‘BYŁ, JEST I PRZYCHODZI’!!! Księga Apokalipsy część 22

Aktualizowany: 6.05.2016

Dział tematyczny: WIELKIE PROROCTWO Księgi Apokalipsy/Objawienia!

„Święty, Święty, Święty, Pan, Bóg, Władca wszechrzeczy, Który BYŁ, Który JEST i Który PRZYCHODZIObjawienie 4:8 bp; 1:4,8; 11:17.

                                DOKONA SIĘ TAJEMNICA BOGA!!!

Treść: „godzina sądu” nad narodami i „godzina żęcia” w „żniwie ziemi” kończy „trzecie biada”

Wybiła godzina sądu Bożego!!!

       DALSZA szczególna wizja Jana:

       „I ujrzałem innego anioła, który leciał środkiem nieba i miał wiecznotrwałą dobrą nowinę do oznajmienia jako radosną wieść dla mieszkających na ziemi i dla każdego narodu, i plemienia, i języka, i ludu, i mówił donośnym głosem: ‚Boga się bójcie i dajcie mu chwałę, ponieważ nadeszła godzina jego sądu, oddawajcie więc cześć [gr. proskyneō; dosł. ‘hołd’ – akt uległości Najwyższemu Władcy] Temu, który uczynił niebo i ziemię, i morze, i źródła wód’”  (Objawienie 14:6, 7).

       Pierwszy anioł leci „środkiem nieba”, gdzie latają też ptaki. A zatem jego głos będzie słyszalny na całej ziemi. Ogłaszane przez niego orędzie będzie miało zasięg ogólnoświatowy, daleko większy niż jakiekolwiek wiadomości radiowo-telewizyjne. Ponieważ dotyczy ono ogłaszania „wiecznotrwałej dobrej nowiny”, „jako radosnej wieści dla mieszkających na ziemi”: „Zacznijcie bać się Boga i oddajcie Mu chwałę, gdyż nadeszła godzina Jego sądu(bpd). Będzie to ostatni dany czas, żeby koniecznie zacząć działać, aby uniknąć niepomyślnego ‘sądu Bożego’. Dlatego trzeba ‘bać się Boga, dać chwałę i oddać Mu cześć’, czyli okazać głęboki szacunek, dosłownie „hołd”, słuchając uważnie Boga Ojca i Jego Pomazańca Jezusa, a to w gruncie rzeczy oznacza posłuszeństwo Prawdzie Słowa Bożego. O ‘sądzie Bożym’ mówi też apostoł Paweł: „Wprawdzie Bóg nie zważał na czasy takiej niewiedzy, lecz teraz mówi ludziom, żeby wszyscy wszędzie okazali skruchę. Ustalił bowiem dzień [dzień Pański], w którym zamierza w prawości sądzić zamieszkaną ziemię przez męża, którego wyznaczył, udzielił, też gwarancji wszystkim ludziom przez wskrzeszenie go z martwych” (porównaj Objawienie 19:17; 1:10; Łukasza 9:35; Jana 17:17-21; Dzieje 17:30,31; zobacz 1Tes 5:1-3).

       Każdy jest i będzie zachęcany do okazywania bojaźni, ale nie przed „bestią z morza” i jej „wizerunkiem” [obrazem], lecz przed Bogiem, który jest nieporównanie potężniejszy od jakiejkolwiek symbolicznej „bestii” kierowanej przez szatana. Jest Najwyższym Bogiem, który „uczynił niebo i ziemię, i morze, i źródła wód”. ‘Trzeba się Go bać i dać Mu chwałę, ponieważ nadejdzie wtedy godzina Jego sądu, i trzeba się Mu pokłonić! [gr. proskyneō; dosł. ‘hołd’ – akt uległości Najwyższemu Władcy – Wszechmocnemu Bogu] Będąc na ziemi, Pan Jezus przepowiedział proroczo: „Ta (…) Dobra Nowina o Królestwie będzie głoszona po całym świecie na świadectwo dla wszystkich narodów. I wtedy przyjdzie koniec”. Zadanie to jest poniekąd wykonywane przez „niewolników Boga” i Pana Jezusa cały czas, ale będzie pełnione w szczególny sposób „najpierw”, czyli zanim „przyjdzie koniec” (porównaj1Mojżeszową 1:1; Mateusza 24:14 Romaniuk; Marka 13:10; Łukasza 10:2; 1Koryntian 9:16; Efezjan 6:15).

       Dlatego zanim „nadejdzie koniec” do wykonania będzie „najpierw”:

       (1) „Swoje świadczenie” przez wyznaczone „1260 dni” ze szczególnym Bożym orędziem z „otwartego małego zwoju”, podejmą lub już podjęli, symboliczni „dwaj moi [Boży] świadkowie w worach — dwaj prorocy”. Temat ten jest szeroko omówiony w części 18 (Objawienie 10:2,8-11; 11:3,7,10).

       (2) Natomiast tuż przed „nadchodzącą godziną żęcia”, czyli „żniwem ziemi”, będzie krótkie, ale o wielkim zasięgu głoszenie „radosnej wieści dla mieszkających na ziemi i dla każdego narodu, i plemienia, i języka, i ludu” — o tym, że rozpoczęła się czy wybiła „godzina Jego sądu”. Oznajmianie to będzie „doniosłym głosem”, to jak „wielki grad” i ‘nadzwyczaj wielka plaga’, bo właśnie dobiegnie końca wyznaczone „2300 wieczorów i poranków”. Jest to określony czas trwania „usunięcia ofiary ustawicznej” z Daniela 8:14,26, związanej z zamknięciem działalności w/w ‘dwóch świadków Bożych w worach — dwóch proroków’. To należący do ‘Nasienia niewiasty’, czyli do Potomka Jezusa Chrystusa [należący do Pomazańca, czyli pomazańcowi] „niewolnicy Boga”, „którzy przestrzegają przykazań Bożych i zajmują się  świadczeniem o Jezusie” zajmą się tym końcowym dziełem. Jednak nie będą zajmować się nim sami, będą mieli wielkie wsparcie. Nie tylko Objawienie odsłania, że w wypełnianiu Bożych proroctw aktywny udział mają lojalni aniołowie. W tym dziele głoszenia o ‘nadejściu godziny sądu Bożego’ będą także w szczególny sposób zaangażowani aniołowie, co potwierdza sam Pan Jezusw Mateusza 24:31,40,41. Porównaj z Ezechiela 9:1-11 i 2Tesaloniczan 2:7-9. Będzie to wielka i trudna, wstrząsająca i szokująca chwila dla tego złego świata, kiedy pierwszy ‘anioł lecący środkiem nieba’, oznajmi że „nadeszła godzina Jego sądu”. Z orędziem pierwszego anioła mocno związane jest orędzie drugiego i trzeciego, ponieważ oni ‘podążali za nim’. Jaki werdykt wyda w tym czasie Bóg? Od obwieszczeń zwiastowanych przez czwartego, piątego i szóstego anioła wprost „zadzwoni w uszach” (Objawienie 11:18; 12:17; 16:17-21; Jeremiasza 19:3).

Radosna wieść  ‘upadł Babilon wielki!’

       Posłuchajmy więc Boskiego orędzia „drugiego anioła”:

       „A inny, drugi anioł, podążał za nim, mówiąc: ‚Upadła! Upadła metropolia Babilon Wielki, która skłoniła wszystkie narody do picia wina gniewu jej rozpusty!’” (Objawienie 14:8).

       Po raz pierwszy, lecz nie ostatni, Objawienie kieruje uwagę na „Babilon wielki”. Nieco później, w rozdziale 17, opisano tę „metropolię” jako alegoryczną, lubieżną „nierządnicę”. Kto to taki? Jak się przekonamy, chodzi o ogólnoziemskie i zróżnicowane mocarstwo mające związek z religiami tego świata, którymi posługuje się szatan w walce z Nasieniem niewiasty’ [Jezus, Potomkiem niewiasty] Bożej. „Babilon wielki” to uwodzące i zwodnicze religie tego świata, który jest „matką nierządnic”, czyli ‘matką prostytutek [religii]’. Dlatego, że dopuszcza się on ZDRADY, czyli „nierządu” religijnego wobec Najwyższego Boga i Jezusa Chrystusa. Znaczącą częścią „Babilonu wielkiego” jest kłamliwe, ‘nierządne’ i nominalne czy odstępcze chrześcijaństwo tego świata, które dopuszcza się zdrady, defraudacji czy malwersacji powierzonej Prawdy Słowa Bożego. Sprzeniewierzyło ono naukę Pana Jezusa i Jego apostołów, czyli naukę Bożą słowami i czynami. „Babilon wielki” to po hebrajsku wielki „Babel”, ‘pomieszanie języków’ [kłamliwych], czyli wymyślnych kłamstw religijnych, który do końca będzie wszechobecny wśród narodów. Czołową rolę w tym nachalnym, religijnym imperium kłamstwa odgrywają właśnie odstępcze i uwodzicielskie religie chrześcijaństwa tego świata. Są to wielkie, zinstytucjonalizowane religie i istne ‘tabuny’ chrześcijańskich denominacji, przeróżnych towarzyskich religii czy koterii, które powodują niemałe zamieszanie religijne oraz dezorientację ludzi na ziemi w poszukiwaniu Boga Ojca Wszechmocnego i Prawdy o Jezusie Chrystusie, Naszym Zbawicielu (Objawienie 12:17; 17:1,2,5,15; Jer 8:5-9 bt; 1Tesaloniczan 2:4 bt; 1Mojżeszowa 11:1-9; porównaj Jana 8:43-47; 2Koryntian 4:4; 2Tesaloniczan 2:3-12; Mateusza 7:13-23).

       Ktoś mógłby tu zapytać: Skoro religie do końca będą miały tak wielki wpływ na bieg spraw ziemskich, to dlaczego anioł oznajmi, że „Babilon wielki” w pewnej chwili upadnie? A co nastąpiło po zdobyciu starożytnego Babilonu w roku 539 p.n.e.? Babilon, który nigdy nie uwalniał swych niewolników, został jednak zmuszony do wypuszczenia narodu izraelskiego, który mógł powrócić do ojczyzny, aby tam wznowić czyste wielbienie Boga Jahwe.

Upadek Babilonu wielkiego otwarta droga ucieczki!!!

       Przypatrzmy się bliżej okolicznościom niesławnego upadku „Babilonu wielkiego” jaki go spotka. Anioł oznajmia, że metropolia ta „skłoniła wszystkie narody do picia wina gniewu jej rozpusty”. Co to znaczy? Słowa te nawiązują do podboju. „Metropolia” „Babilon wielki” dokonywała podbojów, ale na ogół czyniła to w sposób bardziej przebiegły. ‘Skłaniała wszystkie narody do picia’, używając sztuczek ‘prostytutki’ i dopuszczając się „rozpusty” pod względem religijnym, czyli przebiegłych kłamstw. Wciągała władców politycznych w sojusze i przyjacielskie stosunki. Wykorzystując ponęty religijne, knuła intrygi, których skutkiem był ucisk polityczny, handlowy i finansowy. Podjudzała do prześladowań, do krucjat i do wojen — zarówno religijnych, jak i wszczynanych z powodów czysto gospodarczych bądź politycznych. Prócz tego nadawała tym konfliktom znamiona religijnej świętości, ogłaszając je za zgodne z wolą Bożą. „Babilon wielki” obciążony ogromną winą przelanej krwi, dalej trzyma mocno w swej niewoli całe narody i nie ma zamiaru ich uwolnić. Dzisiaj działanie wielu ‘nierządnic tej matki, wielkiej nierządnicy’ w tzw. wolnym świecie jest bardziej podstępne. Polega na wyszukanym sposobie prześladowań psychicznych poprzez ekskomunikę, wykluczenie, ostracyzm i nawet pogardę dla tych, którzy chcą je dobrowolnie opuścić lub tę „rozpustę” czy religijny „nierząd” publicznie napiętnują. Upadek „Babilonu wielkiego” umożliwi opuszczenie go przed wykonaniem na nim wyroku Boskiego. Wyjdźcie z niego, ludu mój, abyście nie byli uczestnikami jego grzechów i aby was nie dotknęły plagi na niego spadające” i choć dzisiaj wydaje się to niemożliwe, to jednak będzie dla wielu sposobna chwila ucieczki z „Babilonu wielkiego”, zanim spotka go ostateczny koniec (Objawienie 17:1,2,5,15; 18:4).

       Ponieważ „Babilon wielki” jest religijnym składnikiem „nasienia” [potomstwa] szatana, głównym celem ataków tej „metropolii” zawsze było i jeszcze będzie Nasienie niewiasty’ Bożej. W I wieku z Nasieniem [Potomstwem, Potomkiem] niewiasty’ wyraźnie utożsamiony został Pan Jezus Chrystus wraz ze swoim zborem chrześcijan „niewolników Boga”, którzy byli pomazańcowi, czyli należący do Pomazańca Jezusa, Nasienia niewiasty”. Jednak nigdy nie nazywali siebie ‘pomazańcami’. „Babilon wielki’ wszelkimi sposobami starał się zwyciężyć ten czysty zbór przez wciągnięcie go w „rozpustę” religijną. Apostołowie Paweł i Piotr ostrzegali, że sporo chrześcijan ulegnie temu „nierządowi” i dojdzie do wielkiego odstępstwa. Jednak nie wszyscy ulegali i nie wszyscy ulegną tej „rozpuście” religijnej „Babilonu wielkiego”. Bardzo wielu zerwie z ‘pijaństwem wina szaleństwa jego rozpusty [nierządu]’, bo po prostu ‘z niego wyjdzie’ (1Mojżeszowa 3:15 bg; Galacjan 3:16,27-29; Dzieje 20:29,30; 2Piotra 2:1-3; Objawienie 14:8 bpd; 17:2 bpd; 18:3,4 bpd; 22:16 br).

       W przypowieści o ‘pszenicy i chwaście’ Pan Jezus wspomniał o człowieku, który posiał na polu „dobre nasienie”, ale „gdy ludzie spali [zabrakło apostołów Jezusa, pozostali duchowo zasnęli]”, nadszedł nieprzyjaciel i rozsiał tam „chwasty”. W rezultacie zakryły one „pszenicę”. Pan Jezus tak objaśnił swą przypowieść: „Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie Królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł”. Następnie Jezus wykazał, że ‘pszenicy i chwastom’ będzie wolno ‘rosnąć razem aż do żniwa’, czyli do „końca [zakończenia] świata” czy też „zakończenia systemu rzeczy”, kiedy to „aniołowie zbiorą” symboliczne „chwasty”. Przed wykonaniem wyroku na „Babilonie wielkim” znajdzie się wiele „pszenicy”, „synów Królestwa”, czyli „niewolników, proroków i świętych” Bożych. „Babilon wielki” na pewno upadnie i wtedy trzeba będzie go szybko opuścić, a dokona tego nawet „wielka rzesza której żaden człowiek nie zdołał policzyć, ze wszystkich narodów i plemion, i ludów, i języków” (Mateusza 13:24-30,36-43 bt; Mateusza 24:24; Objawienie 7:9; 11:18; 18:1-4,8,21).

Gniew Boży dotyka wielbicieli bestii z morza i jej wizerunku

       Teraz odzywa się „trzeci anioł”; posłuchajmy:

       „A inny anioł, trzeci, podążał za nimi, mówiąc donośnym głosem: ‚Jeżeli ktoś oddaje cześć [gr. proskyneō; dosł. ‘hołd’ – akt uległości bałwochwalczej najwyższej władzy tego świata] bestii i jej wizerunkowi i przyjmuje znamię na swe czoło lub na swą rękę, to będzie też pić wino gniewu [wzburzenia] Bożego, które jest wlane bez rozcieńczania do kielicha jego [srogiego] gniewu’, i na pewno będzie ogniem i siarką męczony wobec świętych aniołów i wobec Baranka. I dym ich męczarni wznosi się na wieki wieków, a nie mają odpoczynku we dnie i w nocy ci, którzy oddają cześć [gr. proskyneō; dosł. ‘hołd’ – akt uległości bałwochwalczej najwyższej władzy tego świata] bestii i jej wizerunkowi, oraz każdy, kto przyjmuje znamię jej imienia”  (Objawienie 14:9-11).

       Z Objawienia 13:8-10 wynika, że jeśli ktoś „w dniu Pańskim” ‘nie oddaje czci wizerunkowi [obrazowi] bestii’, to doznaje cierpień, a nawet ponosi śmierć. Teraz dowiadujemy się, że Bóg postanowił osądzić ludzi noszących na sobie „znamię, imię bestii albo liczbę jej imienia”. Będą musieli się napić z gorzkiego ‘kielicha gniewu’ Bożego. Co to będzie dla nich oznaczać? W roku 587 p.n.e. gdy Bóg JHWH zmusił Jerozolimę do picia z „kubka jego gniewu”, miasto przeżyło „spustoszenie i grabież, głód i miecz” z ręki Babilończyków. Kiedy więc czciciele ziemskich potęg politycznych, czyli „bestii z morza” oraz jej „wizerunku” [„obrazu” – najpewniej będzie nim ONZ lub jej modyfikacja], dostaną do wypicia kielich „srogiego zagniewania” Bożego, bałwochwalców tych spotka podobne nieszczęście (Izajasza 51:17,19; Jeremiasza 25:17,32,33).

       Wyrażenie, że bałwochwalcy „bestii z morza” i jej „wizerunku” „na pewno będą ogniem i siarką męczeni wobec świętych aniołów i wobec Baranka. I dym ich męczarni wznosić się będzie na wieki wieków”, jest metaforą, przenośnią. Dowodem tego jest inny opis zagłady tych czcicieli z Objawienia 19:17,18, gdzie proroctwo ujawnia, że ich nie pogrzebane ciała staną się pastwą ptaków i innych zwierząt. Można rozumieć to w ten sposób, że przez metaforyczny ‘głos trzeciego anioła’ głoszona będzie im prawda, która ich zdemaskuje jako dopuszczających się przed Bogiem żenującego i ohydnego bałwochwalstwa, dlatego ‘będą pić wino gniewu [wzburzenia] Bożego’. A ich haniebne uczynki doprowadzą ich do upadku i śmiertelnej zguby, „wiecznej zagłady [zatracenie] czy też spotka ich „wieczne odcięcie” [gr. ‘kolasis’ dosł. ‘kara’]. Będą jak symboliczny „dym ich męczarni wznosić się na wieki wieków” w tym sensie, że wydany na nich wyrok Boży będzie wieczną przestrogą (5Mojżeszowa 32:5; Izajasza 42:5,8; Objawienie 19:15; 2Tesaloniczan 1:9; Mateusza 25:46 nwt-pl).

Znaczenie wytrwałości świętych

       „Tutaj ma znaczenie wytrwałość świętych, tych, którzy zachowują przykazania Boga i wiarę w Jezusa. I usłyszałem głos z nieba mówiący: ‚Napisz: Szczęśliwi są umarli, którzy umierają w jedności z Panem — począwszy od tego czasu. Tak, mówi duch, niech odpoczną od swych trudów, bo to, co czynili, idzie wraz z nimi’” (Objawienie 14:12,13).

       „Wytrwałość świętych” faktycznie przejawia się w tym, że świadczą Bogu wyłączne oddanie, „zachowują przykazania Boga i wiarę w Jezusa”. Odważna postawa chrześcijańska i głoszone przez nich ze Słowa Bożego orędzie nie będzie popularne. Wywoła sprzeciw i prześladowania, a nawet może prowadzić do męczeńskiej śmierci. Już mówiliśmy o tym po otwarciu przez Pana Jezusa ‘piątej pieczęci’ w Objawieniu 6:9-11. Uzupełnieniem informacji jest proroctwo Daniela 11:31-35 i 12:7-11 odnoszące się do tego samego trudnego okresu. Dlatego ci ‘święci niewolnicy Boga’ i Pana Jezusa mają zapewnienie, że jeśli przyjdzie im „w dniu Pańskim„ „umrzeć w jedności z Panem [Jezusem] począwszy od tego czasu”, to będą szczęśliwymi. Ponieważ swymi uczynkami zdobędą uznanie Boże, które zakończy się ich zmartwychwstaniem do Królestwa Bożego „nowych niebios i nowej ziemi, których oczekujemy zgodnie z Jego [Bożą] obietnicą, i w nich ma mieszkać prawość” (2Piotra 3:13; Objawienie 21:1-5; porównaj z 1Tesaloniczan 4:15-17).

‘Godzina żęcia, bo żniwo ziemi dojrzało’  koniec „trzeciego biada”!!!

       „I ujrzałem, a oto biały obłok, a na obłoku zasiadał ktoś podobny do Syna Człowieczego, mający na swej głowie złotą koronę, a w swej ręce ostry sierp. A z sanktuarium świątyni wyłonił się inny anioł [czwarty], wołając donośnym głosem do zasiadającego na obłoku: ‚Zapuść swój sierp i żnij, ponieważ nadeszła godzina żęcia, bo żniwo ziemi całkowicie dojrzało’. I zasiadający na obłoku rzucił swój sierp na ziemię, i ziemia została zżęta” (Objawienie 14:14-16).

       Nie ma żadnej wątpliwości co do tego, kto zasiada na „białym obłoku” niewidzialności. Jest „podobny do Syna Człowieczego” i nosi „złotą koronę”, a więc z pewnością chodzi o Pana Jezusa, mesjańskiego Króla, którego ujrzał w wizji również prorok Daniel. Jakiego jednak „żniwa” dotyczy to proroctwo? Będąc na ziemi, Pan Jezus przyrównał dzieło pozyskiwania uczniów do „żniwa” na ogólnoświatowym polu ludzkości. „Żniwo” to osiągnie punkt kulminacyjny „w dniu Pańskim”, w „godzinie Jego [Bożego] sądu”, zanim Król Jezus Chrystus z upoważnienia Ojca wykona wyrok na tym diabelskim świecie zła. Chociaż Pan Jezus jest Królem i Sędzią, to nie przystąpi do tego zadania ‘zżęcia ziemi’, dopóki nie otrzyma polecenia od Ojca, swego Boga. Dobiegnie ono z „sanktuarium świątyni” za pośrednictwem metaforycznego ‘głosu anioła’ czwartego. Nastąpi pora na to odmienne „żniwo” — „żniwo ziemi”, czyli „nadejdzie godzina żęcia” (Daniela 7:13,14; Marka 14:61,62; Mateusza 9:37,38; Jana 4:35,36; porównaj 5Mojżeszową 16:13-15).

       Jan oznajmia:

       „I jeszcze inny anioł [piąty] wyłonił się z sanktuarium świątyni, które jest w niebie, i on też miał ostry sierp. A jeszcze inny anioł [szósty] wyłonił się z ołtarza i miał władzę nad ogniem. I zawołał donośnym głosem do tego, który miał ostry sierp, mówiąc: ‚Zapuść swój ostry sierp i zbierz kiście winorośli ziemi, ponieważ jej winogrona dojrzały’”  (Objawienie 14:17,18).

       „W dniu Pańskim” powierzono zastępom anielskim wielkie dzieło żniwne, polegające nie na zbawieniu tzw. ‘religii prawdziwej’, ale na oddzielaniu ludzi ‘złych od dobrych’, lub „niegodziwych od prawych”. Piąty anioł nadchodzi „z sanktuarium świątyni”, gdzie jest obecny Bóg, wobec czego to końcowe „żniwo” również przebiega zgodnie z wolą Bożą. Polecenie przystąpienia do dzieła otrzymuje za pośrednictwem ‘głosu innego anioła’, szóstego, który „wyłonił się z ołtarza”. Jest to nader znamienne, ponieważ znajdujące się „pod ołtarzem dusze pozabijanych z powodu Bożego słowa i z powodu działalności świadczenia, którą im powierzono”, wiernych „niewolników Boga” pytały: „Dokądże, Wszechwładny Panie, Święty i Prawdziwy, będziesz się wstrzymywał z osądzeniem i pomszczeniem naszej krwi na tych, którzy mieszkają na ziemi?” To wołanie o pomstę zostanie wysłuchane przez ‘zebranie winorośli ziemi’ (Mateusza 13:24-50; 25:31-46; Objawienie 6:9-11; porównaj Ezechiela 9:1-11 ‘sześciu mężów z bronią do zabijania i mąż odziany w lnianą szatę z kałamarzem sekretarskim przy biodrach’).

       Czym jest „winorośl ziemi”? W Pismach Hebrajskich [Stary Testament] miano „winorośli” Boga JHWH nadano narodowi żydowskiemu. „Winoroślą” nazwano też Jezusa Chrystusa oraz tych, którzy będą z nim usługiwać w Królestwie Bożym, ponieważ ‘pozostają w winorośli i pozostają w jedności z Jezusem’. W tym wypadku wyróżniającą cechą winorośli jest rodzenie owoców, a „prawdziwa Winorośl” chrześcijańska wydaje „obfity owoc” ku chwale Bożej. „Winoroślą ziemi” nie jest więc ta autentyczna „Winorośl”, lecz jej imitacja utworzona przez szatana, to znaczy zdeprawowany widzialny świat ludzi złych, wydający przez wieki najróżniejsze „winogrona” swych złych owoców. Ogromny wpływ na tę trującą „winorośl ziemi” wywiera „Babilon wielki”, w którym czołową rolę odgrywają odstępcze religie chrześcijaństwa tego świata. Wyrok musi być wykonany!  (Izajasza 5:7; Jeremiasza 2:21; Jana 15:1-8; Mateusza 21:43; porównaj 5Mojżeszową 32:32-35; Objawienie 18:8,21)

       „I anioł [piąty] rzucił swój sierp ku ziemi i zebrał winorośl ziemi, i wrzucił ją do wielkiej winnej tłoczni gniewu Bożego. I deptano winną tłocznię poza miastem, a z winnej tłoczni wyszła krew aż po uzdy koni, na odległość tysiąca sześciuset stadiów” (Objawienie 14:19, 20).

       Już dawno temu zapowiedziano wylanie na ową „winorośl ziemi” zapalczywego gniewu Boga JHWH. Pewne proroctwo z Księgi Izajasza nie pozostawia cienia wątpliwości co do tego, że „deptanie winnej tłoczni” będzie oznaczać zagładę dla całych narodów. Joel prorokował, że ogromne „tłumy”, a więc całe narody, zostaną wytracone wskutek zdeptania w „tłoczni” ustawionej w „Dolinie Wyroku” lub w „Dolinie Sądu” JHWH. Oto cytat: „Wszystkie sąsiednie narody, przychodźcie spiesznie i zgromadźcie się tam! Jahwe [JHWH] każe zstąpić swoim bohaterom: Przyłóżcie sierp, bo żniwo już dojrzało, pójdźcie i depczcie, bo tłocznia już jest pełna; kadzie aż przelewają się tak wielka jest ich złość. Tłumy nieprzejrzane w Dolinie Wyroku! Bliski jest bowiem dzień Jahwe w Dolinie Wyroku”. Jest to rzeczywiście oszałamiające „żniwo”, jakie już nigdy się nie powtórzy! Z wizji Jana wynika, że obejmie ono nie tylko „winogrona”, ale też całą symboliczną „winorośl ziemi”, która będzie ścięta, ‘wrzucona do tłoczni i rozdeptana’. W ten sposób „winorośl ziemi” zostanie wykorzeniona i już nigdy nie będzie mogła się odrodzić. W wizji tej „wielką winną tłocznię gniewu Bożego” depczą „konie”, czytamy bowiem, że krew wyciekająca z „winorośli ziemi” sięga „aż po uzdy koni”. Ponieważ wyraz „konie” zazwyczaj odnosi się do działań wojennych, musi to być czas wojny. Zastępy „wojsk” niebiańskich podążają za Jezusem na ostateczny bój z szatańskim systemem rzeczy czyli z tym złym światem. Pan Jezus „depcze tłocznię wina szaleńczego gniewu Wszechmogącego Boga” (bpd). Najwyraźniej na Jego rozkaz właśnie te „wojska” tratują „winorośl ziemi”. „Tłocznię” wydeptuje się „poza miastem”, to znaczy poza ‘Jerozolimą górną, niebiańską’, a więc i poza niebiańskim „Syjonem”. Jest rzeczą nader słuszną, aby „winorośl ziemi” miażdżono na naszym globie z dala od zbawionego, chrześcijańskiego „Izraela Bożego” w szerokim zastosowaniu. Dokonuje się tego „poza miastem” również dlatego, żeby nie wyrządzić żadnej szkody ‘pozostałym z Nasienia niewiasty’ [Jezusa, Potomka niewiasty]. „Izrael Boży” w tym „wielka rzesza”, wszyscy oni pozostali przy życiu „w dniu Pańskim”, znajdą ocalenie w alegorycznej Jerozolimie, czyli „Nowej Jerozolimie” jako ludy Boga’. Będą oni wszyscy bezpiecznie ukryci przez Boga Ojca i Pana Jezusa oraz uratowani z zagłady tego złego świata, a potem wprowadzeni do Bożych „nowych niebios i nowej ziemi”, w ramach spełniającej się Boskiej obietnicy (Sofoniasza 3:8 bt; Izajasza 63:3-6; Joela 4:12-16 bp, bt, br [bw – 3:17-21]; Objawienie 7:9; 12:17; 19:11-16; 21:1-5; Galacjan 4:26; 6:16; Hebrajczyków 12:22-24; Izajasza 26:20,21; 2Piotra 3:13).

       Odpowiednikiem tej dynamicznej wizji jest zdruzgotanie królestw ziemi przez „kamień” wyobrażający Królestwo Boże/Niebios, Królestwo Jezusa Chrystusa co opisano w Daniela 2:34,44. Nastąpi niesłychana i trudno wyobrażalna zagłada, która zakończy „TRZECIE BIADA”. Symboliczna rzeka krwi płynąca z „wielkiej winnej tłoczni gniewu Bożego” jest bardzo głęboka, sięga bowiem aż po ‘uzdy końskie, a rozlewa się na 1600 stadiów’ [1stadion = 185m]. Ta olbrzymia liczba, którą się otrzymuje mnożąc cztery podniesione do kwadratu przez dziesięć do kwadratu (4 x 4 x 10 x 10), wyraźnie podkreśla ogólnoziemski czy globalny zasięg ogromu dokonanych zniszczeń przez Królestwo Pana Boga i Jego Pomazańca Jezusa. „A z jego [Jezusa] ust wychodzi ostry, długi miecz, aby mógł nim uderzyć narody, i będzie je pasł rózgą żelazną. On też depcze winną tłocznię gniewu [srogiego] zagniewania Boga Wszechmocnego”. „Bo oto Jahwe wśród ognia przybędzie, a Jego rydwany będą jak huragan, by wylać swój gniew wśród żaru i grozę swoją wśród płomieni ognia. Bo Jahwe sądu dokona [nad całą ziemią ] przez ogień i miecz swój nad wszystkim, co żyje. I wielu będzie pobitych przez Jahwe”. Będzie to całkowita i nieodwracalna klęska zbuntowanych narodów tego świata. Szatańska „winorośl ziemi” już nigdy nie zdoła zapuścić korzeni. „Niech ich ogarną wstyd i trwoga na wieki, niech zginą okryci niesławą! Poznają wtedy, że Ty, którego Imię jest Jahwe [JHWH], Ty jeden jesteś Najwyższy ponad całym światem!” Bóg dokona tego przez swego Pomazańca, „Syna Człowieczego, mającego na swej głowie złotą koronę, a w swej ręce ostry sierp” (Objawienie 11:15-18; 12:10; 14:14; 19:11-16; Izajasza 66:15,16; Psalm 83:18,19 bt; porównaj Ezechiela 36:23).

       Kolejna wizja Jana to ‘siedmiu aniołów z siedmioma ostatnimi ciosami gniewu Bożego’, która nakłada się na „trzecie biada” i równolegle z nim podąża. Jest ważnym i jego integralnym elementem, dlatego, że podaje istotne, prorocze szczegóły. Szerzej opisuje skutki ‘prawdziwych i prawych sądów Boga’, ponieważ demaskuje „Babilon wielki”, którego spotka nagły i tragiczny koniec. Opisuje też wielkie szczęście ocalonych i zbawionych oraz wielkie nieszczęście tych narodów, które ‘uderzy [pobije] ostry [i długi] miecz Pana Jezusa’. Pojawi się jeszcze jeden „znak na niebie, wielki i zdumiewający”, który będzie miał doniosłe znaczenie dla „niewolników, proroków i świętych Bożych”  (Objawienie 15:1; 19:2,11,15).

— Czytaj szczegółowe omówienie Księgi Apokalipsy — Objawienia w temacie: BYŁ, JEST I PRZYCHODZI’!!! 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

  • cheap jerseys
  • 
  • wholesale nba jerseys
  • wholesale replica sports jerseys
  • wholesale nhl jerseys
  • Cheap Authentic NFL Jerseys
  • cheap baseball jerseys
  • cheap jerseys
  • cheap jerseys com
  • chinese nfl jerseys
  • cheap replica jerseys
  • cheap replica nfl jerseys
  • nfl jerseys fake cheap
  • wholesale nba jerseys
  • wholesale replica sports jerseys
  • wholesale nhl jerseys
  • nfl jerseys
  • Cheap Authentic NFL Jerseys
  • cheap baseball jerseys
  • cheap jerseys
  • cheap jerseys com
  • chinese nfl jerseys
  • cheap replica coach purses
  • cheap replica jerseys
  • cheap replica nfl jerseys