‘BYŁ, JEST I PRZYCHODZI’!!! Księga Apokalipsy część 23

Aktualizowany: 29.01.2017

„Święty, Święty, Święty, Pan, Bóg, Władca wszechrzeczy, Który BYŁ, Który JEST i Który PRZYCHODZIObjawienie 4:8 bp; 1:4,8; 11:17.

5) TEMAT WIZJI — Objawienie 15:1 do 16:21 — ‘siedmiu aniołów z siedmioma złotymi czaszami napełnionymi siedmioma ostatnimi ciosami gniewu Bożego’

                OSTATNIE WIELKIE CIOSY GNIEWU ŚWIĘTEGO BOGA

Wielkie i zdumiewające dzieła Boże

       JAN donosi o jeszcze „innym znaku na niebie, wielkim i zdumiewającym”:

       „I ujrzałem inny znak na niebie, wielki i zdumiewający: siedmiu aniołów z siedmioma plagami. Te są ostatnie, ponieważ przez nie dopełni się gniew [wzburzenie] Boży” (Objawienie 15:1).

       Ten jeszcze jeden i trzeci „znak na niebie, wielki i zdumiewający” ma doniosłe znaczenie dla „niewolników, proroków i świętych Bożych”. Istotną rolę w spełnianiu woli Bożej odgrywają aniołowie. Natchniony psalmista nawoływał aniołów: „Błogosławcie Jahwe [JHWH], aniołowie Jego, potężni mocą, którzy Jego pełnicie rozkazy, posłuszni na dźwięk Jego słowa”. W tej nowej scenie otrzymują oni zadanie ‘wylania siedmiu ostatnich plag’, jako ‘siedem złotych czasz gniewu [wzburzenia] Bożego’, które ‘dopełnią gniew Boży’. Przekład Biblii nbg-pl nazywa je ‘siedmioma ostatecznymi ciosami’ [greckie ‘plēgas’ to dosł. ‘ciosy’], a bpd nazywa „ostatnimi klęskami”. To greckie słowo występuje w Księdze Objawienia w 15:1,6,8; 16:9; 21:9 i 22:18. Trzeba koniecznie wiedzieć, że ta wizja spełniać się będzie jednocześnie czy równoległe z „trzecim biada”, którego początek wyznacza metaforyczny ‘głos trąby siódmego [ostatniego] anioła’. Dlaczego? Wyraźnie widać, że początek tej wizji następuje po proklamacji Boskiego panowania, po którym następuje okazywanie ‘gniewu [wzburzenia] Bożego’, co jest zgodne z Objawieniem 11:15-19. W tej wizji wyjawiono w jaki sposób to nastąpi. Jest to „wyznaczony czas” obecności Boga, szczególnego Jego działania, gdyż znowu jest mowa, że „w niebie otwarto sanktuarium namiotu świadectwa”. A chodzi o widok symbolicznej ‘Arki Przymierza i Świadectwa’. Wszystkie te następne wizje, aż do rozdziału 19 włącznie podążają równoległe czy jednocześnie z „trzecim biada”. Zawierają wiele istotnych, integralnych z nim i proroczych szczegółów. Szerzej opisują skutki ‘prawdziwych i prawych sądów Boga’, ponieważ demaskują „Babilon wielki”, którego spotka nagły i tragiczny koniec oraz wielkie szczęście zbawionych i wielkie nieszczęście tych narodów, które ‘uderzy [pobije] ostry [i długi] miecz Pana Jezusa’ (Psalm 103:20 bp; Objawienie 15:5; 19:2,11,15).

       Czym są te „ciosy” czy „plagi”? Orędzie zawarte w ‘głosach pierwszych pięciu trąb aniołów’ i w pierwszej części „głosu trąby szóstego anioła” dotknęło metaforyczną „trzecią część” i „trzecią część ludzi”. Ujawniły one Boży pogląd na to, co dzieje się w odstępczym chrześcijaństwie tego świata i ostrzegały przed ostatecznym rezultatem Jego sędziowskich orzeczeń oraz nawoływały do ‘okazania skruchy’ i zmiany postawy. To „wylewanie plag” czy „ciosów” dotknie już cały zły świat i nie będzie polegać tylko na Boskim potępianiu tego co się w nim dzieje, ale rzeczywiście spadną na niego ‘ostatnie ciosy gniewu Bożego’ jeszcze przed wykonaniem wyroków „w wielkim dniu Ich [srogiego] gniewu”. Kiedy to ‘nadejdzie godzina żęcia, bo żniwo ziemi całkowicie dojrzeje i ziemia zostanie zżęta’, a „zebrane [grona] winorośli ziemi zostaną wrzucone do wielkiej tłoczni gniewu Boga”. Świat szatana diabła zniknie wtedy na zawsze. A zatem w wyniku „ciosów” czy „plag” „dopełni się gniew Boży” i nastąpi to w formie ‘wylania siedmiu złotych czasz gniewu [wzburzenia] Bożego’, które to metaforyczne „czasze” wskazują na szybkość opróżniania ich zawartości. Zanim jednak Jan opisze ‘wylewanie’ tych „czasz”, najpierw wspomina o ludziach, których one nie dotkną. Lojalni „niewolnicy Boga” nie przyjęli i nie przyjmą „znamienia bestii”, natomiast będą wznosić śpiew ku chwale Boga, oczekując ‘godziny Jego sądu, godziny żęcia i zżęcia ziemi’, czyli zakończenia „trzeciego biada” (Izajasza 13:9-13; Objawienie 8:1 do 9:21; 6:16,17; 14:14-20; 13:15-17).

Pieśń Mojżesza i Baranka

       Oczom Jana ukazuje się zdumiewający widok:

       „I ujrzałem coś jakby morze szklane przemieszane z ogniem oraz tych, którzy odnoszą zwycięstwo nad bestią i nad jej wizerunkiem, i nad liczbą jej imienia, stojących nad morzem szklanym, mających harfy Boże. I śpiewają pieśń Mojżesza, niewolnika Bożego, i pieśń Baranka, mówiąc: ‚Wielkie i zdumiewające są twe dzieła, Jehowo [Panie] Boże, Wszechmocny. Prawe i prawdziwe są twe drogi, Królu Wieczności. Któż by się ciebie rzeczywiście nie bał, Jehowo [Panie], i nie wychwalał twego imienia, skoro ty sam jesteś lojalny? Bo wszystkie narody przyjdą i przed twoim obliczem oddadzą ci cześć [gr. proskyneō; dosł. ‘hołd’ – akt uległości Najwyższemu Władcy], ponieważ zostały ujawnione twe prawe postanowienia’”  (Objawienie 15:2-4).

       Chodzi tu o to samo „szklane morze”, które Jan ujrzał wcześniej przed tronem Bożym w niebie. Przypomina ono pewien sprzęt ze świątyni Salomona, mianowicie „kadź odlewną wyobrażającą morze”, z której kapłani czerpali wodę do obmywania się. Prawo Mojżeszowe chrześcijan nie obowiązuje i jak powiedział apostoł Paweł: „Nie ma Żyda [a więc i kapłana] ani Greka, nie ma niewolnika ani wolnego, nie ma mężczyzny ani kobiety: wy wszyscy bowiem jesteście jedną osobą w jedności z Chrystusem Jezusem”. Dlatego „szklane morze” symbolizuje szerzej rozumianą „kąpiel wodną”, to znaczy czyste i Święte Słowo Boże, które od początku wskazuje na Osobę Jezusa Pomazańca Bożego, który jest fundamentem wiary chrześcijańskiej. Słowo Boże wskazuje na wartość Jego okupu i na przelaną jakże cenną krew Jezusa, która ma moc oczyszczania z grzechów i prowadzi do zbawienia. „Niewolnicy Boga” jako „stojący nad morzem szklanym [krystalicznym]niewzruszenie trzymają się tego Słowa Bożego, dlatego przyjęli je z całym zaufaniem, wiarą, sercem, a także umysłem i docenianiem, co potwierdzili chrztem wodnym „w imię Jezusa Chrystusa”. Są też wybitnymi i bezkompromisowymi obrońcami prawdy Słowa Bożego!!! Wszyscy oni mają pełną świadomość, że na mocy tego Słowa Boga muszą zostać dokładnie oczyszczeni, bo i jest też ono mocą, która wykonuje Bożą wolę. Dlatego wszystkich żyjących w tym czasie „niewolników Boga” i Pana Jezusa, widzimy „stojących nad morzem szklanym”, które jest „przemieszane z ogniem”, co oznacza, że dobrowolnie poddali się oni wypróbowaniu i oczyszczeniu, aby odpowiadać miernikom Bożym. Już ‘zostali oni umyci’ i ‘uświęceni w prawdzie, bo Słowo Twoje [Boże] jest prawdą’. A także dlatego, że ‘piorą swoje szaty i wybielają je we krwi Baranka’, a więc ciągle ich wyróżnia chrześcijańska tożsamość (1Królewska 7:23; Rzymian 10:4; Galacjan 3:28; 1Koryntian 6:11; Efezjan 1:7; 5:25-27; Hebrajczyków 10:22; Jana 6:54-56; 17:17; 1Jana 1:7; Dzieje 2:38; 10:48; 19:5; Izajasza 55:11; Objawienie 4:6; 5:8; 7:9,10,14,15).

       Chociaż w tej wizji rozumianej alegorycznie, „stojący nad morzem szklanym” mają „harfy Boże”, co wskazuje na „24 starszych” czy ich „144tys.”, to jednak ta wizja nic o nich wprost nie mówi. Słyszymy natomiast pieśni zwycięstwa, że ‘wszystkie narody przyjdą i oddadzą Bogu cześć, ponieważ ujawnione zostaną Jego prawe postanowienia’. W rozdziale 14 Księgi Objawienia jest inaczej, ‘grają na swych harfach i śpiewają jak gdyby nową pieśń, i nikt nie zdołał opanować tej pieśni tylko 144tys. kupionych z ziemi’. Śpiewacy, których widzi Jan w omawianej wizji, „odniosą zwycięstwo nad bestią i nad jej wizerunkiem, i nad liczbą jej imienia”. Wszyscy wtedy żyjący z chrześcijańskiego „Izraela Bożego”, czyli wszyscy „niewolnicy Boga” po poddaniu ich próbom ‘okażą wytrwałość i wiarę’, a jako zbiorowość rzeczywiście ‘odniosą zwycięstwo’, wraz z ocaloną i zbawioną, międzynarodową „wielką rzeszą”. Skoro w wizji tej ukazano „harfy Boże”, możemy się spodziewać radosnej, tryumfalnej pieśni pochwalnej i dziękczynnej ku czci naszego Wielkiego Boga (Objawienie 12:11; 14:2,3,11-13; 20:4-6; Malachiasza 1:11; Galatów 6:15,16).

       ‘Zwycięzcy’ ci śpiewają „pieśń Mojżesza”, a więc przypomina ona pieśń zwycięstwa, którą w podobnych okolicznościach śpiewał Mojżesz. Kiedy Izraelici ujrzeli na własne oczy, jak na Egipt spadło dziesięć plag i jak armia tego kraju została zniszczona w Morzu Czerwonym, Mojżesz zaintonował tryumfalną pieśń ku chwale Jahwe, obwieszczając, że będzie On „królował na wieki wieków”. Jednakże jest to nie tylko „pieśń Mojżesza”, lecz także „pieśń Baranka”. Dlaczego? Mojżesz był dla Izraelitów prorokiem Jahwe, ale sam przepowiedział, że Bóg ‘wzbudzi proroka’, który będzie do niego podobny. Prorokiem tym okazał się „Baranek” Jezus Chrystus. Mojżesz był „niewolnikiem Bożym”, natomiast Jezus — Synem Bożym, a zatem Większym Mojżeszem. Wypatrywał czasu, gdy „wszystkie narody przyjdą” wychwalać Boga, Jego Ojca, a nie byłoby to możliwe, gdyby Pan Jezus nie złożył w ofierze swego ludzkiego życia jako „Baranek Boży”. Bóg jest „lojalny”, toteż Jego wspaniałe obietnice niewątpliwie się spełnią. Na pewno więc zgadzamy się z lojalnymi śpiewakami oraz z Barankiem i z Mojżeszem, dlatego powtarzamy za nimi słowa pieśni: „Któż by się ciebie rzeczywiście nie bał, Panie, i nie wychwalał twego imienia, skoro ty sam jesteś lojalny?” (2Mojżeszowa 15:1-19; 5Mojżeszowa 18:15-19; Dzieje 3:22,23; Hebrajczyków 3:5,6; Jana 1:29; 3:16; 17:6; Objawienie 7:9,10; porównaj Izajasza 2:2-4; Zachariasza 8:23).

‘Aniołowie ze złotymi czaszami pełnych gniewu [wzburzenia] Boga’

       „Siedem złotych czasz pełnych gniewu [wzburzenia] Boga” jako „ostatnie plagi” (ostateczne ciosy, klęski), przez które „dokona się gniew Boży”, spadną  na cały ten diabelski świat i ostatecznie go porażą, zdemolują oraz powalą. A po ‘godzinie sądu Bożego’ i w „godzinie żęcia” dosięgnie go już tylko ostateczne ‘zżęcie’, czyli egzekucja w Armagedonie i wieczny niebyt (Objawienie 14:6,7,15,16).

       Jan bowiem oznajmia dalej:

       „I potem ujrzałem, a w niebie otwarto sanktuarium namiotu świadectwa i z sanktuarium wyłoniło się siedmiu aniołów z siedmioma plagami, odzianych w czystą, jasną tkaninę lnianą i opasanych przez piersi złotymi pasami. I jedno z czworga żywych stworzeń dało siedmiu aniołom siedem złotych czasz pełnych gniewu [wzburzenia] Boga, który żyje na wieki wieków. A od chwały Boga i od jego mocy napełniło się sanktuarium dymem i nikt nie mógł wejść do sanktuarium, aż się skończyło siedem plag siedmiu aniołów” (Objawienie 15:5-8).

       W świątyni Izraelitów, której szczegóły stanowiły wyobrażenie rzeczy niebiańskich, wyłącznie arcykapłan mógł wejść do Miejsca Najświętszego, zwanego tu „Sanktuarium”. Symbolizuje ono niebiańskie miejsce, w którym znajduje się Bóg. To, że „w niebie otwarto sanktuarium namiotu świadectwa” symbolicznie dowodzi obecności Boga, czyli zwrócenia Jego uwagi na narody, poprzez już wtedy panującego Pomazańca Bożego i Jego Królestwo Boże/Niebios. Jednakże w samym niebie przywilej stawania przed Bogiem ma nie tylko Arcykapłan Jezus Chrystus, lecz także aniołowie. Nie powinniśmy więc być zaskoczeni widokiem „siedmiu aniołów” wyłaniających się z „sanktuarium w niebie”. Sam Bóg polecił im, żeby na glob ziemski wylali metaforyczne „siedem złotych czasz pełnych gniewu Boga” (Mateusza 18:10; 24:3,27,37,39; Hebrajczyków 9:3,7,24-26; Objawienie 16:1).

       Aniołowie ci znakomicie nadają się do tego zadania. Odziani są w ‘czysty, jasny len’, z czego wynika, że są święci i czyści pod względem duchowym, a co za tym idzie — prawi w oczach Bożych. Prócz tego noszą „złote pasy”. Pasem przepasuje się zazwyczaj ktoś, kto ma do wykonania jakąś pracę czy misję. Aniołowie są więc opasani do wypełnienia określonego zadania. Co więcej, ich pasy są „złote” i trzymają też „złote czasze”. W starożytnym przybytku używano złota do przedstawienia rzeczy Boskich, niebiańskich. Oznacza to, że aniołowie mają wykonać szlachetne zadanie Boskie. Nie tylko oni biorą udział w realizacji tego doniosłego polecenia, „złote czasze” wręcza im bowiem jedno z ‘czworga żywych stworzeń’. Niewątpliwie chodzi tu o pierwsze „żywe stworzenie”, które przypomina „lwa” — symbol śmiałości i nieustraszonej odwagi, potrzebnej do ogłaszania sądów oraz wyroków Boskich. W dziejach starożytnego Izraela bywały takie chwile, kiedy obłok czy „dym” wypełniał literalne sanktuarium i ta manifestacja chwały Jahwe uniemożliwiała kapłanom wstęp do tego miejsca. Działo się to wtedy, gdy Bóg włączał się w bieg ziemskich wydarzeń, czyli był niejako obecny. Dzisiaj Bóg Ojciec jest żywo zainteresowany tym, co się dzieje na ziemi. Kiedy przyjdzie „wyznaczony czas” na rozkaz Boży „siedmiu aniołów z siedmioma plagami rozpocznie swe zadanie i bezwzględnie doprowadzi je do końca (3Mojżeszowa 8:7,13; 1Samuela 2:18; Łukasza 12:37; Jana 13:4,5; Hebrajczyków 9:4,11,12; Objawienie 4:7; 11:15-18; 1Królewska 8:10,11; 2Kronik 5:13,14; porównaj Izajasza 6:4,5).

       Jak ogromnego spustoszenia w tym świecie ludzkim dokona ‘siedem ostatnich ciosów (uderzeń) Boskich’? Czytaj o tym w kolejnym temacie.

 Czytaj szczegółowe omówienie Księgi Apokalipsy — Objawienia w temacie: BYŁ, JEST I PRZYCHODZI’!!! 

Podziel się na:
  • Print
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Dodaj do ulubionych
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Buzz
  • Poleć
  • Twitter
  • Wykop
  • Śledzik

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

  • cheap jerseys
  • 
  • wholesale nba jerseys
  • wholesale replica sports jerseys
  • wholesale nhl jerseys
  • Cheap Authentic NFL Jerseys
  • cheap baseball jerseys
  • cheap jerseys
  • cheap jerseys com
  • chinese nfl jerseys
  • cheap replica jerseys
  • cheap replica nfl jerseys
  • nfl jerseys fake cheap
  • wholesale nba jerseys
  • wholesale replica sports jerseys
  • wholesale nhl jerseys
  • nfl jerseys
  • Cheap Authentic NFL Jerseys
  • cheap baseball jerseys
  • cheap jerseys
  • cheap jerseys com
  • chinese nfl jerseys
  • cheap replica coach purses
  • cheap replica jerseys
  • cheap replica nfl jerseys