilonu, osądzi teraz i zniszczy „Babilon wielki”. Wszelka „chwała” za to należy się Jemu! To On doprowadzi swą „mocą” do zagłady tej „wielkiej metropolii”, a narody posłużą Mu jedynie za narzędzie do jej spustoszenia. ‘Bogu i Barankowi zawdzięczamy zbawienie’, którego synonimem jest życie wieczne w wymiarze „nowych niebios i nowej ziemi” (Psalm 150:6; Izajasza 12:2; Objawienie 4:11; 7:10,12; 18:2-5,8,20,21; 21:1; 2Piotra 3:13).

       Dlaczego „wielka nierządnica” w pełni zasłużyła na taki osąd? Do największych grzechów, które „nagromadziły się aż do nieba”, zaliczyć trzeba uprawiany na wielką skalę zawzięty i oburzający „nierząd” duchowy czyli religijną ‘prostytucję’. Nauczanie kłamstw, krzewienie jawnego i podstępnego bałwochwalstwa oraz wiązanie się ze skorumpowanymi politykami jest zdradą Pana Jezusa i Boga Ojca, który jest „zazdrosny” i domaga się „wyłącznego oddania”. W Izajasza 42:8 (bp) mówi: „Jam jest Jahwe [JHWH] to jest Imię moje, a chwały mojej nie oddam innemu ani należnej mi czci bożyszczom!” Dlatego usilne domaganie się, aby jakąś organizację religijną czy instytucję i jakiegoś np. podejrzanego ‘niewolnika’ uważać za ‘bożyszcze’ oraz stawiać ponad Wielkim Bogiem i Panem Jezusem, jest także haniebnym, „szaleńczym nierządem” i odmawianiem ‘należnej Im czci’.„wielką nierządnicę, która swą rozpustą kaziła [niszczyła] ziemię” wreszcie dosięgnie kara, toteż „ogromna [gr. ‘megas’] rzesza w niebie” powtórnie wznosić będzie okrzyk „Wysławiajcie Jah!” (Objawienie 18:3,5; 5Mojżeszowa 5:9; Mateusza 4:10 porównaj z Filipian 2:9-11; porównaj koniecznie Ezechiela 23:1-49 — sarkastyczne potępienie przez Boga „nierządu” religijnego Izraelitów w Samarii i Jerozolimie).

       „Babilon wielki” zostanie podpalony jak zdobyte miasto, a ‘dym z niego wznosić się będzie na wieki wieków’. Kiedy zwycięskie wojska spalą jakieś miasto, snujący się nad nim dym świadczy o tym, że popioły jeszcze są gorące. Gdyby ktoś chciał przystąpić do odbudowy, póki ruiny tlą się i dymią, po prostu poparzyłby się. Metaforycznie „dym” „Babilonu wielkiego” będzie się unosić „na wieki wieków”, potwierdzając ostateczny charakter wyroku wykonanego na tej nikczemnej „wielkiej, silnej metropolii”, toteż nikomu już nie uda się jej odrestaurować. Zwodnicze religie tego świata przeminą na zawsze (porównaj Izajasza 34:5,9,10).

       W jednej z poprzednich wizji Jan ujrzał „wokół tronu czworo żywych stworzeń” i „24 starszych”, którzy symbolizują niebiańskich dziedziców Królestwa Bożego, którzy zajmą swe chwalebne stanowiska w niebie (Objawienie 4:8-11). Teraz Jan widzi ich znowu ze „wszystkimi Jego [Bożymi] niewolnikami”, gdy po zniszczeniu „Babilonu wielkiego” wznoszą trzeci gromki okrzyk „jakby głos ogromnej rzeszy” „wysławiajcie Jah!”:

       „A dwudziestu czterech starszych wraz z czterema żywymi stworzeniami upadło i oddało cześć [gr. proskyneō; dosł. ‘hołd’ – akt uległości Najwyższemu i Wszechmocnemu Władcy] Bogu zasiadającemu na tronie, i powiedziało: ‚Amen! Wysławiajcie Jah!’ Dobył się również głos od tronu i powiedział: ‚Wysławiajcie naszego Boga, wszyscy jego niewolnicy, którzy się go boicie, mali i wielcy’. I usłyszałem jakby głos ogromnej rzeszy i jakby odgłos wielu wód, i jakby odgłos potężnych gromów. Powiedzieli: ‚Wysławiajcie Jah, ponieważ Jehowa [Pan], nasz Bóg, Wszechmocny, zaczął królować’”  (Objawienie 19:4-6).

       To wspaniałe chóralne „wysławiajcie Jah” uzupełnia zatem „nową pieśń” ku chwale Baranka. Śpiewający ją wznosić będą dostojny, tryumfalny refren, w którym całą chwałę za ostateczne zwycięstwo nad „wielką nierządnicą”, „Babilonem wielkim, matką nierządnic i obrzydliwością ziemi” przypiszą Panu Wszechwładnemu, „Bogu zasiadającemu na tronie”. Do tego śpiewu przyłączą się „wszyscy Jego niewolnicy”. Jakże to zachęca wszystkich „niewolników Boga” [Jah], aby już teraz, kiedy „Babilon wielki” jeszcze nie został wysadzony z siodła i zniszczony, ‘z całego swego serca, i z całej swej duszy, i całym swym umysłem’ świadczyć o tym wszędzie i wskazywać na cudowną nadzieję Królestwa Bożego „nowych niebios i nowej ziemi”! (Objawienie 5:8,9; 21:1; Izajasza 61:1-3; 65:17; 1Koryntian 15:58; Objawienie 1:9; 19:10; Mateusza 22:37; 2Piotra 3:13).

       To czwarte i ostatnie „wysławiajcie Jah” nadaje owym oświadczeniom symetrię. Jest to donośny dźwięk niebiański, wspanialszy od każdego ludzkiego chóru, bardziej majestatyczny niż szum „wielu wód” największego wodospadu i przejmujący większym lękiem niż „odgłos potężnych gromów”, grzmotów podczas ziemskiej burzy. „Jakby głos ogromnej [gr. ‘megas’] rzeszy [w niebie], „wszyscy jego niewolnicy” sławią fakt, że [Pan], nasz Bóg, Wszechmocny, zaczął królować”.

       Jak to jednak rozumieć, że „nasz Bóg Wszechmocny zaczął królować”? Tysiące lat temu psalmista oświadczył: „Tyś przecie, Boże, Królem moim od prawieków”. Już wtedy Bóg królował bardzo długo, dlaczego więc „ogromna rzesza w niebie” śpiewa, że „zaczął królować”? Po buncie w Edenie szatan diabeł przejął tylko na chwilę władzę nad światem ludzkim. Po ukaraniu „Babilonu wielkiego” będzie to po tym czasie pierwszy, globalny, wyraźny przejaw władzy Boga, Jego sądu i wyroku oraz dowodu, że naprawdę ‘przejął panowanie nad światem wraz ze swoim Pomazańcem’, Chrystusem Jezusem. Przypomnijmy sobie omawianą już wcześniej taką proklamację po rozpoczęciu „dnia Pańskiego”: „Dziękujemy tobie, Jehowo [Panie] Boże, Wszechmocny, któryś jest i któryś był, ponieważ wziąłeś swą wielką moc i zacząłeś królować”. Bóg WszechmocnyJest, Był i Będzie’, bo ‘przyjdzie’ ze swą absolutną władzą i ukarze „Babilon wielki” oraz ‘uświęci swoje imię’ poprzez władzę wykonawczą i panowanie swego Pomazańca, któremu przekazał „wszelką władzę w niebie i na ziemi” (Psalm 74:12 bp; Izajasza 52:7 bt; Objawienie 11:15-17; 12:10; 1:4,8; 4:8; Mateusza 6:9; 28:18).

Zbliżają się zaślubiny Baranka!

       „Moja nieprzyjaciółko!” Tak zwróciło się do bałwochwalczego Babilonu miasto Jerozolima, w którym znajdowała się świątynia Jahwe. Dlatego „miasto święte – Nowa Jerozolima, zstępująca z nieba od Boga i przygotowana jako oblubienica przyozdobiona dla swego małżonka” Pana Jezusa, a składająca się ze wszystkich „niewolników Bożych” chrześcijańskiego „Izraela Bożego”, ma wszelkie powody, żeby nazywać „Babilon wielki” swą nieprzyjaciółką. Wreszcie na tę „wielką nierządnicę” spadną nieszczęścia, klęski i zagłada (Micheasza 7:8; Objawienie 21:2). Będzie to wspaniały tryumf władzy Prawdziwego Boga!

       Ponieważ odrażająca ‘wielka nierządnica Babilon wielki’ zniknie na zawsze, można będzie skupić swą uwagę na dziewiczo czystej ‘oblubienicy Baranka, Jego małżonce’. Toteż „ogromna [gr. ‘megas’] rzesza w niebie” wzniesie entuzjastyczny śpiew ku czci Boga:

       „Radujmy się i tryskajmy radością, i oddawajmy mu chwałę, ponieważ nadeszły zaślubiny Baranka i jego małżonka się przygotowała. Tak, dano jej się przyoblec w jasny, czysty, delikatny len, bo delikatny len przedstawia prawe czyny świętych”  (Objawienie 19:7,8).

       „Babilon wielki” nigdy nie przyodział się w „prawe czyny świętych”. Jako fałszywa i nierządna oblubienica doprawdy jest szatańskim, wielkim narzędziem zwodzenia. Wreszcie przepadnie na zawsze. Cały „Izrael Boży” jako Jezusowa oblubienica, Jemu przyrzeczona alegoryczna kobieta/małżonka, będzie już gotowa do „zaślubin”. Składać się będzie ze „zwycięzców” uczestniczących w „pierwszym zmartwychwstaniu” i ‘porwaniu’ oraz pozostałych przy życiu Jego ‘zwycięzców, którzy są z nim powołani i wybrani, i wierni’, do których następnie dołączą ‘pozostali’ zmartwychwstali. Cały chrześcijański „Izrael Boży” odziedziczy „nowe niebo i nową ziemię” Królestwa Bożego. Zaraz potem nadejdzie ustalony przez Boga czas, aby aniołowie uwolnili „cztery wiatry ziemi” i dokonali zniszczenia tego złego świata (Objawienie 7:1-4,9-17; 17:14; 6:10,11; 11:14-18; 20:4-6,12,13; Jana 14:1-3; przeczytaj także 1Tesaloniczan 4:15-17).

‘Szczęśliwi, którzy są zaproszeni na wieczerzę zaślubin Baranka’

       Jan wymienia teraz czwartą z siedmiu zapowiedzi ‘szczęścia’ podanych w Objawieniu:

       „I mówi mi [anioł]: ‚Napisz: Szczęśliwi, którzy są zaproszeni na wieczerzę zaślubin Baranka’. Mówi mi również: ‚Są to prawdziwe wypowiedzi Boga’” (Objawienie 19:9).

       Z gruntownej i wnikliwszej analizy Obj 19:7-9 w kontekście całej Biblii wynika, że „zaproszeni” to wszyscy „niewolnicy Boży” dziedziczący Królestwo Boże „nowego nieba i nowej ziemi”. Przecież „są jednak nowe niebiosa i nowa ziemia, których oczekujemy zgodnie z jego obietnicą, i w nich ma mieszkać prawość”. Pamiętajmy, że wszystkie wizje dano Janowi ujrzeć po jego wstąpieniu do nieba, gdzie widział „wielką rzeszę” ocalonych i zbawionych, którzy „wyszli [lub przyszli] z wielkiego ucisku” iprzed tronem Boga i dniem i nocą pełnią dla niego świętą służbę w Jego świątyni”. Przyszła „oblubienica, małżonka Baranka”, Jezusa ma już z góry zapewnione miejsce i w tym czasie będzie ona już wybrana i doskonale Jemu znana. „Na wieczerzy zaślubin Baranka” znajdzie się więc Jego przygotowana „oblubienica, małżonka”, czyli wszyscy „zaproszeni” „zwycięzcy”, właściwie i stosownie ‘ubrani’ „w jasny, czysty, delikatny len, bo delikatny len przedstawia prawe czyny świętych”, czyli wyróżniająca ich prawość tożsamości chrześcijańskiej [WAŻNE! W wizji Bożego świata poarmagedonowego następuje zmiana symboliki świątyni — ‘świątynią będzie Bóg i Jezus’ — czytaj Objawienie 21:22] (Jana 14:1-3; 1Piotra 1:3-9; 2Piotra 3:13; Izajasza 65:17-19; Objawienie 4:1,4; 7:3,4,9-17; 2:7,11,17,26; 3:5,12,21; 21:7).

       Anioł dodaje, że „są to prawdziwe wypowiedzi Boga”. Słowo „prawdziwe” jest tłumaczeniem greckiego wyrazu a·le·thi·nos′, który oznacza „autentyczny”, „szczery” lub „godzien zaufania”. Ponieważ wypowiedzi te w rzeczywistości pochodzą od Boga, więc są wiarogodne i niezawodne. Jan musiał się bardzo ucieszyć, gdy to usłyszał i gdy pomyślał o błogosławieństwach czekających „oblubienicę, małżonkę Baranka”, a więc wszystkich ‘zaproszonych na wieczerzę zaślubin Baranka’. Był tak głęboko poruszony, że anioł musiał mu udzielić pewnej rady (porównaj 1Jana 4:1-3; Objawienie 21:5,9,10; 22:6).

       Jan pisze:

       „Wtedy upadłem u jego stóp, aby mu oddać cześć [gr. proskyneō]. Ale on mi mówi: ‚Uważaj! Nie czyń tego! Jestem tylko współniewolnikiem twoim i braci twoich, którzy prowadzą działalność świadczenia o Jezusie. Oddaj cześć [gr. proskyneō; dosł. ‘hołd’ – akt uległości Najwyższemu Władcy] Bogu’; bo właśnie świadczenie o Jezusie jest natchnieniem do prorokowania”  (Objawienie 19:10).

       Całe Objawienie jest znamiennym świadectwem wierności i gorliwości aniołów. Uczestniczą w przekazywaniu objawionej Prawdy. Współpracują i jeszcze będą współpracować w ‘oznajmianiu wiecznotrwałej dobrej nowiny jako radosnej wieści o godzinie sądu Bożego’ i wylewaniu symbolicznych plag, ciosów. Będą razem z Jezusem, przy wyrzucaniu z nieba szatana i jego aniołów, a w Armagedonie znowu będą toczyć bój u jego boku. Mają nawet dostęp do Osoby samego Świętego Boga. Mimo to są tylko pokornymi „niewolnikami Boga” lub jak mówi anioł, są ‘tylko współniewolnikami jego i braci jego, którzy prowadzą działalność świadczenia o Jezusie’. W czystym wielbieniu nie ma miejsca na kult aniołów czy nawet na wielbienie pośrednie, to znaczy oddawanie czci Bogu za pośrednictwem jakiegoś anioła, ‘świętego’, ludzi czy instytucji rzekomo ‘Bożej’. Dalecy od tego typu bałwochwalstwa, lojalni chrześcijanie oddają cześć ‘wyłącznie’ Bogu, do którego droga prowadzi jedynie przez Pana Jezusa, Jego Pomazańca. „Zbawienie [u] Boga naszego zasiadającego na tronie i [u] Baranka” (Objawienie 1:1; 7:10 bp; 14:6,7; 16:1; 12:7; 19:11-14; 15:6; Mateusza 4:10; 18:10; Kolosan 2:18; 1Jana 5:21; Jana 14:6,12-14; porównaj Dzieje 4:12).

Rola Pana Jezusa w proroctwach

       Następnie anioł mówi: „świadczenie o Jezusie jest natchnieniem do prorokowania”. Jak to rozumieć? Oznacza to, że wszystkie natchnione proroctwa wypowiedziano ze względu na Pana Jezusa i jego rolę w zamierzeniu Bożym. Pierwsze proroctwo biblijne zawiera obietnicę przyjścia „Nasienia” [Potomka]. Tym „Nasieniem” stał się Jezus Chrystus. Dalsze objawienia złożyły się na ogromny gmach proroczych Prawd biblijnych, opartych na tej podstawowej obietnicy. Apostoł Piotr powiedział do wierzącego poganina Korneliusza: „O nim to [o Jezusie] świadczą wszyscy prorocy”. W jakieś 20 lat później apostoł Paweł oznajmił: „Bo obietnice Boże, ile ich było, w Nim [w Jezusie] znalazły swoje ‚Tak’”. Po dalszych 43 latach sam Jan napisał: „Prawda stała się przez Jezusa Chrystusa” (1Mojżeszowa 3:15 bg; Dzieje 10:43; 2 Koryntian 1:20; Jana 1:17).

       Czy miałoby to jakoś odwracać naszą uwagę od wielbienia Najwyższego Boga? W żadnym wypadku. Przypomnijmy sobie ostrzeżenie anioła: „Oddaj cześć Bogu”. Pan Jezus nigdy nie próbuje rywalizować ze swym Ojcem. Co prawda wszystkim aniołom polecono ‘oddawać pokłon Jezusowi’, a całe stworzenie musi uznawać Jego wysokie stanowisko, „aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano”. Zważmy jednak, że dzieje się to „ku chwale Boga Ojca” i na Jego życzenie. To Jego Ojciec dał Panu Jezusowi tę wielką, ‘całą władzę’, a przez jej uznawanie oddajemy chwałę Bogu. Niepodporządkowanie się panowaniu Jezusa Chrystusa równałoby się odrzuceniu panowania i władzy samego Boga (Mateusza 28:18; Hebrajczyków 1:6; Filipian 2:6,9-11; Psalm 2:11,12; porównaj Dzieje 4:12).

       Powtarzajmy więc wspólnie słowa otwierające Psalmy od 146 do 150 nwt: „Wysławiajcie Jah!” Niechaj w oczekiwaniu na tryumf Boży nad ogólnoświatowym „Babilonem wielkim”, globalnym imperium zwodniczych religii tego świata, który niebawem stanie się faktem, rozbrzmiewa w sercach „wysławiajcie Jah!” [hebr. ‘Hallelujah’]. Niech nie ustaje wielka radość, bo oto zbliżają się „zaślubiny Baranka” Jezusa!

— Czytaj szczegółowe omówienie Księgi Apokalipsy — Objawienia w temacie: BYŁ, JEST I PRZYCHODZI’!!!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

  • cheap jerseys
  • 
  • wholesale nba jerseys
  • wholesale replica sports jerseys
  • wholesale nhl jerseys
  • Cheap Authentic NFL Jerseys
  • cheap baseball jerseys
  • cheap jerseys
  • cheap jerseys com
  • chinese nfl jerseys
  • cheap replica jerseys
  • cheap replica nfl jerseys
  • nfl jerseys fake cheap
  • wholesale nba jerseys
  • wholesale replica sports jerseys
  • wholesale nhl jerseys
  • nfl jerseys
  • Cheap Authentic NFL Jerseys
  • cheap baseball jerseys
  • cheap jerseys
  • cheap jerseys com
  • chinese nfl jerseys
  • cheap replica coach purses
  • cheap replica jerseys
  • cheap replica nfl jerseys