‘BYŁ, JEST I PRZYCHODZI’!!! Księga Apokalipsy część 13

Aktualizowany: 29.03.2017

Dział tematyczny: WIELKIE PROROCTWO Księgi Apokalipsy/Objawienia!

„Święty, Święty, Święty, Pan, Bóg, Władca wszechrzeczy, Który BYŁ, Który JEST i Który PRZYCHODZIObjawienie 4:8 bp; 1:4,8; 11:17.

          POWSTRZYMANE „CZTERY WIATRY ZIEMI” — SZANSA OCALENIA I ZBAWIENIA!

       „KTÓŻ zdoła się ostać”, kiedy na ten zły świat spadnie ‘wielki dzień gniewu Bożego’? Będzie się wydawać, że ten kataklizm zmiecie z powierzchni ziemi wszystkich ludzi. Czy tak się stanie? Prorok Boży zapewnia: „Każdy jednak, kto wzywać będzie Imienia Jahwe [JHWH], będzie wybawiony, bo na górze Syjon i w Jeruzalem [alegorycznie: królewska władza Pana Jezusa i Jego zbawieni] będzie ocalenie  jak zapowiedział Jahwe; i do wybawionych należeć będą ci, których Jahwe wezwie”. Potwierdzają to również apostołowie Piotr i Paweł, kierują jednak uwagę na Jezusa Zbawiciela, co wyraźnie ujawnia kontekst biblijny. Dlaczego? Ponieważ Jezus Chrystus to Centralna i Jedyna Osoba przez którą Najwyższy Bóg ‘JHWH jest zbawieniem’; „Jego słuchajcie” mówi Bóg. Dlatego, jeśli wzywamy imienia „Jezus” [hebr. ‘Jeszua’ lub ‘Jehoszua’], które dosłownie znaczy JHWH zbawieniem, to niewątpliwie wierzymy w swoim sercu, że Jezus jest Panem, przez którego Najwyższy Bóg ‘JHWH jest zbawieniem’ dla wszystkich wierzących i Jemu posłusznych. Jezus Chrystus jest od dawien dawna zapowiadanym Mesjaszem, Pomazańcem i Zbawicielem. Bóg życzy sobie, aby przynajmniej przez pewien czas Jezus Chrystus stanowił centrum wiary chrześcijańskiej i Boskiego „zarządzania”, z ‘daną Mu przez Niego wszelką [całą] władzą w niebie i na ziemi’. ‘Wzywać Imienia JHWH, aby być zbawionym’ nie polega więc tylko na wypowiadaniu w jakiejś formie imienia JHWH [ŚJ. Jehowa] lub imienia Jezus (hebr. Jeszua). Dzisiaj ‘wzywać Imienia JHWH’ to uznawać w pełni rolą, rangę i całą władzę Pana Jezusa przyznaną Mu przez Boga Ojca i naprawdę Go ‘słuchać’. Apostoła Jana Pan Jezus zapewnił: (…) Nie bój się. Jam jest Pierwszy i Ostatni, i żyjący; i byłem martwy, lecz oto żyję na wieki wieków i mam klucze śmierci i Hadesu”. A zatem kto na pewno będzie zaliczał się ‘do wybawionych, których JHWH wezwie? Któż zdoła się ostać? Czy też: Kto zdoła przetrwaćWyjawi nam to następna wizja Apokalipsy czyli Objawienia (Joela 3:5 bp; [2:32 nwt-pl]; Dzieje 2:19-24; 3:22-26; 4:12; 10:42,43; Rzymian 10:9,10,13 bpd; Mateusza 17:5; 28:18; Marka 9:7; Łukasza 9:35; 1Mojżeszowa 3:15; Efezjan 1:9-11; Objawienie 1:17,18; 6:17 nwt-pl, pau).

       Doprawdy zdumiewa fakt, że w ogóle ktoś przeżyje ten ‘dzień gniewu Bożego’, gdyż inny prorok Boży tak opisuje to wydarzenie: „Oto nawałnica Jahwe, gniew powstaje, burza szalejąca na głowę niegodziwych. Nie ustanie palący gniew Jahwe, dopóki nie dokona On i nie urzeczywistni zamiarów swego serca. Przy końcu dni to zrozumiecie”. Będą to naprawdę mrożące krew w żyłach wstrząsające i niezwykłe wydarzenia, które Pan Jezus nazwał „znakami” czy „znakiem” swej „obecności” czy też „przybycia” i „końca świata”. Trzeba pamiętać, że obecność” Pana Jezusa jest tożsama z obecnością” Boga Ojca. Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga [zwątpienie] narodów bezradnych wobec huku [wzburzonego] morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte”. Musimy więc wręcz natychmiast poczynić odpowiednie kroki, żeby przetrwać ową szokującą nawałnicę! (Jeremiasza 30:23,24 bt; 2Piotra 3:4,12 nwt-pl; Objawienie 11:15-18; 12:10; Łukasza 21:25,26 bt; Mateusza 24:3,30; Przypowieści 2:22; Izajasza 55:6,7; Sofoniasza 2:2,3)

„Cztery wiatry ziemi” 

       Zanim Bóg i Baranek Jezus rozpętają burzę swego „gniewu”, aniołowie w niebie mają do wykonania specjalne zadanie. Oto, co Jan ogląda w wizji:

       „Potem ujrzałem czterech aniołów stojących na czterech narożnikach ziemi, trzymających mocno cztery wiatry ziemi, aby wiatr nie wiał na ziemię ani na morze, ani na żadne drzewo. I ujrzałem innego anioła, wstępującego od wschodu słońca i mającego pieczęć Boga żywego; i donośnym głosem zawołał do czterech aniołów, którym dano czynić szkodę ziemi i morzu, mówiąc: ‚Nie wyrządzajcie szkody [gr. ‘adikeō’] ziemi ani morzu, ani drzewom, aż opieczętujemy niewolników Boga naszego na ich czołach’. I usłyszałem liczbę tych, których opieczętowano: sto czterdzieści cztery tysiące — opieczętowanych z każdego plemienia synów Izraela: Z plemienia Judy dwanaście tysięcy opieczętowanych; z plemienia Rubena dwanaście tysięcy; z plemienia Gada dwanaście tysięcy; z plemienia Aszera dwanaście tysięcy; z plemienia Naftalego dwanaście tysięcy; z plemienia Manassesa dwanaście tysięcy; z plemienia Symeona dwanaście tysięcy; z plemienia Lewiego dwanaście tysięcy; z plemienia Issachara dwanaście tysięcy; z plemienia Zebulona dwanaście tysięcy; z plemienia Józefa dwanaście tysięcy; z plemienia Beniamina dwanaście tysięcy opieczętowanych” (Objawienie 7:1-8).

       Jak to można rozumieć dzisiaj? Owe „cztery wiatry ziemi” obrazowo symbolizują niszczycielski wyrok, jaki niebawem spadnie na ustabilizowane, zorganizowane i bogatsze, ale niegodziwe społeczeństwo ludzkie, czyli „ziemię”. Niszczycielski wyrok ‘wyrządzający szkodę’ dosięgnie także wzburzone i niespokojne „morze” niepobożnych, nieobliczalnych narodów oraz wyniosłych władców, którzy niczym „drzewa” czerpią swe siły życiowe z „ziemi”, będąc uzależnieni od poparcia jej mieszkańców (Izajasza 57:20; Psalm 37:35,36).

       „Czterej aniołowie” niewątpliwie symbolizują cztery zastępy aniołów, którymi posłuży się Bóg, aby ‘wstrzymać’ wykonanie wyroku przez „wyznaczony czas końca”. Zdaje się, że to są ci sami „czterej aniołowie”, którzy wcześniej z symbolicznych ‘wód Babilonu wielkiego uwolnili’ wojska konnicy” [ŚJ.] dając początek drugiemu biada”. Kiedy „wiatry” „gniewu” Bożego zostaną uwolnione przez „czterech aniołów” i zadmą jednocześnie z północy, południa, wschodu i zachodu, dokonają wielkich spustoszeń i straszliwych ‘szkód’. W starożytności Bóg JHWH za pomocą „czterech wiatrów” rozproszył, rozbił i wytępił Elamitów, ale ta nadciągająca katastrofa przybierze nieporównanie większe i wstrząsające rozmiary. Będzie to potworny ‘huragan’, daleko bardziej niszczycielski niż „wichura”, którą Bóg unicestwił Ammonitów. Żadna część składowa tego szatańskiego świata nie zdoła się ostać w owym ‘dniu zapalczywego gniewu’, gdy Bóg już po wieczne czasy dowiedzie słuszności i zasadności swego zwierzchnictwa (Jeremiasza 49:36-38; Daniela 8:19 nwt-pl; Amosa 1:13-15; Psalm 83:16,19 bt; Izajasza 29:5,6; Sofoniasza 1:14-18 bt; 2:2,3; porównaj Objawienie 9:14-16).

       Czy wyroki Boże rzeczywiście dotkną całą ziemię? Raz jeszcze posłuchajmy proroka Jeremiasza: „Oto przetacza się klęska od jednego narodu na drugi, i burza straszliwa się zrywa od krańców świata. Pobici przez Jahwe dnia tego zalegną od krańca ziemi po kraniec. Nie będą opłakiwani, zbierani ani też grzebani, staną się mierzwą [nawozem] na powierzchni ziemi”. To właśnie podczas tej „burzy straszliwej” świat pogrąży się w mroku, a „wielkie trzęsienie ziemi” usunie w niebyt „poprzednie niebo”, czyli wszelkie władze i rządy, wraz z ich prowodyrem diabłem i zgrają przez niego zniewolonych demonów. Nie dla każdego przyszłość rysuje się w ciemnych barwach (Jeremiasza 25:32,33 bp; Objawienie 6:12-14,17; 11:18). Któż zdoła się ostać? Ze względu na kogo przez „wyznaczony czas końca” wstrzymywane będą więc owe niszczycielskie „cztery wiatry ziemi”?  

Tylko chrześcijański „Izrael Boży” „zdoła się ostać”!

       Jan opisuje, jak niektórzy otrzymają ‘na swych czołach pieczęć Boga żywego’, „pieczęć” uznania Bożego czy też trwały i widoczny znak rozpoznawczy, zapewniający ocalenie i zbawienie. Chociaż ten piąty anioł nie został nazwany z imienia, wszystko przemawia za tym, że może chodzić o Pana Jezusa. Ponieważ jest on Archaniołem, przedstawiono go tu jako kogoś, kto ma władzę nad innymi aniołami. Zjawia się od „wschodu słońca” skąd także przybywają w celu wykonania wyroku „królowie ze wschodu słońca”, Bóg i Jego Chrystus, i skąd niegdyś nadciągnęli królowie Dariusz i Cyrus, gdy upokorzyli starożytny Babilon. Anioł ten przypomina Pana Jezusa również pod tym względem, że otrzymał misję ‘opieczętowania’ chrześcijańskich „niewolników Boga naszego na ich czołach”. Co więcej, po uwolnieniu owych „czterech wiatrów” właśnie Pan Jezus poprowadzi zastępy niebiańskie do wykonania wyroku na narodach w „Armagedonie”. A zatem wydaje się, że to Pan Jezus wydaje rozkaz wstrzymania zniszczenia tego świata, dopóki chrześcijański „Izrael Boży” nie zostanie ocalony z „wielkiego ucisku” i zbawiony. Najpierw „niewolnicy Boga” zostaną opatrzeni „pieczęcią”, a potem niepoliczona „wielka rzesza” ocalona i zbawiona ‘przyjdzie z wielkiego ucisku’ (1Tesaloniczan 4:15-17; Judy 9; Mateusza 24:21,22; 28:18; Objawienie 7:9-17; 16:12,14,16; 19:11-16; Izajasza 45:1; Jeremiasza 51:11; Daniela 6:1).

       Kim są owi „niewolnicy Boga” i na czym polega ich ‘pieczętowanie’? „Pieczęć” ta stanie się trwałym znakiem rozpoznawczym niektórych wiernych „niewolników Boga naszego”. W chwili uwolnienia „czterech wiatrów ziemi” wszyscy oni najwyraźniej będą już „opieczętowani”, a ich grono będzie już wtedy ustalone czy skompletowane i dobrze znane. Jest to końcowe ‘pieczętowanie niewolników Bożych’ wybieranych z chrześcijańskiego „Izraela Bożego” [z alegorycznych 12 plemion czy pokoleń izraelskich] szeroko rozumianego, w szerokim zastosowaniu i znaczeniu. Jako najpewniej symboliczną i określoną grupę „144tys.” ocalonych i zbawionych tuż przed Armagedonem do życia niebiańskiego. I jak rozumiemy wejdzie ona w skład symbolicznych ‘24 starszych w złotych koronach na 24 tronach’ przed Bogiem Ojcem i Panem Jezusem [w jednym i drugim opisie konfiguracja symboliki liczby „12” — zrównoważony porządek?]. To Bóg poprzez Pana Jezusa dokona ich wyboru: „Ja wyświadczę łaskę, komu chcę wyświadczyć, i okażę miłosierdzie temu, komu je chcę okazać. [Wybranie] więc nie zależy od tego, kto go chce lub o nie się ubiega, ale od Boga, który wyświadcza łaskę”. Słowa Jezusa z Mateusza 20:23 świadczą o tym, że ‘zasiadanie w niebie po prawej czy lewej Jego stronie, nie zależy od Niego, ale od Jego Ojca’. Tworzyć oni będą z Królem Jezusem „nowe niebiosa”, będą tą częścią oblubienicy, małżonki” Jego, czyli tą częścią Bożej „Nowej Jerozolimy zstępującej z nieba od Bogana „nową ziemię”, która zasiądzie [będzie stać] z Barankiem na jej zwycięskiej i królewskiej „górze Syjon”. Alegoryczne „Miasto Święte – Nowa Jerozolima” będzie ‘namiotem Boga z ludźmi, z którymi zamieszka, a oni będą jego ludami’, a chodzi tu o Królestwo Boże/Niebios. O co przez tyle wieków modlili i modlą się wszyscy wierni chrześcijanie? O Królestwo Boże, żeby przyszło na ziemię i aby ‘spełniała się Boża wola na ziemi, tak jak w niebie’. Duch Święty jest „zadatkiem”, który ma pomagać wszystkim „niewolnikom Boga” „wytrwać” w wierności aż do śmierci lub do końca tego złego świata. Apostoł Piotr zachęcał braci: „Tym bardziej dołóżcie starań, aby swoje powołanie i wybranie umocnić” oraz mieć to przekonanie, które miał apostoł Paweł: „Dobry bój bojowałem, biegu dokonałem, wiarę zachowałem” (Galacjan 6:16; 2Koryntian 1:21,22; 5:1,5; porównaj Objawienie 2:10; 14:1; 21:1-10; Izajasza 66:22; Efezjan 1:10,11,13,14; Rzymian 8:15-17; 9:15,16 bt; Mateusza 6:10 bp; 10:22; Łukasza 13:24; 2Piotra 1:10,11; 2Tymoteusza 4:7,8).

Cały chrześcijański „Izrael Boży” zostanie wybawiony!

       Zbór chrześcijański wszystkich „niewolników Bożych” jest „rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, (…) ludem Bożym” czy też „królestwem – kapłanami dla Boga”. Ponieważ zajmuje miejsce cielesnego Izraela, staje się nowym Izraelem, narodem Bożym, „Izraelem Bożym”, którego członkowie ‘są rzeczywiście Izraelem’. Z tym nowym Izraelem Pan Jezus zawarł Nowe Przymierze”. Słusznie więc Jakub, przyrodni brat Jezusa, skierował swój list pasterski do „dwunastu pokoleń w rozproszeniu” i wydaje się, że chodzi o wszystkich wiernych chrześcijan, czyli o symboliczne ‘wszystkie pokolenia synów Izraela’ (bt). Cały „Izrael Boży” w szerokim zastosowaniu, ze swą ocaloną w przyszłości „wielką rzeszą, której żaden człowiek nie zdołał policzyć, ze wszystkich narodów i plemion, i ludów, i języków”, będzie pewnie liczył nie tylko miliony. Dołączą do niego zmartwychwstali pozostający w pamięci Bożej. „I w ten sposób zostanie wybawiony cały Izrael [Boży]”, w wymiarze „nowych niebios i nowej ziemi”. Trzeba jednoznacznie rozumieć biblijną ALEGORIĘ: MIASTO ŚWIĘTE — NOWA JEROZOLIMA [nowe miasto Jerozolima i jej lud] to Królestwo Boże/Niebios „nowego nieba i nowej ziemi”, obszar i terytorium wiecznego ‘dziedzictwa Jezusa’ i całego „Izraela Bożego”, czyli Jego „oblubienicy, małżonki Baranka” w szerokim zastosowaniu i znaczeniu. Dlatego powstrzymywanie przez „czterech aniołów” „czterech wiatrów” zagłady przyniesie korzyści jeszcze wielu ludziom. Czy i ty możesz odnieść z tego pożytek? (1Piotra 2:9,10; Rzymian 9:6-8; 11:26; Mateusza 21:43; Łukasza 22:20; Jakuba 1:1 bt; Objawienie 1:5,6 bp, bt; 5:9,10; 7:4,9; 19:7-9; 21:1; Izajasza 54:1-5; 65:17-19; 66:22; Galacjan 4:26,27; 6:16; Jana 5:28,29; 2Piotra 3:13; Hebrajczyków 1:2 bw).

‘Nieprzeliczona wielka rzesza przed Bogiem i Barankiem’

       Po opisaniu ‘pieczętowania 144tys.’ Jan przedstawia jedno z najbardziej pasjonujących objawień w całym Piśmie Świętym. Serce musiało mu bić z radości, gdy relacjonował tę wizję:

       „Potem ujrzałem, a oto wielka rzesza, której żaden człowiek nie zdołał policzyć, ze wszystkich narodów i plemion, i ludów, i języków, stojąca przed tronem i przed Barankiem, ubrana w białe długie szaty; a w rękach ich gałęzie palmowe. I wołają donośnym głosem, mówiąc: ‚Wybawienie zawdzięczamy naszemu Bogu, który zasiada na tronie, i Barankowi’” (Objawienie 7:9,10).

       A zatem dzięki powstrzymaniu „czterech wiatrów ziemi” może dostąpić zbawienia nie tylko określone i raczej stosunkowo niewielkie żyjące wtedy grono symbolicznych „144tys.” niebiańskich członków „Izraela Bożego”, lecz także jego nieokreślona, olbrzymia grupa różnojęzyczna, wielonarodowa „wielka rzesza”. „Wielka rzesza” to także będą oddani chrześcijańscy „niewolnicy Boga”, którzy jako ocaleni z „wielkiego ucisku” z perspektywami życia wiecznego znajdą się na „nowej ziemi”. We wcześniejszej wizji Jan oglądał [Barankową] krwią ludzi kupionych Bogu z każdego plemienia i języka, i ludu, i narodu, i uczynionych Bogu naszemu królestwem i kapłanami’. „Wielka rzesza” będzie z tych ludzi, będzie tego samego pochodzenia, lecz zmierzać będzie do „nowej ziemi”, a jej liczebność nie jest ustalona. Wyprali swoje długie szaty, i wybielili je we krwi Baranka”, co symbolizuje ich prawą pozycję przed Bogiem, uzyskaną na mocy wiary w wartość ofiary Pana Jezusa. Powiewają też „gałęziami palmowymi”, witając Baranka i Boga wołają: „Wybawienie zawdzięczamy naszemu Bogu, który zasiada na tronie, i Barankowi”. Aby osiągnąć życie wieczne w „nowych niebiosach i nowej ziemi”, w „królewskim kapłaństwie, narodzie świętym” musi już dzisiaj uczestniczyć i współdziałać każdy potencjalny członek narodu „Izraela Bożego”, choć w przyszłości tylko niektórzy znajdą się w niebie. W starożytnym Izraelu w składaniu ofiar zwierzęcych koniecznie miał pośredniczyć ludzki kapłan. Dzisiaj cały aktualnie żyjący „Izrael Boży” jako „królewskie kapłaństwo, naród święty” uczestniczy w składaniu duchowych ofiar godnych przyjęcia przez Boga za pośrednictwem Jezusa Chrystusa’. A polega to na ‘szerokim oznajmianiu wspaniałych przymiotów tego, który nas powołał z ciemności do swego zdumiewającego światła’, czyli „przez niego [Jezusa] zawsze składajmy Bogu ofiarę wysławiania, to jest owoc warg publicznie wyznających jego imię. Ponadto nie zapominajcie o wyświadczaniu dobra i o dzieleniu się z drugimi, bo takie ofiary bardzo się podobają Bogu”. Krótko mówiąc polega to na „mówieniu o Bogu i świadczeniu o Jezusie [składaniu świadectwa]”, wspierane innymi dobrymi uczynkami (Objawienie 1:9; 5:9,10; 7:1,14; 20:4-6; 1Piotra 2:5,9,10; Hebrajczyków 13:15,16; Rzymian 12:1; 2Moj 19:5,6; Galacjan 6:16; Izajasza 66:22).

       Oglądając tę wizję, Jan zapewne cofnął się myślami o ponad 60 lat, do ostatniego tygodnia życia Jezusa na ziemi. Kiedy wjeżdżał on do Jeruzalem dnia 9 Nisan 33 roku, powitała go rzesza ludzi, która „nabrała gałązek palmowych i wyszła na jego spotkanie, i wołała: Hosanna! Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pańskim, król Izraela!” Gałęzie palmy oraz radosne okrzyki niewątpliwie przypomniały też Janowi Święto Namiotów, obchodzone w starożytnym Izraelu. Jahwe Bóg (ŚJ. Jehowa) nakazał w związku z tym: „W pierwszym dniu weźmiecie sobie owocu ze szlachetnych drzew, gałązki palmowe, gałązki z drzew rozłożystych i z wierzby znad potoku i będziecie się weselić przed Panem, Bogiem waszym przez siedem dni”. „Gałęzie palmowe” były symbolem radości. Tymczasowe szałasy przypominały Izraelitom, że Bóg wyzwolił ich z Egiptu i że potem mieszkali na pustyni w namiotach. Cały Izrael miał być wówczas „prawdziwie radosny” (Jana 12:12,13; 3Mojżeszowa 23:40; 5Mojżeszowa 16:13-15).

       Skoro jednak Jan w wizji nieba ujrzał „wielką rzeszę” „stojącą przed tronem i przed Barankiem”, to skąd wiadomo, że dosłownie nie znajdzie się ona w niebie po przyjściu z wielkiego ucisku? W innym miejscu czytamy: „Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale, a z Nim wszyscy aniołowie, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych ludzi od drugich”. W okresie spełniania się tego proroctwa cały rodzaj ludzki nie znajdzie się przecież w niebie. A już na pewno nie będzie tam tych, którzy są „skazani na zagładę”. To ludzie na ziemi staną przed obliczem Pana Jezusa, a on zwróci na nich uwagę i ich osądzi. Tak samo ‘wielka rzesza stanie przed tronem [Boga] i przed Barankiem [On także na tronie]w tym sensie, że znajdzie się wtedy przed obliczem Boga i Jego Króla, Chrystusa Jezusa. Uznana przez Nich ‘wyjdzie’ [lub ‘przyjdzie’] z „wielkiego ucisku” na ziemi, jako ocalona i zbawiona odziedziczy „nową ziemię” Królestwa Bożego/Niebios. Dlatego też dniem i nocą pełnić [będzie] dla Niego świętą służbę w Jego świątyni’. Jeśli tak to ‘wielka rzesza’ tworzyć będzie wielką rzeszę ‘niewolników Boga’ [WAŻNE! W wizji Bożego świata poarmagedonowego następuje zmiana symboliki świątyni — ‘świątynią jest Bóg i Jezus’ — czytaj Objawienie 21:22; 22:1-5] (Mateusza 25:31-33,41,46 bt; 2Piotra 3:13; Objawienie 11:15,17; 12:10; porównaj 3:21).

Radość z pojawienia się „wielkiej rzeszy”

       Oprócz „wielkiej rzeszy” jeszcze inne stworzenia śpiewają ku chwale Boga. Jan dowiaduje się skąd pojawiła się „wielka rzesza” i dokąd zmierza, bo donosi:

       „A wszyscy aniołowie stali wokół tronu i starszych, i czworga żywych stworzeń i upadli przed tronem na twarze swoje, i oddali cześć [gr. proskyneō; dosł. ‘hołd’ – akt uległości Najwyższemu Władcy] Bogu, mówiąc: ‚Amen! Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i szacunek, i moc, i siła Bogu naszemu na wieki wieków. Amen’. I odezwał się jeden ze starszych, i rzekł do mnie: ‚Kim są ci ubrani w białe długie szaty i skąd przyszli?’ Zaraz więc powiedziałem mu: ‚Panie mój, ty to wiesz’. A on [starszy] rzekł do mnie: ‚Są to ci, którzy wychodzą z wielkiego ucisku i wyprali swoje długie szaty, i wybielili je we krwi Baranka. Właśnie dlatego są przed tronem Boga i dniem i nocą pełnią dla niego świętą służbę w jego świątyni; a Zasiadający na tronie rozpostrze nad nimi swój namiot’. Nie będą już więcej głodować ani już więcej pragnąć ani nie porazi ich słońce ni żadna spiekota, ponieważ Baranek, który jest pośrodku tronu, będzie ich pasł i poprowadzi ich do źródeł wód życia. A Bóg otrze z ich oczu wszelką łzę” (Objawienie 7:11-17).

       Kiedy Bóg stwarzał ziemię, wszyscy święci aniołowie ‘śpiewali chórem i radowali się wszyscy synowie Boży’. Podobne okrzyki pochwalne wznosili zapewne po każdym nowym objawieniu zamierzeń Bożych. Gdy „24 starszych”, w tym pozostałe, ocalone i zbawione tuż przed Armagedonem symboliczne „144tys.”, będzie w chwale niebiańskiej — głośno da wyraz swemu uznaniu dla Baranka, a wszystkie inne niebiańskie stworzenia Boże przyłączą się do nich w wysławianiu Jezusa oraz Boga. Ponieważ wspaniała obietnica Boża „nowego nieba i nowej ziemi” zostanie spełniona, a dotyczy ona Królestwa Bożego w wymiarze niebiańskim, duchowym i w wymiarze ziemskim, ludzkim. Te obie formy Królestwa Bożego będą doskonałym, pełnym i uszczęśliwiającym dziedzictwem danym przez Boga jego wiernym „niewolnikom”. Stanie się to możliwe przez to, że Bóg ‘wszystko na nowo zjednoczy w Chrystusie: to, co w niebiosach, i to, co na ziemi’ oraz „przez niego [Jezusa, zechce] na nowo pojednać ze sobą wszystko inne czy to, co na ziemi, czy to, co w niebiosach wprowadzając pokój przez krew, którą on przelał na palu męki [krzyżu]”. Do „nowych niebios i nowej ziemi”, w których ocalenie znajdzie także „wielka rzesza” dziedziców Królestwa Bożego wychodzących z „wielkiego ucisku”, dołączą zmartwychwstali „prawi i nieprawi”. Biorąc pod uwagę to ‘zjednoczenie na nowo wszystkiego w Jezusie’, „nowe niebiosa i nową ziemię” należy traktować integralnie i nierozerwalnie jako jedne Królestwo Boże/Niebios i Chrystusowe, cudowne miejsce szczęśliwego życia, czyli „raj Boga”. Pełnienie świętej służby w ramach owego postanowienia może nam wszystkim przynieść wiecznotrwałe szczęście (Hioba 38:7 bp; Objawienie 5:9-14; 21:1-5; Izajasza 65:17,18; 2Piotra 3:13; Efezjan 1:10 bt; Kolosan 1:20; Jana 5:28,29; Dzieje 24:15; porównaj ze sobą Objawienie 2:7; 2Koryntian 12:4; Łukasza 23:43; 1Mojżeszowa 2:8).

       O „24 starszych”, do których dołączą ocalone i zbawione, symboliczne „144tys.”, „na [niebiańskiej i zwycięskiej] górze Syjon”, „niewolników Boga” powiedziano, że są „wokoło tronu” Bożego. „Wielka rzesza” nie będzie ‘stać z Barankiem na górze Syjon’ w niebie. W Objawieniu 7:15 napisano: „są przed tronem Boga i dniem i nocą pełnią dla Niego świętą służbę w Jego świątyni”. Nie chodzi jednak o dosłowne niebo, lecz o ‘Miasto święte, nową Jerozolimę, zstępujące z nieba od Boga’, w którym będzie się znajdować „wielka rzesza” „Izraela Bożego”. Dlatego w wizji znajduje  się ona „przed tronem Boga i dniem i nocą (…) w Jego świątyni”, a to „Miasto święte” Bógrozpostrze nad nimi [jako] swój namiot” [Królestwa Bożego; porównaj Objawienie 21:2-4; WAŻNE! W wizji Bożego świata poarmagedonowego następuje zmiana symboliki świątyni — ‘świątynią jest Bóg i Jezus’ — czytaj Objawienie 21:22]”. Mamy więc wraz z Jezusem Barankiem przyszły obraz „nowych niebios [nieba] i nowej ziemi” Królestwa Bożego/Niebios. Jako „bracia” Jezusa są też „ubrani w białe szaty”, ponieważ „wyprali swoje długie szaty, i wybielili je we krwi Baranka”, co świadczy o uznaniu ich za prawych i wiernych. Także ich chrzest „w imię Jezusa Chrystusa” jest potwierdzeniem ich wiary w wartość i moc Jego przelanej krwi, a jako „zwyciężający” pozostaną na trwałe w „księdze życia” czy też zostaną „zapisani w Barankowym zwoju życia” (Objawienie 3:5,12; 4:4; 14:1; 20:15; 21:1-8,27; Daniela 12:1,2; 2Piotra 3:13; Łukasza 8:21; Dzieje 2:38; 10:48; 19:5).

       Rozważmy inne podobnie brzmiące proroctwo: „Tak mówi Pan: W czasie łaski wysłuchałem cię i w dniu zbawienia pomogłem ci; (…) Nie będą łaknąć ani pragnąć, nie dokuczy im gorący wiatr ni żar słoneczny, bo ten, który lituje się nad nimi, będzie ich prowadził i zawiedzie ich do krynicznych wód”. Część tego proroctwa przytoczył apostoł Paweł: „Mówi bowiem [Bóg]: W czasie łaski wysłuchałem cię, a w dniu zbawienia pomogłem ci; oto teraz czas łaski, oto teraz dzień zbawienia”. Jak spełni się wówczas obietnica, że ‘wielkiej rzeszy niewolników Bożych’ nie dokuczy ‘głód, pragnienie ani spiekota’? W I wieku chrześcijanie zapewne doznawali czasem literalnego głodu i pragnienia. Nie odczuwali jednak głodu ani pragnienia duchowego. Prócz tego uniknęli „spiekoty” „wielkiego ucisku”, który w 70 roku poraził żydowski system rzeczy, ponieważ usłuchali proroctwa Pana Jezusa i ‘kiedy ujrzeli obrzydliwość spustoszenia uciekli w góry’. W podobny sposób spełnią się na „wielkiej rzeszy” słowa z Objawienia 7:16. Wszyscy „niewolnicy Boży” już dzisiaj co prawda ‘nie głodują i nie pragną’, ponieważ mają pełny dostęp do Słowa Bożego i do światła Ducha Świętego. Zupełne uwolnienie od dziedziczonego piętna grzechu adamowego, pełnię radości i pomyślności duchowej, fizycznej, psychicznej i emocjonalnej wraz z życiem wiecznym dostąpią w Królestwie Bożym. Ponieważ „nie będą już więcej głodować ani już więcej pragnąć” i „nie porazi ich słońce ni żadna spiekotaciemięskich władców tego złego świata. Dlatego, że ich „wspaniałym Pasterzem” i Władcą będzie „Baranek, który jest pośrodku tronu, będzie ich pasł i poprowadzi ich do źródeł wód życia”. A Bóg otrze z ich oczu wszelką łzęi jak mówi dalej Objawienie 21:4: „śmierci już nie będzie ani żałości, ani krzyku, ani bólu już nie będzie. To, co poprzednie, przeminęło”. W wizji te symboliczne „źródła wody życia” znajdują się tylko wewnątrz alegorycznego ‘Miasta świętego Nowej Jerozolimy’, a wejdą do niego właśnie „tylko ci, którzy są zapisani w Barankowym zwoju życia”. W nim znajduje się także symboliczne „drzewo życia”, ‘owocujące stale’, a jego „liście” mają moc „uzdrawiania narodów”. Spełnieniem ich wiary w moc „krwi Baranka” będzie wręcz natychmiastowe osiągnięcie doskonałego, bo wolnego od grzechu i śmierci, życia wiecznego! (Izajasza 49:8,10; 65:13; zobacz też Psalm 121:5,6; 2Koryntian 6:2; 11:23-27; Nahuma 1:6,7; Mateusza 24:15-22; Amosa 8:11 bt; Jana 10:11; Objawienie 21:1-5,27; 22:1-3; porównaj Daniela 12:1,2).

       Symboliczne „cztery wiatry ziemi” będą powstrzymywane do czasu: 1) „Opieczętowania 144tys.” „niewolników Boga”, ocalenia tych niebiańskich królówkapłanów wyodrębnionych z „Izraela Bożego” i zbawienia poprzez ‘porwanie do nieba’. 2) Uznania „wielkiej rzeszy” „Izraela Bożego” za godnych ocalenia i zbawienia z „wielkiego ucisku”. Całkiem stosowna jest zatem „pieśń”, którą śpiewa przed Barankiem „24 starszych”: „Swoją krwią kupiłeś Bogu ludzi z każdego plemienia i języka, i ludu, i narodu, i uczyniłeś ich Bogu naszemu królestwem i kapłanami, i mają królować nad ziemią [lub ‘na ziemi’]”. Już wkrótce rozlegnie się wołanie: Nadszedł wielki dzień Ich gniewu, a któż zdoła się ostać?’ „Kto wytrwa do końca, (…) będzie zbawiony”. „A wy uważajcie na siebie, (…) aby ów dzień nie zaskoczył was znienacka jak potrzask. Bo zaskoczy on wszystkich ludzi na ziemi! Czuwajcie nieustannie i módlcie się, abyście zdołali unikać tego wszystkiego, co nastąpi, i stanąć przed Synem Człowieczym”  (Objawienie 21:1-5; 5:9,10; 6:17; 7:1-4,9-17; 1Tesaloniczan 4:15-17; Mateusza 24:13; Łukasza 17:34,35; 21:34-36 bp).

       Otwarte przez Pana Jezusa „siedem pieczęci zwoju” z Bożego punktu widzenia, proroczym zwiastunem wielkich wydarzeń na całej ziemi. Finałem ich będzie „głos trąby siódmego anioła” i „trzecie biada”, które skończy się głównym dramatem narodów, a zwycięstwem Boga Ojca i Jego Pomazańca/Chrystusa oraz panowaniem Ich Królestwa „nowego nieba i nowej ziemi”. Otwarte przez Baranka Jezusa „siedem pieczęci zwoju” są także proroczą krótką charakterystyką rozwoju zła, cierpień i niedoli ludzkiej na ziemi. Po ofiarnej śmierci i zmartwychwstaniu Pan Jezus Chrystus został Królem, ‘który zwyciężył i dalej będzie zwyciężał’. Wizję tę kończy ‘nadejście wielkiego dnia Ich srogiego gniewu’, gniewu Boga i Jezusa Baranka. Czy ktoś zdoła się uratować??? To otwarte przez Baranka Jezusa symboliczne „siedem pieczęci zwoju” są przede wszystkim proroczym zapewnieniem zmartwychwstania, ocalenia i zbawienia wiernych „niewolników Bożych” (Jana 16:33; Objawienie 1:5,18; 6:2,9-11,16,17; 7:1-17; 11:14,15; 21:1-5; Rzymian 6:22; 1Piotra 2:16).

Modlitwy wreszcie wysłuchane !!!

       Kiedy „Baranek” otwiera ostatnią, „siódmą pieczęć”, Jan z pewnością wyczekuje w napięciu, co się będzie dziać. Posłuchajmy jego relacji:

       „A gdy [Baranek] otworzył siódmą pieczęć, nastała w niebie cisza na jakieś pół godziny. I ujrzałem siedmiu aniołów, którzy stoją przed Bogiem, i dano im siedem trąb. I przybył inny anioł, i stanął przy ołtarzu, mając złote naczynie kadzielne; i dano mu dużo kadzidła, aby wraz z modlitwami wszystkich świętych ofiarował je na złotym ołtarzu, który był przed tronem. A dym kadzidła wraz z modlitwami świętych wzniósł się z ręki anioła przed Boga. Lecz anioł zaraz wziął naczynie kadzielne i napełnił je częścią ognia z ołtarza, i rzucił ogień na ziemię. I nastąpiły gromy i głosy, i błyskawice, i trzęsienie ziemi” (Objawienie 8:1-5).

       Cóż za znamienna „cisza”! Kiedy się na coś czeka, wydaje się, że „pół godziny” to bardzo długo. Nie słychać teraz nawet hymnu pochwalnego, śpiewanego bezustannie przez niebiański chór. Dlaczego? Scena ta coś nam przypomina: Kiedy istniał żydowski system rzeczy, w przybytku — a później w świątyni jerozolimskiej — codziennie spalano „kadzidło”. W tym czasie Izraelici nie będący kapłanami czekali na zewnątrz i modlili się — niewątpliwie po cichu, w sercu — do Tego, ku któremu wznosił się dym kadzidła. Podobną scenę Jan ogląda teraz w niebie. „Kadzidło” ofiarowane przez anioła łączy się z „modlitwami wszystkich świętych”. W jednej z wcześniejszych wizji powiedziano wprost, że ‘kadzidło wyobraża takie modlitwy’. Najwyraźniej więc symboliczna „cisza w niebie” ma umożliwić wysłuchanie przez Boga modlitw, które cały czas, „dniem i nocą” zanosili i zanoszą „wszyscy święci” na ziemi. „Modlitwy wszystkich świętych” w swej głównej treści zawierają ważną prośbę, aby Imię Boże było uświęcane i przyszło Królestwo Boże z nieba na ziemię, żeby i tu ‘działa się wola Boża jak w niebie tak i na ziemi’. Zgodnie z obietnicą Bóg ‘uczyni wszystko nowe’, czyli „nowe niebo i nową ziemię” gdzie nawet „śmierci już nie będzie”, a „słowa te są wierne i prawdziwe”. Otwarta przez Pana Jezusa „siódma pieczęć” alegorycznie czy obrazowo dowodzi, że „modlitwy wszystkich świętych” na pewno będą wreszcie wysłuchane!!! Potwierdzeniem tego będzie Boskie apogeum szokujących i wspaniałych zmian!!! Opisane są one w finale „trzeciego biada” Apokalipsy, wielkiego proroctwa ‘głosów trąb siedmiu aniołów’, które to proroctwo wypełnia się równolegle z wizjami „siedmiu pieczęci”. O czym przekonał się Jan i my czytający Księgę Objawienia do końca (Objawienie 4:8; 5:8; 7:15; 8:6; 21:1-6; 2Mojżeszowa 30:1-8; 3Moj 16:12,13; Łukasza 1:10; 18:7; Mateusza 6:9,10; Psalm 141:1,2).

Zrzucenie ognia na ziemię — gromy i głosy, i błyskawice, i trzęsienie ziemi  

       Po „ciszy” — nagłe, burzliwe wydarzenia! Niewątpliwie stanowią one odpowiedź na „modlitwy wszystkich świętych”, gdyż zainicjował je ‘ogień wzięty z ołtarza kadzielnego’. Co wyobrażają dziś takie symbole, jak „ogień, gromy, głosy, błyskawice i trzęsienie ziemi”? W roku 1513 p.n.e. grzmoty, błyskawice, donośne odgłosy, ogień oraz drżenie góry Synaj zwiastowały, że Bóg JHWH (ŚJ. Jehowa) zwrócił uwagę na swój lud. Czy podobne zjawiska opisane przez Jana również wskazują, że Bóg zwrócił uwagę na swych ziemskich wiernych „niewolników”? Pewnego razu Jezus powiedział uczniom: „Przyszedłem wzniecić ogień na ziemi”. I rzeczywiście rozpalił ogień swym gorliwym głoszeniem orędzia o Królestwie Bożym. Dlatego ‘na ziemię rzucono ogień’ w tym sensie, że Królestwo Boże uczyniono palącą kwestią. I tak jest po dziś dzień! Od początku wspaniale rozwijający się chrystianizm, pod koniec życia apostołów zaczęło kruszyć go coraz bardziej rozwijające się chrześcijańskie odstępstwo. Budzi ono oczywisty „ogień” dezaprobaty Bożej. Po „zrzuceniu ognia na ziemię” dalsze wizje dane Janowi poprzedzone są „gromami i głosami, i błyskawicami, i trzęsieniem ziemi”, co naprawdę budzi w nas grozę i lęk, ale i naszą najwyższą uwagę. ‘Wychodzą one z tronu Bożego’, a są to Boskie, ogniste orzeczenia, nakazy i uroczyste oświadczenia oraz gromkie orędzia, które wywołują symboliczne „trzęsienie ziemi”. Nadciąga bowiem „wielki dzień Ich srogiego gniewu, a któż zdoła się ostać”??? Nawiązując do zjawisk przyrody, to jak nadciągająca i zbliżająca się nieubłaganie wielka burza z „gromami [grzmotami] i głosami [odgłosami], i błyskawicami [piorunami], i trzęsieniem ziemi [drżeniem]”. To jest oczywiście symbolika Objawienia. „Gromy” rozchodzić się będą echem po całej ziemi. Szczęśliwy, kto zwraca uwagę na te gromkie orędzia. A co można powiedzieć o „głosach”? Kiedy JHWH zstąpił na Synaj, Mojżesz usłyszał głos. Objawienie także zawiera liczne nakazy i uroczyste oświadczenia wypowiedziane przez „głosy” z nieba, które trzeba koniecznie poznać. Jeśli chodzi o „błyskawice” to mogą one oświetlać, ale mogą także zabijać. Toteż „błyskawice” trafnie przedstawiają Boże, ogniste orzeczenia sędziowskie. Symboliczne „trzęsienie ziemi” wskazuje na wstrząsy, zmiany społeczne, polityczne i religijne, związane z wypełnianiem proroctw Bożych, które muszą się dokonać w przewidzianym przez Boga czasie. Najpierw to „trzęsienie ziemi” spowoduje wstrząsy „trzeciej części ziemi”, w której orędzie ‘Jezusa do siedmiu zborów’ nie budzi pilnej uwagi, a chodzi o odstępcze chrześcijaństwo tego świata. Po otwarciu przez Pana Jezusa „siedmiu pieczęci” „zwoju” dalecy jesteśmy od rozpaczy, bowiem wiemy już, że „modlitwy wszystkich świętych” będą na pewno wysłuchane. A zbawienie jest u Boga naszego, który siedzi na tronie, i u Baranka” (2Mojżeszowa 19:16-20; Łukasza 12:49 br; Mateusza 4:17,25; 10:5-7, 17,18; Objawienie 4:5; 6:17; 7:10 bw).

Przygotowania do zadęcia w trąby

       Prorocze ‘pieczęci piąta, szósta i siódma’ dotyczące pewności zmartwychwstania, ocalenia i ostatecznego wysłuchania modlitw, a więc zbawienia muszą spełnić się. Dlatego „siedmiu aniołów” przygotowało się do zadęcia w metaforyczne „siedem trąb”. Co oznaczają odgłosy tych „trąb”? W starożytnym Izraelu ‘dźwięki trąb’ zwiastowały ważne dni lub doniosłe wydarzenia. Tak samo głosy „trąb”, które usłyszał apostoł Jan, zwracają uwagę na sprawy rozstrzygające o życiu i śmierci, ponieważ poprzedzają wielki dzień Ich gniewu’, gniewu Boga i Baranka Jezusa  (3Mojżeszowa 23:24; 2Królewska 11:14).

— Czytaj szczegółowe omówienie Księgi Apokalipsy — Objawienia w temacie: BYŁ, JEST I PRZYCHODZI’!!!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

  • cheap jerseys
  • 
  • wholesale nba jerseys
  • wholesale replica sports jerseys
  • wholesale nhl jerseys
  • Cheap Authentic NFL Jerseys
  • cheap baseball jerseys
  • cheap jerseys
  • cheap jerseys com
  • chinese nfl jerseys
  • cheap replica jerseys
  • cheap replica nfl jerseys
  • nfl jerseys fake cheap
  • wholesale nba jerseys
  • wholesale replica sports jerseys
  • wholesale nhl jerseys
  • nfl jerseys
  • Cheap Authentic NFL Jerseys
  • cheap baseball jerseys
  • cheap jerseys
  • cheap jerseys com
  • chinese nfl jerseys
  • cheap replica coach purses
  • cheap replica jerseys
  • cheap replica nfl jerseys